“ไอรีน ทำไมลูกถึงพาตัวเองมาเสี่ยงอันตรายแบบนี้” ไพลินเอ่ยถามด้วยความห่วงใย เธอเพิ่งได้ลูกสาวกลับคืนมา ไม่สำคัญหรอกว่าลูกสาวของเธอจะเป็ผู้มีพลังพิเศษที่แข็งแกร่งแค่ไหน เธอแค่กลัวว่าจะต้องเสียลูกสาวไปอีกครั้ง
ไอรีนยิ้มปลอบประโลมคนเป็แม่ “แม่คะ นั่งรอตรงนี้ก่อนนะ รอให้รันกลับมาแล้วหนูจะเล่าเื่สำคัญให้แม่ฟัง”
เดิมทีเธอวางแผนที่จะเก็บซ่อนความลับของตัวเองเอาไว้ แต่หลังจากที่คิดดูแล้ว สถานการณ์ของเธอตอนนี้ไม่เหมือนกับโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร ในโลกใบนั้นแม้เธอจะมีอาจารย์และศิษย์พี่น้องที่สนิทสนมกัน แต่มันก็ยังระยะห่างในความสัมพันธ์ของพวกเขาอยู่เสมอ ลึกๆในใจเธอมักจะรู้สึกโดดเดี่ยวและคิดอยู่เสมอว่าเธอนั้นไม่ใช่คนของที่นั่น
ในเมื่อตอนนี้เธอได้โอกาสกลับบ้าน ได้กลับมาพบครอบครัวของตัวเอง เธอจึงตั้งมั่นว่าจะรักษาสิ่งที่ได้รับกลับมานี้อย่างหวงแหนให้เป็สมบัติล้ำค่าของตนเอง
นอกจากนี้ยังมีเื่ของพ่อที่ไม่รู้ว่าใครอยู่เื้ัการหายตัวไปของเขา นั่นหมายความว่าอาจจะมีอันตรายเพ่งเล็งมาที่ครอบครัวของเธอ และเธอก็ไม่สามารถปิดซ่อนทุกอย่างได้ตลอดไปหากอยากจะปกป้องครอบครัวของเธอ
โชคดีที่ใช้เวลาไม่นานนักพารันก็เดินทางกลับมาที่บ้าน เดิมทีเขาก็รู้สึกกังวลเื่กลุ่มที่มีปัญหากับตนเอง อีกทั้งยังมีคุณหนูของตระกูลสิธารินทร์อยู่เื้ัพวกเขาอีก เขาเตรียมใจเอาไว้แล้วว่าอาจจะต้องเจอกับปัญหาใหญ่แต่กลับพบว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นนอกจากเื่ที่คนกลุ่มนั้นขาดเรียนโดยไม่แจ้งสาเหตุ
เขายังแอบสังเกตท่าทีของแพรวา คุณหนูตระกูลสิธารินทร์และพบว่าอีกฝ่ายดูประหลาดใจเมื่อเห็นว่าเขายังคงปลอดภัยและมาเรียนตามปกติ แต่เธอก็ไม่ได้แสดงออกอย่างชัดเจนมากนัก แม้ว่าเธอจะไม่ชอบใจเพราะอีกฝ่ายกล้าขัดใจตนเองและไม่ยอมมาอยู่ในการควบคุมของตนเอง แต่เธอก็ไม่ได้คิดจะลงมือจัดการอีกฝ่ายอย่างจริงจังอะไร
ก็แค่เพราะเ้าคนโง่กลุ่มนั้นมาออกหน้าเสนอตัวเธอจึงแสร้งทำเป็บอกว่าจะช่วยอำนวยความสะดวกและเก็บกวาดให้ เป้าหมายของเธอก็คือใช้ให้คนกลุ่มนั้นช่วยสั่งสอนพารัน ส่วนตัวเธอไม่คิดจะช่วยเก็บกวาดปัญหาให้อีกฝ่ายจริงๆเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามเธอจะช่วยให้พวกเขาได้รับโทษและจัดการค่ารักษาให้กับพารันเพราะรู้สถานการณ์ที่ยากลำบากของอีกฝ่าย เธอจะฉวยโอกาสนี้เพื่อทำให้เขารู้สึกติดค้างเธอ เพื่อที่เธอจะสามารถควบคุมเขาได้ง่ายๆ
แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็แค่คนธรรมดาแต่ผลการเรียนของเขานั้นโดดเด่นมากและครูทุกคนก็แน่ใจว่าเขาจะมีอนาคตที่ไม่ธรรมดา หากสามารถควบคุมคนแบบนี้ได้ย่อมเป็ประโยชน์ต่อครอบครัวของเธอ แม้เธอจะเป็เพียงเด็กสาวคนหนึ่งแต่เธอกลับมีความคิดที่ไม่ธรรมดาซึ่งได้สืบทอดมาจากพ่อของเธอเองที่ผลักดันตัวเองจากนักการเมืองตัวเล็กๆจนกลายเป็หัวหน้ากิลด์ผู้มีอิทธิพลในประเทศคนหนึ่ง
ถึงแผนที่วางเอาไว้จะผิดพลาดแต่แพรวาก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรมากนัก เพราะแม้ว่าเธอจะเป็คนเย่อหยิ่งและเอาแต่ใจตนเองแต่สุดท้ายเธอก็เป็แค่เด็กสาวคนหนึ่งที่ไม่ได้มีความกล้ามากพอที่จะสร้างปัญหาร้ายแรงด้วยตนเอง สำหรับพารันเขาเป็เพียงหนึ่งในเป้าหมายที่เธอรู้สึกสนใจเท่านั้น ถ้าหากไม่สามารถคว้ามาได้เธอก็ยังมีเป้าหมายคนอื่นที่น่าสนใจยิ่งกว่า
ส่วนเื่คนกลุ่มนั้นที่หายตัวไป เธอไม่สนใจด้วยซ้ำว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
เมื่อพารันกลับมาถึงห้องเช่าเขาก็ต้องประหลาดใจกับร่องรอยความเสียหายที่เกิดขึ้นบนกำแพงใกล้ๆกับทางเข้า
“พี่ไอ แม่” พารันเข้าไปในห้องและพบว่าทั้งสองกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ของโต๊ะกินข้าวเล็กๆ ท่าทีของไอรีนนั้นดูสงบนิ่งแต่ไพลินกลับดูกระวนกระวายใจไม่น้อย
“นั่งก่อนสิรัน พี่มีเื่ที่อยากเล่าให้แม่กับรันฟัง” ไอรีนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่กลับดูแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายอันสูงส่งทำให้พารันทำตามคำพูดของเธอโดยธรรมชาติ
ไอรีนสบตาครอบครัวของเธอก่อนจะตัดสินใจเล่าให้พวกเขารู้ว่า่เวลาสามปีที่เธอเข้าสู่สภาวะนิทรา แท้จริงแล้วเธอได้ไปอยู่ในโลกอีกใบหนึ่งและได้พบเจอกับเื่ราวต่างๆมากมาย
แน่นอนว่าเธอไม่มีทางเล่าเื่ที่พบเจอให้พวกเขาฟังทั้งหมด เพราะมันคือระยะเวลายาวนานถึงสามร้อยปี แม้ว่าสำหรับผู้ฝึกตนแล้วเวลาอันยาวนานกว่าครึ่งจะถูกใช้ไปกับการบำเพ็ญเพียร แต่ประสบการณ์ส่วนอื่นๆของเธอเองก็มีเื่ราวอีกมากมายที่ไม่สามารถถ่ายทอดออกไปได้
“พี่ไอ” พารันพูดไม่ออกเมื่อได้รู้ว่าแท้จริงแล้วความเปลี่ยนแปลงของพี่สาวไม่ใช่แค่เพราะเธอกลายเป็ผู้ปลุกพลัง ที่แท้เธอก็ใช้ชีวิตมาอย่างยาวนานเกินกว่าที่เขากับแม่จะจินตนาการได้ นอกจากนี้ในฐานะที่เขาเป็วัยรุ่นคนหนึ่ง ก่อนที่จะต้องมาพบเจอความยากลำบากเขาย่อมมีความเพ้อฝันเหมือนคนหนุ่มสาวทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นิยาย มังงะ อนิเมะเขาล้วนแต่เคยผ่านหูผ่านตามาไม่น้อย
