พอฉินอวี้จือพาฉินหนิงจือกับเหวินเกอร์มาถึงห้องด้านข้างก็พบว่าในห้องมีเด็กผู้หญิงอายุราวสิบขวบนั่งอยู่ก่อนหน้าแล้ว นางสวมชุดเอ๋า26 ติดกระดุมผีเสื้อสีหยกขาวกับตุ้ยจิน27 ตัวในสีแดงสด ทำผมทรงฉุยกุ้ยจี้28 ผูกผ้าผูกผมสีเดียวกันทั้งสองข้าง กำลังนั่งแทะเมล็ดแตงโมอย่างสบายใจบนตั่งกลม ท่าทางผ่อนคลายไร้กังวล
พอเห็นพวกนางเดินเข้ามาเด็กหญิงก็รีบะโลงจากตั่งทันทีพลางเอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “พี่หญิงรองมาแล้ว ข้ารอจนเบื่อจะตายอยู่แล้วเ้าค่ะ”
ทว่าพอสายตาสบกับฉินหนิงจือที่ฉินอวี้จือจูงมาด้วย นางก็หน้ามุ่ยทันที ทำปากขมุบขมิบแล้วกลับไปนั่งที่เดิมด้วยความไม่พอใจ
ฉินอวี้จือปล่อยมือจากฉินหนิงจือแล้วเดินมาลูบศีรษะนางด้วยรอยยิ้มพลางเอ่ย “น้องหญิงห้าเป็อะไรไปจ๊ะ”
เด็กหญิงเงยหน้าขึ้นแล้วจิกตาใส่ฉินหนิงจือโดยไม่พูดอะไร ฉินหนิงจือกลับเข้าใจความหมายของนาง คนในจวนที่คุณหนูห้าฉินซิ่วจือชมชอบนั้นมีมากนัก มารดา บิดา ท่านป้าใหญ่ ท่านลุงใหญ่ พี่หญิงรอง และน้องชายเล็ก คนที่นางเกลียดที่สุดมีเพียงแค่คุณหนูสี่ฉินหนิงจือ!
หากจะถามว่าเพราะอะไรนั้นนางก็บอกเหตุผลไม่ได้ ทำนองว่าไม่ค่อยชอบใจพฤติกรรมที่เลวร้ายของฉินหนิงจือกระมัง
นางกลัวความเกรี้ยวกราดของฉินหนิงจือเหลือเกิน ทุกครั้งที่เจอกัน นางทำได้เพียงทำปากขมุบขมิบแล้วทำเสียงฟืดฟาดในจมูกแต่ไม่กล้าพูดอะไร
ฉินหนิงจือี้เีต่อล้อต่อเถียงกับนาง ทั้งสองเลยไม่เคยมีปัญหากันแต่อย่างใด
ภพก่อนหลังจากที่ไท่ไท่สามเกิดเื่ขึ้น คุณหนูห้าฉินซิ่วจือกับน้องชายจวิ้นเกอร์ก็ถูกไท่ไท่ใหญ่นำไปเลี้ยง เลี้ยงดีหรือไม่ไม่อาจทราบได้ แต่อนาคตของทั้งสองค่อนข้างย่ำแย่
ฉินซิ่วจือถูกลูกชายเถ้าแก่แถวชานเมืองเห็นนางผลัดเปลี่ยนผ้า ทำให้ชื่อเสียงของนางเสียหาย เลยต้องจำใจแต่งงานด้วย ส่วนจวิ้นเกอร์น้องชายก็ถูกเลี้ยงดูอย่างปล่อยปละไปวันๆ ทำเพียงวาดภาพแมวภาพสุนัข ทั้งที่สิบขวบแล้วกลับยังจนท่องหนังสือซานจื้อจิงไม่ได้
เฉินซื่อบอกว่าเขาสมองช้ามาั้แ่เกิด เื่นี้ใครจะไปรู้ความจริงล่ะ!
