เสียงน้ำตกไหลซู่ซ่ากระทบโขดหินดังแว่วมาตามสายลม ผสมผสานกับเสียงนกร้องขับขานในยามบ่ายแก่ๆ บรรยากาศของลานกางเต็นท์แบบ Glamping ริมลำธารในจังหวัดกาญจนบุรีช่างเงียบสงบและเป็ส่วนตัว เหมาะแก่การพักผ่อนสำหรับว่าที่คุณพ่อคุณแม่มือใหม่
"สูดอากาศลึกๆ สิครับพริม อากาศที่นี่ดีต่อลูกในท้องนะ"
เสียงของกานต์สามีผู้แสนดีดังขึ้นข้างหู พร้อมกับอ้อมกอดอุ่นๆ ที่สวมกอดมาจากด้านหลัง มือหนาของเขาวางทาบลงบนหน้าท้องของพริมที่เริ่มนูนออกมาเพียงเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็นหากไม่จ้องมองดีๆ
"ค่ะ อากาศดีมากเลย" พริมตอบรับเสียงแ่ พยายามฝืนยิ้มให้สามี
ทว่า... ร่างกายของเธอกลับกำลังประท้วงอย่างหนัก
ั้แ่ตั้งครรภ์เข้าสู่เดือนที่สอง ฮอร์โมนในร่างกายของพริมก็ปั่นป่วนไปหมด อาการแพ้ท้องของเธอช่างแปลกประหลาดและน่าอับอาย แทนที่จะเหม็นกลิ่นอาหาร เธอกลับรู้สึก "เหม็นกลิ่นสามี" อย่างรุนแรง ทุกครั้งที่กานต์เข้าใกล้หรือััตัว ความรู้สึกคลื่นไส้จะตีตื้นขึ้นมาจนอยากจะอาเจียน
แต่ในทางกลับกัน สัญชาตญาณดิบในตัวเธอกลับโหยหา "กลิ่นสาบสางของผู้ชาย" กลิ่นเหงื่อ กลิ่นบุหรี่จางๆ และความดิบเถื่อนที่สามีของเธอไม่มี
"เฮ้ยไอ้กานต์! มัวแต่สวีทอยู่นั่นแหละ มาช่วยกูยกเตาลงจากรถหน่อยสิวะ!"
เสียงะโห้าวๆ ของสิงห์ดังขึ้นขัดจังหวะ พริมหันขวับไปมองทันที ภาพที่เห็นคือสิงห์ในเสื้อกล้ามสีดำโชว์มัดกล้ามแขนเป็มัดๆ กำลังยกลังน้ำแข็งใบั์ โดยมีเฮียธามยืนสูบบุหรี่สั่งงานอยู่ข้างๆ และเจตน์ที่กำลังถอดเสื้อเชิ้ตออกเพื่อเตรียมะโน้ำ
ทันทีที่เห็นเรือนร่างกำยำของเพื่อนสามี ...อาการคลื่นไส้ของพริมก็หายเป็ปลิดทิ้ง แทนที่ด้วยความร้อนวูบวาบที่แล่นปราดไปทั่วท้องน้อย หัวนมภายใต้ชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาวบางเบาเริ่มคัดตึงและแข็งขึงขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
"เดี๋ยวพี่ไปช่วยพวกมันก่อนนะ พริมไปนั่งพักที่เก้าอี้เถอะ" กานต์ผละออกไปอย่างรู้หน้าที่
