‘โอ้โห คุณคนไข้ แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วเหรอ เดี๋ยวก็ได้รู้ของจริง’
หมอแพรวคิดในใจอย่างยิ้มย่องเธอเร่งจังหวะการบำบัดให้รวดเร็วและรุนแรงขึ้นกว่าเดิมแรงดูดดึงจากปากและลิ้นของเธอทำให้ท่อนลำของอรรณพกระตุกถี่รัวใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน ดวงตาปิดสนิท ปากอ้าค้างราวกับจะระบายความอัดอั้นออกมาทั้งหมด
ไม่นานนักหลังจาก่เวลาที่เร่าร้อนและบ้าคลั่งนั้น ร่างของอรรณพก็กระตุกเฮือกใหญ่ตัวชักเกร็งไปทั้งร่าง
“อ๊ากกก”
หมอแพรวผงะออกจากท่อนลำของอรรณพทันทีเมื่อรู้สึกถึงแรงฉีดที่พุ่งออกมาแต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว
น้ำขาวขุ่นจำนวนมากพุ่งกระฉูดเต็มใบหน้าและทรวงอกเปล่าเปลือยของหมอแพรวอย่างจังมันไหลย้อยลงมาตามแก้มนวลเนียนและซอกอกอวบอิ่มของเธอ
“โอ๊ย ว้าย แย่จังเลยค่ะคุณอรรณพ ยังไม่ทันได้เก็บน้ำลงในกระบอกเก็บตัวอย่างเลยว้า… น่าเสียดายจริงเชียว”
หมอแพรวแกล้งทำเป็ใและเสียดายอย่างออกนอกหน้าทั้งที่ในใจนั้นกลับรู้สึกสนุกสนานและพึงพอใจอย่างบอกไม่ถูก
‘ฮิฮิ เปียกปอนไปหมดเลย โดนกระบอกฉีดน้ำของคนไข้ฉีดพุ่งรดหน้าจนเปียกชุ่มไปหมดเลยเรา ดีนะที่วันนี้เตรียมพร้อมใช้เครื่องสำอางแบบกันน้ำ ตื่นเต้นดีชะมัด’
ท่อนลำของอรรณพยังคง กระตุกถี่ ๆอยู่ในสองมือของหมอแพรว ก่อนที่มันจะค่อย ๆ อ่อนตัวลงเล็กน้อย หมอสาวจึงใช้มือรูดมันขึ้นลงในจังหวะที่เชื่องช้าลงพลางนึกเสียดายอยู่ในใจ
“แต่ไม่เป็ไรค่ะ ไว้นัดอีกทีนะคะ อีกสองวันคุณอรรณพค่อยแวะเข้ามารีดน้ำใหม่ก็ได้ค่ะ”
หมอแพรวกล่าวด้วยรอยยิ้มหวานหยดย้อยที่ชวนให้คนไข้เคลิบเคลิ้มเธอค่อย ๆ วางท่อนลำของอรรณพ กลับเข้าไปในกางเกงคนไข้อย่างแ่เบา แล้วปล่อยมือออก
อรรณพยืนอึ้งไปครู่หนึ่งเขารู้สึกถึงความโล่งอกและความสุขสมที่ไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน
‘คุณหมอ คุณหมอสุดยอดจริงๆผมไม่เคยเสร็จเร็วและรุนแรงขนาดนี้มาก่อนเลย นี่สิหมอ นี่สิการบำบัดของแท้’
เขานึกในใจพร้อมกับมองไปที่ใบหน้าและสองเต้าอิ่มโตของหมอแพรวที่เต็มไปด้วยคราบน้ำเชื้อของเขา
“ครับคุณหมอ ขอบคุณมากครับ”
อรรณพตอบเสียงแหบพร่าใบหน้าของเขาที่เคยเคร่งเครียดมาตลอดทั้งวันบัดนี้กลับมีรอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เขาเดินเข้าไปแต่งตัวเปลี่ยนชุดกลับเป็ชุดลำลองของตัวเองพลางผิวปากอย่างอารมณ์ดี
คนไข้หนุ่มวัยกลางคนเดินยิ้มอย่างเบาสบายตัวหัวโล่งปลอดโปร่ง ออกมาจากห้องเก็บตัวอย่างน้ำ ด้วยสีหน้าเปี่ยมสุขต่างจากทีแรกที่เขาดูหน้าเครียดอย่างมาก
“คุณหมอไม่เช็ดน้ำของผมออกจากหน้าหรือครับเลอะไปหมดเลย”
อรรณพถามขึ้นด้วยความเป็ห่วงเล็กน้อยเมื่อเห็นคราบน้ำขาวขุ่นของเขายังคงเปรอะเปื้อนอยู่บนใบหน้าและบริเวณเนินอกของหมอแพรว
แม้หล่อนจะรูดซิปชุดเดรสกลับไปดังเดิมพร้อมกับเก็บเต้าขนาดูเาไฟกลับเข้าไปในยกทรงเรียบร้อยแล้วแต่กระดุมเสื้อสามเม็ดบนกลับยังติดไม่ครบ อรรณพจึงสามารถมองเห็นร่องนมขาวผ่องที่เปียกแฉะไปด้วยน้ำรักที่เขาเพิ่งฉีดพ่นใส่ไปเมื่อครู่นี้
