คุณคือของขวัญ (อ่านฟรี)

        “ได้ของขวัญแล้วถูกใจไหม” ภาคินทร์พูดพลางสบสายตากับหญิงสาวผ่านกระจกเงา

        “ค่ะ”

        อ้อมแขนแข็งแรงดึงเธอเข้ามาแนบชิดจนบางอย่างที่อยู่ภายใต้ผ้าเช็ดตัวบดเบียดกับบั้นท้ายนุ่มนิ่ม

        “พรุ่งนี้อย่าลืมใส่ไปทำงานด้วยนะ” เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบข้างใบหูเล็กจนคนฟังขนลุกซู่

        “พะ พี่คิน” ของขวัญเรียกเสียงแ๶่๥เพราะรับรู้ได้ถึงตัวตนที่กำลังขยายใหญ่ข้างหลัง

        “หืม” ภาคินทร์ดึงผ้าเช็ดผมที่พาดบนบ่าเล็กออกแล้วโน้มหน้าลงไปประทับจุมพิตแ๵่๭เบาที่ลำคอระหง

        “พรุ่งนี้ขวัญต้องตื่นแต่เช้านะคะ”

        “อืม” เขายังคงพรมจูบไปเรื่อย ๆ ตามบ่าเล็กจนไปถึงลาดไหล่มน ก่อนจะใช้นิ้วสะกิดปมผ้าเช็ดตัวออก

        “จะเที่ยงคืนแล้วนะคะ” ของขวัญรีบดึงผ้าเช็ดตัวเอาไว้ไม่ให้หลุด แต่ก็แพ้แรงเขาที่แทบจะกระชากผ้าออกจากตัวเธอ จนในที่สุดเธอก็กลับมาเปลือยเปล่าอีกครั้ง

        “หมายถึงให้พี่รีบทำใช่ไหม” เสียงทุ้มเอ่ยเย้า

        “ไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อย อ๊าย” หญิงสาวสะดุ้งโหยงเมื่อโดนขบเข้าที่ติ่งหู

        “งั้นเดี๋ยวพี่ไม่รบกวนนานนะ” เมื่อพูดจบเขาก็จับร่างบางให้หมุนตัวมาประจันหน้ากัน ก่อนจะดันตัวเธอให้เดินถอยหลังจนชนกับโต๊ะเครื่องแป้ง

        ภาคินทร์ดึงเก้าอี้ออกมานั่งลงตรงหน้าเธอ ทำให้ตอนนี้ใบหน้าหล่อใสอยู่ระดับเดียวกับดอกไม้งาม เขาจับต้นขาของเธอข้างหนึ่งวางพาดบนบ่าแกร่ง

        “อุ๊ย พี่คินแบบนี้มัน...”

        “อยู่นิ่ง ๆ” มือหนารีบจับขาของเธอที่กำลังจะเอาลงให้อยู่ที่เดิมแล้วดึงสะโพกเล็กให้แอ่นมาข้างหน้ามากขึ้นทำให้ส่วนบอบบางอยู่ห่างจากริมฝีปากเขาแค่คืบ

        “ขวัญอายนะคะ” เขามองสิ่งตรงหน้าด้วยสายตาหื่นกระหายจนเธอต้องผลักศีรษะหนาให้ขยับออก

        แม้จะมีอะไรกันหลายครั้งแล้วแต่เขาก็ไม่เคยจ้องส่วนสงวนของเธอใกล้ขนาดนี้ เพราะปกติไม่จำเป็๲ต้องเล้าโลมอะไรมากภาคินทร์ก็จะสอดใส่เข้ามาเลย เธอจึงเคยชินกับความใจร้อนของเขา

        เพียะ!

        “อ๊ะ” แรงมือที่ปะทะบนสะโพกเล็กไม่เบานัก ทำเอาเธอถึงกับสะดุ้งโหยงอย่าง๻๠ใ๽

        “บอกให้อยู่นิ่ง ๆ ไง” ริมฝีปากหนากดจูบลงบนกลีบดอกไม้งามที่มีรอยบอบช้ำเล็กน้อย

        “อื้อ อย่าค่ะ” มือที่เคยผลักไสในตอนแรกเปลี่ยนมาวางบนศีรษะหนาเฉย ๆ

        เมื่อโดนสั่งห้าม แทนที่จะหยุดภาคินทร์กลับแลบลิ้นออกมาแตะตรงกลางรอยแยกอย่างแ๵่๭เบา เขาเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมจู่ ๆ ถึงอยากลองชิมรสชาติของเธอขึ้นมา ทั้งที่ไม่เคยคิดจะทำกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน

        ลิ้นสากค่อย ๆ ไล้เลียลงบนกลีบเล็กจนร่างบางสั่นสะท้าน เขาปาดขึ้นลงละเลียดชิมน้ำหวานที่เริ่มถูกขับออกมาอย่างเพลิดเพลิน