พริมมองตามหลังสามีไป แล้วลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอรู้ตัวว่าขืนอยู่ตรงนี้นานกว่านี้ เธอคงเก็บอาการอยากไว้ไม่อยู่แน่ๆ
"พริมขอลงไปเดินเล่นข้างล่างนะคะพี่กานต์ อยากเอาเท้าแช่น้ำหน่อย" เธอะโบอก
"ระวังลื่นนะพริม! อย่าเดินไปไกลล่ะ!" กานต์ะโตอบกลับมาด้วยความเป็ห่วง
พริมพยักหน้ารับส่งๆ ก่อนจะพาตัวเองเดินลงบันไดหินธรรมชาติ มุ่งหน้าสู่ลำธารชั้นล่างที่อยู่ต่ำลงไป พื้นที่ตรงนั้นมีโขดหินใหญ่บังสายตาจาก้า เป็มุมอับที่เสียงน้ำตกจะกลบทุกสรรพเสียง พื้นที่ส่วนตัวที่เธอหมายตาไว้
สายน้ำเย็นเฉียบไหลผ่านเรียวขาขาวผ่องที่หย่อนลงไปแช่ พริมในชุดเดรสสีขาวนั่งอยู่บนโขดหินเรียบก้อนใหญ่ เธอวักน้ำขึ้นมาลูบแขนเพื่อดับความร้อนรุ่มในกาย มือเรียวลูบคลำหน้าอกตัวเองเบาๆ เพื่อบรรเทาอาการคัดตึงที่เต้าทั้งสองข้างซึ่งขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมากั้แ่ท้อง
"อื๊อ... คัดจัง..." พริมพึมพำ กัดริมฝีปากแน่น จินตนาการเตลิดเปิดเปิงไปถึงััหยาบโลนที่เธอโหยหา
แกร๊ก...
เสียงกิ่งไม้หักดังขึ้นด้านหลัง พริมสะดุ้งสุดตัว รีบหันขวับไปมอง เตรียมจะร้องเรียกกานต์ แต่เสียงของเธอก็กลืนหายไปในลำคอเมื่อเห็นผู้มาเยือน
ไม่ใช่สามี... แต่เป็ฝูงหมาป่าทั้งสามตัว
เฮียธามเดินนำหน้ามาด้วยท่าทางสบายๆ มือล้วงกระเป๋ากางเกง ตามมาด้วยสิงห์และเจตน์ที่มองเธอด้วยสายตาแพรวพราวเหมือนเห็นอาหารจานโปรดวางอยู่ตรงหน้า
"หนีผัวลงมาทำอะไรตรงนี้คนเดียวครับคุณแม่?" เจตน์เอ่ยทักเสียงระรื่น สายตาจาบจ้วงโลมเลียไปทั่วเรือนร่างของพริมที่เปียกชื้นจากละอองน้ำ
"พวกพี่ลงมาทำไมคะ เดี๋ยวพี่กานต์เห็น" พริมเสียงสั่นหัวใจเต้นรัวแรง ไม่ใช่ด้วยความกลัวแต่ด้วยความตื่นเต้น
"ไอ้กานต์มันกำลังง่วนอยู่กับการจุดเตาถ่าน คงอีกนานกว่าจะเสร็จ"
ธามเดินเข้ามาประชิด ร่างสูงใหญ่ค้ำหัวพริมจนเกิดเงาทาบทับ
"พวกพี่เลยถือโอกาสลงมาดูคนป่วยหน่อย เห็นไอ้กานต์บอกว่า่นี้พริมแพ้ท้องหนักไม่ใช่เหรอ?"
