ตอนที่ 4
ณ ไร่ภูตะวันในยามเช้าตรู่ เป็ดังทุกวันที่พ่อเลี้ยงคนรองของไร่อย่างภูผาต้องขับรถกระบะซิ่งคู่ใจออกไปตรวจตราความเรียบร้อยของไร่ก่อนคนงานจะเริ่มงานใน่เช้าของวัน
วันนี้เป็วันที่อากาศแจ่มใส ท้องฟ้าปลอดโปร่ง ต้นไม้ใบหญ้าดูสดชื่นเมื่อได้รับน้ำค้าง มองไปทางไหนก็สบายตาไปหมด บรรยากาศดีสมกับเป็ไร่ผลไม้เ้าดังแห่งเมืองเชียงใหม่
่ปลายฝนต้นหนาวคือ่ที่ผลไม้ของไร่ภูตะวันกำลังสุกได้ที่ นี่จึงเป็สาเหตุที่ว่าทำไมหนึ่งในเ้าของไร่อย่างภูผาจึงต้องตระเวนตรวจตรารอบ ๆ ไร่ั้แ่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น เพราะทุกปีมักมีโจรเข้ามาขโมยผลไม้อย่างไรล่ะ แม้ภูผาจะจัดคนไว้เฝ้าคุมเข้มในตอนดึก แต่อย่างไรก็ต้องมาดูเองอีกทีอยู่ดี
เมื่อพ่อเลี้ยงวัย 37 ปีตรวจตราความเรียบร้อยของไร่รอบเช้าจนทั่วแล้ว เขาก็กลับเข้าบ้านไปอาบน้ำอาบท่าเตรียมรับประทานมื้อเช้าของวัน
:
:
“กลับบ้านมาซะเช้าเลยนะมึง...เมื่อคืนหนักเหรอ”
เสียงเอ่ยหยอกของพี่ชายดังขึ้นพร้อมกับเ้าตัวที่กำลังเดินออกมาจากห้องนอน ผมที่ยังไม่ทันแห้งดีบอกให้รู้ว่าเขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ในขณะที่คนน้องเพิ่งจะเข้าบ้าน
“ก็ใช้ได้อยู่ แต่ว่านะ...ผมกลับไวกว่าพี่ก็แล้วกัน หึ ๆ”
ตะวันตอบกลับหน้าทะเล้นพร้อมกับแค่นยิ้มอย่างเ้าเล่ห์ เื่ที่สองพี่น้องบ้านนี้คุยกันในยามเช้ามักหนีไม่พ้นเื่เซ็กส์...ใช่แล้ว ทั้งภูผาและตะวันต่างก็เ้าชู้ไม้เลื้อยกันทั้งคู่ การนอนกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าคือเื่ปกติของพวกเขา ลูกชายบ้านนี้คิดเพียงว่าหากป้องกันอย่างดีและตรวจโรคตามกำหนด เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว
“เดี๋ยวนี้มันหัดย้อนกูนะ รีบไปอาบน้ำอาบท่าซะไป แล้วลงไปกินข้าวพร้อมหน้ากัน”
“รับทราบคร้าบ~”
ตะวันลากเสียงครับตอบรับตามประสาเด็กอายุ 22 ปี ด้านพี่ชายเมื่อเห็นพฤติกรรมของน้องเมื่อครู่ก็อดส่ายหน้าไม่ได้ หากวันหนึ่งเขาแต่งงานแยกบ้านไป เ้าน้องชายจะดูแลไร่แทนเขาไหวได้อย่างไร
“อ้าว ไอ้ผา! ลงมาแล้วรึ เมื่อเช้าเป็ไงบ้าง”
หมายถึงที่ไปตรวจตราไร่เป็อย่างไรบ้าง
“ไม่มีอะไรผิดปกติครับ เออพ่อ! ผมว่าเราควรหาแม่ครัวมาช่วยป้าใจหน่อยไหมครับ ป้าแกก็อายุเยอะแล้ว”
เมื่อได้ฟังคำแนะนำของลูกชายตัวดี พิภพ...พ่อเลี้ยงาุโของไร่ภูตะวันก็ส่ายหน้าก่อนจะถอนหายใจเสียงดัง
“เฮ้อออ~ แม่บ้านคนก่อน ๆ ที่ฉันหามาแกก็กินเขาจนเกลี้ยง ไปหามาอีกมันจะไม่ซ้ำรอยเดิมเรอะ พอผัวเขามาตามฉันก็ต้องให้เขาลาออก ก็ไอ้ลูกชายฉันมันเ้าชู้! ใช่ไหมคุณใจ!”
“ชะ...ใช่ค่ะ”
ป้าใจ...สาวเทื้อวัยใกล้เกษียณที่รอตักข้าวให้เ้านายเออออห่อหมกไปตามพิภพ หากเปรียบกับสำนวนไทยก็คงไม่พ้น ‘นายว่าขี้ข้าพลอย’
“ป้าใจอะ ไม่เคยเข้าข้างผมเลยนะ”
ลูกชายคนโตของบ้านทำหน้างอนตุ๊บป่องใส่แม่ครัวของบ้าน
“โอ๋ ๆ ไม่เอาไม่งอนนะคะ มา ๆ ค่ะ ทานข้าวกันดีกว่าเนอะ ใกล้จะได้เวลาทำงานแล้วค่ะ...นั่นไงคุณหนูเล็กมาพอดีเลย”
หากคุยกันอยู่ดี ๆ แล้วลูกชายบ้านนี้งอนล่ะก็ ป้าใจจะรีบทำเนียนเปลี่ยนเื่ทันที ป้าแกเนียนเป็ที่หนึ่ง
“อะไรคร้าบ~ งอนอะไรกันคร้าบ~ อ้าว! พี่ภูผา ไหงทำหน้างั้นอะ”
พอป้าใจกำลังตักข้าว คุณหนูเล็กของป้าใจก็ลงมาพอดี
“คุณหนูใหญ่งอนป้าค่ะ~ คุณ ๆ ทานข้าวกันไปก่อนนะคะ ป้าขอเข้าไปเช็กความเรียบร้อยในครัวก่อน”
ป้าใจยิ้มแหยให้กับคุณหนูทั้งสองคนของเธอ ก่อนจะเดินเลี่ยงเข้าไปในครัวเพื่อให้พ่อลูกได้ใช้เวลาบนโต๊ะอาหารร่วมกัน
“เออนี่ไอ้ผา! เมื่อไรแกจะแต่งงานมีเมียเป็ตัวเป็ตนกับคนอื่นเขาซะที ถ้าแต่งเมียเข้ามาเราก็ไม่ต้องจ้างแม่บ้านไง”
“พ่อ!!!”
ทั้งภูผาและตะวันอุทานเสียงดังลั่นห้องอาหาร พวกเขาแสนจะเอือมระอากับความคิดของผู้เป็พ่อ ฝั่งพ่อเลี้ยงพิภพเมื่อเห็นว่าลูกชายตัวดีทั้งสองทำหน้าไม่พอใจจึงลดหนังสือพิมพ์ลงและลงมือจัดการอาหารเช้าทันทีเพราะไม่อยากต่อปากต่อคำกับเด็กสองคนนี้
ฟินรวดเดียวจบ เชิญเลือกตำebookกันได้เลยจ้า ????
MEB????
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNTE3MTIwNSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjIxMTQwOCI7fQ
ปิ่นโต????
https://pintobook.com/ebooks/64cab3b7805698fec56d25f9
เด็กดี ????
https://dekd.co/w/e/8921
Arn book ????
https://arnbook.com/sweet-honey-%E0%B8%A1%E0%B8%98%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%AA%E0%B8%89%E0%B9%88%E0%B8%B3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81-2
นายอินทร์ ????
http://writer.naiin.com/Book/Edit/13717
8K
