ทากะ”เล่มสามกว่าจะชนะคงปาไป 300หน้า รบกวนช่วยต่อกำหนดส่งงานให้หน่อยได้มั้ยครับ?”
บก. “อย่างเร็ว 3 เดือนแล้วกัน”
ผ่านไป 〇สัปดาห์
ทากะ “ผมว่าไม่ทันแน่ๆ ช่วยยืดไปอีกหน่อยเหอะ!”
บก. “สู้ๆ นะครับ”
ผ่านไป △ สัปดาห์
ทากะ “ไม่ไหวไม่ไหวไม่ไหว! บอกไปแล้วนิครับว่าผมไม่ไหว รบกวนนิดนึง ช่วยยืดเดตไลน์อีกได้มั้ยครับขอร้องล่ะ!”
บก. “ฝากด้วยนะครับ”
ต้องขอบคุณบก. (ปีศาจ) ที่ช่วยตามงานให้ทันตีพิมพ์ตามกำหนดอย่างเร็วในเวลา 3 เดือนนะครับ
และก็อื่นต้องขอกราบสวัสดีผู้อ่านครับ ไม่ได้เจอกันนานเลย ผม ทากายามะ เซย์อิจิ เองครับ (วันนี้ผมพิมพ์คำว่าเซย์อิจิ「誠一」แล้วมันออกมาเป็น เซย์อิจิ「性位置」ที่แปลว่า กระบวนท่าอย่างว่า คอมผมเป็นอะไรรึเปล่าเนี่ย)
ถ้านับรวมกับเรื่อง Oreto kanojo no settai ryouiki เล่มนี้ก็เป็นเล่มที่สิบของผมทากายามะพอดีแถมได้ยินมาว่าเป็นเล่มที่ 500 ของทาง HJBunko ด้วยนะ
แล้วก็เฮียคุเร็นเล่มหนึ่งเล่มสองจะได้เพิ่มจำนวนตีพิมพ์พร้อมกับออกเล่มสามเล่มนี้ด้วย! ทำให้เล่มนี่เป็นผมอยากฉลองเสียจริง ต้องขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ช่วยเชียร์ครับ
แม้ว่าเล่มนี้จะเป็นเล่มที่ระลึก แต่พอเอาเข้าจริงถือว่าหนักเอาการอย่างที่ผมเขียนไว้หน้าแรกเลยล่ะครับ
พอลองหาค่าเฉลี่ยจำนวนหน้าของนิยายที่ผมเขียน 9 เล่มปรากฏว่าได้ถึง 263.5 หน้าตอนที่เขียนข้อความจากใจไปจำนวนหน้าไม่ค่อยเปลี่ยนไปมากเท่าไรนะครับแต่พอทราบมาว่ามันน่าจะเกือบ 350 หน้าเลยทีเดียว
ใช่แล้วครับ มากกว่าปกติถึง 30 เปอร์เซ็นต์เลยทีเดียว ทุกทีก็เกือบไม่รอดตามกำหนดอย่างเร็วสามเดือนอยู่แล้วถ้าลองคิดดูผมว่ามันควรจะเป็นอย่างเร็วสี่เดือนน่าจะดีกว่า
ทุกทีผมรู้สึกว่าประมาณนี้ควรจบเล่มได้แล้วแต่ผมกลับกลุ้มหนักคิดในใจว่า “อ้าว?นี่ไม่มีแววว่าจะเสร็จเลยนะ!?” แต่ผมก็ดีใจที่ยังส่งงานทันครับ
ก็เลย เผลอไปบีบท่านปรมาจารย์ยุคิที่รับผิดชอบงานภาพประกอบต้องโหมงานหนักจนได้(เหงื่อตก)
ล้อเล่นครับจริงๆแล้วที่เล่มสามออกมาได้ก็เป็นเพราะความกรุณาของทั้งท่านนั่นแหละครับ
เอาล่ะ ถ้าให้อธิบายโดยไม่ต้องเล่าสปอย
ก็เป็นเรื่องย้อนอดีตครับ
เนื้อเรื่องของโรปท์ที่เป็นคนใจกว้างที่มีบทเล่มนี้ผมได้ทำเสร็จมาตั้งแต่ช่วงวางแผนแล้วครับ...แต่ว่าเรื่องเล่ามันคือสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่เวลาที่เราเขียนออกมามันจะไม่ค่อยตรงกับที่คิดในหัวอยุ่บ่อยครับ
วันส่งงานก็คือวันส่งงาน วันส่งงานคือสิ่งที่บ้าคลั่ง(มีนัยยะแฝง) ! บางทีก็มีเสียงพยาบาทให้เราได้ยินแต่ว่าเราก็ปล่อยมันไป ปล่อยมันไป
ด้วยเหตุนี้จึงทำให้กำหนดส่งต้องอัปเดตหลายครั้งและโดนให้ปรับพล๊อตเรื่องขนานใหญ่ แต่ผมก็โล่งอกที่ผมส่งงานฉบับนี้ได้สำเร็จ
สำหรับ สุโอว ยูโตะ ตัวเอกในซีรี่ย์นี้บอกได้เลยว่าเป็นตัวเอกที่แข็งแกร่งแต่ก็ยังมีด้านของตัวเองที่มีการเติบโตแฝงอยู่ครับ
เล่ม 1-2เป็นเล่มที่เผยให้เห็นยูโตะที่เติบโตแล้ว แต่เล่มนี้จะเป็นช่วงที่ยูโตะวัยม.ต้นที่เติบโตแบบก้าวกระโดดและเล่าถึงจุดเริ่มต้นที่ทำให้ยูโตะเปิดผนึกความสามารถของราชันย์ครับ
หวังว่าทุกคนจะสนุกกับยูโตะตอนยังเด็กและอ่อนต่อโลกนะครับแต่จะว่าไปช่วงเล่มสองนี่ยูโตะยังเป็นหนุ่มน้อยอายุ 16 ปีอยู่นี่นา (ฮา)
ต่อจากขอให้ทุกคนช่วยติดตามบทบาทของยูโตะที่จะเติบโตขึ้นนับจากนี้ไปครับ
และจบเล่มด้วยคำขอบคุณจากใจผมเช่นเคย
ท่านบก. ผมต้องขอบคุณที่ทำให้ผมได้ปิดงานทันกำหนดส่งนะครับขอบคุณมากๆครับ แล้วขอบคุณ 3กิโลที่เพิ่มมาด้วย! ทำอะไรผมรึเปล่าเนี่ย!?
อาจารย์ยุคิ ขอบคุณสำหรับภาพประกอบเท่ๆ น่ารักๆทุกภาพนะครับตอนผมเห็นภาพตอนไคลแม็กซ์ผมนี่ตัวสั่นไม่หยุดเลยล่ะครับ!
ขอมอบคำขอบคุณให้ฝ่ายการตลาด ฝ่ายปรับแก้ ฝ่ายตีพิมพ์ฝ่ายจัดส่งกับร้านหนังสือ และเพื่อนๆ ผู้ร่วมงานทุกคน
และขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่หยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาครับ
หวังว่าเราจะได้เจอกันในเล่ม 4 นะครับ