แคทตี้ไปรับฟ้าใสมาเที่ยวผับตอนกลางคืน แคทตี้สั่งเหล้ามาให้เพื่อนลองดื่ม โดยที่ตัวแคทดื่มไม่ได้เพราะต้องขับรถไปส่งเพื่อนและคอยดูแลเพื่อนหากเพื่อนเมา
“ค่อยๆ จิบล่ะเพื่อน เดี๋ยวเมาเร็ว” แคทตี้เตือน
“อื้อ” ฟ้าใสรับแก้วเหล้า พอดื่มแก้วแรกเท่านั้น ฟ้าใสถึงขั้นสำลักทันที “โอ๊ย! ทำไมมันขมจัง ดื่มกันไปได้ยังไงก็ไม่รู้”
“ไหวมั้ยเพื่อน” แคทตี้เริ่มห่วง
“ลองใหม่ก็แล้วกันนะ” ฟ้าใสลองอีก
คราวนี้ฟ้าใสเริ่มดื่มได้ปกติ และหลังๆ ถึงขั้นกระดกดื่มรวดเดียว
“เฮ้ย เพื่อนค่อยๆ ดื่มสิ เดี๋ยวก็เมาหรอก” แคทตี้ใ
“โอ๊ย ปวดเข้าห้องน้ำ ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” ฟ้าใสลุกไปเข้าห้องน้ำทันที
“เดี๋ยวฉันพาไปก็แล้วกัน” แคทตี้ห่วงเพื่อน
“ม่ายต้อง ฉันม่ายเมา เธอเฝ้าโต๊ะอยู่นี่แหละ เดี๋ยวของหายหรอก” ฟ้าใสพูดอย่างคนเมา
แคทตี้กำลังจะลุกพาเพื่อนไปห้องน้ำ แต่โดนฟ้าใสผลักแคทให้นั่งที่เดิม แคทตี้ก็เลยจำใจนั่งเฝ้าโต๊ะให้
สักพักอินทรเพชรก็มาที่ผับเพื่อสืบคดี เขาเห็นแคทตี้ก็จำได้ทันทีว่าเป็เพื่อนของฟ้าใส เลยเข้าไปทัก
“มาทำอะไรที่นี่แคทตี้ แล้วมากับใคร” อินทรเพชรรีบทัก
“อ้อ ที่แท้ก็แฟนพี่ดินนี่เอง แคทมากับฟ้าใสค่ะ” แคทตี้กล่าว
“แล้วฟ้าใสไปไหนแล้ว” อินทรเพชรรีบถามหา
“ฟ้าอยู่นี่ค่ะ พี่อิน อึ๊ก” ฟ้าใสอยู่ในสภาพเมามาย
“นี่น้องฟ้าเมามากแล้วนะครับ ทำไมต้องดื่มหนักขนาดนี้ด้วย” อินทรเพชรเป็ห่วง
“ฟ้าม่ายเมาค่ะ ฟ้ารักพี่อินนะคะ ทำไมพี่ต้องเป็แฟนพี่ดินด้วย” อยู่ดีๆ ฟ้าใสก็โพร่งขึ้นมา
อินทรเพชรถึงกับอึ้ง เพราะเขาไม่เคยคิดเลยว่าฟ้าจะมีใจตรงกันกับเขา แต่ที่ต้องใหนักก็คือ
ฟ้าเข้ามากอดคออินทรเพชร พร้อมกับโน้มคอเขาให้มาจูบกับเธอ ท่ามกลางความแปลกใจของแคทตี้และลูกน้องของอินทรเพชร
ทั้งสองจูบกันอยู่นานมาก จนกระทั่งแคทตี้เริ่มตั้งสติและเข้าไปห้ามเพื่อนทันที
แคทตี้รีบดึงตัวเพื่อนออกมา “ขอโทษค่ะพี่อิน ฟ้าคงเมามากไปหน่อย เดี๋ยวแคทจะรีบพาตัวฟ้ากลับบ้านก่อนนะคะ เดี๋ยวพ่อเธอจะเป็ห่วง”
แคทตี้รีบประคองเพื่อนไปที่รถทันที ในขณะที่ฟ้าก็หัวเราะที ร้องไห้ที อย่างกับคนบ้าเลย
