รวมเรื่องสั้น เรื่องเสียวแนวจีนโบราณ

        ฉินชีเหนียงปรนเปรอร่างกายเป็นพลางอาบน้ำไปพลางอยู่นานนับชั่วยามก่อนจะก้าวขาออกจากอ่างพาร่างหอมฟุ้งเดินมาที่คันฉ่องมองเรือนร่างสุดแสนจะภูมิใจอีกครั้งด้วยรอยยิ้มมีความสุข

        ก่อนจะเดินออกจากห้องไปทั้งร่างเปลือยเปล่านางมักจะทำเช่นนี้เสมอเวลาอยู่เพียงลำพังหลังจากที่สามีไม่ได้มาหานางก็ไม่ได้สนใจจะใส่ผ้าคาดอกและผ้าเดียวปิดเรือนร่างเพราะคิดว่าเพียงอยู่ลำพังก็ไม่จำเป็นที่จะต้องสวมอีกทั้งนางก็มิใช่สตรีมากสังคมฉะนั้นนานครั้งถึงจะออกจะจวนหรือมีผู้คนมาเยี่ยมเยือน

        เรือนร่างบอบบางอรชรของสตรีวัยสามสิบออกจากส่วนหลังที่กั้นระหว่างห้องกับนอนกับห้องน้ำแล้วเดินมาทางโต๊ะเครื่องแป้งไปพร้อมกับที่มือข้างหนึ่งรูปไล้ร่างไปด้วยความรู้สึกหลงใหลโดยรับรู้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่มองนางมาตั้งแต่ก้าวแรกที่ออกจากห้องน้ำด้านหลังนั่น

        ‘แม่เล็กท่านเร้าใจเช่นนี้ท่านพ่อปล่อยผ่านท่านได้เช่นไร’

        เด็กหนุ่มวัยสิบหกอดจะคิดอย่างสงสัยไม่ได้เขามองมือเรียวงามของนางที่ลูบเครื่องประทินโฉมลงบนใบหน้าที่แม้ว่านางจะอายุเข้าสามสิบก็ยังเต็งตึงงดงามราวเด็กสาววัยสะพรั่งโดยเฉพาะทรวดทรงนั่นของนางช่างเย้ายวนชวนให้เขาพุ่งเข้าหาแล้วนวดเฟ้นเต้านมกลมกลึงคิดว่าเต็มมือนั่นแรงๆจนเป็นรอยแดงต่อหน้า ต่อตาทั้งหน้าท้องบางแบนราบนั่นยังไร้ร่องรอยให้รำคาญสายตาอาจเพราะว่านางไม่เคยมีครรภ์หน้าท้องบางแบนเรียบนั่นจึงไม่มีรอยแตกอย่างเช่นสตรีมีครรภ์หลายคน

        ฟ่านเสียเฝ้ามองท่วงท่าพลิ้วไหวราวเต้นลรำนั้นอยู่นานโดยไม่รู้สึกเบื่อจนนางย้ายร้างมาทางเตียงนอน รอยยิ้มมุมปากก็ปรากฏบนใบหน้าของเขาอีกครั้ง

        ว๊ายยยย

        สองเสียงตั้งขึ้นมาพร้อมกันก่อนจะเป็นฟ่านเสียที่กระโจนลงมาจากเตียงแล้วตะครุบปากของนางเอาไว้แน่นพลางมองไปทางประตูเรือนจนแน่นใจว่าเสียงร้องของนางไม่ได้เรียกให้ใครเข้ามา

        อื้อๆๆ

        “หากท่านยังร้องเสียงดังข้ากระจูบท่านเสียเดี๋ยวนี้นะแม่เล็ก”

        คำขู่เล็ก ๆของฟ่านเสียได้ผลชงักนักเพราะคนในอ้อมเขาทั้งหยุดดิ้นและหยุดร้องทันทีที่เขาเอ่ยออกไปนัยน์มากกด้วยเล่ห์คล้ายบิดาไม่ผิดเพี้ยนมองเรือนร่างเปลือยเปล่าขาวเนียนของภรรยาอีคนของบิดาอย่างตั้งใจก่อนรอยยิ้มน้อยใหญ่จะผุดขึ้นบนหน้าพร้อมนัยน์ตาพราวจ้องกลับปากบาง

        อื้อออ่อยปล่อยอื้ออ

        ฉินชีเหนียงดินจนหลุดออกจากร่างสูงใหญ่ของเด็กหนุ่มสีหน้าหงุดหงิดของนางมองเขาจะกินเลือดเนื้อก็ไม่ปานโดยลืมไปว่าเวลานี้บนร่างของนางไร้อาภรณ์สักชิ้นที่จะปิดเรือนร่าง

