บทที่ 14 : ฝ่าทะลุระดับอาณาจักรสรรค์สร้าง!
ในชั่วพริบตา ครึ่งเดือนผ่านไป และก็มาถึงเวลาสำหรับการประลองระหว่างทั้งสองเมือง เซี่ยวจี้และกลุ่มของเขายืนอยู่นอกลานบ้าน เนื่องจากรู้ดีว่าซ่างจงทั้งสองคนกำลังปิดด่าน พวกเขาจึงไม่กล้าที่จะรบกวนพวกอีกฝ่าย แต่วันนี้เป็นเวลาสำหรับการประลองระหว่างสองเมืองแล้ว ถ้าไม่ไป ก็เท่ากับว่าเป็นการยอมรับความพ่ายแพ้โดยอัตโนมัติ ดังนั้นเซี่ยวจี้จึงกังวลมากในตอนนี้ ได้แต่เดินวนไปมา “ท่านพ่อ ไม่ต้องห่วงหรอก พวกเขาดูไม่เหมือนคนที่จะลืมเรื่องสำคัญ รอไปก่อนเถอะ” เซี่ยวจื่อหยวนปลอบ "ตกลง" เซี่ยวจี้ถอนหายใจเบาๆ พลางพยักหน้า ในห้อง ลู่เสวียนค่อยๆ ลืมตาขึ้น ในตอนนี้ กลิ่นอายที่น่าเกรงขามและน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งก็พุ่งออกมาจากร่างของเขา! ราวกับทะเลพายุ ที่มีแรงกดดันอันหนักหน่วง! แรงกดดันนี้ ทำให้แผ่นปิดผนึกสั่นสะเทือนราวกับจะแตกออกได้ทุกเมื่อ! “ระดับอาณาจักรสรรค์สร้างขั้นแรก!” รอยยิ้มได้ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของลู่เสวียน ในที่สุด เมื่อใกล้จะหมดเวลา การฝ่าทะลุระดับก็ประสบความสำเร็จ สมแล้วที่เป็นผลไม้หยวนหลิงหมื่นปี พลังยาของมันมากกว่าที่เขาคิด ไม่อย่างนั้น จะเป็นไปไม่ได้ที่จะฝ่าทะลุจากระดับอาณาจักรทะเลวิญญาณขั้นที่เจ็ดมาสู่ระดับอาณาจักรสรรค์สร้างขั้นแรกได้ในเวลาเพียงครึ่งเดือน! สองนิ้วพลันกลายเป็นปราณดาบ และพลังดาบก็พุ่งออกมาในทันใด เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน พลังดาบในตอนนี้ดูแข็งแกร่งมาก เหมือนดาบจริงๆ และแม้แต่เส้นก็มองเห็นได้ชัดเจนขึ้น นี่คือช่องว่างระหว่างพลังปราณแท้จริงและแก่นปราณแท้จริง และพลังก็ต่างกันมากด้วย “ด้วยระดับพื้นฐานการฝึกตนในตอนนี้ของข้า ถ้าข้าใช้วิชาดาบเกิงจินออกมา เกรงว่าแม้แต่ขุมพลังระดับอาณาจักรสรรค์สร้างขั้นที่เจ็ด คงไม่สามารถต้านทานได้แน่” ลู่เสวียนคิดกับตัวเอง แน่นอน อีกฝ่ายที่เป็นระดับอาณาจักรสรรค์สร้าง ต้องมีระดับทักษะการต่อสู้ไม่สูงเกินไป ไม่อย่างนั้น มันก็จะยังลำบากอยู่เล็กน้อย หลังสลายปราณดาบ เขาก็มองเข้าไปในตันเถียน ในเวลานี้ ตันเถียนได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัดเช่นกัน โดยหนึ่งในเก้าของการเปลี่ยนแปลงได้กลายเป็นส่วนสำคัญที่สุด มันราวกับเป็นมหาสมุทร และนี่หมายความว่าหนึ่งในเก้าของปราณแท้จริงได้ถูกควบแน่นให้เป็นแก่นปราณแท้จริง ตราบใดที่ปราณแท้จริงที่เหลือถูกควบแน่นอย่างเต็มที่ มันก็เทียบเท่ากับพื้นฐานการฝึกตนไปถึงขีดจำกัด ของระดับอาณาจักรสรรค์สร้างขั้นที่เก้า! แต่กระบวนการนี้ไม่ง่ายขนาดนั้น มันต้องใช้เวลาและทรัพยากรเป็นจำนวนมาก สำหรับความสามารถของลู่เสวียนในการควบแน่นหนึ่งในเก้าของปราณแท้จริงของเขาให้เป็นแก่นปราณแท้จริงอย่างรวดเร็วนี้ ส่วนใหญ่เป็นเพราะรากฐานที่มั่นคงของเขาและความช่วยเหลือของผลไม้หยวนหลิงหมื่นปี ไม่อย่างนั้น จะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบปี ถ้าเขาใช้วิธีปกติ! บูม! ขณะที่ลู่เสวียนกำลังจะถอดแผ่นปิดผนึกออก กลิ่นอายที่แข็งแกร่งก็ปรากฏออกมาจากนอกบ้านและกวาดไปรอบทิศทาง บางครั้งจะได้ยินเสียงบ้านเรือนพังทลาย และมีผู้คนกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนก "กลิ่นอายของระดับอาณาจักรทะเลวิญญาณ ดูเหมือนว่าศิษย์น้องหญิงจะประสบความสำเร็จในการฝ่าทะลุระดับ" ลู่เสวียนตกใจอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นความปิติยินดีก็ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของเขา หลังจากถอดแผ่นปิดผนึกแล้ว ก็มีควันและฝุ่นอยู่ข้างหน้าเขา ที่พักของเขาอยู่ติดกับศิษย์น้องหญิงเล็ก ย่อมได้รับผลกระทบโดยธรรมชาติ แรงกดดันที่เกิดจากการฝ่าทะลุระดับนั้นยากที่จะปราบปรามได้ มันกวาดไปรอบๆ และยิ่งระดับอาณาจักรสูงเท่าไหร่ พลังทำลายล้างก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ดังนั้น เขาจึงใช้แผ่นปิดผนึกเอาไว้ก่อน ไม่อย่างนั้น เมื่อเขาฝ่าทะลุไปยังระดับอาณาจักรสวรรค์สร้าง สิ่งปลูกสร้างที่อยู่รอบๆ หลายสิบลี้จะถูกทำลาย และคนที่อ่อนแอมากๆ จะถูกแรงกดดันฆ่าตายโดยตรง! แน่นอนว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ที่นี่คือโลกภายนอก ไม่ใช่อาณาเต๋า วัสดุก่อสร้างเทียบกันไม่ได้อย่างสิ้นเชิง ด้วยความเร็วแสง ลู่เสวียนก็มาอยู่ตรงหน้าของเซี่ยวจี้และคนอื่นๆ ร่างสูงราวกับภูเขา ขัดขวางแรงกดดันทั้งหมดไว้ทันที ทุกคนต่างถอนหายใจอย่างโล่งอก ส่วนใหญ่อยู่ในระดับอาณาจักรฝึกปราณ และมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่อยู่ในระดับอาณาจักรกายา และพวกเขายังอยู่แค่ขั้นแรกและขั้นที่สอง เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเขาจะสามารถต้านทานแรงกดดันของระดับอาณาจักรทะเลวิญญาณได้อย่างไร? “ขอบคุณ ท่านซ่างจง” เซี่ยวจี้ที่กลับมารู้สึกตัว รีบขอบคุณทันที แต่เพียงเห็นอาคารที่รอบๆ ถล่มลงมา ความหมดหนทางก็ปรากฏขึ้นมาในสายตาของเขา “ข้าลืมเตือนนาง” ลู่เสวียนรู้สึกอายเล็กน้อย เดิมทีเขาคิดว่าศิษย์น้องหญิงวางแผ่นปิดผนึกไว้แล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ได้เตือนนาง เมื่อมองไปข้างหน้า ก็เห็นร่างหนึ่งเดินช้าๆ ออกมาจากฝุ่นควัน พลังปราณสีฟ้าที่พลุ่งพล่านไปทั่วร่างกายของอีกฝ่ายได้ปรากฏขึ้นมาก่อนจะหายไป และมีสายฟ้าวาบผ่านเล็กน้อย นางก็คือเจียงเหยาเกอ! ในตอนนี้ นางได้เข้าสู่ระดับอาณาจักรทะเลวิญญาณแล้ว “ศิษย์พี่ ข้าทำสำเร็จ!” เมื่อนางเห็นลู่เสวียน เจียงเหยาเกอก็รีบวิ่งเข้ามา นางมีความสุขจนน้ำตาไหล "ดีมาก" ลู่เสวียนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เมื่อเทียบกับการเพิ่มขั้นของระดับอาณาจักรทะเลวิญญาณ การเพิ่มความแข็งแกร่งจากระดับอาณาจักรกายาให้มาถึงระดับอาณาจักรทะเลวิญญาณนั้นยากกว่า เพราะท้ายที่สุดแล้ว นี่เป็นกระบวนการที่ไม่ธรรมดา! "นี้..." เมื่อสังเกตเห็นสถานการณ์โดยรอบ เจียงเหยาเกอก็ตอบสนองในทันที "ข้าลืมไปว่าที่นี่ไม่ใช่อาณาเต๋า" ในอาณาเต๋า การฝ่าทะลุระดับอาณาจักรทะเลวิญญาณไม่สามารถทำลายสิ่งปลูกสร้างของนิกายได้ “ท่านซ่างจง อย่ากังวลเลย” เซี่ยวจี้เดินเข้ามาและกล่าวอย่างรวดเร็วว่า “เมื่อเทียบกับการที่ความแข็งแกร่งของท่านเพิ่มขึ้น แม้ว่าอาคารทั้งหมดจะถูกทำลาย ก็ถือเป็นเกียรติสำหรับตระกูลเซี่ยวของข้า” ในตอนแรกเขารู้สึกทำอะไรไม่ถูก แต่เมื่อคิดถึงการฝ่าทะลุระดับของซ่างจง นี่ไม่ได้หมายความว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งขึ้นหรือ? ด้วยเรื่องนี้ การประลองวันนี้จะแน่นอนมากขึ้น! นี่นับเป็นสิ่งที่ดี! ลู่เสวียนยิ้ม ผู้นำตระกูลเซี่ยวฉลาดมาก “เวลากำลังจะหมดแล้ว ท่านซ่างจง ทำไมพวกเราไม่ออกเดินทางกันเลยล่ะ” เซี่ยวจี้พลันกล่าว "ตกลง ไปกันเถอะ ช่วยนำทางที!" จบบทที่ 14