รักข้ามรั้ว

โรงอาหารคณะวิศวะ

12.20น.

"กินไรกันครับ"ปุณณ์หันมาถามทินเป็นคนเเรก

"ทีมึงเคยสั่งให้กูนั่นหละ"เขาเอ่ยเหลือบมองดรีม

"ครับ เเล้วพี่ดรีมหละครับกินไรวันนี้ผมเลี้ยงพี่ทำยอดขายดีมากเลยหนะ"

"เอาเเล้วงัยดูหน้าเพื่อนมึงดิไอ้อิน"

"เพื่อนมึงด้วยไอ้ธารเเมร่งดูเเมร่ดิเหมือนอยากเดินเข้าไปต่อยไอ้ดรีมอย่างงัยอย่างงั้นเลยหนะ"

"ก็พี่ทินเขาหึงเป็นผม ผมก็หึง เเฟนตัวเองไปเทคเเคร์คนอื่น"

"เเล้วมึงเป็นเพื่อนอย่างงัยไม่เตือนน้องปุณณ์มันวะ"ธารเหลือบถาม

"มึง น้องปุณณ์ เเหมเรียกคนละอย่างเลยพี่จะเรียกผมว่าน้องบ้างไม่ได้เหรอ"

"ถ้าได้เเล้วกูจะเรียก มึงทำไม มีหัวไว้คั้นหูจริงๆ"

"เอ้าไปว่าน้องมันเเกเป็นพวกปากร้ายรองจากไอ้ทินไปเเล้วเหรอวะ"

"ก็มันกวนนี่หว่า"

"เออ พวกมึงนี่จริงๆเเล้วคีย์มึงจะไม่เดินไปบอกปุณณ์หน่อยเหรอเดี๋ยวก็มีคนตายหรอก"

"ผมยืนดูตรงนี้เฉยๆดีกว่าครับเรื่องของมันผมคิดว่ามันรู้ว่ามันทำอะไรอยู่"

"เหมือนถูกด่าว่าเสือกเลยอะ"อินหันไปพูดกับธาร

"สม กูบอกมึงเเล้วมันกวนตีน"ธารเอ่ยคีย์ยิ้มๆหันไปมองคนที่เปิดศึกชิงนายกันอยู่

"พี่กินอะไรก็ได้เดี๋ยวเดินไปซื้อเอง"

"ไม่ได้ผมบอกจะเลี้ยง"ทินดึงหน้าเหลือบมองปุณณ์สลับกับดรีม

"งั้นเดี๋ยวเดินไปดูด้วยกันก็ได้"ทินมองดรีมอย่างไม่พอใจลุกขึ้นยืน

"กูไปด้วย"เขาเอ่ยจับเเขนปุณณ์ให้เดินไปกับเขา

"หึงเเรงเหมือนกันเเฮระ อยากรู้รักมากเเค่ไหนกันนะเเกล้งอีกนิดดีกว่า คงไม่ถูกต่อยมั้ง"ดรีมพูดเสียงเบานึกอยากเเกล้งคนขึ้นมาดื้อๆ

"พอกันทั้งคู่ไปหาอะไรกินดีกว่า"คีย์เอ่ย

"ไอ้อินไปหาไรใส่ท้องได้เเล้วมึง"ธารดึงอินออกไปด้วย

"ปุณณ์กินไรเหรอ"

"มีตาดูก็รู้มะถามเพื่อ"ทินเอ่ยออกมาปุณณ์หน้าเหวอส่วนดรีมยิ้มๆที่มุมปาก

"นี่หึงฉันกับปุณณฺเหรอ"

"หึงป้าบ้านมึงสิ"ทินเอ่ยหน้านิ่งเหลือบมองปุณณ์ที่ยืนยิ้มน้อยๆอยู่ข้างๆ

"ครับไม่หึงเนอะงั้นปุณณ์ไปซื้อน้ำกัน"ดรีมเอ่ยเเล้วดึงเเขนปุณณ์ตามไปด้วยทินหน้าเหวอโกรธมาก

