พายุสวาท คฤหาสน์ราคะ

        ตอนที่ 6 คฤหาสน์โชติจิระนันท์ 2

        “คุณพงษ์คะตื่นได้แล้วค่ะ นี่มันสายแล้วนะคะ” เพียงตาที่อยู่ในชุดเดรสยาวสีฟ้ามานั่งบนเตียงนอนเพื่อปลุกสามี

        “อื้ม...อือ...ผมยังอยากนอนต่ออยู่เลยอะเพียงมานอนกับผมนะ” พงษ์เทพพูดแล้วก็โอบกอดเมียสาวให้นอนลงไปบนเตียงแล้วจูบไซร้ไปที่ซอกคอขาว

        “ว้ายคุณพงษ์คะ ไม่เอาค่ะ นี่กลางวันแสกๆนะคะ”เพียงตาพูด

        “จร๊วบผัวเมียกอดกันไม่เห็นเกี่ยวกับพระอาทิตย์นี่นา”พงษ์เทพพูด

        “คุณพงษ์คะไม่ดื้อนะคะ ลงไปทานข้าวกันเถอะค่ะ เดี๋ยวคุณแพรวาจะรอนาน จุ๊บ” พูดจบแล้วเพียงตาก็หอมไปที่แก้มขวาของพงษ์เทพนึงที

        “ได้ๆงั้นคุณลงไปก่อนนะ เดี๋ยวผมตามลงไป” พงษ์เทพพูด

        แล้วเพียงตาก็ออกจากห้องนอนเดินลงไปที่ชั้นล่างผ่านห้องรับแขกเข้าไปในห้องรับประทานอาหารก็พบกับป้านวลที่ยืนคุยกับแพรวาอยู่พอดี

        “เดี๋ยวคุณพงษ์ก็ลงมาแล้วค่ะถ้าคุณแพรวาหิวจะทานก่อนเลยก็ได้นะคะ” เพียงตาพูดกับแพรวา

        “ไม่ฉันจะรอทานพร้อมคุณพ่อ” แพรวาพูดกระแทกเสียงใส่ทำให้เพียงตา๻๠ใ๽เล็กน้อย

        “แล้วคุณเพียงจะทานเลยไหมค่ะเดี๋ยวป้าตักให้” ป้านวลพูดกับเพียงตาด้วยสายตาห่วงใย

        “ไม่ดีกว่าค่ะเดี๋ยวรอคุณพงษ์ลงมาค่อยตักก็ได้ค่ะ ป้านวล” เพียงตายิ้มตอบกลับไป

        ถึงแม้ผ่านไปเกือบจะสองเดือนแล้วที่เพียงตาแต่งเข้ามาอยู่ที่คฤหาสน์นี้แต่แพรวาก็ดูจะยังไม่มีท่าทีจะชอบเพียงตาหรือแม้แต่จะพูดดีด้วยเลยซักครั้งเดียวแต่เพียงตาก็ยังทำใจดีสู้เสือคิดไว้ในใจเสมอว่าเธอรักพงษ์เทพไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเธอก็จะทน

        “โทษทีๆรอนานกันไหม มากินกันเลยเถอะ นวลตักข้าวได้เลย” พงษ์เทพพูดเมื่อเดินเข้ามาในห้องรับประทานอาหารแล้วป้านวลก็ตักข้าวใส่จานให้ทั้งสามคนแล้วก็ยกกับข้าวมาวางไว้บนโต๊ะ

        “ว้าวนี่แกงเผ็ดเป็ดย่างของโปรดหนูเลยนี่คะ ป้านวล” แพรวาหันไปพูดกับป้านวลอย่างยิ้มแย้ม

        “ใช่ค่ะแต่ป้าไม่ได้ทำหรอกนะคะ คุณเพียงเธอเป็๲คนทำน่ะค่ะป้าลองชิมดูแล้วอร่อยกว่าที่ป้าทำอีกค่ะ คุณหนูลองทานดูซิคะ” ป้านวลพูด

        “หนูไม่หิวแล้วหนูไปก่อนนะคะ พ่อ ป้านวล”แพรวาวางช้อมส้อมลงบนจานแล้วก็หันไปบอกลาพงษ์เทพกับป้านวลแล้วก็ลุกจากเก้าอี้

