“มื้อเที่ยงของคุณคีรีเหรอครับน้องขวัญ”พี่ชัยทักฉันเมื่อเดินมาพบว่าฉันกำลังยกถาดอาหารของคุณคีรีเข้ามาด้านในออฟฟิศ
“ค่ะ”ฉันตอบเขาสั้นๆ เป็การแสดงออกถึงการรักษาระยะห่างของฉันกับเพศตรงข้ามยังไงล่ะ ฉันยิ้มให้กับพนักงานทุกคนที่เดินสวนทางไปทานอาหารที่ห้องครัวและนี่ก็คือหนึ่งในสวัสดิการของพนักงานที่นี่คนงานด้านนอกก็มีอาหารเลี้ยงต่างกันตรงที่ส่วนของออฟฟิศมีเฉพาะอาหารเที่ยงส่วนคนงานฝ่ายอื่นมีอาหารให้ครบทั้งสามมื้อพร้อมที่พัก
“ขออนุญาตค่ะ”ฉันเดินเข้ามาเมื่อเห็นว่าคุณคีรีพยักหน้าให้ฉันเขาสนใจกับเอกสารตรงหน้ามากกว่าจะเงยหน้ามองดูฉันที่ยกอาหารมาให้ฉันวางถาดอาหารของคุณคีรีลงบนโต๊ะรับแขกในห้อง
“ผมกินในกล่องได้ไม่ต้องจัดใส่จาน วางไว้ตรงนั้นแล้วคุณไปกินข้าวเถอะ เวลาพักของคุณถึงบ่ายโมงไม่ต้องมาดูแลผม” เขาพูดโดยไม่มองมาที่ฉันด้วยซ้ำ เ็าสุดๆ แต่ก็ดีฉันเองก็ไม่ได้อยากอยู่ใกล้เขาเลยสักนิด ไม่ต้องรอให้เ้านายไล่ฉันรีบถือถาดเดินออกมาจากห้องทำงานของเขาทันที
“น้องขวัญมากินข้าวกับพวกพี่ทางนี้จ้า”พี่หนึ่งฝ่ายบุคคลของที่นี่กวักมือเรียกฉันให้ไปนั่งกินข้าวร่วมกับกลุ่มของพวกเธอ
“มาเร็วน้องขวัญมานั่งข้างพี่” เป็เสียงของพี่ส้มฝ่ายจัดซื้อที่เรียกฉันอีกคน
“ขวัญยังไม่ได้ไปเอามื้อเที่ยงของขวัญเลยค่ะ”
“พี่หยิบมาให้แล้วจ้านี่ไง”พี่กลางฝ่ายธุรการหญิงสาวคนสุดท้ายของออฟฟิศนี้ชี้ไปที่กล่องอาหารที่วางอยู่ข้างๆเธอ
“ขอบคุณค่ะพี่ๆ”
“มาจ้านั่งลงเถอะ ทำความรู้จักกันให้มากหน่อย” พี่หนึ่งจับแขนฉันให้นั่งลงบนเก้าอี้ที่ว่างอยู่ระหว่างพี่ส้มกับพี่กลาง
“สวยๆอย่างน้องขวัญทำไมถึงมาทำงานเลขาให้คุณคีรีล่ะจ๊ะ”พี่กลางเปิดประเด็นขึ้นทันทีเมื่อเราเริ่มกินข้าวกัน
“คุณคีรีงานเยอะค่ะเลยยื่นเื่ขอเลขา ทางสำนักงานใหญ่เลยมอบหมายให้ขวัญมาทำงานที่นี่ค่ะ” ใช่แล้วนี่คือข้อความในจดหมายส่งมอบตัวฉันมาทำงานที่นี่ยังไงล่ะฉันบอกความจริงกับพวกพี่ๆแล้วนะ ถึงจะบอกไม่หมดก็เหอะ
