พาระบบฟาร์มย้อนกลับไปในยุค 60

"ไหนดูสิว่ามีอะไรในตู้บ้าง"

เสี่ยวหงเปิดตู้มาข้างในมีข้าวของอยู่ไม่เยอะมากนัก แต่ก็มีมากกว่าครอบครัวอื่นในบ้านนี้ ถ้าถามว่าทำไมนางมีของเยอะกว่าสะใภ้คนอื่นนั้น เป็๞เพราะว่าพื้นเพของครอบครัวหลี่เสี่ยวหงนั้นดีกว่าคนในหมู่บ้านนี้เนื่องจากไม่ใช่คนในหมู่บ้านนี้  เพราะเสี่ยวหงเป็๞ยุวชนหญิงที่มาจากในเมืองและเป็๞ลูกสาวคนเดียวของครอบครัวหลี่  ส่วนที่เกณฑ์มาที่นี่หลังจบมัธยมปลาย มีสาเหตุมาจากการที่พ่อแม่ของเสี่ยวหงเสียชีวิตจากการไปในสนามรบซึ่งทั้งคู่เป็๞ทหารยศสูง หลังจากที่เสียพ่อและแม่ไปพร้อมกันนั้น ทำให้เสี่ยวหงไม่อยากอยู่ในบ้านหลังเก่าของครอบครัวหลี่ นางจึงเก็บทุกอย่างในบ้านไว้เหมือนแต่หนีมาอยู่ชนบทแทน อาจจะลำบาก๰่๭๫แรกและเต็มด้วยความทุลักทุเล  เพราะไม่เคยทำไร่ทำนามาก่อนเลยสักนิด

 แต่ดีที่มีต้นทุนชีวิตพอสมควร หลังจากที่พ่อแม่เสียไปเสี่ยวหงยังสามารถได้รับการสนับสนุนจากรัฐ เพราะทั้งคู่เสียชีวิตในหน้าที่อย่างสมเกียรติจึงได้รับเงินชดเชยคนละ 5000 หยวน รวมทั้งหมดเป็๞ 10000 หยวนและได้รับตั๋วต่างๆทุกชนิดอีกอย่างละ 4000 ชั่ง สามารถใช้ได้ทั้งประเทศไม่มีวันหมดอายุ มีตั๋วจักยาน ตั๋วเครื่องเย็บผ้า ตั๋วนาฬิกา ตั๋วเนื้อ ตั๋วนมผง ตั๋วผ้าเสี่ยวหงมีหมดทุกอย่าง บวกกับเงินเก็บของครอบครัวอีก 4000 กว่าหยวนและตั๋วอื่นๆอีกนิดหน่อยซึ่งเงินทั้งหมดนางฝากไว้ในธนาคารของเมือง ดีที่ตัวนางคนเก่ายังฉลาดอยู่มาก จึงไม่ได้เปิดเผยในส่วนนี้กับใครเลยและพกเงินติดตัวมาแค่ 200 หยวนเท่านั้นและตั๋วไม่มากนัก ส่วนตั๋วอื่นที่มีเยอะๆก็เก็บไว้ที่บ้านในเมืองของตัวเอง ถ้าตั๋วไม่พอใช้เสี่ยวหงก็จะเข้าเมืองไปเอาตั๋วที่บ้านมาใช้ แต่เงินจำนวนนี้สำหรับในชนบทก็ยังถือว่ามีเงินเยอะพอสมควรเลยทำให้มีคนอิจฉาตลอด และบอกว่าครอบครัวโจวโชดดีที่ได้ลูกสะใภ้รวย 

หลังจากแต่งงานกับโจวต้าหลงนางก็มีค่าสินสอดที่เขาเตรียมไว้ให้อีก 50 หยวน ซึ่งเป็๞เงินสินสอดที่เยอะแล้วสำหรับยุคนี้แถมยังเป็๞ในชนบทอีก เพราะเขาเคยอยู่ในเมืองตอนที่ไปเรียนหนังสือต้าหลงจึงเคยค้าขายในตลาดมืดเหมือนพ่อของเขา เพื่อหาเงินเก็บไว้แต่งภรรยาของตัวเองและเขาค่อนข้างขยันจึงมีเงินเก็บพอสมควร  พอแต่งกับเสี่ยวหงเขาก็ยกเงินเก็บให้นางไว้ทั้งหมด 500 หยวน บวกสินเดิมของนางกับค่าสินสอดอีกครอบครัวเล็กๆของทั้งคู่จึงมีเงินเก็บทั้งหมด 700กว่าหยวนเกือบ800ซึ่งค่อนข้างมาก  ดีที่แม่โจวให้ลูกสะใภ้ทุกคนเก็บเงินที่ได้หลังจากแต่งงานไว้ใช้เองได้ ส่วนที่ได้จากการทำงานนั้นจะเข้ากองกลางของบ้านถึงค่อยแบ่งให้แต่ละครอบครัวของบ้านตอนปีใหม่

"เห้อ ในตู้เหลือแค่ไข่ 4 ฟอง น้ำตาลทรายแดง 2 ชั่ง แป้งขาว 1 ชั่ง แป้งสาลี 3 ชั่ง ข้าว 2 ชั่ง แป้งข้าวโพด 4 ชั่ง และมันเทศ 6 ชั่งสินะ"

"มีของเหลือไม่เยอะแล้ว สงสัยต้องหาเวลาไปที่เมืองสักหน่อยแล้วแหละ ไม่งั้นไม่มีทางอธิบายข้าวของต่างๆ ที่เราอยากจะนำออกมาไม่ได้แน่นอน"

เสี่ยวหงได้แต่บ่นอยู่เงียบๆคนเดียวเพราะต้าหลงยังคงหลับพักผ่อนอยู่ในห้องตอนนี้ ก่อนจะค้นตู้เสื้อผ้าอีกตู้ที่เป็๞ของเก่าสามีนางอยู่แล้วซึ่งตู้นี้ก็ถูกล็อคไว้เช่นเดียวกัน เนื่องจากของทุกอย่างสำหรับที่นี่คือหายากทั้งหมดจริงๆ