“เดี๋ยวนี้ผู้พิทักษ์ตระกูลฝีมือตกต่ำกันถึงเพียงนี้เชียวรึ?” เสียงปริศนายังคงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเช่นเดิม เพียงแต่ในคราวนี้สายตาของทุกคนต่างหันไปมองที่ด้านหลังของหัวหน้าผู้พิทักษ์ตระกูลเป็ทางเดียวกัน
ดาบของหัวหน้าผู้พิทักษ์ตระกูลถูกชักออกจากฝักโดยไร้ซุ่มเสียงเป้าหมายของการชักดาบครานี้ก็คือร่างของผู้ที่ยืนอยู่ด้านหลังของเขานั่นเอง!
แม้จะมิทราบว่าอีกฝ่ายคือผู้ใดแต่การที่ลอบเข้าด้านหลังของเขาโดยที่ไม่มีใครรู้ตัวได้เช่นนี้ย่อมบ่งบอกได้เป็อย่างดีว่าอีกฝ่ายนั้นมีความอันตรายมากเพียงไหน
“เพลงดาบของเ้าช่างเชื่องช้ายิ่งนักแต่ก็นับว่าไม่เลวร้ายจนเกินไป”
ในความคิดของทุกคนในห้องแห่งนี้ล้วนคิดว่าดาบของหัวหน้าผู้พิทักษ์จะเรียกเืจากอีกฝ่ายได้เป็แน่แต่ทุกอย่างมันกลับตาลปัตรไปเสียหมดเพลงดาบอันดุดันของหัวหน้าผู้พิทักษ์ถูกคีบเอาไว้ด้วยสองนิ้วอย่างง่ายดาย!
“เป็ไปไม่ได้! เ้าเป็ใครกันแน่?!”หัวหน้าผู้พิทักษ์กล่าวคำออกมาอย่างมิอาจปิดกั้นอาการประหลาดใจเอาไว้ได้
อีกฝ่ายใช้เพียงการจีบมือก็หยุดเพลงดาบอันหนักหน่วงของเขาได้เนี่ยนะ?! ใครมันจะไปยอมรับได้กัน!
‘ชายผู้นี้ไม่ธรรมดา’อิงฮวาที่มองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดครุ่นคิดในใจด้วยความจริงจัง
“ฮ่าฮ่า แทนที่จะมัวตั้งคำถามสู้เ้าพุ่งเข้ามาอีกรอบจะดีเสียกว่า”อีกฝ่ายมิได้ตอบคำถามของหัวหน้าผู้พิทักษ์แต่อย่างใด เขาทำเพียงปล่อยดาบกลับไปให้อีกฝ่ายแล้วกล่าวท้าทายเพียงเท่านั้น
ผู้มาใหม่เป็ชายกลางคนรูปร่างสมส่วนใบหน้าคมเข้มสมชายชาตรี ผมยาวของเขาถูกรวบเป็มวยผมเอาไว้ทำให้มันไม่เกะกะเวลาเคลื่อนไหวชายผู้นี้สวมชุดคล้ายชาวบ้านตามตลาดทั่วไปมิมีผิด
“เช่นนั้นข้าจะตอบสนองเ้า! ทุกคนจัดการผู้บุกรุก!” หัวหน้าผู้พิทักษ์ที่ถูกยั่วยุก็ตัดสินใจอย่างฉับพลันเขาะโสั่งการลูกน้องของตนเองให้เข้ากลุ้มรุมอีกฝ่ายในทันที
ถึงเช่นไรอีกฝ่ายก็มีเพียงสองมือสองเท้าย่อมมิอาจสู้หลายมือหลายเท้าได้อยู่แล้ว!
เ้าใช้มือคีบดาบได้?เช่นนั้นข้าก็จะใช้สิบดาบฟันเข้าใส่เ้าพร้อมกัน!
“ท่านผู้าุโ เลิกเล่นได้แล้วกระมัง?” จู่ ๆ เมิ่ง ชิงชิงที่นั่งยิ้มมาโดยตลอดก็กล่าวออกมาทำให้ใบหน้าของผู้ที่ปรากฏขึ้นมาเมื่อสักครู่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
เคร้ง! เคร้ง!เคร้ง!
ชายกลางคนที่ถูกเรียกว่าผู้าุโใช้ฝ่ามือทั้งสองของเขาวาดเป็รูปวงกลมทำให้ดาบนับสิบเล่มของเหล่าผู้พิทักษ์ตระกูลถูกรวบเข้าหากันได้อย่างน่าอัศจรรย์!