มีตั้งหลายเื่ที่เกี่ยวกับการที่ตัวเอกไปอยู่ในโลกใบอื่น แน่นอนว่าเื่ราวเ่าั้มักจะเต็มไปด้วยการผจญภัยอันตื่นเต้นสนุกสนาน แต่ในเื่ราวเ่าั้เองก็มักจะบอกถึงความยากลำบากที่ตัวละครต้องพบเจอ ใน่ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์วันแห่งการพิพากษากระแสของมังงะและอนิเมะหลายเื่ยังถึงกับเปลี่ยนไปเป็แนวที่แสดงด้านมืดและความโหดร้ายที่ตัวละครเ่าั้ต้องพบเจอมากกว่าขายเื่ราวการผจญภัยสนุกๆเสียอีก
พี่สาวของเขาต้องไปใช้ชีวิตในโลกที่ไม่รู้จักนานถึงสามร้อยปี และจุดที่ทำให้เขากับแม่ะเืใจมากที่สุดก็คือเหตุผลที่พี่ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในโลกใบนี้ นั่นก็เพราะพี่สาวของเขาถูกฆ่าตาย แม้สีหน้าของพี่สาวจะดูเรียบเฉยราวกับกำลังเล่าเื่ของคนอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับตนเอง แต่ความตายไม่ว่าอย่างไรก็น่ากลัวเสมอ
ไอรีนยิ้มปลอบประโลมแม่กับน้องชายที่รู้สึกกังวลกับเื่ราวของเธอ “ไม่ต้องคิดมากนะคะแม่ รัน เื่ราวเ่าั้ถึงจะยาวนานแต่พอฉันตื่นขึ้นมาที่โลกใบนี้อีกครั้งมันก็ไม่ต่างไปจากความฝันตื่นหนึ่ง ที่สำคัญก็คือต้องขอบคุณประสบการณ์ต่างๆที่ฉันได้รับมาจากโลกใบนั้น ทั้งสองคนก็เห็นแล้วใช่ไหมว่าความแข็งแกร่งของฉันยอดเยี่ยมขนาดไหน”
พารันพยักหน้ารัวๆอย่างเห็นด้วย ส่วนไพลินยังคงวิตกกังวล
“ไอรีน ถึงแม้ว่าลูกจะแข็งแกร่งแต่ก็ไม่ควรประมาทนะ โลกใบนี้อันตรายมากขึ้นเรื่อยๆ แม้แต่พ่อของพวกลูกที่ถูกยกย่องว่าเป็คนที่แข็งแกร่งเป็แนวหน้าของประเทศก็ยัง…”
“คุณพ่อยังไม่ตายค่ะ” ไอรีนลังเลเล็กน้อยแต่ก็ตัดสินใจบอกความจริงกับทั้งสอง แม้ตอนแรกเธอคิดที่จะเก็บเื่นี้เอาไว้ก่อน แต่ในเมื่อทั้งสองรู้ถึงสถานะของเธอแล้ว บางทีการบอกความจริงเื่อรุณอาจจะเป็ผลดีกว่า
ตอนนี้แม่ของเธอนั้นเหมือนกับคนที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อเธอกับน้องชายแต่กลับไม่มีเป้าหมายอื่นใดให้กับตัวเอง แม้จะดูเหมือนเข้มแข็งทว่าแท้จริงแล้วกลับเปราะบางเป็อย่างมาก เธออยากให้แม่มีเป้าหมายบางอย่างให้ยึดถือนอกจากแค่เธอกับน้องชาย และพ่อก็คือเป้าหมายที่ดีที่สุดสำหรับแม่
“อะไรนะ!?” ทั้งไพลินและพารันอุทานขึ้นมาพร้อมกัน
