handsome is sin คนอื่นมีดีที่วิชา แต่ข้ามีหน้าตาเป็นอาวุธ

ทางด้านฟงหมิง ในตอนนั้นตัวเขาที่เดินมากับอี้หลาน ระหว่างทาง ก็ทำให้เขารู้สึกแปลกใจบ้าง เมื่อไม่มีลูกศิษย์คนอื่นให้เขาเห็นเลยแม้แต่คนเดียว จนเขาต้องถามหญิงสาวด้านข้างด้วยความสงสัย “ เรื่องนั้น เป็นเพราะเทศกาลงานประลองที่ใกล้เข้ามาถึงนั่นหล่ะ ตัวท่านอาจจะไม่รู้ แต่เทศกาลนี้จัดปีละ 2 ครั้ง และมันมีความหมายต่อศิษย์อย่างพวกเรามาก เพราะมันเกี่ยวเนื่องกับการได้รับทรัพยากรการฝึกโดยตรง ” อี้หลานกล่าวออกมาอย่างดูแอบเป็นห่วง เพราะเมื่อกล่าวมาถึงจุดนี้ ตัวของชายหนุ่มผู้นี้หากเขาไม่ได้ประลอง ทรัพยากรในการฝึกฝนของเขาก็จะน้อยกว่าผู้อื่น ซึ่งเรื่องนั้นแม้จะมีอาจารย์เป็นผู้เฒ่า แต่กฏเกณฑ์ของสำนัก แม้แต่ผู้จ้าวนิกาย ก็ไม่อาจก้าวล่วงมาได้ “ อย่างนั้นเองหรอ ถึงว่าแม่นางอี้ดูเป็นห่วง...... ” ฟงหมิงที่พยักหน้าอย่างเข้าใจในสิ่งที่หญิงสาวด้านข้างต้องการจะสื่อ “ แล้วท่านไม่กังวลหรือ? เหตุใดถึงยังดูใจเย็นนักเล่า ” และอี้หลานก็ถามกลับแทบจะทันทีเมื่อเห็นท่าทางชายด้านข้าง “ เรื่องนั้น.....คงเป็นเพราะข้าไม่คาดหวังมั้งนะ..ข้าไม่คาดหวังว่าตัวข้าจะเป็นคนที่เก่ง หรือต้องทำอะไรทุกอย่างสำเร็จไปอย่างที่คาดหวังทุกอย่าง ดังนั้นพอผิดหวังจึงไม่รู้สึกอะไรมาก ” จ้องมองออกไปยังต้นไม้ชุมตรงหน้า ฟงหมิงกล่าวออกไปด้วยความรู้สึกที่มันเหมือนเย็นอย่างไม่เป็นปกติ และความจริงเขาอยากจะบอกหญิงสาวด้านข้าง ว่าความหวังของเขานั้นได้ตายลงไป ตั้งแต่ติดอยู่ในป่า 1 ปีก่อนแล้ว “ ...มองอะไรหรอ? ” ซึ่งเห็นอี้หลานไม่ตอบ เขาที่หันไปมองนาง ก็พบว่าสาวสวยคนนี้เพียงมองมาทางเขาด้วยดวงตากลมใสที่แฝงไปด้วยความสงสัย “ ก็ท่านอายุรุ่นราวเดียวกันกับข้า แต่คำพูดคำจาและลักษณะ กลับใจเย็นผิดกับวัย ปกติคนเรียกข้าว่าหญิงเย็นชา แต่พอเจอท่านข้ากลับพบว่าตัวเองยังมีความหุนหันอยู่มากทีเดียว ” อี้หลานตอบกลับออกมาตามตรง และนั่นก็ทำให้ฟงหมิงยิ้มออกมาเท่านั้น และไม่กล่าวต่อบทสนทนา เมื่อเขาไม่กล้าพูดออกไป ว่าตัวเองที่ติดอยู่ในป่าและไม่กล้าไปไหน เพราะเขาเป็นคนขี้กลัวนั่นเอง ดังนั้นคนขี้กลัวอย่างเขาก็ต้องผิดหวังมากอยู่แล้วเป็นธรรมดาจนเป็นเรื่องชินในชีวิตนี้หรือก่อน จึงเป็นเหตุให้เคยชินกับความผิดหวัง และใจเย็นอย่างปัจจุบัน ตอนนั้นหลังจากที่เดินมาถึงหุบเขา หญิงสาวก็ขอตัวออกไปทันที ด้วยว่าตัวนางเป็นสตรี ย่อมมีความหวงตัว และรู้ขนบธรรมเนียมว่าไม่ควรอยู่กับชายหนุ่มที่พบกันครั้งแรกในพื้นที่ปกปิดเช่นนี้ เหลือเพียงฟงหมิง ที่ตอนนั้นเขาเพียงยืนส่งมองหญิงสาวที่เดินหายไป ก่อนจะกลับไปนอนอยู่ตรงเปลเถาวัลย์ ที่เขาจ้องมองท้องฟ้าไป ก่อนจะหลับตางีบกลางวัน ตามกิจวัตรของตัวเองที่เคยทำ เวลาผ่านไปอีก 10 วัน ตอนนั้นนอกจากกินและนอน รวมถึงทานอาหารที่สาวสวยสองคนนำมาให้ นั่นคืออี้หลาน และซีเหนียง ที่พวกนางแม้จะไม่แสดงออกมาตามตรง แต่การแข่งขันกันระหว่างพวกนาง ที่คิดจะคว้าใจของเขาก็แสดงให้เห็นเป็นอย่างดี ว่าพวกนางรู้สึกยังไงต่อเขา(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 7 ความใจเย็น(2)

นิยายแนะนำ

handsome is sin คนอื่นมีดีที่วิชา แต่ข้ามีหน้าตาเป็นอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 7 ความใจเย็น(2)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้