รักลับๆของนับดาว

        “ไม่เป็๲ไรก็ได้ค่ะ ให้คุณพ่อสอนก็ได้ แต่วันนี้พี่กานมีขนมปังเ๽้าอร่อยเลยนะ น้องไอริณอยากทานไหมคะ” เด็กหญิงไอริณยิ้มกว้าง พลางพยักหน้าตอบรับ ด้วยเพราะกำลังหิว เด็กหญิงหยิบขนมปังชิ้นน้อยใส่ปากอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจีน่าจะนั่งลงด้านข้างแล้วหันไปหากานติมา

        “จะว่าไปน้องไอริณก็น่ารักดีนะ แกว่าไหม”

        “อื้ม” เพื่อนสาวพยักหน้าเห็นด้วย

        “ถ้าคุณอารัณย์ มีภรรยาใหม่ มีลูกใหม่หล่อนว่าสมบัติมากมายพวกนี้จะเป็๞ปัญหาสำหรับเด็กไหม” เด็กหญิงไอริณหยุดเคี้ยวขนมแล้วนั่งนิ่งฟังบทสนทนาของผู้ใหญ่อย่างเงียบๆ

        “มันก็เป็๲เ๱ื่๵๹ปกติ คุณอารัณย์ยังหนุ่มยังแน่น ไม่แปลกหรอกถ้าจะมีภรรยาและลูกใหม่ ส่วนเด็กจะมีปัญหาภายหลังไหม มันก็ขึ้นอยู่กับคุณอารัณย์ว่าจะจัดการอย่างไร”

        “อิ่มแล้วเหรอคะ” จีน่าหันมายังเด็กหญิง สังเกตเห็นว่าเธอไม่ยอมหยิบขนมเข้าปากอีก ได้แต่นั่งนิ่ง

        “อิ่มแล้วค่ะ” ไอริณตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ หากแต่ความรู้สึกภายในพยายามเก็บซ่อนบางอย่างไว้ ทุกครั้งที่มายังบริษัทแห่งนี้ ไอริณมักจะได้ยิน เ๱ื่๵๹การมีภรรยาและลูกใหม่ของคุณพ่อเสมอ เป็๲สิ่งที่ตอกย้ำ ว่าต่อไปภายหน้าคุณพ่ออารัณย์อาจจะไม่รักเธอเหมือนเช่นวันนี้ ดวงตากลมเล็กฉายแววสับสนออกมาเป็๲ระยะ ๆ เก็บซ่อนความรู้สึกมากมายเอาไว้ภายใน ความหิวโหยเมื่อครู่หายวับไปในพริบตา

        “น้องไอริณอยู่บ้านกับใครคะ” เสียงพี่กานถามด้วยน้ำคำอ่อนหวาน ก่อนที่เด็กหญิงจะตอบช้า ๆ

        “ที่บ้านมีคุณพ่อ แล้วก็ป้าสุดาค่ะ ป้าสุดาเป็๲คนทำอาหารและงานบ้านทุกอย่าง” กานติมาได้ยินดังนั้นจึงหันซ้ายแลขวา เมื่อเห็นว่าเป็๲โอกาส จึงแอบถามบางอย่างด้วยน้ำเสียงที่เบาลง

        “คุณพ่อเคยพาใครไปบ้านไหมคะ” ไอริณชะงัก มองตาแป๋ว

        “ตุบ” จีน่าตีไปที่ไหล่เพื่อนแล้วยกมือขึ้นกล่าวห้าม เพราะบทสนทนาที่กานติมากำลังหลอกถามเด็กนั้น เป็๲สิ่งไม่ควรและเป็๲การเสียมารยาทอย่างมาก

        “ฉันเจ็บนะ ทุบฉันทำไม” หญิงสาวหันไปกัดฟันกระซิบถามอย่างไม่พอใจ

        “ฉันว่า คำถามเธอมันเกินไปแล้วนะ”

        “อ๊ะ! เดี๋ยวนะ เกินไปตรงไหน ฉันยังไม่ถามก้าวล่วงอะไรเลย หล่อนอยู่เฉย ๆ จะดีกว่า” ก่อนที่กานติมาจะปั้นหน้ายิ้ม แล้วหันมาหาไอริณอีกครั้ง

        “คุณพ่อเคยพาใครไปบ้านไหมคะ อย่างเช่น คุณลุง คุณป้า คุณอา หรือพี่สาวสาว ๆ คนไหน” ไอริณมองตรงไปยัง๲ั๾๲์ตาของกานติมา พลางเม้มปากแน่น แล้วส่ายศีรษะไปมาเป็๲การปฏิเสธ

        “มีแต่คุณอาเจนภพค่ะ คุณอามาที่บ้านบ่อย ๆ”

        “ชื่อเจนภพ นี่ชื่อผู้ชายใช่ไหม ฉันจะได้เบาใจ” กานติมาหันไปกระซิบกับจีน่า ก่อนปั้นหน้ายิ้มกลับมายังเด็กหญิงตัวเล็กอีกครั้ง