เหล่าผู้พิทักษ์ตระกูลที่มิเคยเจอกระบวนท่าเช่นนี้มาก่อนก็พากันเสียหลักก่อนจะพุ่งเข้าชนกันเองจนล้มระเนระนาดไปหมดมีเพียงหัวหน้าผู้พิทักษ์เท่านั้นที่ปล่อยดาบได้ทันจึงมิล้มลงไป
“ขออภัยคุณหนูสี่ข้าเพียง้าทดสอบฝีมือของเหล่าผู้พิทักษ์ตระกูลเพียงเล็กน้อย” ชายกลางคนทำท่าคารวะให้เด็กสาวตัวน้อยก่อนจะกล่าวออกมาเพียงแต่ว่าน้ำเสียงของเขาไม่ได้จริงจังสักเท่าใด
ครึ่งหลัง
“เช่นนั้นเชิญท่านแนะนำตัวสักหน่อยเถิดผู้คนภายในห้องแห่งนี้จะได้หายสงสัยกันเสียที” เมิ่งชิงชงมิได้ว่ากล่าวอะไรในท่าทีของอีกฝ่าย นางเพียงกล่าวออกมาเล็กน้อยเท่านั้น
“ข้าขออภัยทุกท่านด้วยที่ข้าเสียมารยาทไปก่อนหน้านี้ข้าชื่อว่าฟ่านกวนหยู เป็ผู้าุโภายนอกของตระกูลเมิ่ง”ชายกลางคนกล่าวแนะนำตัวเองออกมา
“ผู้าุโภายนอก?ข้าไม่คิดว่าจะมีวันที่ได้เจอท่านตัวเป็ ๆ เช่นนี้ข้าก็ต้องขออภัยที่เสียมารยาทไปก่อนหน้านี้เช่นกัน”หัวหน้าผู้พิทักษ์ตระกูลเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออกเขาจะทำท่าคารวะให้อีกฝ่ายในทันที
ผู้าุโภายนอกก็คือตำแหน่งที่มอบให้กับบุคคลที่เป็คนนอกตระกูลพวกเขามีหน้าที่ในการให้ความช่วยเหลือตระกูลเมิ่งยามที่มีปัญหาเข้ามากล้ำกรายรวมถึงคอยสืบข่าวคราวความเป็ไปของโลกภายนอกอีกด้วย
จะเรียกว่าเป็สายลับของตระกูลเมิ่งก็มิผิดนั่นจึงทำให้มีผู้คนเพียงส่วนน้อยภายในตระกูลเมิ่งเท่านั้นที่รู้จักตัวตนของพวกเขาเหล่านี้ซึ่งเมิ่ง ชิงชิงก็คือหนึ่งในกลุ่มคนที่รู้เื่นี้นั่นเอง
“ไม่เป็ไรหรอกกลับกันแล้วเ้าทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยมเลยทีเดียวท่านฮั่นจุนิ” ฟ่านกวนหยูทำท่าคารวะตอบกลับพลางเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเป็มิตร
หัวหน้าผู้พิทักษ์ของตระกูลเมิ่งก็เป็ผู้ที่มิได้มีสายเลือกของตระกูลเมิ่งเช่นกัน
ในความเป็จริงแล้วใช่ว่าผู้คนภายในตระกูลเมิ่งจะมีสกิลเมิ่งทั้งหมดขอเพียงมีความสัมพันธ์อันดีกับบุคคลระดับสูงของตระกูลเมิ่ง มีฝีมือและความซื่อสัตย์ที่มากพอ ย่อมถูกพิจารณาให้เข้าร่วมกับตระกูลเมิ่งได้
เพราะเหตุนี้ตระกูลเมิ่งจึงแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วจวบจนถึงทุกวันนี้
“ขอขอบคุณท่านที่กล่าวชมแต่ข้าฝีมือยังอ่อนด้อยมิคู่ควรกับคำชมของผู้าุโจริง ๆ”ฮั่นจุนิกล่าวออกมาด้วยความนอบน้อม
สมกับเป็ผู้ที่ได้รับเลือกให้เป็ผู้าุโภายนอกแม้แต่กลิ่นอายของเขาข้ายังมิอาจััได้ถ้าเขาเป็ศัตรูของตระกูลเมิ่งข้าคงถูกฆ่าตายโดยมิรู้ตัวเป็แน่
“การถ่อมตัวมันก็ดีแต่การถ่อมตัวมากเกินไปจะเป็การดูถูกตัวของเ้าเองเสียมากกว่าไว้มีโอกาสเ้าสามารถมาหาข้าได้ทุกเมื่อ ข้าจะชี้แนะให้เ้าสักสองสามกระบวนท่า” ฟ่านกวนหยูโบกมือไปมาก่อนจะตอบกลับไป
