15.30น
.
ผมและชะเอมตื่นขึ้นมา และอาบน้ำแต่งตัว ออกมาที่โรงแรม
เมื่อมาถึงโรงแรมผมพาชะเอมไปที่ห้องพักที่เปิดไว้เป็ห้องแต่งตัว ผมเข้ามาก็เจอพ่อแม่ของเรา เพื่อนๆ และช่างแต่งหน้า
ช่างแต่งหน้าจัดการแต่งหน้าทำผมให้ชะเอม
"สวยมากกกก" ผมเอ่ยชมเมื่อชะเอมแต่งตัวเสร็จ
"พี่ไวน์ก็หล่อมากกกก" ชะเอมเอ่ยชมผม
เรา2คนชมกันเองเสร็จ ฮ่าๆ ก็พากันออกมาที่ห้องงานเลี้ยง
งานเลี้ยงของเริ่มต้น 19.00 น. และจัดอาฟเตอร์ปาร์ตี้ตอน 21.00น.
ผม ชะเอม และเพื่อนๆ เต้นกันอย่างสนุกสนาน จนถึงเวลา 23.00น.
งานเลี้ยงของเราสิ้นสุดลง ผม ชะเอม และครอบครัวของเรา กลับมาที่บ้านผม เพื่อเข้าห้องหอ ><
"แม่ฝากชะเอมด้วยนะไวน์ ชะเอมอายุยังน้อย ถ้าน้องทำอะไรไม่ถูกใจ อย่าโกรธน้องนะลูก / เอมดูแลพี่เขา อย่าดื้อนะลูก" คุณแม่ชะเอม บอกกับผมและชะเอม
"ครับ/ค่ะ"
"พ่อฝากน้องด้วยนะไวน์" ต่อด้วยคุณพ่อชะเอม
"ครับคุณพ่อ"
"แม่ฝากตาไวน์ด้วยนะหนูเอม ถ้าดื้อจัดการเลยนะ" แม่ผมเอ่ยขึ้น
"จัดการหนักๆเลยลูก" พ่อผมเอ่ยเสริม
"ค่ะ คิกๆ"
"โถ่พ่อครับ แม่ครับ"
"อะไรตาไวน์ แกต้องดูแลหนูเอมให้ดีที่สุดนะ" แม่ผมตอบกลับ
"ถ้าทำหนูเอมเสียใจแกโดน" ต่อด้วยพ่อผม
"ครับ" ผมตอบกลับยิ้มๆ
พ่อแม่ผม คุณพ่อคุณแม่ชะเอมก็เดินออกไป เหลือแค่ผมกับชะเอม
"มีมิกกี้มินนี่อยู่ที่นี่ด้วยหรอคะ" ชะเอมมองไปรอบๆและเอ่ยถาม
"ใช่ พี่ซื้อมาไว้ที่นี่ และที่คอนโด"
"คิกๆ น่ารักที่สุด"
"งั้นก็รักพี่ซะสิ่ครับ"
"บ้า" ชะเอมตอบ หน้าของเธอแดงระเรื่อ
"ฮ่าๆ"
"พี่ไวน์อาบน้ำก่อนเลยค่ะ เอมเอาเสื้อผ้าเข้าตู้ก่อน"
"ครับ"
ผมเข้าอาบน้ำ ออกมาเห็นชะเอมเอาเสื้อผ้าบางส่วนแขวนเก็บในตู้เสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว เอามาจากบ้านเธอน่ะครับ
ชะเอมเห็นผมออกจากห้องน้ำ เธอก็เดินเข้าต่อ แต่สักครู่เธอก็เปิดประตูออกมา
"เอ่อออ" เอมเดินออกมาหาผม
"มีไรป่าวเอม"
"คือเอมถอดชุดไม่ได้อ่ะค่ะ" เธอตอบพร้อมก้มหน้า คงจะเขินผมน่ะสิ่
"หันหลังมาสิ่ พี่ถอดให้"