        “เจ้าเข้ามาทำอะไรในห้องนอนและเตียงนอนของข้า”ชีเหนียงถามคุณชายรองบุตรคนที่สองของฮูหยินใหญ่เสียงแข็งอย่างไม่ชอบใจยิ่งเห็นรอยยิ้มกรุ้มกริ่มนั่นของเขา ความรู้สึกโมโหก็ยิ่งพุ่งสูง

        ‘นิสัยไม่เหมือนพี่หญิงเลยสักนิด’ นางอดจะเอาเขาไปเทียบไม่ได้ ฟ่านเสียเป็นบุตรฮูหยินใหญ่ก็จริงแต่เพราะตอนเกิดมามารดาเสียเลือดมากไม่นานนางก็ตายเขาที่เกิดมาพร้อมน้องสาวอีกคนที่เป็นบุตรฮูหยินรองจึงได้รับการเลี้ยงดูโดยฮูหยินรองมาตลอดจนเติบโตแต่แทนที่จะมีนิสัยอ่อนโยนโอบอ้อมอารี เขากลับเหมือนบิดาทุกกระเบียดดื่มสุราเคล้านารีทำตัวเสเพลไปวันๆ จนมารดาเลี้ยงฮูหยินรองคร้านจะบ่น ด่า

        “อย่างไรข้าถามเจ้าว่าไยถึงเข้ามาห้องของข้า”

        “แม่เล็กท่านนี่ช่างมีวิธีที่ดีเหลือเกินในการยั่วบุรุษ”

        “หยาบคาย!อย่างไรข้าก็เป็นแม่เล็กของเจ้าเหตุใดถึงได้กล้ากล่าวถ้อยคำน่ารังเกียจเช่นนั้นออกมา”

        ชีเหนียงโกรธเด็กหนุ่มจนเลือดขึ้นหน้าดวงตาของนางจ้องเขาเขม็งพร้อมชี้นิ้วสั่นเทาไปที่หน้าเขาผิดกับอีกคนที่นอกจากจะไม่กลัวแล้วเขายังยิ้มกรุ้มกริ่มกวาดตามองนางขึ้นลงอย่างน่ารังเกียจ

        “ท่านคิดว่าข้าพูดผิดหรือ?”

        ฉินชีเหนียงมองนัยน์ตาเจ้าเล่ห์แพรวพราวนั้นอย่างไม่เข้าใจก่อนจะมองตามสายตานั้นมาที่ร่างของนางพลันดวงตาเรียวรีก็เบิกกว้างด้วยความตกใจมือเรียวทั้งสองยกปิดร่างกายตามสัญชาตญาณพร้อมกับร่างของนางหมุนหันหลังเพื่อกลับไปยังห้องอาบน้ำแต่ไม่ทันการเสียแล้วเพราะท่อนแขนใหญ่ของเด็กหนุ่มโอบนางอีกครั้งพร้อมรั้งร่างของนางเข้าไปหาจนทั้งเขาและนางล้มลงกับที่นอนด้านหลัง

        อ่ะฟ่านเสียอื้ออ

        “แม่เล็กจุ๊บท่านต้องการไม่ใช่หรือ?จุ๊บ”

        เหลียงฟ่านเสียตะโบมจูบคนด้านล่างอย่างหน้าไม่อายและไม่สนใจว่าสถานะของนางจะเป็นภรรยาของบิดาเพราะตอนนี้ร่างกายของเขานั้นร้อนรุ่มไปทั่วร่างเพราะความต้องการในกายที่ตอนนั้นยากจะยับยั้งเขาใช้มือข้างหนึ่งกดแขนของนางทั้งสองแนบไปกับอกจนแบนบี้ ส่วนอีกข้างก็ลูบไล้เนินอูมไร้เส้นขนให้ระคายมือและปากก็ขยี้ริมฝีปากบางอย่างแรงจนรอบริมฝีปากของนางแดงเป็นปื้น

        จ๊วบ จุ๊บ จุ๊บ

        อึก อึกอื้ออออะอื้ออ

        ตุบ ตุบ

        “จ๊วบอื้ออ แม่เล็กท่านทำเป็นปฏิเสธข้าเลย ทั้งที่ร่องท่านมันเยิ้มขนาดนี้”

        เพราะคำพูดของฟ่านเสียทำให้ชีเหนียงต้องก้มมองมือของเขาที่อยู่กลางร่องของนางอย่างเลี่ยงไม่ได้พลันใบหน้าเรียวของนางเห่อร้อนขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

        ‘ช่างน่าอายเสียจริง’

        ชีเหนียงรู้สึกอยากจะแทรกแผ่นดินหนีก่อนจะเงยมองใบหน้าคมครามของคนสูงกว่าโดยไม่รู้ตัวว่าดวงหน้าระเรื่อและนัยน์ตาเยิ้มปรือของนางนั้นมันยั่วเขา

