Series - คำสาปเสียงเพรียกจากอดีต
EP4: ห้องฉุกเฉินปิดตาย
อคิราห์ รีบวิ่งตรงไปยังประตูเล็กๆ ที่ถูกปิดตายและมีรอยเืสดๆ ติดอยู่ทันที!
“ประตูบ้าอะไรกันเนี่ย จ้าวเวท! ทำไมถึงมีรอยเืสดๆ ได้วะ!” เ้าสมิงร้องอย่างตื่นตระหนก “ไอ้รอยเืพวกนี้มัน... มีพลังงานชีวิต ติดอยู่! แสดงว่าเพิ่งาเ็ใหม่ๆ เลย!”
อคิราห์ใช้ไฟฉายอาคมส่องไปที่ประตูเล็กๆ นั้น ร่องรอยพลังงานสีม่วงที่เรืองรองอยู่บนประตูทำให้เธอรู้ว่าประตูนี้ถูกผนึกไว้ด้วย อาคมซับซ้อน ที่ไม่ใช่การปิดผนึกิญญาแบบทั่วไป
“นี่คือ อาคมอำพรางตัว และ กักขัง! มันไม่ได้มีไว้เพื่อป้องกัน แต่มีไว้เพื่อ ปกปิดความลับ! และดูจากรอยเื... แพรวาอาจจะไม่ได้ถูก 'เรียก' ไป... แต่ถูก 'ลาก' เข้าไป!” อคิราห์วิเคราะห์
อคิราห์หันกลับไปดู รอยเท้า ที่พื้นหอประชุม... ร่องรอยพลังงานสีน้ำเงินจากแพรวา... ทันใดนั้น เธอก็สังเกตเห็น รอยรองเท้าบูทขนาดใหญ่ ที่เดินขนาบข้างรอยเท้าของแพรวาไป!
“รอยรองเท้าของคนอื่น! แพรวาไม่ได้มาคนเดียว! มีคนมาหาเธอที่นี่!”
อคิราห์กลับไปที่ประตูเล็กๆ เธอใช้ มีดสั้นอาคม ของเธอ กรีด ลงไปบนประตู!
แคว๊ก! มีดกรีดผ่านเนื้อไม้ที่ถูกอาคมปกป้องไว้!
“อย่าทำลายมัน! จ้าวเวท! แกจะปลดปล่อยอาคมที่แกไม่รู้ว่ามันคืออะไรออกมานะ!” เ้าสมิงเตือน
“ฉันต้องเสี่ยง! ไอ้สมิง!” อคิราห์พูดเสียงหนักแน่น “รอยเืนี่เป็ของแพรวา! ถ้าเราช้าไป... เด็กคนนี้อาจจะถูกทำพิธีเหมือนกับ คุณหญิง!”
เมื่ออคิราห์กรีดประตูเป็ร่องลึก...
เปรี้ยง! แสงสีม่วงก็ะเิออกมาจากรอยกรีดนั้น!
อคิราห์ต้องใช้มือขวา สร้างบาเรีย เพื่อป้องกันตัวเองจากพลังะเิของอาคมนั้น!
แคร้ง! บาเรียรับแรงะเิไว้ได้... แต่ประตูเล็กๆ นั้นก็ แตก ออก!
เื้ัประตูเล็กๆ ไม่ได้เป็ทางเดินอย่างที่คิด... แต่มันคือ ห้องเล็กๆ ที่ดูเหมือน ห้องพยาบาลเก่าแก่ ที่ถูกทิ้งร้าง!
เตียงเหล็กเก่าๆ ที่มีผ้าปูสีขาวซีด เครื่องมือทางการแพทย์ที่ขึ้นสนิม... และกลิ่น ยาฆ่าเชื้อ ผสมกับกลิ่น สมุนไพรโบราณ ที่อคิราห์ไม่ชอบเอามากๆ!
“กลิ่นนี้! มันคือกลิ่นของ อาคมปรุงยา ที่ใช้พลังงานชีวิตเป็ส่วนประกอบ!” อคิราห์รู้ทันที
“จ้าวเวท! ข้างในนี้มีพลังงานมืดอยู่เต็มไปหมดเลย! พลังงานพวกนี้มาจาก ยา และ ความทุกข์ทรมาน ของผู้ป่วย!” เ้าสมิงส่งเสียงเตือนอย่างตื่นตระหนก
อคิราห์เดินนำเข้าไปในห้องพยาบาลเก่า... ไฟฉายอาคมส่องให้เห็น ร่องรอยอาคม ที่เรืองรองอยู่บนเครื่องมือแพทย์ทุกชิ้น!