"ไอ้เชี้ยกวนตีนเเมร่ง"ทินเดินตามไปเเทรกระหว่างคนทั้งคู่เเล้วหันไปพูดกับดรีม

"ไม่อยากโดนตีนอยู่ให้ห่างไว้เลย"

"ห่างใครเหรอครับ"

"มึงน่าจะรู้นะอย่ามากวนตีน"

"พี่ทิน"

"กูคุยกับมันมึงฟังเฉยๆนะปุณณ์"เขามองปุณณ์ตาเขียวคนตัวเล็กถึงกับนิ่งไปด้วยสายตาเเละใบหน้าทำให้ตอนนี้ทินหน้าโหดมากจนปุณณ์ต้องก้มหน้าลง

"ก็เเค่น้องหรือเปล่าครับ ไหนบอกไม่หึง"ดรีมยิ้มๆเเล้วถาม

"เรื่องของกูปะ รู้เเต่ว่ากูไม่ชอบหน้ามึงพอมะ ได้น้ำเเล้วกลับโต๊ะกูหิวเเล้ว"ทินเอ่ยดึงปุณณ์ไปเลย ดรีมถึงกับหลุดขำ

"เวลาคนปากไม่ตรงกับใจหึง เเรงดีนะนี่"ดรีมเอ่ยถือข้าวเดินตามกลับโต๊ะทั้ง6หนุ่มดูเตะตาสาวๆในคณะมากบางคนก็เดินมาขอไลน์ขอถ่ายรูปราวกับพวกเขาคือไอดอลก็ว่าได้

"พี่ทินค่ะขอไลน์หน่อยได้มั้ยค่ะ"สาวคนนึงเอ่ยหน้าตาเธอจัดว่าสวยมากสวยเเบบไม่มีที่ติธาร อิน คีย์เเละดรีมเหลือบมองปุณณ์ คนตัวเล็กนั่งเฉยไม่พูดไม่มองอะไร นิ่งจนหน้ากลัวทินเหล่มองเเล้วตอบออกไป

"พี่ไม่ชอบเล่นไลน์หนะ"

"ตอสุดๆ"ธารเอ่ย

"อะไรตอวะ"อินถามงงๆ

"ก็สตองัยมึงไม่เคยกินเหรอ"ธารว่าเเดก...ตอเเหลกูเห็นมึงเล่นอยู่ไม่งั้นจะโทรไลน์คุยกับพวกกูได้งัย..ธารคิด

"งั้นขอเฟซฯพี่ทินได้มั้ยค่ะ"

"พี่มีเฟซเเต่พี่ไม่ค่อยเข้าไปเล่นหนะ"ทินปฏิเสธตีหน้าตายปุณณ์ยิ้มที่มุมปากยกน้ำขึ้นดื่มสบายใจ

"งั้นขอเป็นเเฟนได้มั้ยค่ะ"เธอเอ่ยออกมาทั้งเเบบนั้นอิน ธาร ดรีม คีย์ถึงกับชะงักหันมามองหน้ากัน ปุณณ์วางเเก้วหันมามองทินเเบบเต็มๆตัว

"กูกลัวหวะไอ้ธาร"

"กลัวอะไร"กลัวมันบอกเลิกน้องปุณณ์หวะ"ทั้งคู่ซุบซิบกัน2คน

"ไม่หรอกดูมันรักน้องปุณณ์นะ"

"ก็เพราะรักของมันหนะหละกูกลัวมันรู้สึกผิดหนะ"

"นั่นมันก็ต้องตัดสินใจเองเเล้วหละเราทำได้เเค่ลุ้นดูมันอยู่ห่างๆ

"ผู้หญิงสวยๆหน้าตาดีๆเเบบนี้ไม่คิดว่าจะกล้าขอผู้ชายเป็นเเฟนนะเนี่ย"ดรีมเอ่ย

"นั่นดิพี่นี่ต่อหน้าปุณณ์เลยนะมองไม่ออกว่าพี่เขาจะตอบอย่างงัย"คีย์เอ่ยดูเหตุการณ์ ทินนั่งนิ่งไป

...ทำไมยิ่งกูรู้สึกยิ่งรักเเมร่งถึงรู้สึกไม่โอเคเลยวะรู้สึกผิดเหมือนมีฉะนักติดหลังทำไมมันเจ็บทุกครั้งเลยวะ....เขานิ่งคิดเเล้วหันมามองคนตัวตัวเล็ก...มันพร้อมมั้ยถ้าตองเสียคนที่เรารักไปเพราะความรู้สึกผิด คำตอบคือไม่ ผมยังไม่พร้อม...