อินทรเพชรดีใจมากที่พบว่าฟ้ารักเขา ดังนั้นเขาจะเดินหน้าเต็มที่ ไม่ปล่อยให้ใครมาขัดขวางทางรักของเขาได้อีก พออินทรเพชรตั้งสติได้ก็รีบสืบคดีค้ายาในผับต่อทันที และแกล้งเคร่งขรึมต่อหน้าลูกน้อง ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แคทตี้พาเพื่อนไปนอนที่เตียง และขอลากลับ พร้อมกับขอโทษขอโพยคุณพ่อของฟ้ายกใหญ่ที่พาเพื่อนไปสำมะเลเทเมา
เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้าใสตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองปวดหัวหนักมาก และจดจำเื่เมื่อคืนไม่ได้เลย จนกระทั่งแคทตี้รีบโทรมาหาเธอ
“มีอะไร แคทตี้ โทรมาแต่เช้าเชียว” ฟ้าใสพูดทั้งๆ ที่มือจับศีรษะอยู่
“เกิดเื่ใหญ่แล้ว ยัยฟ้า” แคทตี้กล่าวอย่างตื่นตระหนก
“เกิดเื่อะไร ค่อยๆ เล่าสิ” ฟ้าใสกล่าว
“ก็เมื่อคืนที่เธอเมาหนักน่ะ เธอได้เผลอไปบอกรักพี่อินทรเพชรเข้า พร้อมกับไปจูบเขาต่อหน้าลูกน้อง จนกระทั่งมีคนแอบถ่ายคลิปแล้วไปโพสต์ในเฟสบุ๊คด้วยแหละ” แคทตี้เล่า
“เฮ้ย นี่ฉันเมา ฉันกล้าทำเื่น่าอายขนาดนั้นเชียวหรอ” ฟ้าใสใ
“ก็นะ เขาถึงบอกว่าเหล้าเป็น้ำเปลี่ยนนิสัยไง” แคทตี้กล่าว
“โอ๊ย แล้วฉันจะมองหน้าพี่อินติดได้ยังไงเนี่ย แต่ก็ช่างเถอะพี่เขาคงไม่คิดอะไรหรอก เพราะยังไงพี่เขาก็เป็แฟนพี่ดินอยู่ หากจำเป็ต้องเจอหน้าจริงๆ ค่อยไปขอโทษเขาก็ไม่สาย” ฟ้าใสปลอบใจตัวเอง
“อย่างนั้นก็ได้ แล้วคืนนี้เธอพร้อมพบธนาศแล้วหรือยัง” แคทตี้กล่าว
“ฉันพร้อม แต่คงไม่ดื่มเหล้าหรอก เพราะมันจะทำให้คุมสติไม่อยู่ ค่อยทำทีเป็แสร้งดื่มเอาก็ได้” ฟ้าใสเริ่มเข็ด
“งั้นก็เตรียมตัวเตรียมใจ ฉันเตรียมเครื่องดักฟังให้แล้ว ตัวฉันกับเพื่อนจะแอบไปอยู่ในรถตู้ที่มีเครื่องรับสัญญาณ หากมีอะไรผิดปกติจะรีบเข้าไปช่วยเธอทันทีก็แล้วกัน” แคทตี้กล่าว
“ขอบใจมากเพื่อน” ฟ้าใสกล่าว
พอวางสายจากแคทตี้ พี่อินก็โทรมา แต่เธอยังไม่พร้อมจะคุยกับเขาตอนนี้ เลยเลือกที่จะไม่รับสายของพี่อิน
พอถึงเวลาสองทุ่ม แคทตี้มารับฟ้าใสไปเที่ยวผับที่ธนาศไปเที่ยวประจำ วันนี้ฟ้าใสแต่งตัวเปรี้ยวมาก ยอมใส่สายเดี่ยวกระโปรงสั้น เพื่อสืบคดีช่วยเพื่อน
“ขอนั่งด้วยได้มั้ยคะ” ฟ้าใสเดินเข้าไปหาธนาศ
“เชิญนั่งครับ ผมจำคุณได้ คุณคือฟ้าใส เพื่อนของพิณธิกานี่” ธนาศกล่าว