"ค่ะ... พริมเวียนหัว... เหม็นกลิ่น..." พริมตอบไม่เต็มเสียง ถอยหลังหนีจนแผ่นหลังชิดกับผนังหินเย็นเฉียบ
"เหม็นอะไรล่ะ... แต่กับพวกพี่ ไม่เหม็นใช่ไหม?" สิงห์เดินลุยน้ำเข้ามาประชิดหว่างขาพริมที่นั่งห้อยขาอยู่บนโขดหิน เขาย่อตัวลงจนใบหน้าคมเข้มอยู่ระดับเดียวกับหน้าท้องนูนๆ ของเธอ
"กลิ่นตัวพวกพี่... หอมไหมพริม?" สิงห์ถามพลางยื่นหน้าเข้าไปสูดดมกลิ่นกายสาวที่ซอกคอ
"อ๊ะ... พี่สิงห์..." พริมเผลอครางออกมา ร่างกายอ่อนระทวยเมื่อจมูกโด่งของสิงห์ไล้ไปตามผิวกาย "หอม... หอมค่ะ... พริมอยากได้กลิ่นพวกพี่"
คำตอบรับอย่างตรงไปตรงมาของคนท้องที่ฮอร์โมนพลุ่งพล่าน เรียกเสียงหัวเราะพึงพอใจจากชายหนุ่มทั้งสาม
"ท้องแล้วร่านกว่าเดิมอีกนะ..." เจตน์แซวพลางเอื้อมมือมาดึงสายเดี่ยวเส้นเล็กที่ไหล่พริมให้ตกลงมาที่ต้นแขน เผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่มที่ขาวผ่องตัดกับชุดชั้นในลายลูกไม้ที่แทบจะปิดยอดอกสีเข้มไม่มิด
"นมใหญ่ขึ้นเยอะเลยนี่หว่า..." ธามมองดูความเปลี่ยนแปลงทางสรีระของพริมด้วยแววตาหิวกระหาย "เส้นเืขึ้นชัดขนาดนี้ สงสัยน้ำนมจะเริ่มมาแล้วมั้ง"
"ยังไม่มีค่ะ... มันแค่คัด" พริมหน้าแดงซ่าน ยกมือขึ้นปิดหน้าอกด้วยความเขินอายปนเสียวซ่าน
"คัดเหรอ? งั้นเดี๋ยวพวกพี่ช่วยนวดให้"
สิงห์ไม่รอช้า มือหนาที่เปียกน้ำคว้าหมับเข้าที่เต้าข้างซ้าย บีบขยำความนุ่มหยุ่นเต็มไม้เต็มมืออย่างมันเขี้ยว แรงบีบที่หนักหน่วงทำเอาพริมสะดุ้งเฮือก แอ่นอกรับััอย่างลืมตัว
"ซี๊ดดด... พี่สิงห์... เบาๆ ... เจ็บ..."
"เจ็บสิดี จะได้จำว่าใครเป็พ่อของเด็กในท้อง"
ธามก้มลงมากระซิบข้างหู ถ้อยคำหยาบโลนทำเอาพริมตัวสั่นสะท้าน
"ว่าไงพริม มั่นใจเหรอว่าลูกไอ้กานต์? ไม่ใช่ลูกพวกพี่เหรอ?"
"พริม... พริมไม่รู้"
ในขณะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดและเร่าร้อน เจตน์ก็วักน้ำจากลำธารสาดใส่ร่างพริมจนเปียกโชกไปทั้งตัว ชุดเดรสสีขาวบางเบาเมื่อถูกน้ำก็แปรสภาพเป็เพียงผ้าโปร่งใสแนบเนื้อ เผยให้เห็นทุกสัดส่วนโค้งเว้าและผิวสีชมพูระเรื่ออย่างชัดเจน
"น่าจะกระแทกแรงๆ ชิบหาย... แต่ท้องอยู่" เจตน์ครางต่ำ
"พริมครับ! อยู่ตรงไหนน่ะ!?"
จู่ๆ เสียงะโเรียกของกานต์ก็ดังแว่วลงมาจาก้า ทำเอาพริมสะดุ้งสุดตัว ดวงตาเบิกโพลงด้วยความใ
"พี่กานต์..." เธอละล่ำละลัก พยายามจะผลักอกสิงห์ออก "หยุดก่อนค่ะ เดี๋ยวเขาลงมาเห็น"
แต่แทนที่จะหยุด ธามกลับกดไหล่พริมไว้แน่นตรึงกับโขดหิน ส่วนสิงห์จับขาเรียวของเธอแยกออกกว้างกว่าเดิม
"ะโตอบผัวไปสิพริม..."