ไอรีนเอ่ยย้ำ “คุณพ่อยังไม่ตายค่ะ ฉันยังไม่รู้รายละเอียดทั้งหมดแต่ว่าหลังจากที่ฉันใช้วิชาบางอย่างที่ฝึกฝนมาจากโลกใบนั้นทำให้รู้ว่าตอนนี้คุณพ่อยังมีชีวิตอยู่ แต่มีใครบางคนจับตัวเขาเอาไว้ในตอนนี้”
“พี่พูดจริงเหรอ” พารันรู้สึกไม่อยากเชื่อ แม้ว่าในตอนแรกเขากับแม่จะยังมีความหวังแต่หลังจากที่เวลาผ่านไปนานขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาก็ทำได้แค่ยอมรับความจริงและพยายามใช้ชีวิตต่อไปเท่านั้น
เมื่อไอรีนยืนยันอย่างหนักแน่นพวกเขาจึงรู้สึกทั้งยินดีและวิตกกังวลไปพร้อมๆกัน
“เป็ใครกัน พวกเขาจะจับตัวพ่อของลูกเอาไว้เพื่ออะไร” ไพลินไม่เคยคิดเลยว่าการหายตัวไปของสามีเธอจะยังมีเื้ับางอย่างที่เธอไม่เคยรู้มาก่อน “ถ้าพ่อของพวกลูกยังมีชีวิตอยู่จริงๆ งั้นเราก็ไปขอความช่วยเหลือจากกิลด์ไอยรากันเถอะ”
“อย่าทำแบบนั้นดีกว่าค่ะ” ไอรีนเอ่ยห้ามอย่างจริงจัง “ถึงจะไม่แน่ใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ในวันนั้น แต่หนูคิดว่ามีความเป็ไปได้ที่กิลด์ไอยราจะเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของพ่อ บางทีอาจจะเป็แค่บางคนในกิลด์ หรือไม่ก็อาจจะมีหลายคน จนกว่าพวกเราจะมีข้อมูลมากพอ เราไม่ควรแหวกหญ้าให้งูตื่นตอนนี้”
“แต่ว่าคุณพ่อถูกจับตัวเอาไว้แบบนี้แล้วจะเป็อันตรายหรือเปล่าครับ” พารันเอ่ยถามขึ้นมาบ้าง
“วิชาทำนายที่พี่ใช้ไม่สามารถยืนยันทุกอย่างได้แน่ชัดก็จริง แต่อย่างน้อยจากการรับรู้ของพี่ คุณพ่อในตอนนี้ยังไม่มีโชคร้ายถึงชีวิตอย่างน้อยก็อีกสามเดือนหลังจากนี้” ไอรีนตอบคำถามอย่างเยือกเย็น “ตอนนี้ขอให้แม่กับรันใจเย็นๆกันก่อน อย่างที่เล่าให้ฟังว่าคงต้องใช้เวลาสักระยะในการฟื้นฟูความแข็งแกร่งของตัวเองกลับคืนมา ระหว่างนี้ฉันจะพยายามสืบหาข้อมูลสถานการณ์ของคุณพ่อไปด้วยในตัว ไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องช่วยพาคุณพ่อกลับมาอยู่กับพวกเราให้ได้”
ไพลินเม้มริมฝีปาก เธอไม่อยากให้ลูกสาวต้องเสี่ยงอันตรายแต่ก็รู้ดีว่าไม่สามารถห้ามอีกฝ่ายได้ นอกจากนี้สิ่งที่ลูกสาวของเธอพูดก็นับว่ามีเหตุผลอยู่มาก กิลด์ไอยราอาจจะเกี่ยวข้องกับการที่สามีของเธอถูกจับตัวไป การพึ่งพาพวกเขาย่อมไม่ใช่ทางเลือกที่ดี ถ้าหากไม่ระมัดระวังมากพออาจจะทำให้คนที่เหลือตกอยู่ในอันตรายไปด้วย เพราะแบบนั้นคนที่เธอพึ่งพาได้ในตอนนี้จึงมีแค่ลูกสาวคนเดียวเท่านั้น
