บรรยากาศน่าอึดอัดยังคงตามไปถึงสำนักงานผู้กำกับ เมื่อสองคนหนึ่งสุนัขนั่งประจันหน้าก็คล้ายเวลาหยุดเดิน ยกเว้นภาพไอน้ำชาสีขาวที่เหยาหย่วนเพิ่งชงให้ผู้กำกับและสุนัขตำรวจพวยพุ่งช้าๆ เหมือนบ่งบอกว่า ‘ตรงนี้ไม่ใช่ภาพนิ่ง’
ผู้กำกับจ้าวหยิบบัตรตำรวจจากซองลาย LV มาดูแล้วดูอีก กว่าจะรักษาความภูมิฐานในฐานะหัวหน้าชั้นผู้ใหญ่ และทำสีหน้าสมตำแหน่งก็ลำบากทีเดียว
“มันเป็สถานการณ์ที่พิเศษมากจริงๆ พวกเราไม่เคยเจอมาก่อน ถ้าคุณไม่ถือสา ผมคงต้องติดต่อกรมตำรวจสากลของประเทศคุณเสียหน่อยนะครับ” ผู้กำกับจ้าวพูดจาเป็ลำดับขั้น แต่ในใจรู้สึกแปลกพิลึกที่ต้องพูดกับสุนัขตัวนี้
แต่แล้วสุนัขตำรวจพยักหน้าเห็นด้วยในทันที ทำให้ผู้กำกับจ้าวและเหยาหย่วนตระหนักได้อีกครั้งว่าสุนัขตัวนี้ไม่ใช่สุนัขธรรมดาสามัญ
เมื่อต่อสายติด หลังจากผู้กำกับจ้าวทักทายพอเป็พิธีแล้ว ก็พูดข้อสงสัยของตัวเองอย่างระมัดระวังเป็อย่างมาก คนในสายทำราวกับชะงักงันไป จากนั้นก็ขอพูดสายกับ ‘เ้าหน้าที่ตำรวจเวลส์’ ด้วยความเกรงอกเกรงใจ
ดังนั้นเสียงสุนัขเห่าโต้ตอบไม่หยุดหย่อนจึงดังทั่วชั้นสามของสอบสวนกลาง
“เวลส์หรือเปล่า”
“โฮ่ง!”
“เกิดอะไรขึ้นน่ะ”
“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง...”
“อย่างนี้นี่เอง นายไม่เป็ไรนะ”
“โฮ่ง!”
“งั้นนายกลับมาก่อนไหม เดี๋ยวทางนี้ฉันจะส่งคนอื่น...”
“โฮ่งๆ! โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง...”
“...ก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้ ภารกิจแบบนี้ไม่ใช่เื่ยุ่งยากสำหรับนายอยู่แล้ว...”
ตอนเหยาหย่วนได้ยินบทสนทนานี้คางก็แทบร่วง โอ้์ ในชีวิตนี้ไม่เคยคิดเลยว่าจะมาพบเจอสถานการณ์พิลึกพิลั่นขนาดนี้ ที่คนกับหมาสื่อสารกันได้ไม่มีปัญหา มิน่าล่ะประเทศ S ถึงมีข่าวลือเื่ ‘คนกลายร่างเป็สุนัข’ และยังฝึกฝนสุนัขได้สุดยอดขนาดนี้!
เหยาหย่วนพยายามรักษาสีหน้าตื่นตะลึงของตัวเอง ครั้นเห็นผู้กำกับจ้าวรับสายโทรศัพท์อีกครั้ง อีกฝ่ายคล้ายกำลังอธิบายด้วยความอ่อนน้อมอย่างยิ่ง และผู้กำกับจ้าวก็พยักหน้ายอมรับ
ภารกิจจากต่างประเทศไม่ธรรมดาอย่างที่คาด และไม่รู้ว่าใครจะต้องทำงานร่วมกับสุนัขตำรวจตัวนี้อีก พอจบเื่แล้ว เราจะยังสามารถสอบถามรายละเอียดคดีเพื่อเรียนรู้ได้บ้างไหมนะ ชายหนุ่มไม่ได้คิดสักนิดว่าความอยากให้การเรียนก้าวหน้านี้ของตัวเอง ที่จริงแล้วมันออกแนวอยากฝอยมากกว่า
การเรียนรู้สิ่งดีๆ ไม่ใช่เื่ง่าย แต่การเรียนรู้เื่ไม่ดีมักทำได้ทันที ยังไม่มีโอกาสเอาประสบการณ์ทำคดีต่างๆ ของพวกรุ่นพี่มาใช้ ก็รู้จักเป็อีลูกช่างเมาท์เสียแล้ว
เมื่อผู้กำกับจ้าววางสายโทรศัพท์แล้ว ก็ยอมรับกรณีพิเศษจากตำรวจต่างชาติได้ แต่ก็ยังไม่อาจแก้ไขปัญหาในขั้นถัดไปได้
่นี้เมือง L กำลังจะมีการประชุมสำคัญระดับนานาชาติและหลายประเทศติดๆ กัน ภารกิจของสอบสวนกลางจึงหนักเป็พิเศษ เมื่อเทียบกันแล้ว การค้นหาพลเมืองที่ขาดการติดต่อไปนั้นไม่นับเป็คดีด้วยซ้ำ หากไม่ใช่เพราะประเทศ S ไม่เหมือนใคร เื่แบบนี้สถานทูตมักเป็คนจัดการติดต่อประสานงาน จะต้องส่งตำรวจสากลมาทำไมกัน
และตำรวจต่างชาติคนนี้มองอย่างไรก็ไม่ใช่คน นอกจากจะต้องช่วยเหลือในการทำงาน เกรงว่าแม้แต่การใช้ชีวิตประจำวันก็ยังต้องส่งเ้าหน้าที่ตำรวจสักคนมาช่วยแก้ไขปัญหาด้านการสื่อสาร
ขาดคนทำงานแล้ว ขาดคนทำงาน ตอนที่ผู้กำกับจ้าวกำลังพึมพำอยู่นั้นก็มองเห็นเหยาหย่วนที่นั่งอีกด้าน เด็กคนนี้ไม่เลวเลย ด้านทัศนคติในการทำงานมีความตั้งใจ แล้วยังหนักเอาเบาสู้อีก ถึงแม้ว่าจะไม่มีประสบการณ์การทำงานมากนัก แต่คดีตามหาคนหายก็เป็การฝึกฝนอย่างหนึ่งพอดี เหมาะมาก!
