Series - คำสาปเสียงเพรียกจากอดีต
EP3: ความจริงใต้เปียโน
อคิราห์ ถอยหลังไปสองก้าวเมื่อเห็น รูปปั้นครูสอนดนตรี กำลังก้าวลงจากแท่นยืน!
รูปปั้นที่ทำจากหินอ่อนสีขาวนวลนั้นไม่ได้เคลื่อนไหวคล่องแคล่วเหมือนมนุษย์ แต่ทุกการก้าวเดินนั้นหนักหน่วงและเต็มไปด้วยพลังงานเวทมนตร์สีม่วงเรืองรองที่อคิราห์มองเห็นผ่านแว่นตาอาคม
“จ้าวเวท! มันมาแล้ว! โครงสร้างของมันแข็งแกร่งมากนะ! อย่าเอาแค่หมัดไปปะทะ!” เ้าสมิงเตือนอย่างตื่นตระหนก “ฉันได้กลิ่น ความคับแค้น ที่ถูกผูกมัดไว้ในหินอ่อนนี่! นางไม่ใช่ผี แต่เป็ เจตจำนง ที่ถูกกักขัง!”
“รู้แล้ว ไอ้สมิง! ถ้ามันเป็แค่เจตจำนงที่ถูกกักขัง... แสดงว่ามันต้องมี แหล่งพลังงาน หรือ อาคมแกนกลาง ที่คอยขับเคลื่อนอยู่!” อคิราห์วิเคราะห์อย่างรวดเร็ว
รูปปั้นครูสอนดนตรีชูมือหินอ่อนขึ้นมา...
ครืนนนน!
เก้าอี้ไม้และแท่นวางโน้ตเพลงที่อยู่ในหอประชุมก็ลอยขึ้นมาในอากาศ แล้วพุ่งเข้าใส่ อคิราห์ อย่างรุนแรง!
อคิราห์ใช้พลังเวททั้งหมดที่เหลืออยู่ สร้างบาเรียบางๆ ขึ้นมาป้องกันตัวเอง
ปั้ก! ปั้ก!
วัตถุต่างๆ กระแทกเข้ากับบาเรียจนแตกละเอียด อคิราห์ต้องใช้แรงมหาศาลในการรักษาบาเรียไว้
“จ้าวเวท! เราจะเล่นเกมตั้งรับไม่ได้แล้ว! ฉันอยากจะสลายพลังงานพวกนี้ชะมัด! แต่ติดที่แกไม่ยอมเปิด ถุงมือสีเงิน นี่!” เ้าสมิงบ่นอย่างหัวเสีย
“ไม่ได้! เ้าสมิง! ถ้าเราใช้พลังของนายเกินขีดจำกัด อาจจะส่งผลต่อโครงสร้างของอาคาร! ที่นี่มีนักเรียนคนอื่นอยู่!” อคิราห์กัดฟันตอบ
อคิราห์มองสำรวจร่องรอยอาคมที่เรืองแสงสีม่วงที่ออกมาจากรูปปั้น... พลังงานทั้งหมดพุ่งออกมาจากบริเวณหน้าอกของรูปปั้น!
“ที่นั่น! อาคมแกนกลาง ต้องอยู่ที่นั่น!”
อคิราห์ตัดสินใจยกเลิกบาเรีย เธอพุ่งตัววิ่งเข้าหาเปียโนทันที!
“แกจะหนีไปไหน! จอมเวท!” เสียงกระซิบเย็นเยียบดังตามมา
รูปปั้นครูสอนดนตรีเหวี่ยงแขนหินอ่อนเข้าใส่ อคิราห์ อย่างแรง!
อคิราห์ใช้ท่าทางที่ว่องไวเหมือนซุปเปอร์สตาร์เกาหลี ก้มตัวหลบ แขนหินอ่อนนั้นได้อย่างหวุดหวิด ตึง! แขนของรูปปั้นกระแทกเข้ากับพื้นเวทีจนพื้นไม้แตกเป็เสี่ยงๆ!
เมื่อถึงเปียโน... อคิราห์ะโขึ้นไปยืนบนแกรนด์เปียโนทันที!
“จ้าวเวท! แกทำบ้าอะไรเนี่ย! มันคือเปียโนของผีนะ!” เ้าสมิงร้องอย่างใ
“ฉันไม่ได้อยากเล่นเปียโน! แต่ฉัน้ารู้ว่าทำไม ร่องรอยพลังงานของ แพรวา ถึงมาจบลงที่นี่!” อคิราห์พูดพร้อมกับใช้เท้า เตะ ไปที่แผ่นไม้ที่ปิดอยู่ด้านข้างเปียโน!
แคร้ง! แผ่นไม้แตกออก!
ใต้เปียโนไม่ได้มีแค่โครงสร้างไม้เก่าๆ เท่านั้น...
มีหลุมขนาดเล็กที่ถูกขุดลงไปในพื้นไม้! และในหลุมนั้น... มี กล่องไม้เล็กๆ วางอยู่!
อคิราห์ไม่รอช้า เธอรีบะโลงจากเปียโน พุ่งเข้าคว้ากล่องไม้ใบนั้นขึ้นมา!
“อย่าแตะต้องของของฉัน!” รูปปั้นครูสอนดนตรีคำรามด้วยเสียงที่น่ากลัว!
รูปปั้นนั้นเร่งความเร็วในการเคลื่อนไหว พุ่งเข้าใส่ อคิราห์ ที่กำลังถือกล่องไม้ใบเล็กๆ!