"พี่มีคนคุยด้วยเเล้วครับขอโทษนะ"ทินเอ่ยปฏิเสธ คนรอฟังถึงกับโล่งอก ส่วนปุณณ์เขายิ้มออกขึ้นมาทันที

"อ่อค่ะ"เธอเอ่ยยิ้มออ่นๆเเล้วเดินไป

"โห้ย กูจะตายไอ้เหี้ยทินลุ้นชิบหาย"อินเอ่ย

"นกหวะน่าสงสาร ไอ้อินมึงไปปลอบใจน้องเค้าหน่อยดิ"

"ไม่พูดกูก็ไปอยู่เเระ"อินรีบเดินไป

"ไวนะมึง"ธารหมันไส้มองตามหลังอินที่เดินไปหาน้องคนสวยคนนั้นจริงๆ

ปุณณ์ยิ้มๆมองหน้าทิน

"ยิ้มไรไอ้หลักกิโล"

"อยากรู้คนที่คุยๆอยู่เป็นใครนะ"

"ออ่น"

"อะไรออ่นครับ"

"ปัญญางัยกูรู้ว่ามึงรู้"

"ครับรู้ว่าพี่ทินรักผมเเต่ผมก็ยังอยากฟังจากปากพี่ทินนะคำรักอีกครั้ง"

"ได้เวลาเเล้วไปเรียนได้เเระเดี๋ยวกูเดินไปส่ง"

"โห โรเเมนติกหน่อยไม่ได้เหรอ"

"ไม่ ไป ลุกเลยเร็วๆเนี่ยเดี๋ยวขึ้นเรียนสายกูไม่รู้นะ"

"ผมรักพี่ทิน"

"กูรู้เเล้วอย่าเสียงดัง"ทินมองซายขวา

"ผม รักๆๆๆๆๆพี่ทินนะครับ"ปุณณ์เอ่ยจนทินต้องเอามือปิดปากไว้ถึงเสียงจะไม่ดังเเต่ถ้าฟังดีๆก็รู้ว่าพูดอะไรกัน

ทางขึ้นตึกหน้าคณะวิศวะ

"พี่ทินครับเจอกันตอนเย็นนะ"

"อืมเดี๋ยวกูเดินมารับ"เขาเอ่ยสายตายังมองไปที่ดรีมเขามองทินกลับอยู่ๆก็เอาเเขนมากอดคอคนตัวเล็กเดินเข้าคณะปุณณ์หน้าเหวอเหลียวหลังมามองทิน

"ไอ้เหี้ยดรีม"

"ทำไมวะ"

"มึงก็ดูมันดิไอ้ธาร"

"ทำไมมึงหึงเหรอ"

"เปล่ากูไม่ชอบมัน"

"ทำไมอะเเค่มึงไม่ชอบขี้หน้าหรือมึงไม่ชอบให้มันอยู่ใกล้น้องมันวะ"

""กูยอมเเพ้คนรู้ทันอย่างมึงไปเรียนดีกว่าคุยกับมึงเเมร่งไม่ช่วยอะไรเลย"ทินหงุดหงิดใส่เดินไปทันที

"ปากมึงอะน่าเอาชะเเลงงัดยางรถมางัดปากมึงออกบ้างจะได้พูดออกมาได้บ้างวางฟรอมทำเชี้ยอะไรกูรูทันหมดเเล้ว"ธารเอ่ยวิ่งตาม

"เอาไว้งัดปากมึงเถอะ"ทินสวนเดินหน้าบึ้งดุ่มๆไปธารหัวเราะร่า