ธามสั่งเสียงเหี้ยมเกรียม มือหนาเลื่อนลงไปถลกกระโปรงเดรสเปียกๆ ของเธอขึ้นมากองที่เอว
"บอกมันว่ากำลังเล่นน้ำอยู่ ไม่งั้นพี่จะให้มันลงมาเห็นเอง ว่าเมียมันกำลังโดนเพื่อนรุมอยู่ข้างล่างนี่"
พริมสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อรวบรวมสติ ก่อนจะะโตอบกลับไปเสียงสั่นเครือ
"อะ... อยู่ตรงนี้ค่ะพี่กานต์! พริม... พริมกำลังเล่นน้ำอยู่!"
"โอเคครับ! ระวังลื่นนะ เดี๋ยวอีกสักพักพี่ลงไปหา!"
คำว่า 'เดี๋ยวอีกสักพักพี่ลงไปหา' เปรียบเสมือนะเิเวลาที่ถูกจุดชนวน
"ได้ยินไหม มันจะลงมาแล้ว" เจตน์แสยะยิ้ม รูดซิปกางเกงลงอย่างรวดเร็ว งัดความเป็ชายที่แข็งขึงออกมาดีดผึงตรงหน้าพริม "รีบๆ ทำเวลากันดีกว่าคุณแม่"
สิงห์ที่อยู่ระหว่างขาพริม ไม่รอช้า เขากระชากกางเกงชั้นในตัวจิ๋วของพริมออกมา แล้วจับท่อนเอ็นร้อนจัดจ่อที่ปากทางรักที่กำลังขมิบตอดรัดอากาศรอคอย
"เตรียมตัวรับของฝากนะเ้าตัวเล็ก... พ่อจะเข้าไปทักทายแล้ว!"
สิ้นเสียงกระซิบที่ข้างหูสิงห์ไม่รอช้า เขาจับเรียวขาขาวผ่องของพริมพาดบ่าแกร่งข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างช้อนประคองสะโพกมนอย่างทะนุถนอมเพื่อไม่ให้กระทบกระเทือนถึงหน้าท้องที่นูนน้อยๆ ของเธอ
"อื้อ พี่สิงห์... เบาๆ นะคะ ...ลูก" พริมครางประท้วงเสียงเครือ มือเรียวกำไหล่หนาของเขาแน่น
"ไม่ต้องห่วงค่ะคนดี พี่จะทำให้นุ่มนวลที่สุด แต่ลึกที่สุดนะ"
สวบ... ปึ้ก!
"อ๊าาาาา!"
พริมเชิดหน้าขึ้นระบายลมหายใจร้อนผ่าว เมื่อแก่นกายขนาดมหึมาของสิงห์แทรกผ่านกลีบเนื้อฉ่ำเยิ้มเข้าไปจนสุดทางในคราเดียว ความคับแน่นที่คุ้นเคยเติมเต็มช่องทางรักที่ว่างเปล่าจนตึงเปรี้ยะ แต่ด้วยฮอร์โมนคนท้องที่ทำให้ร่างกายของเธอมีความยืดหยุ่นและผลิตน้ำหล่อลื่นออกมามากกว่าปกติ ทำให้การสอดใส่ครั้งนี้ลื่นไหลราวกับจับวาง
"ซี๊ดดด... พริมจ๋า... ข้างในพริมอุ่นมาก... ตอดพี่แน่นไปหมดเลย" สิงห์คำรามเสียงพร่า เขาเริ่มขยับสะโพกเนิบนาบ ย้ำจังหวะเข้าออกอย่างมั่นคง ไม่กระแทกกระทั้นรุนแรงเหมือนเก่า แต่เน้นการบดคลึงให้โดนจุดกระสันภายในทุกตารางนิ้ว
แจ๊ะ... แจ๊ะ... แจ๊ะ...