ส่วนฉินซิ่วจือหลังจากแต่งงานแล้วก็มักวิ่งร้องไห้กลับมาฟ้องเฉินซื่อว่าถูกสามีทำร้ายทารุณต่างๆ ไม่มีใครรู้ว่าเฉินซื่อช่วยนางแก้ปัญหาหรือไม่
ฉินหนิงจือรู้เพียงว่าพอนางเจอกับฉินซิ่วจืออีกครั้ง น้องสาวที่นางไม่เคยมองหน้าเต็มตาสักครั้งคนนี้ก็ไม่หลงเหลือความร่าเริงสดใสอีกต่อไป กลายเป็หญิงที่บวมพองจนนางจำแทบไม่ได้แทน
ไม่ได้พองกลมแบบฉินอวี้จือ แต่บวมพองเพราะถูกทำร้ายมาต่างหาก! ตามใบหน้าและหน้าผากล้วนเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำจากการถูกทุบตี มีเพียงแววตาคู่นั้นที่ยังคงดูดื้อรั้นไม่เปลี่ยน
พอนางเห็นฉินหนิงจือเดินมาหาก็คิดจะหลบ ไม่ยอมให้คนที่เกลียดมาั้แ่เด็กเห็นสภาพที่น่าสมเพชของตน
ฉินหนิงจือดึงนางไว้แล้วถามว่าทำไมถึงมีสภาพเช่นนี้ ฉินซิ่วจือถึงได้หลั่งน้ำตาแล้วเล่าเื่ที่ตนพบเจอมา ตอนนางอยู่ที่บ้านสามีมักถูกทำร้ายทุบตี ไปขอให้เฉินซื่อช่วยเรียกร้องความเป็ธรรมให้กี่ครั้งกลับถูกขับไล่ไสส่ง นางจึงต้องกับทนการถูกคนที่บ้านสามีทำร้ายอย่างถึงที่สุด
จนวันหนึ่งนางทนไม่ไหวหยิบมีดไปแทงสามีตาย ต่อมานางจึงถูกทางการจับตัว จะไปขอความช่วยเหลือกับฉินอวี้จือที่จวนเฉิงเอินโหว ฉินอวี้จือกลับปฏิเสธว่าไม่รู้จักนาง...ไม่รู้จักน้องสาวที่โตมาด้วยกันั้แ่เล็กคนนี้แต่อย่างใด นางรู้สึกสิ้นไร้หนทาง ทว่านางก็ยังไม่อยากตาย
ตอนนั้นฉินหนิงจือที่อยู่ในจวนจิ้นกั๋วกงก็กำลังตกอยู่ในสถานการณ์คับขันเช่นกันจึงเข้าใจความรู้สึก ไม่นึกว่าอีกฝ่ายจะตกอยู่ในสภาพเช่นนี้
แม้ว่ากู้จิ่งหยวนจะเ็ากับฉินหนิงจือ แต่ก็ให้ทุกอย่างที่ไหน่ไนรองของจวนจิ้นกั๋วกงควรจะได้ ขนาดฮูหยินของจิ้นกั๋วกงตั้งใจจะใส่ร้ายนาง เขายังออกตัวปกป้องนางเลย
นางเรียนวิชาหมอกับท่านอาจารย์ได้ก็เพราะกู้จิ่งหยวนอนุญาต
นางให้ฉินซิ่วจือสองร้อยตำลึงเงินแล้วให้นางหนีไปจากเมืองหลวงเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่
ฉินซิ่วจือซาบซึ้งน้ำใจนาง บอกว่าคราวหน้าจะตอบแทนบุญคุณในครั้งนี้อย่างแน่นอน ฉินหนิงจือถือเป็คำเอ่ยแสดงมารยาทเพียงเท่านั้น นึกไม่ถึงว่าฉินซิ่วจือจะตอบแทนนางได้อย่างรวดเร็ว
สองปีต่อมา นางตกหลุมพรางเพราะ้าตรวจสอบการตายของบิดา โดนป้ายความผิดว่าไปมีความสัมพันธ์กับลูกพี่ลูกน้องและถูกจับขังไว้ที่สวน
ตอนนั้นนางได้แต่นั่งรอความตายอยู่ในสวน จวนจิ้นกั๋วกงไม่ให้อาหารใดๆ แก่นาง เป็ฉินซิ่วจือที่แอบเอาอาหารมาให้นาง
นางรู้ภายหลังว่าฉินซิ่วจือเปลี่ยนชื่อและสกุล ทำลายโฉมหน้าตัวเองและเปิดร้านขายบะหมี่ตรงชานเมือง ทั้งยังรับเอาจวิ้นเกอร์น้องชายที่สติไม่ดีมาเลี้ยง ่สองปีมานี้นับว่านางมีชีวิตที่ดีทีเดียว
ฉินซิ่วจือบอกนางว่าความจริงจวิ้นเกอร์ตอนเด็กๆ นั้นฉลาดมาก แต่ต่อมาเกิดป่วยแล้วไม่ได้ให้การรักษาในทันที สมองก็เลยพิการไป
ฉินซิ่วจือยังบอกนางอีกด้วยว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดบนโลกใบนี้ก็คือใจคน เมื่อก่อนนางมองคนผิดถึงได้ตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ โชคดีที่ฉินหนิงจือช่วยนางไว้ ดังนั้นนางก็จะช่วยฉินหนิงจือออกมาให้ได้เช่นกัน จากนั้นพวกเขาพี่สาวน้องชายทั้งสามคนก็ไปอยู่ด้วยกันอย่างเรียบง่ายสงบสุข ตัดขาดจากผู้คนและเื่ราวที่สกปรกเลวทรามเ่าั้
ฉินหนิงจือซาบซึ้งในคำพูดของนางและพลันรู้สึกมีความหวัง เพียงแต่ว่าคำสัญญาเ่าั้ยังไม่ทันได้ทำให้เป็จริง ฉินซิ่วจือดันมาตายไปเสียก่อน
นางยังจำได้จนถึงตอนนี้ ถึงคำพูดที่ผู้คุมขังเอ่ยอย่างเ็าน่ากลัว ราวกับงูพิษที่ขู่ฟ่ออยู่ตรงคอนางว่า
‘น้องสาวเ้าคนนั้นตายไปแล้ว อย่าได้เพ้อฝันอะไรอีกเลย!’