“จริงสิคุณคีรีน่ะงานเยอะจริงๆ วิ่งไซต์โน้นออกไซต์นี้เป็ประจำ สัปดาห์หนึ่งวิ่งไปมาสองสามที่”พี่หนึ่งพูดขึ้นอย่างคนที่้าแบ่งปันเื่ราวมากกว่าจะชวนพวกเรานินทาเ้านาย
“เมื่อก่อนน้องขวัญทำงานส่วนไหนเหรอจ๊ะ”พี่กลางถามบ้าง
“ทำตำแหน่งเลขานี่แหละค่ะขวัญสมัครงานมาที่บริษัทครั้งแรกก็ได้ไปเป็เลขาให้คุณทิวาเลยค่ะ ตอนนั้นเลขาคนเก่าของคุณทิวาลาคลอดพอดีขวัญก็เลยได้อยู่กับเธอยาวเลยค่ะ”
“น้องขวัญวาสนาดีมากค่ะก่อนหน้าก็ทำงานกับคุณทิวาต่อมาก็ได้มาทำงานกับคุณทิวแสดงว่าน้องขวัญต้องเก่งมากๆแน่นอนเลย” พี่ส้มพูดกับฉันอย่างชื่นชม
“ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะขวัญแค่ทำงานที่ได้รับมอบหมายให้ดีที่สุด พวกพี่มีอะไรก็แนะนำขวัญด้วยนะคะขวัญเคยทำแต่ออฟฟิศ ถ้ามีอะไรไม่ถูกต้อง ต้องปรับปรุงบอกขวัญได้หรือมีอะไรที่อยากให้ขวัญช่วยขวัญยินดีค่ะ”
“น่ารักจังค่ะน้องขวัญสวยขนาดนี้มีแฟนหรือยังค่ะเนี่ย บอกพี่หน่อยสิคะ พี่มีน้องชายอยู่นะ โสดด้วยถ้าน้องขวัญไม่มีใครพี่แนะนำได้นะ”
“หยุดเลยยัยกลางสวยขนาดน้องขวัญคงไม่โสดแล้วล่ะ เลิกคิดเลยเธอ”พี่หนึ่งเอ็ดพี่กลางอย่างไม่จริงจังนักฉันที่เอาแต่ส่ายหัวในตอนแรกก็อดจะยิ้มขำที่พี่กลางถูกพี่หนึ่งเอ็ดไม่ได้
“ขอโทษแทนพี่กลางที่พูดมากด้วยนะคะน้องขวัญพี่กลางนี่พูดมากที่สุดในออฟฟิศเราแล้วค่ะ”พี่ส้มเองก็เข้ามาผสมโรงแกล้งพี่กลางด้วยอีกคน
“ไม่เป็ไรเลยค่ะพี่ส้มขวัญไม่ติดใจอะไรค่ะ ขวัญเป็คนง่ายๆ สบายๆค่ะ พูดคุยพูดเล่นได้ขวัญไม่คิดมากหรอกค่ะ”
“ดีเลยพวกเราดีใจมากที่มีผู้หญิงเพิ่มเข้ามาสักที แต่ติดตรงที่น้องขวัญจะไม่ค่อยอยู่ออฟฟิศนี่แหละนะ”พี่กลางเริ่มยึดพื้นที่ในการพูดคุยอีกครั้ง
“ช่วยไม่ได้นี่คะเ้านายไปไหน เลขาก็ต้องไปด้วย ถ้าเ้านายบอกให้อยู่เลขาถึงจะอยู่ได้ ใช่ไหมคะ”ทุกคนพยักหน้า แล้วลงมือกินอาหารของตัวเองต่อ
“ผลไม้ของคุณคีรีเหรอคะป้าแวว”ฉันดีดตัวขึ้นยืนโดยอัตโนมัติเมื่อเห็นป้าแววเดินถือจานผลไม้เข้ามา
“ค่ะป้าลืมบอกคุณขวัญว่าคุณทิวเขามีผลไม้เป็มื้อเที่ยงด้วย”