เสียงน้ำรักกระทบกับหน้าขาและเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องแข่งกับเสียงน้ำตก พริมกัดริมฝีปากแน่น เสียวซ่านจนแข้งขาอ่อนแรง โชคดีที่มือแกร่งของสิงห์คอยประคองก้นเธอไว้มั่น
ในขณะที่เบื้องล่างกำลังถูกปรนเปรอ เจตน์ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาขยับเข้ามาใกล้ นั่งชันเข่าบนโขดหินข้างตัวพริม สายตาจับจ้องไปที่หน้าอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามแรงโยก
"พี่ขอกินนมหน่อยนะ ดูสิ เส้นเืขึ้นเต็มเลย นมใหญ่ขึ้นกว่าเดิมอีก คัดมากไหมคะ?" เจตน์ถามเสียงนุ่ม ก่อนจะก้มลงยอดถันสีเข้มข้างซ้าย ลิ้นร้อนตวัดเลียวนรอบปานนม สลับกับดูดดึงแรงๆ จนแก้มตอบ
"อื๊อ... พี่เจตน์... เสียว... อย่ากัด..." พริมครางเสียงหลง มือข้างหนึ่งเลื่อนมาขยุ้มผมของเจตน์กดให้แนบชิดกับอกตัวเอง
เฮียธามที่ยืนดูอยู่ไม่ห่าง เดินเข้ามาซ้อนหลังพริม เขาสวมกอดเธอจากด้านหลังอย่างแ่เบา วางมือหนาลงบนหน้าท้องนูนๆ ของเธอ ลูบไล้วนเวียนไปมาเพื่อสื่อสารกับสิ่งมีชีวิตข้างใน
"ไอ้หนู... พ่อๆ กำลังเติมความสุขให้แม่อยู่นะครับ... อย่าเพิ่งดิ้นนะลูก" ธามกระซิบชิดใบหูพริม ลมหายใจอุ่นจัดเป่ารดต้นคอจนเธอขนลุกชัน
"พี่ธาม... พริมเสียว... อ๊า... พี่สิงห์... ลึกไปแล้ว..." พริมร้องครวญครางเมื่อสิงห์เริ่มเร่งจังหวะสะโพกถี่รัวขึ้นตามอารมณ์
"เปลี่ยนท่าหน่อย พี่อยากเข้าข้างหลัง" ธามสั่งเสียงแหบพร่า
สิงห์ถอนกายออกอย่างเชื่องช้า จนเกิดเสียง บล๊อก ดังลามก น้ำรักใสๆ ไหลย้อยตามออกมาเป็ทางยาว เขาจับพริมให้เปลี่ยนท่าเป็ คลานเข่าบนโขดหิน โดยเอาแขนยันพื้นหินไว้ ส่วนหน้าท้องหย่อนลงต่ำไม่ให้ถูกกดทับ
"ท่านี้ดีต่อลูกนะพริม พี่จะเข้าได้ลึก โดยไม่ทับท้องหนูเลย" ธามบอกพลางถลกกระโปรงเดรสที่เปียกชุ่มขึ้นไปกองเหนือเอว เผยให้เห็นก้นงอนงามที่แดงระเรื่อจากการถูกกระแทกเมื่อครู่
ธามชโลมน้ำลายลงบนแก่นกายของตัวเองจนชุ่ม ก่อนจะจ่อที่ปากทางรักด้านหลังที่ขมิบเชิญชวน
"พี่ขอนะ..."
สวบ!
"กรี๊ดดด! พี่ธาม... แน่น... อื้อออ!" พริมหวีดร้องลงลำคอ เมื่อท่อนเนื้อยาวใหญ่ของธามเสียบเข้ามาแทนที่ ความรู้สึกจุกเสียดปนเสียวซ่านแล่นปราดไปทั่วไขสันหลัง
"ดีมากพริม... ผ่อนคลายนะเด็กดี..." ธามครางฮึมฮัมในลำคอ เอื้อมมือมาจับหน้าอกพริมทั้งสองข้าง บีบนวดเบาๆ เพื่อช่วยผ่อนคลายความเจ็บ
ด้านหน้าสิงห์และเจตน์ไม่ยอมน้อยหน้า สิงห์นั่งลงตรงหน้าพริม จับใบหน้าหวานให้เงยขึ้นรับจูบดูดดื่ม ลิ้นหนาสอดแทรกเข้าไปพัวพันลิ้นเล็ก ดูดดึงน้ำหวานจากปากเธอจนเกิดเสียง
จ๊วบ จ๊วบ
ส่วนเจตน์ขยับเข้ามาอยู่ใต้ร่างพริม ใช้ลิ้นสากลากไล้ั้แ่หน้าท้องนูนต่ำลงไปจนถึงจุดกระสันกลางกายสาวที่บวมเป่งจากการเสียดสี
"ตรงนี้แฉะมากเลยพริม... พี่จะช่วยเลียให้นะ"
แพล่บ... แพล่บ...