อคิราห์รู้ว่าหนีไม่ทันแล้ว... เธอหันกลับไปเผชิญหน้ากับรูปปั้น...
“ถึงเวลาที่นายต้องทำงานแล้ว! เ้าสมิง!”
อคิราห์ ฉีก ถุงมือสีเงินที่มือซ้ายออก ดวงตาอสูรสีอำพัน เผยออกมาและจ้องมองไปที่รูปปั้นหินอ่อนที่กำลังพุ่งเข้ามา!
วูบ!
พลังงานสีอำพันพุ่งออกมาจากดวงตาอสูร ไม่ใช่เพื่อทำลาย แต่เพื่อ ดูดกลืน!
แต่สิ่งที่เ้าสมิงดูดกลืนไม่ใช่รูปปั้นหินอ่อน... แต่เป็ อาคมที่ขับเคลื่อนรูปปั้น!
“อ๊ากกกกก!” รูปปั้นครูสอนดนตรีส่งเสียงกรีดร้องราวกับถูกไฟเผา! ร่างกายของมันหยุดชะงักลงทันที... แสงสีม่วงที่เรืองรองอยู่บนตัวมันถูก เ้าสมิง ดูดกลืนไปอย่างรวดเร็ว!
ครืนนน! รูปปั้นหินอ่อนที่ถูกตัดขาดจากแหล่งพลังงานอาคม ก็ พังทลาย ลงมาบนพื้นอย่างรุนแรง กลายเป็เศษหินแตกกระจาย!
“ฮึ่ม... รสชาติจืดชืดชะมัด! มีแต่ความอาฆาต! ไม่มีพลังงานชีวิตเลย!” เ้าสมิงบ่นอย่างไม่พอใจ ก่อนที่พลังจะหดกลับเข้าสู่มือซ้ายของอคิราห์
อคิราห์หอบหายใจเล็กน้อย เธอมองไปที่เศษซากรูปปั้นที่แตกกระจาย... แล้วจึงหันมาสนใจ กล่องไม้เล็กๆ ที่อยู่ในมือ
กล่องไม้ใบนั้นมี รอยแกะสลัก รูปโน้ตเพลงโบราณ...
อคิราห์เปิดฝากล่องออก...
ภายในนั้นมีเพียง ตุ๊กตาดินปั้นขนาดเล็ก ที่ถูกปั้นเป็รูปร่างของ เด็กสาวในชุดนักเรียน และ กระดาษโน้ตเพลง ที่มีรอยเปื้อนเืแห้งกรัง!
อคิราห์ใช้มือขวาััไปที่ตุ๊กตาดินปั้น...
วูบ!
ภาพความทรงจำที่รุนแรงพุ่งเข้าสู่จิตใจของอคิราห์ทันที!
...ครูสอนดนตรี ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็ฆาตกร... แท้จริงแล้วเป็ เหยื่อ! เธอกำลังสืบสวนคดี การทุจริต และ การกลั่นแกล้งนักเรียน ที่โรงเรียนนี้... และถูก อาจารย์คนหนึ่ง ฆ่าปิดปาก... ก่อนจะจัดฉากให้ดูเหมือนเป็การฆ่าตัวตาย!
...ครูสอนดนตรีซ่อน หลักฐาน ที่เธอรวบรวมไว้ในเปียโน... และ อาคมหุ่นเชิด ก็ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อ ป้องกัน ไม่ให้ใครแตะต้องหลักฐานนี้!
“นี่คือ... คำร้องทุกข์ของเหยื่อ!” อคิราห์พึมพำ
แต่... นักเรียนที่หายไปล่ะ?
อคิราห์มองไปที่ ตุ๊กตาดินปั้น ที่อยู่ในกล่องอีกครั้ง...
“จ้าวเวท! ดูที่มือของตุ๊กตานั่น!” เ้าสมิงเตือนเสียงเข้ม
ที่มือเล็กๆ ของตุ๊กตาดินปั้น กำลังสวมแหวนเงินวงเล็กๆ ที่มีสัญลักษณ์รูป งูเลื้อยพันไม้...
อคิราห์จำสัญลักษณ์นั้นได้... สัญลักษณ์ทางการแพทย์...
และทันใดนั้น... ที่แกรนด์เปียโนที่แตกสลาย...
เสียงบรรเลงเปียโนก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง! แต่คราวนี้... มันไม่ใช่เพลงที่เศร้าโศก...
มันคือเสียงเพลงที่สนุกสนาน... และดังสนั่นราวกับเสียงหัวเราะเย้ยหยัน!
“ฉันรู้แล้วว่าแพรวาอยู่ที่ไหน! จ้าวเวท! ดูที่พื้น!” เ้าสมิงคำราม!
อคิราห์มองไปที่พื้น... ร่องรอยพลังงานสีน้ำเงิน ที่เป็ทางของนักเรียนที่หายไป... มันไม่ได้จบที่เปียโน... แต่มันเลื้อยต่อไปยังอีกด้านหนึ่งของหอประชุม!
และที่ปลายทางของร่องรอยนั้น...
มีประตูเล็กๆ ที่ถูกปิดตาย... และที่ประตูนั้นมี แสงสีม่วงอาคม เรืองรอง...
แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด...
คือมีรอยเืสดๆ ของมนุษย์... ถูกทิ้งไว้ที่ลูกบิดประตู!
(โปรดติดตามในบทต่อไป - The Doctor's Note)
15K