“เดี๋ยวขวัญยกไปส่งให้เองค่ะ”
“ไม่เป็ไรค่ะป้ายกไปให้ค่ะ คุณขวัญทานข้าวต่อเถอะค่ะ”
“ให้ขวัญยกไปเถอะค่ะป้าแววนี่เป็หน้าที่ขวัญค่ะ นะคะ” ฉันใช้ลูกอ้อนเมื่อป้าแววที่ดูเหมือนว่าจะเกรงใจที่จะรบกวนการกินมื้อเที่ยงของฉัน
“ให้น้องขวัญทำหน้าที่เถอะค่ะป้าแววไม่อย่างนั้นกลางว่าวันนี้คุณทิวไม่ได้ทานผลไม่แน่นอนค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนคุณขวัญด้วยนะคะ”ป้าแววยอมส่งจานผลไม้ของคุณคีรีให้ฉันในที่สุด
“จะทำอะไรคะน้องขวัญ”พี่ส้มถามฉัน เมื่อเห็นว่าฉันนั่งลงและวางจานผลไม้ของคุณคีรีลงบนโต๊ะ
“ขวัญจะปอกเปลือกส้มค่ะเด็ดองุ่นด้วย แล้วยังต้องผ่าแอปเปิลด้วยค่ะ” ฉันลงมือปอกเปลือกส้มทันทีพร้อมกับวางเรียงไว้อย่างสวยงามบนจาน จากนั้นก็เด็ดองุ่นออกจากพวงเรียงไว้ข้างๆส้ม
“เดี๋ยวพี่ไปเอามีดให้นะคะ”พี่ส้มเดินกลับเข้าไปในครัวเพื่อเอามีดให้ฉัน
“ขอบคุณค่ะ”ฉันรับมีดจากพี่ส้มแล้วลงมือปอกเปลือกแอปเปิลพร้อมกับหั่นเป็ชิ้นพอดีคำ
“ห้องคุณคีรีอยู่ทางโน้นค่ะน้องขวัญ”พี่หนึ่งร้องเรียกฉันเมื่อเห็นว่าฉันเดินถือจานผลไม้ไปทางห้องครัว
“ขวัญจะเอาแอปเปิลไปแช่น้ำเกลือค่ะ”ฉันร้องบอกพวกเธอแล้วรีบเดินนำจานผลไม้มาล้างอีกรอบ
เมื่อมาถึงป้าแววที่กำลังเก็บของอยู่ก็มองฉันอย่างงงๆว่าฉันกำลังจะทำอะไร ฉันไม่ได้พูดอะไรกับป้าแววจัดการนำเกลือละลายในน้ำเย็นจากนั้นก็นำแอปเปิลลงไปแช่ทิ้งไว้ จากนั้นก็เทน้ำเย็นอีกถ้วยใส่องุ่นที่เด็ดเสร็จเรียบร้อยแล้วลงไปแช่ในน้ำเย็นอีกครั้ง
“ป้าแววคะที่นี่มีซ้อมอันเล็กสำหรับจิ้มผลไม้หรือเปล่าคะ”
“ไม่มีหรอกค่ะคุณขวัญ”
“ไม่เป็ไรค่ะเดี๋ยวขวัญหามา วันนี้ใช้ซ้อมไปก่อนละกัน” ฉันเดินไปหยิบซ้อมจากนั้นก็นำช้อนตักแอปเปิลขึ้นมาสะเด็ดน้ำทิ้งไว้ แล้วทำแบบเดียวกันกับองุ่นเมื่อผลไม้ทั้งสองสะเด็ดน้ำดีแล้วก็นำพวกมันวางข้างๆกับส้มที่เรียงอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว
“ขวัญไปก่อนนะคะ”ฉันบอกลาป้าแววกับหวานที่มองการกระทำของฉันอย่างตั้งใจแล้วรีบถือจานผลไม้ไปให้คุณคีรีทันที