ผู้กำกับจ้าวตัดสินใจอย่างเริงร่า จากนั้นฉีกยิ้มหวานให้เวลส์แล้วพูดว่า “ผมพอจะเข้าใจสถานการณ์ของคุณแล้ว ยินดีเป็อย่างยิ่งที่ตำรวจสองประเทศมีโอกาสร่วมงานและเรียนรู้ซึ่งกันและกัน เอาอย่างนี้นะครับ ให้เหยาหย่วนคอยช่วยคุณทำงานในครั้งนี้ให้เรียบร้อยแล้วกัน”
“?” เหยาหย่วนมองหัวหน้าที่ชี้นิ้วมาทางเขา ก็กลืนน้ำลายด้วยความลนลาน
นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน ผมแค่อยากมาเผือกเท่านั้น แต่ไม่ได้อยากเป็หัวข้อของการเผือกสักหน่อย ในเวลาเดียวกับที่เหยาหย่วนยิ้มแข็งค้าง สุนัขข้างกายก็หันไปมองประเมินั้แ่หัวจรดเท้า
“เหยาหย่วนเป็นายตำรวจชั้นยอด ได้คะแนนยอดเยี่ยมจากโรงเรียนตำรวจ...”
ไม่ใช่นะ ผมบอกเขาไปแล้วว่าเป็แค่นักเรียนนายร้อยตำรวจที่ไร้ประสบการณ์การทำงานนะ เหยาหย่วนนึกอยากย้อนเวลาไปปิดปากตัวเองเสียเหลือเกิน สุนัขตัวใหญ่ถอนหายใจหนักหน่วงอีกครั้ง จากนั้นก็ส่งสายตาพินิจพิเคราะห์ด้วยความสงสัยเต็มเปี่ยม
“เขาไปรับคุณที่สนามบินพอดี ก็ถือว่ารู้จักกันแล้ว...”
หัวหน้าครับ ผมไปสายครับ แล้วยังไปสายมากด้วย ทำให้คุณสุนัขตำรวจถูกพนักงานภาคพื้นดินที่สนามบินล้อม จนเกือบจะถูกส่งตัวไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องแล้วด้วย เหยาหย่วนอยากจะร้องไห้นัก แต่ทว่าสุนัขตำรวจตัวนั้นก็หันไปมองทางอื่นเสียแล้ว
“ผมเห็นว่าพวกคุณเข้ากันได้ดี คู่หูกันน่ะ ถึงจะเป็แค่ชั่วคราวแต่ก็ถือว่าเป็วาสนา...”
ถ้าจะมีจริงๆ คงจะเป็เวรกรรมมากกว่า ท่านผู้กำกับ! ตอนนี้เหยาหย่วนแค่อยากจะนั่งงอเข่าหันหน้าเข้าหามุมผนังห้องเพื่อสำนึกผิด แล้วเ้าสุนัขนั่นก็หันไปมองมุมผนังอยู่พอดี
“นรต.[1]เหยา พวกเราหาโอกาสร่วมงานกับทางกรมตำรวจประเทศ S ยากนะ นายต้องตั้งใจช่วยเหลือเ้าหน้าที่เวลส์ละ แสดงให้เห็นสปิริตที่ตำรวจสอบสวนกลางของเราพึงมี!”
“ครับ! ผู้กำกับ!” เหยาหย่วนได้ยินดังนั้นก็ผุดลุกขึ้นทำวันทยหัตถ์อย่างแข็งขัน เขายืดแผ่นหลังตรงแน่ว สีหน้าเคร่งขรึมจริงจังเป็อย่างมาก
หัวหน้าพูดถูกต้อง ไม่ว่าภารกิจจะหนักหนาสาหัสเพียงใด แต่ในเมื่อเป็ตำรวจ ก็ควรจะทำให้ภารกิจสำเร็จด้วยสปิริตอันแรงกล้า! เหยาหย่วนขจัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป และตัดสินใจแล้วว่าจะต้องพยายามแล้วพยายามอีก!
แต่เพราะเขาลุกแรงไปหน่อย เก้าอี้ที่ถูกข้อพับเข่าชนจึงเสียดสีกับพื้นกระเบื้องจนเกิดเสียง ‘เอี๊ยด...เอี๊ยด...เอี๊ยด...’ ลากยาว แหลมปรี๊ด ทำให้สุนัขตัวใหญ่ข้างๆ เอียงหัวหูสั่นยิกๆ ในทันที
เชิงอรรถ
^ ย่อมาจาก นักเรียนนายร้อยตำรวจ