หยุดแกล้งฉันซะทีเถอะค่ะ คุณหนู !

    งานประกวดสุดน่าอาย

    “อึก...แล้วทำไมฉันถึงต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยล่ะคะ...”

    นาเรียที่ตอนนี้อยู่ในชุดว่ายน้ำพูดขึ้นมาด้วยใบหน้าที่ปริ่มน้ำตาพร้อมกับเอามือของเธอปิดหน้าอกและ๰่๭๫ล่างของเธอด้วยใบหน้าที่แดงก่ำเพราะความเขินอายแบบสุดขีด...ส่วนมิเรเซียนั้นก็จ้องไปที่เธอพร้อมกับหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขที่ได้เห็นเธออายด้วยท่าทางน่ารักน่าแกล้งแบบนี้เช่นกัน

    “เอ๋ ? ไม่เห็นจะเป็๲อะไรเลยนี่นา ? เธอในชุดว่ายน้ำน่ะน่ารักดีออกนะนาเรีย”

    “งือ...ทำไมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยคะ...แล้วทำไมชุดว่ายน้ำของฉันมันถึงเปิดเผยผิวมากถึงขนาดนี้กันคะ!”

    นาเรียท้วงออกมาด้วยใบหน้าปริ่มน้ำตาส่วนมิเรเซียนั้นกลับหัวเราะพร้อมกับเผยรอยยิ้มสุดซาดิสถ์ของเธอออกมา

    “คิกๆๆๆ ต่อไปก็ไปประกวดให้ชนะซะน้า<3 ถ้าหากเธอแพ้ล่ะก็...พอกลับคฤหาสน์ไปฉันจะจับเธอใส่ชุดที่น่าอายมากกว่านี้นะจ๊ะ”

    “อึก...ฮือ...”

    นาเรียร้องไห้ออกมาเล็กน้อยด้วยใบหน้าที่แดงก่ำแบบสุดๆ...ก่อนที่เธอจะสะดุ้งสุดตัวเมื่อพิธีกรประกาศชื่อของเธอขึ้นมา

    <เอาล่ะครับ !เรามาถึงผู้เข้าประกวดคนสุดท้ายกันแล้ว! ขอเชิญคุณนาเรียขึ้นมาบนเวทีด้วยครับ!>

    “กรี๊ดดดดดด !”

    “เอ้า ! เขาเรียกเธอแล้วนะนาเรีย ไปเร็วๆ สิ”

    “ไม่ไหวหรอกค่ะ !ยังไงก็ไม่ไหวค่ะ !”

    “อย่าพูดอย่างนั้นสิ...เอ้าฮึ้บ!”

    “ว้ายยยยย !”

    นาเรียร้องออกมาเมื่ออยู่ๆเธอก็ถูกมิเรเซียผลักให้ออกมาหน้าเวที ก่อนที่เธอจะถูกสายตาของคนนับร้อยนับพันจับจ้องมาที่เธอ

    แน่นอนว่านั่นก็ทำให้คนขี้อายอย่างเธอถึงกับหน้าแดงก่ำพร้อมกับรีบใช้มือปกปิดเรือนร่างของเธออย่างรวดเร็ว

    “เอาล่ะครับ ! คุณนาเรียพูดอะไรกับทุกคนหน่อยครับ !”

    พิธีกรหนุ่มยื่นไมค์มาให้เธอด้วยรอยยิ้มซึ่งเธอก็รับมาด้วยมือที่สั่นเทาของเธอ...

    “อะ...เอ่อ...คือ...”

    นาเรียหันซ้ายหันขวาด้วยท่าทางสับสนแบบสุดๆ...ก่อนที่จะพูดขึ้นมาด้วยเสียงอันสั่นเทาและใบหน้าปริ่มน้ำตา...

    “ดะ-ได้โปรดอย่ามองฉันนะคะ...”

    นาเรียพูดขึ้นมาด้วยเสียงที่สั่นเครือและใบหน้าแดงก่ำที่ปริ่มน้ำตารวมทั้งเอามือปิดส่วนหน้าอกและ๰่๭๫ล่างของเธอด้วยความเขินอายแบบสุดๆแต่ไม่รู้ทำไมพวกคนดูกลับกู่ร้องขึ้นมากันซะอย่างนั้น

    “ “ “โอ้ววววววว !”” ”

    พวกคนดูกู่ร้องออกมาพร้อมกับลงคะแนนให้เธออย่างท่วมท้นจนคนอื่นเทียบไม่ติดแต่เธอกลับไม่รู้สึกดีใจเลยสักนิดเดียว...

    “อึก-ฮือ...ไม่ไหวแล้วค่ะ!”

    นาเรียร้องไห้ออกมาพร้อมกับรีบวิ่งหนีหายเข้าไปข้างหลังเวทีในทันทีโดยที่พิธีกรยังไม่ทันมอบรางวัลให้เธอซะด้วยซ้ำ

    แต่ในตอนนั้นเธอไม่สนใจอะไรแล้ว...สิ่งที่เธอทำมีเพียงแค่การรีบแต่งตัวแล้วก็รีบวิ่งกลับคฤหาสน์ไปอย่างรวดเร็วในที่สุด...

    แน่นอนว่าเธอรีบวิ่งหนีหายไปโดยไม่รอมิเรเซียแม้แต่วินาทีเดียวเลยล่ะ...