“ขออนุญาตค่ะ”
“เชิญ”คุณคีรีมองนาฬิกาข้อมือก่อนที่จะพูดกับฉัน เขากินข้าวเสร็จแล้วและกำลังนั่งทำงานอยู่
“ผลไม้ค่ะ”ฉันวางจานผลไม้ไว้บนที่ว่างข้างโต๊ะทำงานของเขาที่มีแก้วกาแฟเมื่อเช้าวางอยู่
“คุณคีรีจะรับอะไรเพิ่มหรือเปล่าคะ”
“ไม่ขอบคุณ”
“ฉันขอตัวค่ะ”
“เดี๋ยวก่อนเข้างานชงกาแฟมาให้ผมหนึ่งแก้ว”
“แบบร้อนหรือแบบเย็นคะ”
“เย็น”
“ได้ค่ะ”ฉันเก็บกล่องอาหารพร้อมกับแก้วและขวดน้ำของคุณคีรีออกมาด้วย
“ให้ป้าเก็บเองก็ได้ค่ะ”ป้าแววเดินเข้ามาหาฉันทำท่าจะรับกล่องกับแก้วน้ำไปจากฉัน แต่ฉันไม่ยอมส่งให้เธอ
“ไม่เป็ไรค่ะป้าเดี๋ยวขวัญจัดการเองค่ะ”
“คุณแย่งงานป้าทำหมดแบบนี้แล้วป้าจะทำอะไรล่ะคะ”ป้าแววถูผ้าในมือไปมาพร้อมกับก้มหน้าลงบ่นฉันอย่างน้อยใจที่ฉันมาแย่งหน้าที่ของเธอ
“โอ๋ๆป้าแววจ๋า ขวัญไม่ได้แย่งงานป้าแววเลยนะ ขวัญเอาผลไม้ไปให้คุณคีรีแล้วเห็นว่าเขาทานข้าวเสร็จแล้วขวัญก็แค่ช่วยเก็บออกมาแค่นั้นเองค่ะ อ้อ อีกอย่างขวัญยังไม่ได้เช็ดทำความสะอาดโต๊ะ รบกวนป้าแววทำให้ทีนะคะ”
“ค่ะค่ะ ป้าจะรีบไปทำค่ะ”
“ป้าแววคะขวัญขอโทษนะคะที่ทำเหมือนมาแย่งงานป้าน่ะค่ะ แต่หน้าที่พวกนี้ขวัญเคยทำให้เ้านายคนเก่าค่ะมันเลยติดนิสัย คราวหน้าขวัญจะระวังให้มากนะคะ ป้าอย่าโกรธขวัญเลยน๊า”
“ป้าไม่โกรธคุณหรอกค่ะแต่คุณต้องไม่แย่งงานป้าทำอีกนะคะ”
“เอาแบบนี้ดีไหมคะป้ามื้อเที่ยงขวัญจะจัดการนำมาให้คุณคีรีเอง รวมถึงผลไม้ด้วย หลังจากนั้นให้เป็หน้าที่ป้าดีไหมคะเก็บภาชนะแก้วน้ำขวดน้ำและเช็ดทำความสะอาดหลังจากที่คุณคีรีทานมื้อเที่ยงเสร็จแบบนี้ดีหรือเปล่าคะ เราจะได้ทำหน้าที่ของเราทั้งคู่ไงคะ”
“ทำแบบนั้นก็ได้คะ”
“ตกลงกันแล้วนะคะป้าแวว”
“ค่ะคุณขวัญป้าขอตัวก่อนนะคะ”
“ค่ะ”เมื่อตกลงกับป้าแววได้ และเธอดูค่อนข้างพอใจแล้วฉันก็นำกล่องอาหารของคุณคีรีไปทิ้งในถังขยะที่ป้าแววจัดเตรียมไว้จากนั้นก็ล้างแก้วน้ำของคุณคีรี แล้วกลับมายังโต๊ะอาหารของตัวเอง
ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ^^