“แหม พี่ธนาศ ที่จำฟ้าได้ แสดงว่าแอบสนใจฟ้าอยู่ใช่มั้ยคะ” ฟ้าใสเริ่มพูดอ่อย
“ก็แน่สิครับ ฟ้าสวยออกอย่างนี้” ธนาศก็ไม่แพ้กัน และกล่าวต่ออีกว่า “ดื่มอะไรดีครับ เดี๋ยวพี่สั่งให้”
“พี่ดื่มอะไร ฟ้าก็ดื่มอย่างนั้นแหละค่ะ” ฟ้าใสกล่าว
“ไม่คิดว่า สาวสวยอย่างฟ้าจะแอบสนใจพี่ด้วยนะครับ” ธนาศกล่าว
“ก็พี่เป็คนมีเสน่ห์นี่คะ” ฟ้าต้องแกล้งทำเป็จิบเหล้า เพื่อไม่ให้ธนาศสงสัย
“จริงๆ พิณเองก็เคยเล่าเื่ของฟ้าให้พี่ฟังบ่อยๆ อยู่เหมือนกันนะครับ” ธนาศกล่าว
“สรุปว่าพี่กับพิณกำลังคบกันอยู่หรือเปล่าคะ” ฟ้าใสเริ่มถาม
“ก็แค่ลองดูใจกันเฉยๆ แต่หลังๆ พี่ก็ไม่ได้สนใจเธออีก เพราะพวกเราเข้ากันไม่ได้ครับ” ธนาศกล่าว
“อย่างนี้พิณก็เสียใจแย่สิคะ” ฟ้าใสกล่าว
“โถ่ ฟ้า มันเป็เื่ธรรมดาครับ ในเมื่อลองคบกันแล้ว ไปกันไม่ได้ พวกเราก็แค่เลิกกันเท่านั้นเอง” ธนาศพูดโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น
“รึว่า พิณไม่ยอมเลิกกับพี่ พี่ก็เลยทำร้ายเธอหรือเปล่าคะ” ฟ้าใสเริ่มแกล้งพูดให้เข้าประเด็น
“พี่ไม่ทำร้ายผู้หญิงหรอกครับ พี่อ่อนโยนกับผู้หญิงจะตาย ฟ้าจะลองพิสูจน์มั้ยล่ะครับ” ธนาศส่งสายตาเ้าชู้มาที่ฟ้าใส
“ไม่หรอกครับ ฟ้าเขามีแฟนแล้ว ผมขอตัวพาแฟนกลับก่อนนะครับ” อินทรเพชรรีบปรากฎตัวทันที
ฟ้าใสใที่เห็นพี่อินทรเพชร และที่ใหนักก็คือ เขาดึงตัวเธอให้ไปนอกผับกับเขา
“ปล่อยฟ้านะคะ พี่อินไม่มีสิทธิ์ทำกับฟ้าแบบนี้” ฟ้าใสพยายามสะบัดแขนเพื่อให้หลุดจากการเกาะกุม
“แล้วเื่เมื่อคืนล่ะครับ เื่ที่ฟ้าบอกรักพี่” อินทรเพชรกล่าวอ้าง
“พี่จะเอาอะไรกับคนเมาล่ะคะ ฟ้าก็พูดไปอย่างนั้นเอง” ฟ้าใสทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้
อินทรเพชรทั้งหึงทั้งโกรธ เขาก็เลยดึงเครื่องดักฟังที่ติดตัวฟ้าใสออก พร้อมกับอุ้มฟ้าไปที่รถของเขาทันที โดยไม่ยอมฟังฟ้าใสเลย แม้เธอจะกรีดร้องสักปานใดก็ตาม อินทรเพชรใส่กุญแจมือให้ฟ้าแล้วคล้องติดกับราวจับ้าเพดานที่อยู่ใกล้ประตูรถ ทำให้ฟ้าใสอยู่ในสภาพยกแขนข้างหนึ่ง
เวลาที่อินทรเพชรโมโห เขาดูน่ากลัวมาก เขาปิดประตูเสียงดังจนฟ้าใจใ แล้วออกรถอย่างรวดเร็วโดยไม่ฟังคำขอร้องใดๆ จากฟ้าใสอีกเลย
232K
