ไง! ข้าชื่อ 'เนเลน่า' หรือชื่อจริงๆของข้าก็คือ 'ฟาร์เนเลน่า ควอต' เป็สิ่งที่คนที่บนโลกนี้เรียกว่า "จอมมาร" น่ะนะ อย่างที่เรารู้กันอยู่ ว่าข้าเพิ่งเข้าไปช่วยผู้หญิงสองคนเอาไว้จากพวกนักผจญภัยอันธพาล และนางสองคนก็มีชื่อว่า 'ฟรอนเน่ และ 'มาสะ
แหงล่ะ ข้าเองก็รู้สึกว่าตอนที่ช่วยพวกนางก็ทำเกินไปนิดหน่อย ดูเด่นในสายตาพวกนางขึ้นมาแบบไม่ได้ตั้งใจด้วย แต่ก็ช่วยไม่ได้ เื่มันผ่านไปแล้วจะไปแก้อะไรก็ไม่ได้
คงสงสัยสินะว่าทำไมข้าไม่แทนตัวเหมือนตอนที่แล้ว งั้นข้าก็คงต้องปล่อยให้สงสัยต่อล่ะนะ ฮะๆๆ
แล้วก็นะ... ตอนนี้พวกนางพาข้ามาที่ร้านอาหารเพื่อที่จะเลี้ยงตอบแทนแล้วล่ะน้าาา
"โอ้โห พาฉันมากินอาหารในที่ที่แพงขนาดนี้มันจะดีเหรอ? พวกเธอคงรวยกันมากเลยสินะ อิจฉาจังแหะ"
"แหม ไม่เป็ไรหรอกค่ะคุณเนเลน่า แค่นี้ยังน้อยเกินไปเสียด้วยซ้ำ"
"ทานเท่าที่คุณเนเลน่า้าจะทานได้เลยนะคะ พวกเราจะจัดการทุกอย่างเองค่ะ!"
พวกนางดูจะอยากเอาใจข้ามากเลยไม่รู้ทำไม แต่นี่ก็ทำให้ข้ารู้สึกเหมือนโดนปรนณิบัติเหมือนตอนที่อยู่ปราสาทเลย รู้สึกดีชะมัด
"แล้วพวกเธอสองคนอยู่ที่เมืองนี้งั้นเหรอ?"
ดูท่าคงไม่ได้อยู่ที่เมืองนี้หรอกนะ ทั้งการแต่งกายกับกิริยาต่างจากคนที่นี่อยู่เหมือนกัน พวกขุนนางของมนุษย์งั้นเหรอ
"พวกเราไม่ได้อยู่เมืองนี้หรอกค่ะ... คือว่าพวกเราเป็นักผจญภัยระดับเงินที่เพิ่งมาถึงเมื่อวาน แล้ววันนี้ก็กำลังจะไปหางานที่กิลด์ของเมืองนี้ แต่ดันไปเจอคนพวกนั้นเข้าระหว่างทางน่ะค่ะ
"เห เป็นักผจญภัยหรอกเหรอ ไอ้ฉันก็คิดว่าพวกเธอเป็ลูกขุนนางอะไรประมาณนั้นเสียอีก"
"คุณเนเลน่าก็พูดเกินไปนะคะ อย่างเราไม่มีทางจะไปเป็ขุนนางได้หรอกค่ะ แหะๆ"
เมื่อกี้นางยิ้มเจื่อนสินะ ดูยังไงก็ใช่ ถึงจะออกมาแค่เสี้ยววิก็เถอะ... คิดไว้ไม่มีผิด
"แล้วคุณเนเลน่าล่ะคะ เป็คนที่เมืองนี้หรือเปล่า?"
"ฉันก็เป็นักผจญภัยเหมือนพวกคุณนั่นล่ะ แถมเพิ่งมาอยู่เมืองนี้แค่สองสัปดาห์หน่อยๆเองด้วยค่ะ"
ก็นะ จะให้ตอบตามจริงว่าเป็จอมมารที่มาจากประเทศปีศาจก็จะดูเหลือเชื่อเกินไป แต่ถ้าเชื่อขึ้นมาก็น่าจะมีปัญหาอีก แถมมาที่นี่ก็แค่อยากใช้ชีวิตกับมนุษย์ จะเอาไปแก้ต่างยังไงก็ไม่ขึ้นอีก เห้อออ
"ถ้าคุณเนเลน่าเป็นักผจญภัยงั้นล่ะก็ ไม่ทราบอยูู่ระดับไหนงั้้้้้้้้นเหรอคะ?"