"ในห้องน้ำดีกว่าค่ะ" ชะเอมตอบกลับและเดินนำเข้าห้องน้ำ
ผมเดินตามเธอเข้าไป ช่วยเธอแกะกิ๊บที่ผม ต่อด้วยถอดชุดออก เหลือเพียงแค่เกาะอกและกางเกงซับใน
ผมมองเอวคอดๆ ผิวขาวๆ ขาเรียวๆ จากด้านหลัง ลูกชายผมจะตื่น ><
"พี่ไวน์ออกไปสิ่คะ เอมจะอาบน้ำ"
"เอมก็อาบไปสิ่ พี่จะดูเอมอาบน้ำ"
"ห๊ะ" เอมเอ่ยออกมาอย่างใ
"เอ๊ย ไม่ใช่ เดี๋ยวพี่ออกไปรอข้างนอก"
ผมพูดจบก็เดินออกมานั่งรอที่เตียง
~ฟู่วว~
ไปหื่นใส่น้องเขาอีก ><
เอมอาบน้ำเกือบครึ่งชั่วโมง เธอก็เดินออกมาเป่าผมที่โต๊ะเครื่องแป้ง
"พี่เป่าให้นะ" ผมเดินไปด้านหลังและดึงไดร์ออกจากมือ ชะเอมยิ้มให้ผมผ่านกระจก ผมมองและยิ้มกลับไป
อยู่ๆภาพวันเก่าๆ ภาพที่ผมเคยทำแบบนี้ให้กับต้นอ้อ ก็แว๊บเข้ามาในหัวผม
ผมสะบัดหัวเล็กน้อย ให้ภาพบ้าๆนี่ออกจากหัว
"เป็อะไรคะ" ชะเอมเอ่ยถาม
"พี่ปวดหัวนิดหน่อยครับ"
"ไปนอนก่อนเลย เอมเป่าต่อเอง" ชะเอมบอกกับผม พร้อมดึงไดร์จากมือผมไป
ผมเดินมานอนที่เตียง สายตาจับจ้องไปที่ชะเอม ทำไมผมถึงทำกับชะเอมเหมือนที่ทำกับต้นอ้อ หรือผมกำลังตกหลุมรักชะเอม
ถ้าเป็อย่างนั้นขอให้ชะเอมอย่าทำร้ายใจผม เหมือนกับที่ต้นอ้อทำ...
"ยังไม่หลับอีก" ชะเอมเดินขึ้นมานอนบ่นเตียงแล้วเอ่ยขึ้น
"รอนอนพร้อมเอม" ผมพูดพร้อมนอนตะแคงมองหน้าเอม
"ฝันดีนะคะ" ชะเอมนอนตะแคงเข้าหาผมและเอ่ยออกมา
"ฝันดีครับ" ผมตอบกลับ
ผมและชะเอมต่างฝ่ายต่างนอนมองหน้ากัน
"ทำไมไม่หลับตานอนล่ะ" ผมเอ่ยถาม
"พี่ไวน์มองงี้เอมนอนไม่หลับ คิกๆ" เธอตอบอย่างเขินๆ น่าร้ากกกก ><
ผมไม่ตอบอะไรเพียงแต่ส่งยิ้มกลับ เธอสวย สวยมาก หน้าขาวใส ริมฝีปากชมพู แก้มของเธอแดงระเรื่อจากการเขิน
ผมขยับเข้าไปใกล้เธอจนปลายจมูกเราชนกัน...
~ตึกตัก/ตึกตัก~
เสียงหัวใจของผมและชะเอมเต้นแรงมาก
ผมเอียงหน้าเล็กน้อย และประกบปาก ชะเอมเปิดปากให้ผมสอดลิ้นเข้าโพรงปากเธอ
ผมก็ไม่รอช้า ส่งลิ้นหนาเข้าไปหยอกล้อกับลิ้นบางของชะเอม
เราจูบกันอยู่สักครู่ ผมผละออกจากริมฝีปากเธอ หน้าเธอแดงกล่ำ...