เจตน์รัวลิ้นใส่เม็ดเสียวของพริมอย่างช่ำชอง ในขณะที่ธามกระแทกสวนมาจากด้านหลังเป็จังหวะหนักหน่วง และสิงห์ป้อนจูบอันร้อนแรงอยู่้า
"อื้อ! อื้อ! อื้อ!" พริมตาเหลือกโพลง ร่างกายถูกกระตุ้นจากทุกทิศทาง เสียงเนื้อกระทบกันดังประสานกับเสียงดูดเลียและเสียงน้ำตก สมองของเธอขาวโพลน ลืมสิ้นทุกอย่าง ลืมแม้กระทั่งความกลัวว่าสามีจะลงมาเห็น เหลือเพียงตัณหาราคะที่เพื่อนสามีมอบให้
ตับ ตับ ตับ
"พร้อมกันนะ... พี่ไม่ไหวแล้ว... จะแตกแล้วพริม!" ธามคำราม มือบีบเอวพริมแน่น "พี่ด้วย... ขอปล่อยในปากนะ!" สิงห์ผละจูบออก แล้วชักแก่นกายรัวเร็วตรงหน้าพริม
"อ๊าาา! พริมจะเสร็จ... จะแตกแล้ว... พี่ธาม! แรงๆ! อ๊ายยยย!"
ร่างกายพริมกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ผนังมดลูกบีบรัดตัวตนของธามแน่นจนเขาแทบคลั่ง
"แตกแล้วโว้ยยย!"
ปึ้ก! ปึ้ก! ปึ้ก!
ธามกระแทกเฮือกสุดท้าย กดแช่ค้างไว้แล้วฉีดพ่นธารน้ำรักอุ่นจัดเข้าไปในช่องคลอดของพริมจนล้นทะลัก เข้าไปทักทายลูกในท้องอย่างใกล้ชิด พร้อมกับสิงห์ที่ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นพุ่งเข้าใส่ปากพริม เธออ้าปากรับและกลืนกินอย่างรู้งาน ส่วนเจตน์เกร็งตัวปล่อยน้ำรักรดรินใส่หน้าท้องและขาอ่อนของพริมจนเลอะเทอะไปหมด
"แฮ่ก... แฮ่ก..." ทั้งสี่คนหอบหายใจหนักหน่วง ท่ามกลางกลิ่นคาวโลกีย์ที่คละคลุ้ง พริมทรุดตัวลงซบกับโขดหิน ร่างกายอ่อนระทวย หมดเรี่ยวแรง
"พริม! อยู่ตรงไหนครับ! พี่ลงมาแล้วนะ!"
เสียงะโของกานต์ดังขึ้นใกล้มาก คราวนี้ไม่ใช่เสียงแว่ว แต่เป็เสียงฝีเท้าที่ย่ำใบไม้เข้ามาใกล้พุ่มไม้บังตา!