"ระดับทองแดงเองน่ะค่ะ เพิ่งมาสมัครเป็ตอนมาที่เมืองนี้ไม่นานเอง"
"เห... ฝีมือระดับนั้นคิดว่าน่าจะอยู่ระดับทองอะไรงี้เสียอีก แต่ก็ดีแล้วค่ะ! พยายามเข้านะคะ!!!"
จากนั้นพวกเราก็เริ่มคุยเรื่อยเปื่อยกันระหว่างกินอาหาร แต่ที่สำคัญเลยก็คือ.. อาหารที่นี่มันอร่อยถูกปากข้าสุดๆไปเลยล่ะ อร่อยจนน้ำตาแทบไหลแล้ว เข้าขั้นเหลือเชื่อเลยก็ว่าได้
อีกอย่างก็คือ พวกนางเป็คนกลุ่มแรกที่ข้าได้คุยด้วยจริงจังขนาดนี้ มันทำให้ข้าตื่นเต้นแล้วก็ดีใจจนแทบจะกลั้นไว้ไม่อยู่เลย!
"หลังจากนี้พวกเราจะไปที่กิลด์กันต่อ คุณเนเลน่าจะไปด้วยกันกับเรามั้ยคะ?"
มาสะเอ่ยถามข้ามาตอนที่เรากำลังจ่ายค่าอาหาร
"เอ... ยังไงล่ะ ข้าเองก็ไม่มีธุระอะไรอยู่แล้วด้วย งั้นถ้าพวกเธอไม่ว่าอะไร ข้าขอไปด้วยคนนะ จะได้หรือเปล่า?"
"ด้วยความยินดีเลยค่ะ!!"
พวกนางตอบพร้อมกันจนเหมือนการประสานเสียงเลยล่ะ แต่ก็น่ารักดีเหมือนกันนะ...
แล้วพวกนางก็แลดูดีใจที่ข้าตอบตกลงสุดๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะดีใจอะไรนักหนา แต่จะไปว่่่าพากนางอย่างเดียวก็ไม่ได้ เพราะข้าเองก็ตื่นเต้นสุดๆที่จะได้ร่วมทำงานกับคนอื่นครั้งแรก ตื่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่นเต้นแบบสุดๆไปเลยโว้ยยย
ระหว่างที่เราเดินไปกิลด์ พวกนางก็ชวนข้าคุยเล่นหลายๆเื่ตลอด แถมยังพาข้าเข้าไปร้านขายเสื้อผ้าหลายร้านมาก เรียกว่าแทบทุกร้านที่มีเสื้้้้้้้้้้้้้อเลยก็ว่าได้ ทั้งยังจับข้าไปลองชุดแปลกๆอีก รู้จัักกันแค่วันเดียวยังทำขนาดนี้ ข้าล่ะไม่เข้าใจจริงๆว่ามันสนุกตรงไหนสักกะนิด
แต่ก็ถือว่าเป็บทเรียนไว้ไปใช้ผูกมิตรกับพวกมนุษย์ผู้หญิงน่าจะได้ล่ะนะ!
หลังจากที่เดินเตร่ดเตร่อยู่พักใหญ่ ในที่สุดเราก็มาถึงที่หมายจนได้ โดนพวกนางลากเข้าไปแทบทุกร้านขนาดนั้นทำให้ข้าเหนื่อยแทบบ้าเลยจริงๆ
ทีนี้ก็ได้เวลามาหางานที่พวกเราพอจะทำได้กันแล้วสิน้า... เอาเป็ว่าข้าให้พวกนางเลือกกันเอาเองดีกว่า จะได้รู้ว่าพอมีความสามารถในระดับไหนสักหน่อยด้วย
"คุณเนเลน่าคะ คุณเนเลน่า"
"แค่เนเลน่าก็พอม้างงง ฟรอนเน่ล่ะก็ แล้วมีอะไรงั้นเหรอ?"