“ขอบคุณขอรับท่านผู้าุโ!” ฮั่นจุนิรีบทำการคารวะอีกครั้งอย่างรวดเร็วภายในร่างกายของเขาตอนนี้นั้นถ้ามีผู้ที่สามารถมองทะลุเนื้อหนังได้ก็คงจะเห็นว่าหัวใจของเขาแต้นรัวมากแค่ไหน
ที่เป็เช่นนี้ก็เพราะเขารู้สึกดีใจเป็อย่างมากนั่นเองการที่ผู้าุโภายนอกจะให้การชี้แนะด้วยตัวเองเช่นนี้คิดว่าชั่วชีวิตของเขาคงหาโอกาสอันดีเช่นนี้มิได้อีกแล้ว
ต้องบอกก่อนว่าผู้าุโภายนอกแม้จะไม่ใช่ผู้เยี่ยมยุทธ์มากที่สุดของตระกูลเมิ่งแต่ก็มิได้ต่ำต้อยไปกว่าผู้อื่นสักเท่าใด อย่างน้อย ๆก็มีฝีมือมากกว่าหน่วยจันทราทมิฬเกือบทุกคนเลยก็ว่าได้มิเช่นนั้นคงจะไม่ได้รับตำแหน่งนี้มา
จากที่กังวลใจในเื่ที่กระทำการเสียมารยาทไปในตอนแรกกลายเป็ดีใจจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ ดูเหมือนในวันนี้ตัวเขา ฮั่นจุนิจะได้รับพรจาก์สักที!
“นอกเื่กันมาเยอะแล้วข้าขอกล่าวเข้าเื่เสียที”เสียงของเด็กสาวตัวน้อยดังขึ้นมาอีกครา
ทันทีที่นางกล่าวออกมาทุกคนภายในห้องก็เงียบปากลงโดยพลันบ่งบอกถึงตำแหน่งอันสูงส่งของอีกฝ่ายได้เป็อย่างดี
“ก่อนอื่นเลยข้าต้องขอชี้แจงให้ทุกท่านได้รับทราบก่อนว่า ข้ากับซิ่ว อิงฮวา เป็เพื่อนรักกัน!”ทันทีที่กล่าวจบ เมิ่งชิงชิงก็ลุกขึ้นจากที่นั่งพลางกวาดสายตามองทุกคนภายในห้องแห่งนี้
“ต่อให้นางจะทำเื่เสียมารยาทอันใดกับข้าถ้าข้ามิได้เปิดปากออกมาก็ห้ามมิให้ใครต่อว่านางเด็ดขาด!”
“เื่เมื่อเช้านี้เป็เพียงเื่ปกติสามัญพวกเราสองคนแค่ประมือกันเล็กน้อย จงอย่าได้ยกขึ้นมาพูดถึงอีก”
“และอีกหนึ่งสิ่งที่สำคัญที่สุดซึ่งเป็สาเหตุหลักที่ข้าเรียกเ้ามาในวันนี้”ทันทีที่กล่าวจบนางก็เว้นจังหวะในการพูดเล็กน้อยทำให้ผู้คนโดยรอบเกิดความรู้สึกอยากได้ยินสิ่งที่อีกฝ่ายกล่าวจนแทบอดรนทนมิไหว
“อิงฮวา เ้าอยากกลายเป็ผู้ฝึกตนไหม?” จู่ ๆ เมิ่ง ชิงชิงก็กล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังสายตาของนางจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่งามของอีกฝ่าย
บรรยากาศภายในห้องที่เริ่มครื้นเครงขึ้นมากลายเป็หนักอึ้งอีกครั้ง
คำพูดของคุณหนูสี่ในครานี้สามารถสื่อความหมายได้หลายหลากเป็อย่างมาก
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทุกคนล้วนคิดเห็นตรงกันก็คือพวกเขาอยากจะรู้คำตอบของเด็กสาวตัวน้อยลูกสาวของข้ารับใช้ผู้ต่ำต้อยที่กลายมาเป็เพื่อนกับคุณหนูสี่ว่านางจะตอบคำถามนี้เช่นไรกันแน่...
29K
![แม่ทัพน้อย...เป็นของข้าเถอะ [PWP]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1744701612_20089965.webp)