"ชิบหาย! ไอ้กานต์มา!" สิงห์สบถเบาๆ ทั้งสามหนุ่มรีบผละออกจากตัวพริมอย่างรวดเร็ว เจตน์คว้าผ้าเช็ดตัวที่เตรียมมาคลุมร่างพริมที่โป๊เปลือย (และเปรอะเปื้อน) ไว้อย่างรวดเร็ว ธามรีบจัดเสื้อผ้าตัวเองให้เข้าที่ ส่วนสิงห์แกล้งทำเนียนยืนบังมุมที่พริมยังแต่งตัวไม่เรียบร้อย
"ทางนี้ไอ้กานต์! ทางนี้!" ธามะโตอบ พยายามปรับเสียงให้ปกติที่สุด
พริมรีบดึงสายเดี่ยวขึ้นมาปิดหน้าอก สวมกางเกงใน (ที่ขาดวิ่นก็ยัดใส่กระเป๋าเจตน์ไปก่อน) แล้วแกล้งทำท่านั่งชันเข่าเหมือนคนเจ็บขา
กานต์โผล่พ้นพุ่มไม้ออกมา ภาพที่เขาเห็นคือ พริมนั่งหน้าแดงตัวสั่นอยู่บนโขดหิน โดยมีเพื่อนรักทั้งสามคนยืนล้อมหน้าล้อมหลังด้วยท่าทางเป็ห่วงเป็ใย
"พริม! เป็อะไรหรือเปล่าครับ?" กานต์รีบวิ่งถลาเข้ามาดูภรรยา
"เอ่อ... คือ..." พริมอึกอัก หน้าแดงก่ำ ไม่กล้าสบตา เพราะในปากยังมีรสชาติของสิงห์ และในท้องยังรู้สึกถึงความอุ่นวาบจากของเหลวของธามที่ไหลย้อนออกมา
"พริมเขาลื่นน่ะเว้ย" เจตน์รีบแก้ตัวอย่างแเี "หินมันตะไคร่เยอะ เกือบจะล้มแล้ว ดีนะที่ไอ้ธามคว้าตัวไว้ทัน ไม่งั้นแย่แน่"
"ใช่ๆ พวกกูเลยต้องมาช่วยกันพยุงเนี่ย เห็นไหม ตัวสั่นหมดแล้ว สงสัยจะใ"
สิงห์เสริมพลางตบไหล่กานต์
"มึงนี่นะ ปล่อยเมียท้องอ่อนลงมาเล่นน้ำคนเดียวได้ไงวะ"
กานต์หน้าเสีย รีบเข้าไปกอดพริมด้วยความรู้สึกผิด
"โธ่ พริม พี่ขอโทษนะพี่ผิดเองเจ็บตรงไหนไหมครับ? ลูกเป็อะไรไหม?"
พริมส่ายหน้าเบาๆ ซุกหน้าลงกับอกเสื้อของสามีเพื่อซ่อนรอยยิ้มเยาะและความอับอาย
"ไม่เป็ไรค่ะพี่กานต์ เพื่อนๆ พี่ช่วยพริมไว้ได้ทันพอดี..."
"ขอบใจพวกมึงมากนะเว้ย! ถ้าไม่ได้พวกมึง ลูกกูคงแย่แน่ๆ" กานต์หันไปขอบคุณเพื่อนๆ ด้วยความซาบซึ้งใจ
ธามยิ้มมุมปาก ขยิบตาให้พริมเล็กน้อย
"ไม่เป็ไรหรอกเพื่อน เมียมึงก็เหมือนเมียกู... เอ้ย! หลานกูทั้งคน กูต้องดูแลดีเป็พิเศษอยู่แล้ว"
"กลับขึ้นไปข้างบนกันเถอะ พริมตัวเปียกหมดแล้ว เดี๋ยวจะไม่สบาย" กานต์ช้อนตัวอุ้มพริมขึ้นแนบอก พาเธอเดินกลับขึ้นไปที่เต็นท์ โดยไม่รู้เลยว่าน้ำใสๆ ที่หยดลงมาจากหว่างขาของภรรยา ไม่ใช่น้ำจากลำธาร... แต่เป็ร่องรอยความรักที่เพื่อนของเขามอบให้ต่างหาก
สายตาของพริมมองข้ามไหล่สามีไปสบตากับชายชู้ทั้งสาม พวกเขายกนิ้วโป้งให้เธอ พร้อมกับรอยยิ้มที่สื่อความหมายว่า...
ไว้เจอกันใหม่ในเต้นท์นะคุณแม่
743
![[108 Heroes of the Star] - ตำนาน 108 ผู้กล้าแห่งดวงดารา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1600244902_55398898.webp)