"ทะ ทำไม ถึงหยุด ล่ะคะ" ชะเอมมองตาผมแล้วเอ่ยถามอย่างติดขัด เธอคงเขิน
"ไว้ให้เอมรักพี่แล้วเราค่อยมากกว่านี้ดีกว่า พี่รอเอมได้" ผมตอบแล้วก้มลงจูบที่หน้าผากเธอ ผมอยากจะร่างกายชะเอม แต่ผมอยากทำเพราะเธอรักผมมากกว่า ^^
"น่ารักจัง" ชะเอมตอบกลับ
"นอนเถอะ เช้าจะได้ไปขนของกัน" ผมกลับมานอนที่เดิม แต่ยังคงนอนตะแคงมองหน้าชะเอม
"ค่ะ" ชะเอมตอบแล้วหลับตาลง
สักครู่ผมก็หลับตามเอมไป...
เช้าวันต่อมา
ผมค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา ข้างกายของผมว่างเปล่า ชะเอมตื่นแล้วหรอเนี่ย
ผมรีบอาบน้ำ แต่งตัว และลงไปด้านล่าง ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักดังออกมาจากในครัว
"อะแฮ่ม" ผมเอ่ยเสียงขึ้นมาขัดจังหวะชะเอม และเด็กผู้ชายวัย 5ขวบ ลูกของแม่บ้านน่ะครับ
"เพิ่งตื่นหรอคะ" ชะเอมเอ่ยถามผม
"ใช่ เอมตื่นแล้วไม่ปลุกพี่ล่ะ"
"ก็เห็นกำลังนอนสบาย นี่เอมทำข้าวต้มไว้ กินเลยมั้ยคะ"
"กินครับ"
ชะเอมตักใส่ถ้วยและวางให้ผม
"เอมกินแล้วหรอ"
"กินแล้ว พี่ไวน์ตื่นสายพี่เอมกินก่อนเลย" ไม่ใช่ชะเอมตอบนะครับ แต่เป็เ้าสนุ๊กเด็กชายวัย5ขวบต่างหาก ที่ตอบผม
" -__- " ไม่รู้จะเถียงเด็กยังไงเลยครับ
"ฮ่าๆ พี่ไวน์ลองชิมสิ่" ชะเอมเอ่ยขึ้น
"..." ผมตักข้าวต้มเข้าปาก อร่อยมากกกก ไม่คิดเลยชะเอมจะทำอาหารอร่อยขนาดนี้
"อร่อยมั้ยคะ"
"อร่อยมาก" ผมตอบกลับยิ้มๆ
"พี่เอมหน้าตาก็สวย ทำอาหารก็อร่อย" สนุ๊กพูดพร้อมกอดแขนชะเอม
"อะแฮ่มๆ นั่นแฟนพี่นะ" ผมเอ่ยขึ้น
"ผมชอบพี่ชะเอม" สนุ๊กพูดพร้อมเข้ากอดชะเอม
" เฮ้ยๆ มากอดแฟนพี่ได้ไงเนี่ย" จับตีก้นซะดีมั้ยเนี่ย อ๊ากกก -*-
"ฮ่าๆๆๆ" ชะเอมหัวเราะออกมา
"ไม่ต้องหัวเราะเลยเอม"
"เอ๊า หัวเราะก็ไม่ได้" ชะเอมตอบอย่างยิ้มๆ
"สนุ๊กมาช่วยแม่ทำงานเลย" แม่บ้านเอ่ยเรียกสนุ๊ก
"แต่สนุ๊กอยากอยู่กับพี่ชะเอม" สนุ๊กตอบพร้อมกอดชะเอมแน่น
"ไปหาแม่ก่อนนะครับ" ชะเอมบอกกับสนุ๊ก
"ก็ได้ครับ" สนุ๊กตอบกลับและเดินไปหาแม่ของเขา
ผมรีบกินข้าวต้มให้เสร็จ เพื่อที่จะเตรียมไปขนของของชะเอม ที่คอนโดเชอรีน
***********END EP14**********
SPOIL
"ไวน์คะ"
"ต้นอ้อ"
********************************