นางชี้ให้ข้าดูงานที่ตัดสินใจเลือกกับมาสะมา เท่าที่ดูก็คงกะจะให้ออกความเห็นล่ะนะว่าพอจะทำได้มั้ย
"ก็จากที่ดูๆมา ฉันกับมาสะคิดว่างานนี้พวกเราน่าจะทำได้นะคะ งานให้ไปขับไล่พวกมอนสเตอร์ป่าที่ชอบเขามาบุกรุกสวนของหมู่บ้านใกล้ๆนี้น่ะค่ะ"
"แถมค่าตอบแทนยังตั้ง10เหรียญทอง งานง่ายแถมราคาดีแบบนี้ ฉันว่าเราน่าจะทำได้สบายๆนะคะ"
"อืมม... งั้นฉันว่าเอางานนี้ก็น่าจะดีเหมือนกันนะ ไปทำสัญญาจ้างกันเลยเถอะ"
"โอเคค่าาา"
เมื่อทำสัญญาจ้างเสร็จแล้ว พวกเราก็เริ่มเดินทางไปยันหมู่บ้านที่หมายทันที ที่ตั้งอยู่ใกล้ๆกับป่าทางทิศใต้ซึ่งไม่ไกลจากเมืองมากนัก ใช้เวลาเดินทางไม่น่านานก็คงจะถึง
ระหว่างทางข้าก็ดื่มด่ำกับบรรยากาศรอบๆตัวไปด้วย แถมเห็นวิถีชีวิตของพวกมนุษย์ที่อยู่บริเวณนอกเมืองอีกด้วย แต่ก็ไม่ได้แปลกใหม่อยากที่คิด เพราะในประเทศข้าก็มีการทำเกษตรกับประมงเหมือนกัน จะต่างก็แค่รูปลักษณ์ของคนที่ทำ กับปลาบ้างพวกที่ไม่เคยเห็นล่ะนะ
ข้าลองคิดภาพรวมดูเล่นๆ หลายอย่างที่นี่ค่อนข้างล้าหลังจากประเทศของข้ามากเลยทีเดียว จะบอกว่าประเทศข้าเจริญกว่าก็คงได้ การมาอยู่ที่นี่ก็เหมือนไปชนบทของข้า แต่ยังไงหลังจบงานนี้ข้าก็คิดว่าจะไปเมืองหลวงอยู่แล้ว... คงมีอะไรใหม่ๆให้ดูเยอะแยะเลยด้วย
"ถึงหมู่บ้านแล้วนะ ฟรอนเน่ เนเลน่าจัง"
จัง? เรียกข้าแล้วลงท้ายด้วยจังงั้นเหรอ... ล้อเล่นกันป่ะเนี่ย หน้าข้าก็ไม่ได้เหมาะให้เรียกแบบนั้นนะ
แต่ผิดคาดเหมือนกันนะ มาเร็วกว่าที่คิดเหมือนกัน คิดว่าจะนานกว่านี้เสียอีก อยากจะชมวิวอีกนานๆจังเลยน้า เห้ออออ
"โฮะๆ ยินดีต้อนรับนักผจญภัยทุกท่านที่มา ข้าขอขอบคุณจริงๆ ที่ยอมมาช่วยหมู่บ้านเล็กๆอย่างเรา"
หืม.. เ้าคนนี้งั้นเหรอหัวหน้าหมู่บ้าน? แก่จังแหะ คิดว่าน่าจะดูหนุ่มกว่านี้
"ข้าอยากให้พวกท่านมาร่วมทานอาหารที่เราเตรียมไว้เสียก่อนถ้าไม่รังเกียจ ยังเหลือเวลาอีกมากกว่าพวกมอนสเตอร์จะมาตอนหัวค่ำ มีดวลาคิดแผนการอีกเหลือเฟือ"
"งั้นพวกเราก็ขออนุญาตด้วยนะคะ ขอบคุณมากจริงๆค่ะ ไปกันเถอะพวกเรา"
"อ...อื้ม"
ดูใจเย็นจังเลยนะ รู้สึกแปลกๆกับที่นี่ซะแล้วสิ ดูไม่ชอบมาพากลจริงๆ
หื้ม มาสะเองก็น่าจะรู้สึกแปลกๆเหมือนกันสินะที่ทำสีหน้าแบบนั้น แต่ถ้าพูดไม่เข้าเื่ตอนนี้คงจะไม่ใช่เื่ดี ใช้โอกาสนี้พักก่อนจะดีกว่า อีกไม่กี่ชั่วโมงก็ใกล้จะค่ำแล้วด้วย
หวังว่าเราจะแค่คิดไปเอง ขอให้ผ่านไปด้วยดีเถอะนะ
470