“พี่ครับ พี่บอกว่านอกจากสกิลที่ได้รับตอนตื่นขึ้นมาแล้วเหตุผลจริงๆที่พี่แข็งแกร่งขนาดนี้ก็เพราะวิชาที่ฝึกฝนมาจากอีกโลกใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นผมจะสามารถฝึกฝนวิชาพวกนั้นได้หรือเปล่าครับ?” พารันนั้นโทษตัวเองมาตลอดที่เขาไม่สามารถปลุกพลังได้สำเร็จและเป็ได้เพียงคนธรรมดา เพราะแบบนั้นเขาจึงไม่สามารถเข้าร่วมปฏิบัติการณ์ของกิลด์ไอยราและไม่สามารถช่วยชีวิตของอรุณ นอกจากนี้เขายังไม่สามารถช่วยลดภาระให้กับไพลินผู้เป็แม่ได้อีก
เมื่อรู้ว่ามีหนทางอื่นที่จะแข็งแกร่งขึ้นนอกจากการเป็ผู้ปลุกพลังเขาจึงรู้สึกถึงความหวัง
ไอรีนลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปหาพารัน เธอวางฝ่ามือเอาไว้บนศีรษะของเขาก่อนจะใช้พลังของเธอเพื่อตรวจสอบร่างกายและจิติญญาของเด็กหนุ่ม
หญิงสาวเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ คาดไม่ถึงว่าน้องชายของเธอจะมีรากฐานิญญาพิเศษแบบที่เรียกว่า ‘ิญญาพิสุทธิ์’ มันเป็พร์ที่หาได้ยากยิ่งแม้แต่ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรก็ตาม
นอกจากนี้ร่างกายของพารันยังมีคุณสมบัติที่ค่อนข้างดี ถ้าหากเขาไปอยู่ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรเขาอาจจะถูกเลือกจากสำนักใหญ่ๆให้กลายเป็ศิษย์หลักของสำนักได้อย่างสบายๆ
“ฝึกได้! แต่นายต้องเข้าใจก่อนนะว่าเส้นทางการฝึกตนนั้นไม่มีทางลัด ไม่เหมือนกับพวกนักล่าและผู้ปลุกพลังในโลกใบนี้ที่สามารถใช้การล่ามอนสเตอร์เพื่อพัฒนาตัวเอง บางทีนายอาจจะต้องใช้เวลาเป็สิบปีกว่าจะแข็งแกร่งมากพอเมื่อเทียบกับนักล่าพวกนั้น รู้แบบนี้แล้วนายยังยินดีจะเสียเวลาอีกงั้นเหรอ?”
“ผมยินดี ต่อให้ต้องใช้เวลาเป็สิบปีหรือต้องฝึกจนทรมานเจียนตายผมก็ยินดี” พารันตอบรับในทันที เมื่อมีโอกาสแล้วเขาก็ไม่้าปล่อยมันทิ้งไป ต่อให้ต้องใช้เวลาหรือความพยายามมากกว่าพวกผู้ปลุกพลังสิบเท่าก็ไม่เป็ไร เพราะเขาเชื่อมั่นในความมุ่งมั่นและความพยายามของตนเอง เขารู้ดีว่าตัวเองเฝ้ารอโอกาสแบบนี้มากเพียงใด
“อย่าฝืนตัวเองจนเกินไปนะ สิ่งที่แม่้ามากที่สุดก็คือการได้เห็นครอบครัวของพวกเรากลับมาพร้อมหน้าพร้อมตา แม่ไม่ยอมสละพวกลูกไปเด็ดขาด” ไพลินเอ่ยเตือนอย่างจริงจัง ต่อให้ลูกสาวของเธอจะเคยผ่านชีวิตมานานถึงสามร้อยปีแต่ในสายตาของคนเป็แม่แล้วถึงอย่างไรเธอก็ยังคงห่วงใยและกังวลในทุกๆเื่ที่เกี่ยวข้องกับลูกๆของเธอ
14K