หมอแพรวส่งยิ้มหวานให้
“อ้อ ไว้หมอค่อยไปล้างหน้าอีกทีค่ะ เชิญคนไข้ออกไปรับใบนัดที่เคาท์เตอร์ด้านนอกห้องตรวจได้เลยนะคะ”
เธอตอบอย่างสบาย ๆ ราวกับคราบน้ำเชื้อของอรรณพเป็เพียงคราบเหงื่อที่แห้งไปแล้ว
หลังจากอรรณพเดินทำหน้างง ๆ ออกจากห้องตรวจไปหมอแพรวก็ปิดประตูพร้อมกดล็อคลูกปิดประตูลงช้าๆ เธอเดินเข้าไปที่ลิ้นชักโต๊ะทำงาน
แล้วหยิบเอาของเล่นไข่สั่นสีชมพูเล็กๆ ออกมาเธอจ้องมองมันด้วยสายตาพราวระยับ ‘ถึงตาฉันบ้างแล้ว’
เธอเดินกลับมาที่โต๊ะทำงาน ค่อยๆใช้มือข้างหนึ่งจับไข่สั่นสีชมพูมาจี้ที่เม็ดละมุด หรือ คลิทอริสของเธอ
เสียงสั่นของมันดังขึ้นไม่หยุด “ครืดดดดด…”
ความรู้สึกซาบซ่านจากแรงสั่นะเืกระจายไปทั่วร่างอีกมือหนึ่งของเธอเลื่อนขึ้นไปลูบไล้คราบน้ำเชื้อของอรรณพที่ยังคงเปรอะเปื้อนอยู่บนทรวงอกและใบหน้า
เธอสูดดมกลิ่นของมันอย่างช้าๆรับรู้ถึงกลิ่นเฉพาะตัวของเขาที่ผสมกับกลิ่นกายของเธอเอง
‘อืม… กลิ่นของนายอรรณพมันช่างเร้าอารมณ์จริง ๆ’
หมอแพรวคิดในใจอย่างกระหาย ใคร่อยากเสียเต็มประดาเธอหลับตาลง ปล่อยให้ความรู้สึกวาบหวามเข้าครอบงำราวกับกำลังจินตนาการถึงการบำบัดที่เพิ่งผ่านพ้นไป
เสียงครางแ่ ๆเริ่มหลุดออกมาจากลำคอของเธอ ขณะลำตัวบิดเกร็ง ชักกระตุกวาบไหวเป็จังหวะเมื่อถูกของเล่นผู้ใหญ่กระตุ้นให้ไปแตะขอบ์โดยไม่ต้องรอนาน
‘อื้อออ ดีจังอย่างน้อยวันนี้ก็ไม่เสียเที่ยว ได้น้ำเชื้อมาประกอบการใช้ไข่สั่นปลุกอารมณ์ให้ตัวเองด้วย โอ้ว ซี้ด….’
…
ตอน พลาดท่าให้ยามหื่นในคอนโดหรู
คอนโดหรูใจกลางเมืองแห่งนี้ คือที่พักพิงแห่งใหม่ของหมอแพรวั้แ่วันที่ย้ายเข้ามาอยู่ เธอก็กลายเป็ที่จับตาของ สมหวังยามเถื่อนวัยเกือบห้าสิบปีประจำคอนโด
ชายวัยกลางคนที่มีประสบการณ์ชีวิตโชกโชน ดวงตาแพรวพราวของมันมักจะกวาดมองสำรวจเรือนร่างของผู้หญิงทุกคนที่เดินผ่านไปมา
ในวันแรกที่หมอแพรวปรากฏตัวในชุดเสื้อคลุมสีขาวทับชุดเดรสผ้าเนื้อบางเบาพ่วงด้วยกระเป๋าใส่อุปกรณ์การแพทย์ที่บ่งบอกถึงอาชีพของเธอ ยามสมหวังก็รู้ได้ทันทีว่าเธอเป็หมอแน่ๆ
สายตาของมันกวาดไล่มองั้แ่ทรวงอกอวบอิ่มสองลูกโตที่ดันชุดเดรสให้ตึงเปรี๊ยะ ลงมาถึงเอวคอดกิ่วก่อนจะไปสะดุดกับบั้นท้ายกลมกลึงที่บิดส่ายไปมาตามจังหวะก้าวเดินยิ่งเห็นหมอแพรวก้าวเดินไปขึ้นรถยนต์ส่วนตัว มันก็ยิ่งรู้สึกเหมือนมีไฟสุมทรวง
'โธ่เอ๊ย คุณหมออะไรทำไมมันสวยขนาดนี้วะอกเป็อก เอวเป็เอว ตูดเป็ตูด อย่างกับนางแบบชุดชั้นในมาเอง'
สมหวังคิดในใจ
'ถ้าข้าได้ลองสักครั้งจะไม่ลืมพระคุณเลยซี้ดดด'
ั้แ่วันนั้นเป็ต้นมา ยามสมหวังก็คอยจับตาดูหมอแพรวอยู่เสมอกะว่าจะรอให้ถึงจังหวะเหมาะ ๆ ที่จะได้แต๊ะอั๋งเธอสักครั้งสองครั้ง
ไม่ว่าจะตอนที่เธอกลับจากทำงานหรือตอนที่เธอลงไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อใต้คอนโดน มันก็จะพยายามหาข้ออ้างเข้าไปใกล้ชิดเสมอ
ขอแค่ได้สูดดมกลิ่นน้ำหอมสุดเย้ายวนจากกายสาวยามแก่ก็มักจะเก็บความรู้สึกนั้นมาช่วยปลดเปลื้องความใคร่ของตนเองที่ห้องพักอยู่เป็ประจำ
1K
