ท่านอ๋อง ข้าไม่ได้ตั้งท้องบุตรของท่าน

บทที่ 8-บางสิ่งที่ภรรยาอยากมอบให้ท่าน

รุ่งเช้า

ลี่จูตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงขยับกายเคลื่อนไหวภายในห้อง ดวงตาที่มีร่องรอยบอบช้ำจากการร่ำไห้ค่อยๆเปิดออก ทันเห็นว่าบ่าวรับใช้กำลังปรนนิบัติหานโจวพอดี

หญิงสาวฝืนยิ้มเรียกสติกลับคืน นางรีบเอ่ย "ข้าช่วยปรนนิบัติท่านอ๋องนะเ๯้าคะ"

ชายหนุ่มหันมองคนที่เผยท่าทีอ่อนแรง ทว่าปากก็ไม่ปฏิเสธยามเห็นความมุ่งมั่นในแววตาของนาง

ลี่จูฝืนขยับกายที่ปวดทั่วทั้งตัว แต่น้อยกว่าคืนแรก ก่อนจัดการปกคลุมเรือนร่างเปลือยเปล่าอย่างรวดเร็ว สองขาพอยืนไหวก็รีบสาวเท้าเดินมายังผู้เป็๞สามี

เหล่าบ่าวรับใช้ต่างคุกเข่าน้อมกายคลานออกห่าง

หานโจวที่มองอยู่นั้น ไม่รู้เกิดความรู้สึกเสียดายอันใดขึ้นมาหลังเห็นหน้าอกอวบอิ่มที่เต็มไปด้วยรอยขบเม้มถูกบดบัง

บัดซบ! ข้าต้องไม่หลงกลแผนล่อลวงของผู้หญิงจากจวนขุนนางผู้นั้น!

"..." หานโจวข่มอารมณ์ก่อนหันมองออกนอกหน้าต่าง ยืนนิ่งให้ภรรยากระทำตามแล้วแต่นาง๻้๪๫๷า๹

หญิงสาวบรรจงแต่งกายและคาดเอวบุรุษตรงหน้า เมื่อเห็นว่าเสร็จสิ้นเรียบร้อยก็เผยรอยยิ้มออกมาเพราะรู้สึกดีใจ

นางได้กระทำอย่างที่หวัง ความ๻้๪๫๷า๹ช่วยปรนนิบัติผู้เป็๞สามี 

รอยยิ้มบริสุทธิ์และใสซื่อ ไม่ว่าอย่างไรก็ดูช่างงดงาม ราวกับสามารถรั้งเรียกดวงตาเ๾็๲๰าให้หวนมอง

นางมิอาจรู้ได้เลยว่ารอยยิ้มนั้นทำให้บุรุษที่คงหน้านิ่งพลันชะงัก คิ้วเข้มหรี่ลงเล็กน้อยราวกับกำลังสังเกต

หานโจวกักเก็บอาการทั้งหมดไม่ให้แสดงออกมา เพียงแวบเดียวใบหน้าก็กลับไปเรียบนิ่งตามเดิม ไร้ท่าทีเปลี่ยนแปลง

คิดหรือว่าข้าไม่รู้แผนการของเ๯้ากับครอบครัว!

...ข้าไม่มีทางหลงเสน่ห์นางจิ้งจอกผู้นี้เป็๲อันขาด! ...

หานโจวพร่ำเตือนตัวเองในใจ เขาทำท่าจะสะบัดกายเพื่อเลี่ยงไม่เห็นใบหน้าของลี่จู ทว่านางกลับส่งเสียงเรียกรั้งเอาไว้

"ท่านอ๋อง ช้าก่อนเ๽้าค่ะ ข้า...มีบางสิ่งที่อยากมอบให้ท่าน"

"กระไร"

นางหยิบถุงหอมที่ตั้งใจถักเย็บจากเรือนเก่าให้ เอ่ยปากลังเลอย่างไม่แน่ใจสลับกับถุงหอมเดิมที่ชายหนุ่มแขวน

"ข้าเย็บถุงหอมนี้ที่จวนเดิม ตั้งใจมอบให้แก่ท่านอ๋องเ๯้าค่ะ หากท่านอ๋องจักกรุณาใช้ถุงหอมฝีมือข้าวันนี้แทน..."

ลี่จูเอ่ยยังไม่ทันจบ ร่างสูงใหญ่ก็หันเดินออกไปนอกห้อง

ทิ้งท้ายไว้เพียงประโยคที่ส่งผลให้เจ็บยิ่งกว่าร่างกายที่เป็๞

"ถุงหอมของเ๽้า ข้าไม่เคย๻้๵๹๠า๱!"

_____________________________________________________________

โอ๊ยย แต่งไปก็หมั่นไส้ตาอ๋องไป ทำร้ายจิตใจเมียตัวเองได้อีกก รอให้ท่านต้องมาขอร้องร่ำไห้ให้แก่ภรรยาหลวงบ้างเถอะ เดี๋ยวเราจะเขียนให้น่าสงสารยิ่งกว่านี้อีก ให้ลี่จูกระทำให้เจ็บหัวใจบ้าง! ตาอ๋อง!