“อาคมพวกนี้... ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อทำร้าย แต่เพื่อ ผูกมัด และ รักษา... แต่มันเป็การรักษาที่ใช้พลังงานชีวิตเป็เดิมพัน!” อคิราห์วิเคราะห์
อคิราห์เดินไปที่โต๊ะทำงานของพยาบาล... เธอพบ แฟ้มประวัติผู้ป่วย เก่าๆ กองอยู่
เธอเปิดแฟ้มแรก... มันคือประวัติของ นักเรียนหญิงคนหนึ่งที่ป่วยด้วยโรคที่หาสาเหตุไม่ได้เมื่อ 50 ปีก่อน... และที่ด้านล่างของแฟ้ม... มี ลายเซ็น ของ 'แพทย์' คนหนึ่ง... และลายเซ็นนั้นมีสัญลักษณ์ งูเลื้อยพันไม้ กำกับอยู่!
“สัญลักษณ์บนแหวนของตุ๊กตาครูสอนดนตรี!” อคิราห์พึมพำ “ครูสอนดนตรีคนนั้นถูกฆ่าปิดปากเพราะเธอรู้เื่ หมอ ที่โรงเรียนนี้!”
“อ้าว... หมอเหรอวะ! หมอเวทสายดำ!” เ้าสมิงร้องอย่างตื่นเต้น
อคิราห์มองไปที่ร่องรอยพลังงานสีน้ำเงินของ แพรวา อีกครั้ง... มันนำเธอไปสู่ ตู้ยาไม้เก่าๆ ที่อยู่มุมห้อง!
“แพรวาต้องถูกซ่อนอยู่ที่นั่น!”
อคิราห์ใช้มือขวา ทุบ เข้าไปที่ตู้ยา!
แคร้ง! ตู้ยาแตกออก!
แต่เื้ัตู้ยาไม่ได้มีแพรวา...
แต่มันคือ ช่องว่าง ที่มี ลิฟต์เก่าๆ ที่ลงไปสู่ใต้ดิน!
ร่องรอยพลังงานสีน้ำเงินของแพรวา... พุ่งลงไปในลิฟต์นั้น!
“จ้าวเวท! ที่นี่ไม่ใช่แค่ห้องพยาบาล! มันคือ รัง ของหมอเวทคนนั้น!” เ้าสมิงเตือน
อคิราห์ไม่ลังเล เธอรีบลงลิฟต์เก่าๆ นั้นไปทันที...
ครืด... คราด... เสียงลิฟต์เสียดสีดังลั่น... มันลงไปสู่ความมืดที่ลึกกว่าห้องใต้ดินธรรมดา!
เมื่อลิฟต์เปิดออก... อคิราห์ก็ต้องตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น!
มันคือ ห้องปฏิบัติการใต้ดินขนาดใหญ่ ที่เต็มไปด้วย สารเคมี และ เครื่องมือเวทมนตร์ ที่ดูทันสมัยผสมกับโบราณ! มี เตียงเหล็กผ่าตัด ขนาดใหญ่อยู่กลางห้อง!
และที่เตียงนั้น... แพรวา... นักเรียนที่หายไป... นอนหมดสติอยู่... และที่แขนของเธอถูกเจาะด้วย เข็มฉีดยาขนาดใหญ่ ที่เชื่อมต่อกับ ขวดสารเคมีสีเขียวเรืองแสง!
“จอมเวทหัตถ์อสูร... ยินดีต้อนรับสู่คลินิกของฉัน”
เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นจากด้านหลังของอคิราห์!
นายแพทย์วัยกลางคน ที่สวมเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดและมีใบหน้าที่ใจดีกำลังยืนยิ้มอยู่! และที่นิ้วของเขา สวมแหวนเงินที่มีสัญลักษณ์งูเลื้อยพันไม้!
“จ้าวเวท! นั่นแหละตัวจริง! หมอเวทสายดำ!” เ้าสมิงคำรามอย่างดุดัน
นายแพทย์คนนั้นยิ้มเ็า... ร่องรอยอาคม สีม่วงเริ่มส่องแสงจากมือของเขา!
“อย่าเพิ่งขัดขวางฉัน! ฉันกำลังจะสร้าง 'ยาอายุวัฒนะ' ที่สมบูรณ์แบบโดยใช้ 'พลังงานเยาว์วัย' ของนักเรียนคนนี้!”
(โปรดติดตามในบทต่อไป - The Elixir)