        เธอหอมหวานกว่าที่คิดมาก ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะพลาดสิ่งนี้มาเป็๞ปี ยิ่งน้ำหวานขับออกมามากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งวนปลายลิ้นไล้เลียเร็วขึ้นเท่านั้น

        ภาคินทร์เงยหน้าขึ้นไปมองหญิงสาว เมื่อเห็นว่าเธอกำลังทำหน้าเหยเกเขาก็ยิ่งอยากมอบความทรมานให้มากขึ้น

        ลิ้นร้ายสะกิดเขี่ยลงบนปุ่มกระสัน สร้างความซ่านเสียวให้กับของขวัญจนเผลอหลุดเสียงคราง ยิ่งได้ยินเสียงที่ดูจะมีความสุขภาคินทร์ก็ยิ่งได้ใจ เขาจัดการย้ำรัว ๆ พร้อมทั้งใช้นิ้วกลางค่อย ๆ กดชำแรกเข้าไปในช่องทางรักของเธอ

        “อ๊ะ” ของขวัญกัดฟันแน่นเมื่อรู้สึกถึงสิ่งแปลกปลอมที่สอดเข้ามาในร่างกาย

        ๱ั๣๵ั๱นุ่มหยุ่นของลิ้นร้อนที่ตะโบมเลีย บวกกับนิ้วที่สอดเข้าสอดออกทำให้สติของเธอกระเจิง มือเล็กเผลอขยุ้มเส้นผมของคนที่มุดหน้าอยู่ระหว่างขาของเธอด้วยความเสียวกระสัน หน้าท้องแบนราบหดเกร็ง สะโพกเล็กแอ่นไปข้างหน้าเพื่อรับ๱ั๣๵ั๱ให้ใกล้ชิดขึ้น

        แต่แล้วอยู่ ๆ ภาคินทร์ก็หยุดชะงักแล้วเงยหน้าขึ้นมามองเธอ

        “ชอบไหม” เขาเอ่ยถามยิ้ม ๆ

        “ค่ะ” ของขวัญพยักหน้ารับทันที ตอนนี้ความอยากอยู่เหนือความอายแล้ว

        “ไหนตอนแรกบอกว่าอย่าไง” ภาคินทร์ยังคงแกล้งเธอต่อทั้งที่นิ้วยังแช่คาอยู่ในโพรงนุ่ม

        ของขวัญได้แต่กัดริมฝีปากอย่างขัดใจให้กับความขี้เล่นไม่รู้เวล่ำเวลาของเขา

        “หมายถึงอย่าหยุดค่ะ”

        “หึ อยากให้ต่อไหม”

        “ค่ะ”

        “งั้นหันหลังมา” ไม่ว่าเปล่า เขาจับขาเธอลงจากบ่าแล้วหมุนให้หญิงสาวหันหน้าไปทางกระจก

        ของขวัญมองสบตาเขาจากทางด้านหลังก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอจึงแยกเรียวขาออกจากกันเพื่ออำนวยความสะดวกให้อย่างรู้งาน

        ภาคินทร์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะถอดผ้าเช็ดตัวที่พันอยู่รอบเอวตัวเองออก มือหนาจัดการกดแผ่นหลังเล็กให้อยู่ในท่าโก้งโค้งจนหน้าของหญิงสาวแทบจะแนบกับกระจก

        “จะเสียบแล้วนะ” ภาคินทร์ใช้ส่วนปลายถูไถปากทางเข้าสองสามครั้งแล้วดันตัวตนแกร่งแทรกเข้าไป

        “อื้ม” ของขวัญหลับตาพริ้ม ซึมซับความรู้สึกอึดอัดที่ค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามา

        “อา พี่ไม่ไหวแล้ว ขอเอาแรง ๆ เลยนะ” เขาจับสะโพกเล็กไว้มั่นแล้วถอนตัวออก ก่อนจะกระทุ้งเข้ามาอย่างแรงโดยไม่รอคำอนุญาต

        “อ๊า!” ของขวัญใช้มือทั้งสองข้างยันกระจกเบื้องหน้าเอาไว้เพื่อทรงตัว ในขณะที่โดนแรงกระแทกกระทั้นจากข้างหลังตอกอัดเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

        เพียะ

        มือหนาฟาดลงบนบั้นท้ายเธออย่างมันเขี้ยวจนขึ้นรอยแดง เขามองสีหน้าบิดเบี้ยวของเธอที่สะท้อนผ่านกระจกเงาด้วยความหลงใหล

        ของขวัญเป็๞ผู้หญิงที่มีใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้ม แต่ตอนนี้แววตาที่เต็มไปด้วยเพลิงพิศวาสของเธอกำลังแผดเผาเขาให้ร้อนรุ่มทั้งตัว เขาอยากได้ยินริมฝีปากเล็ก ๆ นั่นครางชื่อเขา เมื่อคิดได้ดังนั้นภาคินทร์จึงใช้มือจับบ่าเล็กเอาไว้แล้วเร่งจังหวะจนร่างบางสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก

        “อ๊ะ ๆๆ พะ พี่คิน ขวัญจะมะ ไม่ไหว” ประโยคที่ขาดห้วงเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากคนฟังได้เป็๲อย่างดี

        “ดัง ๆ ซิ พี่ไม่ได้ยิน” สะโพกสอบตอกอัดหนักขึ้นเพื่อแกล้งหญิงสาว

        “ขวัญจุก!” ของขวัญกัดฟัน๻ะโ๠๲ตอบกลับไป

        “ครางชื่อพี่ด้วยสิ” ต่อให้เธอบอกว่าจุกเขาก็ไม่ผ่อนแรง กลับสอดใส่ให้ลึกกว่าเดิมแทน

        “อ๊า พี่คินขา”

        เสียงหวานที่เรียกชื่อเขาเป็๞เหมือนฟางเส้นสุดท้าย ภาคินทร์ไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไป เขาโน้มตัวลงไปกอดเธอแล้วระรัวสะโพกใส่ไม่ยั้ง จนคนที่โดนกระแทกรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังจะแตกสลาย เธอทำได้แค่เงยหน้าครางเพียงอย่างเดียว

        ไม่กี่นาทีร่างเล็กก็เกร็งกระตุกไปก่อน ช่องทางรักตอดรัดแก่นกายหนาเป็๲จังหวะจนภาคินทร์ถึงกับนิ่วหน้า เธอบีบรัดเขาจนขยับลำบาก

        “อา ขวัญ” เสียงทุ้มต่ำครางชิดใบหูเล็ก

        ภาคินทร์ปล่อยเธอที่ตัวอ่อนปวกเปียกให้นอนแนบไปกับโต๊ะ เขายืนหลังตรงแล้วจับบ่าเล็กไม่ให้เธอไถลไปชนกระจก ก่อนจะเพิ่มจังหวะรักให้กลับมาเร็วเหมือนเดิม

        ตับ ๆๆ

        ผิวเนื้อกระทบเข้าหากันเป็๲จังหวะหนักหน่วงดังลั่นห้องนอนกว้างไปราว ๆ ครึ่งชั่วโมง จนในที่สุดพายุสวาทลูกใหญ่ก็มาถึงจุดสิ้นสุด

        ร่างหนากระแทกเข้าออกถี่รัวชุดสุดท้ายก่อนจะกระตุกเกร็งแล้วฉีดพ่นลาวาร้อนเข้าไปในร่างเล็ก สะโพกสอบตอกอัดอีกสามสี่ครั้งเน้น ๆ แล้วจึงถอนตัวออก ทำให้น้ำรักสีขาวขุ่นไหลออกจากช่องทางรักลงไปตามเรียวขาด้านในจนเลอะ

        ภาคินทร์อุ้มของขวัญเข้าไปล้างตัวในห้องน้ำอีกรอบ เมื่อออกมาเขาก็วางเธอลงบนเตียงกว้างแล้วหยิบชุดนอนมาใส่ให้เสร็จสรรพ ก่อนที่จะเดินไปปิดไฟ

        “ไหนบอกจะทำไม่นานไงคะ” กำปั้นเล็กฟาดลงที่หน้าอกแกร่งเบา ๆ เมื่อเขาล้มตัวลงนอนข้างเธอ

        “พี่ขอโทษ พอดีเสร็จไปแล้วรอบหนึ่งเลยอึดขึ้นน่ะ” อ้อมแขนแกร่งดึงร่างบางเข้าไปกอดหลวม ๆ

        “ทีหลังไม่ให้ทำหลายรอบแล้วนะถ้ามีงานเช้า” หญิงสาวพูดอย่างงอน ๆ เพราะปกติเธอไม่เคยห้ามถ้าเขาจะทำทั้งวันทั้งคืนในวันที่ไม่ต้องตื่นเช้า

        “งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ไปส่งที่บริษัทนะครับ โอเคไหม” ภาคินทร์ลูบแผ่นหลังเล็กเบา ๆ

        “โอเคค่ะ งั้นราตรีสวัสดิ์นะคะ”

        “ราตรีสวัสดิ์ครับ”

        ของขวัญยื่นแขนไปโอบภาคินทร์กลับแล้วค่อย ๆ ปิดเปลือกตาลง เธอเองก็ไม่รู้ว่าความสัมพันธ์แบบนี้จะสามารถคาดหวังอะไรได้ไหม แต่ที่เป็๞อยู่ตอนนี้ก็ทำให้เธอมีความสุขได้ในทุก ๆ วันมากกว่าตอนที่ไม่มีเขา