ฉินหนิงจือหนาวสั่นไปทั้งตัว นี่คือความรู้สึกหมดหวัง
แต่ฉินซิ่วจือในตอนนี้ยังเป็เด็กน้อยที่ไร้ซึ่งความกังวลใจใดๆ ร่าเริงแจ่มใสและมีหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู
โดยไม่รู้เลยว่าชะตาชีวิตของนาง...ชะตาชีวิตอันเลวร้ายของนาง...ได้ใกล้เข้ามาแล้ว!
“เดี๋ยวพี่หญิงรองเล่นเป็เพื่อนเ้าดีไหม ไปซื้อโคมไฟรูปกระต่ายที่งานหยวนเซียวเจี๋ยเป็เพื่อนเ้าด้วย” ฉินอวี้จือบิดจมูกฉินซิ่วจือเบาๆ ท่าทางของพี่สาวน้องสาวช่างสนิทกันนัก ไม่แม้แต่จะเอ่ยถึงท่าทางก่อนหน้าที่เ้าตัวทำตรงหน้าประตูเรือนของไท่ไท่ผู้เฒ่าฉิน
ฉินหนิงจือมองดูพลางสมเพชในใจ ฉินอวี้จือกลับยิ้มร่า
“ดีเ้าค่ะ นี่พี่หญิงรองยังจำได้ด้วยหรือเ้าคะว่าข้าเกิดปีกระต่าย”
“ข้าเอาด้วย! ข้าเอาด้วย!” เหวินเกอร์เองก็วิ่งเข้ามารวมกลุ่มด้วย
“ได้สิจ๊ะ” ฉินอวี้จือพยักหน้าอย่างใจดี “เดี๋ยวซื้อโคมไฟรูปลิงใบเล็กให้เหวินเกอร์ด้วย”
เหวินเกอร์ดีใจ กอดขาฉินอวี้จือไว้แน่น
ฉินหนิงจือมองสามคนพี่น้องที่สนิทสนมกลมเกลียวด้วยสายตาเ็าพลางรู้สึกว่าตัวเองเป็ส่วนเกิน
หากเป็เมื่อก่อน นางหาได้ใส่ใจเื่พวกนี้ไม่ นางไม่เคยมีพี่สาวน้องสาวเหล่านี้ในสายตาเลย
ทว่าตอนนี้หัวใจของนางรู้สึกละอายและเ็ป...เหวินเกอร์ของนาง น้องซิ่วของนาง ต่างพากันชมชอบฉินอวี้จือหมด
ผู้หญิงที่เสแสร้งคนนี้...
“ไม่ชวนพี่หญิงสี่ไปด้วยหรือ” ฉินซิ่วจือเห็นฉินหนิงจือไม่ได้เชิดหน้าเดินจากไป ยังคงยืนนิ่งอยู่คนเดียวลำพัง ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าพวกตนนั้นทำเกินไป และฉินหนิงจือก็แลดูน่าสงสาร
น่าสงสารรึ! นางต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ไฉนถึงได้รู้สึกว่าฉินหนิงจือผู้เผด็จการดูน่าสงสาร
ฉินซิ่วจือกำลังจะปฏิเสธ แต่ฉินหนิงจือกลับตอบ “ดีเลย! เช่นนั้นไปด้วยกันนะ”
ทั้งสามที่ยืนอยู่ตรงนั้นต่างพากันตะลึง ฉินหนิงจือไม่เคยเที่ยวเล่นกับพวกเขา ปกติพอถึงเทศกาลหยวนเซียวเจี๋ย นางจะไปหาพวกลูกพี่ลูกน้องผู้ชายที่บ้านยาย ไม่ก็เล่นกับเด็กผู้หญิงจอมเกเรของจวนจิ้นกั๋วกง
พวกนั้นต่างหากที่เป็คนประเภทเดียวกัน!
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/e8c39af2eb995c5d8c97da730cbb055e
26 เสื้อกันหนาวที่มีซับในแบบจีน
27 เสื้อตัวใหญ่แบบจีน
28 ทรงผมแบบหนึ่งของสตรีจีนซึ่งเกล้าผมทั้งสองข้างขึ้นเป็แกละ
146
![[END] เว่ยหนานฮวา องค์หญิงใหญ่ในยุค70](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1684384122_41418943.webp)