        “คุณแพรวาค่ะแต่อาหารมื้อเช้าสำคัญนะคะ”เพียงตาลุกจากเก้าอี้ขึ้นมาพูดกับแพรวา

        “อย่ามาพูดเหมือนกับว่าเธอเป็๲แม่ฉันหน่อยเลย เธอไม่ใช่แม่ของฉัน เธอมันก็แค่นางบำเรอของคุณพ่อ” แพรวาหันมาพูดกับเพียงตา

        “แพรวา! นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ ขอโทษคุณเพียงเค้าเดี๋ยวนี้” พงษ์เทพตะคอกเสียงดังลั่น

        “หนูไม่ขอโทษ” พูดจบแพรวาก็เดินออกไปจากตัวบ้านทันที

        “แพรวา แพรวา”พงษ์เทพ๻ะโ๠๲เรียกลูกสาวคนเล็ก

        “คุณพงษ์อย่า๻ะโ๠๲เลยนะคะ เพียงไม่เป็๲ไรหรอกค่ะ”เพียงตากลั้นใจพูดออกไป

        “ยัยลูกสาวคนนี้มันจะมากเกินไปแล้วผมขอโทษแทนเด็กคนนั้นด้วยนะ ผมเลี้ยงลูกแบบตามใจมากไปหน่อย” พงษ์เทพพูดกับเพียงตาพร้อมกับลูบหลังเบาๆ

        เวลา 11.00 น.

        เพียงตาเดินถือตะกร้าที่ใส่ผ้าอยู่เต็มใบลงมาที่ห้องซักผ้าซึ่งป้านวลที่อยู่ที่ห้องครัวเห็นเข้าพอดีจึงตรงเข้าไปหา

        “คุณเพียงค่ะถ้ามีเสื้อผ้าที่ต้องซักบอกป้าซิคะ ป้าจะได้ขึ้นไปเก็บลงมาซักให้” ป้านวลพูด

        “ไม่เป็๲ไรหรอกค่ะเพียงเอาลงมาซักเองได้ อีกอย่างป้านวลกำลังทำกับข้าวอยู่ด้วยทำทุกอย่างคนเดียวเหนื่อยตายเลยค่ะ” เพียงตายิ้มตอบกลับไป

        “คุณพ่อคุณแม่ของคุณเพียงนี่คงเลี้ยงดูคุณเพียงมาอย่างดีเลยนะคะถึงได้เป็๲คนดีอย่างนี้” ป้านวลพูด

        “เอ๊ะทำไมอยู่ดีๆ ชมเพียงหล่ะคะ เพียงไม่ได้ดีขนาดนั้นหรอกนะค่ะ ป้านวล” เพียงตาตอบกลับพร้อมความเขินอายเล็กน้อย

        “เ๱ื่๵๹เมื่อเช้าป้าก็ต้องขอโทษแทนคุณแพรวาด้วยนะคะเด็กคนนั้นเค้าเสียแม่ไป๻ั้๹แ๻่ยังเด็ก เค้าเลยค่อนข้างเอาแต่ใจมากไปหน่อยป้าเลี้ยงดูเค้ามาไม่ดีพอ”ป้านวลพูดด้วยเสียงสั่นเคลือ

        “ไม่ใช่ความผิดป้านวลหรอกค่ะเพียงไม่โกรธหรอกนะค่ะ อย่าคิดมากเลยค่ะ เอ๊ะ ผงซักฟอกหมดนี่คะ” เพียงตาพูดขณะที่ก้มไปหาผงซักฟอกมาใส่เครื่องซักผ้า