        “จริงอย่างที่ข้าว่าใช่หรือไม่แม่เล็ก”

        “อื้ออึก อืมมเจ้า เจ้าเข้ามาในห้องข้าทำไม” นายหญิงสามยังคงถามคำถามเดิมเมินความน่ารังเกียจของตัวเองที่ทำเรื่องน่าอายและคำถามแกมเย้าแหย่ของเขาที่จะเอาคำตอบจากนางถึงสองรอบ

        ปากหนายกยิ้มขึ้นพร้อมใบหน้าคมครามที่โน้มเข้ามาคนตัวบางกว่าพร้อมกับมือข้างที่อยู่ใกล้เนื้ออูมแหย่เข้าไปในร่องฉ่ำของนางอีกครั้งแล้วกล่าวเหตุผลที่ทำให้เข้าเข้ามาอยู่ในเรือนของภรรยาคนที่สามของบิดา

        “ก็ในเมื่อบิดาข้าละเลยท่านบุตรที่ดีเช่นข้าเห็นเข้าก็ต้องช่วยท่านคลายเหงาอย่างไรเล่าแม่เล็ก”

        ท่าทางทีเล่นทีจริงเหล่านั้นของเด็กหนุ่มทำสตรีที่ร้างราเรื่องอย่างว่าและบุรุษมานานอย่างนางหวั่นไหวไม่น้อยแต่ก็เพียงไม่นานเท่านั้นที่นางรู้สึกเช่นนั้นเพราะเวลาต่อมาความรู้สึกเสียววูบก็เข้ามาแทนที่ร่องสวาทกลางกายเต็มไปด้วยก้านนิ้วยาวของชายหนุ่มที่ขยับเข้าออกเป็นจังหวะ

        ความรู้สึกวาบหวามที่สามีเคยสร้างให้เมื่อครั้งอดีตเริ่มกลับมาอีกครั้งพร้อมกับที่ร่างกายตอบสนองกลับไปตามธรรมชาติราวกับว่าร่างกายของนางคุ้นเคยกับเขาอย่างดี

        “อืมมซี้ดด เจ้าเป็นเด็กดีเช่นนี้ข้าต้องขอบคุณหรือไม่”คนร่างเล็กแต่ไม่ไร้ประสบการณ์ตอบโต้กลับไปพร้อมกับสีหน้าท่าทางของนางเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงสายตาเย้ายวนช้อนมองดวงตาคมของคนอายุน้อยกว่าพลางเอ่ยคำถามที่ไม่ว่าอย่างไรคำตอบของมันก็มีเพียงอย่างเดียวนั่นก็คือ ใช่

        “ไม่ใช่ว่าท่านรู้คำตอบอยู่แล้วหรือแม่เล็ก”

        สิ้นเสียงทุ้มของฟ่านเสียใบหน้าของพวกเขาก็เคลื่อนเข้ากันพร้อมมอบจูบดื่มให้กันด้วยความกระหายส่วนร่างกายท่อนล่างของชีเหนียงก็ตอบรับก้านนิ้วยาวทั้งสองของบุตรชายสามีอย่างดีราวกับว่าสิ่งนี้คือสิ่งที่นางต้องการและโหยหามานาน

        ร่างกายบอบบางสั่นเกร็งโดยที่นางไม่อาจห้ามหยาดน้ำใสไหลเยิ้มออกมาจากร่องสวาทอ่อนนุ่มเปื้อนเต็มมือเด็กชายวัยสิบหกพร้อมกับโพรงเนื้ออ่อนนุ่มบีบรัดก้านนิ้วยาวแน่นบ่งบอกว่าเจ้าของร่างกำลังเข้าใกล้ฝั่งฝันในไม่ช้า

        “อื้ออ่ะอ่ะฟ่านเสีย อื้ออ ข้าไม่ไหว ไม่ไหวแล้วอื้ออ อ่ะ อูยยยไหลแล้วน้ำในร่องข้าไหลออกมาแล้ว อื้ออ อร้างงง”

        ปลายเท้าขาวเรียวเขย่งด้วยความกระสันก่อนร่างบอบบางจะสั่นกระตุกแรงปล่อยสายน้ำเสียวแตกกระเซ็นใส่มือสากของเด็กที่ยังคงขยับนิ้วเร็วไม่สนใจท่าทางทุกทรมานของภรรยาคนที่สามของบิดา

        “อือออจ๊วบท่านแม่หากท่านร้องดังกว่านี้ เห็นทีบ่าวจะมากันหมดนะขอรับ อื้ออ ซี้ดด”

        “อ่ะอ่ะอื้ออ ก็เจ้า เจ้าเป็นคนทำข้าเสียวนี่ อื้ออ อร้างอ่ะ”

        “อร้า..แต่นี่พึ่งเริ่มเองนะแม่เล็ก”