ตอนที่ยี่สิบสี่ ระบบบาร์เตอร์
สิ่งที่เราต้องรู้อย่างหนึ่งคือความรู้มีราคาของมัน
หากเราอยู่ในโลกของพระเอกจีนจะมีคำกล่าวว่า
“หากอาจารย์สอนลูกศิษย์อย่างดีอาจารย์จะกลายเป็ขอทาน”
หรือแิว่าอาจารย์ต้องเก็บวิชาเอาปากคาบลูกธนูไว้ ป้องกันลูกศิษย์ที่เรียนธนูจากอาจารย์จะลอบสังหารอาจารย์และกลายเป็มือธนูอันดับหนึ่งแทนอาจารย์
ทำให้อาจารย์ต้องเก็บวิชาก้นหีบรักษาชีพของตนไว้ไม่สอนให้ลูกศิษย์จนความรู้สาบสูญลงไปเรื่อยๆในแต่ละรุ่น
แต่จะโทษแนวพระเอกจีนก็ไม่ได้
ความรู้ในโลกนี้ก็เช่นกัน แนววิชาคาถาของท่านแม็กนัสคือวิชาที่ไม่มีในโลกปัจจุบันแล้ว
ผมสำนึกขอบคุณเสมอที่ไม่ต้องจ้างจอมเวทย์โลลิราคาแพงมาสอนผม
แต่ผมก็สามารถเรียนคาถาได้ั้แ่พื้นฐานเพราะผมเก่ง
แต่การเรียนรู้ได้เร็วของผมก็มีขีดจำกัดเพราะ้าแหล่งอ้างอิงและผมเป็แฟนของWarhammer fantasy มามากพอที่จะไม่ทดลองเวทย์ที่ไม่มีคนอื่นมาเป็หนูทดลองก่อน
เราต้องทำเื่เรียบง่ายอย่างคาถาเสริมกำลังก่อนที่จะใช้คาถาเปลี่ยนแปลงความเป็จริงของโลก
ทุกอย่างมีขั้นตอนและลำดับชั้นของมัน
ถึงแม้ว่าผมสนใจคาถาที่สามารถข้ามกาลเวลาได้ก็ตามและในระบบของเกมส์เราไม่สามารถใช้คาถาแบบนั้นได้แต่ตอนนี้เราไม่ได้อยู่ในการควบคุมของระบบแล้วนี่?
ไม่มีสาเหตุที่ผมจะมองมันเป็เป้าหมายของการค้นคว้าระยะยาว
“นี่ครับแร่หายากมิธริล โอริฮารูก้อนอดามันไทน์..”
ผมกองแร่ต่างๆที่รวบรวมได้มาจากถ้ำบนเขาให้กับธอรินบุตรแห่งธรางอิน
เ้าชายของคนแคระที่มีรับจ็อบเป็ช่างตีเหล็กของหมู่บ้าน
“ฮา ฮา ดีมากดีมาก ข้าชอบแร่หายากที่จะช่วยตีอาวุธที่แข็งแกร่งได้“
ธอรินลูบคลำและสูดดมพร้อมกับฟังเสียงก้อนแร่ๆต่าง
คนอื่นอาจจะขำแต่สำหรับผมที่เป็ผู้กล้าเมื่อเห็นใครใช้สกิลต่อหน้าก็สามารถทำตามได้
ผมได้ััถึง”เสียง”ของแร่ที่ผมไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะทำได้ตามคุณสมบัติของผู้กล้าที่ใครใช้สกิลให้ดูตรงหน้าหรือโจมตีใส่จะสามารถใช้สกิลเช่นนั้นได้
ดวงตาของผมเต็มไปด้วยพลังเวทย์เพื่อสังเกตการณ์ฟังเสียงก้อนแร่ของธอริน
ว่าทุกแร่ธาตุมี”ัั”และ”ลมหายใจ”ที่แตกต่างกันมากกว่าที่สายตาธรรมดาของมนุษยืปรกติจะมองเห็น
และท่าทางเขาจะรู้สึกตัว
ได้เก็บแร่เข้าห่อใส่ของเขาอย่างรวดเร็ว
ธอรินติดนิสัยคนแคระที่พยายามรักษาความลับของการตีเหล้กเป็ความลับยิ่งชีพปานตระกูลใหญ่ของนิยายจีนก็ไม่ปาน
“ส่วนเ้าค่าตอบแทนนะเลือกเอาอาวุธจากร้านนี้ไปได้เลยสักอย่างหนึ่งน่ะ ฮา ฮา อาของดีดีทั้งนั้นของร้านของข้า”
ระบบบาร์เตอร์อีกแล้วหรือนี่?
ตกลงคนที่พอมีเงินสดคือเ้าของร้านไวน์กับเ้าของโรงแรมหมู่บ้านกับลร้านค้าหมู่บ้านล่ะมั้ง?
“ขออภัยขอรับท่านธอรินแต่อาวุธเช่นนี้ไม่สามารถตอบสนองความ้าของกระผมได้ขอรับ”
ธอรินขมวดคิ้วนอกจากรู้สึกว่าเคนได้พูดกับตนเองสุภาพมากกว่าคนทั่วไปที่ตนเองคุยด้วยและยังสงสัยความสามารถในการตีชุดเกราะและอาวุธของตนเอง
“ว่าอะไรกันดาบและชุดเกราะของข้านี้สามารถให้เ้าไปตีพวกหมีเกราะในป่าได้โดยไม่แตกหักหรือบิ่นด้วยซ้ำทำไมเ้ามาดูถูกอาวุธของข้าอย่างนี้?”
ธอรินกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว
3K
![แรงอธิษฐาน แรงพยาบาท[จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1690086989_23603634.webp)
