เวลาต่อมา...
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ระหว่างที่ท่านปลัดกำลังคร่ำเครียดว่าจะจัดการภรรยาขี้หึงของตัวเองอย่างไร เสียงเคาะประตูเบาๆก็ดังขึ้นเรียกความสนใจให้เงยหน้าขึ้นไปมอง เสียงทุ้มต่ำเอ่ยคำอนุญาตโต้ตอบ จากนั้นร่างเล็กของเด็กหนุ่มหน้าหวานก็เดินเข้ามาพร้อมกับกลิ่นกาแฟหอมหวล
“กาแฟครับท่านปลัด”
“ขอบใจมาก”
“ผมชื่อ…ตุลธรนะครับ หรือเรียกสั้นๆว่าตุลก็ได้”
เด็กหนุ่มแนะนำตัว...
เขาไม่ได้อยู่ในชุดข้าราชการ แต่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวบางๆที่ดูออกได้ทันทีว่าเป็เด็กฝึกงานแถวนี้ ใบหน้าจิ้มลิ้มมีริมฝีปากอวบอิ่มเด่นมาแต่ไกล ดวงตากลมโตขนาดใหญ่ชวนให้มอง ผิวขาวผ่องั้แ่หัวจรดเท้า รสนิยมในการแต่งตัวดูดีไม่เวิ้นเว้อจนเกินงาม ทุกสิ่งทุกอย่างดูลงตัวไปหมด
“อย่าบอกนะ…”
“ใช่ครับ”
ตุลตอบพร้อมกับยิ้มแฉ่ง...
เมื่อสักครู่นี้เด็กหนุ่มพึ่งจะได้พูดคุยกับคุณนายเ้าอารมณ์ เธอสั่งให้เด็กฝึกงานช่วยไปเป็ผู้ช่วยท่านปลัดคนใหม่ หากแต่การช่วยนั้นไม่ใช่เื่งานเพียงอย่างเดียว ร่างเล็กจะต้องจับตามองและโทรมารายงานทันทีที่เห็นสามีวอกแวก ตอนแรกตุลก็ลำบากใจ แต่สุดท้ายก็ยอมตอบตกลง
“เอาเถอะ ฉันมาที่นี่เพื่อทำงาน ถ้าเกิดว่านายไม่ได้เื่ อย่าหาว่าฉันรังแกก็แล้วกัน”
“ผมพร้อมรับคำวิจารณ์เสมอครับ”
“ว่าแต่….เป็เด็กฝึกงานใช่มั้ย”
“ใช่ครับ”
“อืม กาแฟอร่อยดี”
ท่านปลัดเอ่ยชมด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์...
ในเมื่อไอ้เด็กหนุ่มคนนี้เป็เพียงเด็กฝึกงาน ก็เป็ไปได้ว่าในอีกไม่นานจะต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น เดชาจะทนฝืนให้เมียเฝ้ามองต่อไปซักเดือนสองเดือน จากนั้นจะหาเลขาสาวคนใหม่เข้ามาแทนที่เมื่อเด็กคนนี้ออกไป เพราะเท่าที่ใช้สายตาสอดส่อง่พิธีต้อนรับ ก็มีสาวๆหลายคนที่ท่านปลัดอยากจะรู้จักและสนิทชิดเชื่อด้วย!
“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับ”
“เชิญ”
ตุลเดินออกมาจากห้อง...
สายตาของเด็กหนุ่มร่างเล็กเต็มไปด้วยปริศนามากมาย รอยยิ้มสวยหวานยกขึ้นมุมปากเหมือนกำลังคิดแผนการอะไรอยู่ในหัว ร่างสูงใหญ่กำยำหุ่นแน่นเต็มชุดราชการของท่านปลัดมันน่ากินเสียเหลือเกิน ดูเหมือนคุณนายจอมขี้หึงจะฝากปลาย่างไว้กับแมวเสียแล้ว
สองผัวเมียต่างถิ่นไม่รู้เอาเสียเลย...ว่าเด็กฝึกงานคนนี้คือตัวจี๊ดของอำเภอเลยทีเดียว!
10K