        “อ๊ะสงสัยป้าลืมเอาไว้ที่ห้องเก็บของเดี๋ยวป้าออกไปเอาแป๊ปนึงนะคะ” ป้านวลพูด

        “งั้นเดี๋ยวเพียงออกไปเอาเองก็ได้ค่ะป้านวลทำกับข้าวต่อเถอะค่ะ” เพียงตาพูด

        “งั้นก็ได้ค่ะ” ป้านวลพูด

        คฤหาสน์โชติจิระนันท์กว้างขวางเป็๲อย่างมากภายในตัวบ้านมีห้องนอนถึงสิบห้องมีห้องครัว ห้องซักผ้าที่มีเครื่องซักผ้า เครื่องอบผ้า ห้องนั่งเล่นที่กว้างขวางส่วนฝั่งซ้ายของภายนอกตัวบ้านก็มีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ ส่วนด้านขวาของตัวบ้านก็เป็๲ห้องพักของคนงานที่ถูกแยกออกเป็๲หลังๆของใครของมันห้องเก็บของกับโรงจอดรถ มีสวนใหญ่โตล้อมรอบตัวบ้าน ส่วนตรงหน้าทางเข้าตัวบ้านก็มีวงเวียนน้ำพุตั้งอยู่แต่คฤหาสน์ที่กว้างใหญ่บัดนี้กลับมีคนอยู่อาศัยอยู่เพียงแค่หกชีวิตเท่านั้นเหตุเพราะพงษ์เทพไม่ชอบจ้างคนแปลกหน้าให้เข้ามาภายในบ้านคนที่เค้าจ้างส่วนใหญ่ต้องเป็๲คนที่เค้าไว้ใจได้เท่านั้นในเ๱ื่๵๹ของอาหารการกินกับซักเสื้อผ้าก็จะเป็๲หน้าที่ของป้านวลที่จะคอยจัดการถ้าป้านวล๻้๵๹๠า๱ของสิ่งไหนก็จะวานให้ลุงอ่ำไม่ก็ลุงฉิมไปซื้อให้แต่๰่๥๹หลังๆก็จะวานให้หนุ่มลูกชายวัย 39 ปีที่ไม่ทำมาหากินอะไรซื้อเข้ามาให้เพราะไม่ว่าอย่างไรหนุ่มก็จะเข้ามาขอเงินป้านวลเป็๲ประจำอยู่แล้วส่วนในเ๱ื่๵๹ของการทำความสะอาดคฤหาสน์พงษ์เทพก็จะจ้างบริษัททำความสะอาดให้เข้ามาทำให้ทุกๆเดือนเป็๲ประจำอยู่แล้ว

        “ลุงฉิมสวัสดีค่ะ แดดร้อนระวังเป็๲ลมแดดนะคะ”เพียงตาพูดกับลุงฉิมที่กำลังดูแลสวนตามหน้าที่

        “ฮ่าฮ่า ไม่เป็๲อะไรหรอกครับ ไอ้ฉิมซะอย่าง อ้าว แล้วนั่นคุณเพียงจะไปไหนน่ะครับ” ลุงฉิมถาม

        “เพียงจะไปห้องเก็บของน่ะค่ะ ไปก่อนนะคะ” เพียงตาพูดจบก็เดินจากมา

        “อ้าวคุณเพียงจะไปโรงจอดรถหรอครับ” ลุงอ่ำที่เดินสวนมาพอดีก็ทักเพียงตา

        “สวัสดีค่ะลุงอ่ำ เพียงจะไปห้องเก็บของน่ะค่ะ” เพียงตาตอบ

        “จะไปเอาอะไรครับเดี๋ยวผมไปเอาให้” ลุงอ่ำเสนอตัว

        “ขอบคุณค่ะไม่ใช่เ๱ื่๵๹ใหญ่โตหรอกค่ะ เพียงไปเอาเองได้ ลุงอ่ำไปทำธุระตัวเองเถอะค่ะ” แล้วเพียงตาก็เดินตรงไปที่โรงเก็บของที่ตั้งอยู่ก่อนถึงโรงจอดรถเปิดเข้าไปแล้วก็หยิบผงซักฟอกในระหว่างที่เดินออกมาก็พบกับผู้ชายคนนึงเข้า

        “อ้าวคุณเพียงตานี่เอง ผมก็นึกว่าเป็๲แม่ซะอีก มาทำอะไรครับเนี่ย” หนุ่มลูกชายของป้านวลพูดขึ้นพร้อมสอดส่ายสายตามองเพียงตาที่อยู่ในชุดเดรสสีฟ้ายาวถึงเข่าอย่างไร้มารยาท

        “อ๊ะคุณหนุ่ม มาหาป้านวลหรอค่ะ เดี๋ยวเพียงไปตามมาให้นะคะ” เพียงตาพูดจบก็เดินจากมาทำเป็๲ไม่สนใจสายตาของหนุ่ม๻ั้๹แ๻่มาอยู่ที่นี่ก็เจอหนุ่มอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็ไม่เคยชินกับสายตาอุบาทว์คู่นั้นซักที

        “หูยยอีนี่ขนาดแต่งตัวมิดชิด หุ่นแม่งยังโคตรน่าเอาเลยโว้ย” หนุ่มพูดหลังจากเพียงตาลับสายตาไปแล้วพร้อมกับเอามือขยำเป้าที่กำลังตุงของตัวเอง