ยอดคุณพ่อขั้นเทพ

    บทที่ 9 : ยันต์วิเศษ

    ยันต์วิเศษ
    ชายชราที่นั่งบนรถเข็นวีลแชร์ เห็นได้ชัดว่าสองขาขยับไม่ได้ ไม่อย่างนั้นเขาคงจะไม่จำเป็นที่จะต้องนั่งอยู่บนรถเข็นวีลแชร์ให้ลูกของตัวเองเข็นแบบนี้
    เขามองยันต์บนแผงตรงหน้า พลันถูกความสวยงามวิจิตราของยันต์ดึงดูด ต้องเงยหน้ามองหลินเฉินแล้วถามราคาออกมา
    “พ่อหนุ่ม ยันต์พวกนี้ราคาเท่าไหร่?”
    หลินเฉินตอบเสียงเรียบ “แผ่นละห้าหมื่นหยวน”
    ได้ฟังคำตอบของหลินเฉิน ชายชรารู้สึกอึ้งเล็กน้อย ตลอดชีวิตของเขาไหนเลยจะเคยพบกับยันต์ที่มีราคามากขนาดนี้
    หญิงสาวที่มาด้วยกันกับชายชรา ต้องขมวดคิ้วขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ เธอมองหลินเฉินด้วยสายตาที่บ่งบอกออกมาอย่างชัดเจนว่า ‘คนโลภ’
    ในความคิดของเธอ ดูเหมือนว่าหลินเฉินจะรู้ว่าพวกเธอเป็นคนมีฐานะจากการแต่งตัว จึงได้คิดที่จะขายยันต์ในราคาที่สูงลิบลิ่ว เพื่อจะฟันกำไรมหาศาลให้ตัวเอง
    อย่างไรก็ตาม เธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เงินห้าหมื่นหยวนไม่ได้มากมายอะไรกับตระกูลของเธอ ถ้าพ่อของเธออยากซื้อ เธอก็ไม่คิดห้าม เพราะมันเป็นความต้องการของพ่อเธอ
    แต่เธอคงจะไม่มีทางรู้ว่า หลินเฉินไม่ได้คิดที่จะฟันกำไรจากเธอเลย เขาขายตามราคาที่เขาคิดไว้แต่แรกต่างหาก
    ชายชราหลังจากหายอึ้ง เขาก็ก้มหน้าลงมองยันต์ “ขอฉันจับดูก่อนได้ไหม?”
    “ตามสบาย” หลินเฉินตอบ
    ชายชราไม่เห็นว่าราคาห้าหมื่นหยวนแพงสำหรับเขา แต่เขาจะไม่ยอมเสียเงินโดยเปล่าประโยชน์เด็ดขาด ถ้าอะไรถูกใจเขา เขาก็ซื้อ ถ้าอะไรไม่ถูกใจ เขาก็ไม่ซื้อ
    ส่วนพวกคนที่คิดจะมาเอาเปรียบเขายิ่งแล้วใหญ่ เขาไม่ใช่คนโง่ ไม่มีทางยอมให้ถูกเอาเปรียบโดยเด็ดขาด หากเขาเห็นว่ายันต์ที่หลินเฉินขาย มีค่าพอในสายตาของเขา เขาก็จะซื้อมันในราคาห้าหมื่นหยวน แต่ถ้าไม่มีค่าพอ อย่าได้หวังเลยว่าจะได้สักหยวนจากเขา
    ชายชราค่อยๆ หยิบยันต์แผ่นหนึ่งขึ้นมาดู แต่ในทันทีที่สัมผัสแผ่นยันต์ ดวงตาของเขาก็สั่นไหว เต็มไปด้วยความประหลาดใจ เขารู้สึกสดชื่นเย็นสบายขึ้นมา
    “ยันต์ดี!” ชายชราอดพูดออกมาไม่ได้ มองหลินเฉินอีกครั้ง แล้วถาม “นี่คือยันต์อะไร?”
    จากปฏิกิริยาการแสดงออกแบบนี้ เป็นที่แน่นอนว่าชายชราต้องการซื้อยันต์แน่นอน อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะซื้อ เขาต้องการรู้ก่อนว่ามันคือยันต์อะไร
    เขาเองก็พอมีความรู้เรื่องยันต์อยู่บ้าง รู้ว่ายันต์มีหลายรูปแบบ ยันต์ทำให้จิตใจสงบ ยันต์ขับไล่วิญญาณร้าย ยันต์ป้องกันอะไรทำนองนี้
    “ยันต์รักษา” หลินเฉินตอบอย่างไร้ความรู้สึก
    “ยันต์รักษาเหรอ?” ชายชราขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่แค่ครู่เดียวก็คลายออก “อย่างนี้เอง”
    เขาเข้าใจว่ามันเป็นยันต์รักษาโรคเล็กๆ น้อยๆ เพราะเพียงสัมผัสก็ทำให้รู้สึกสดชื่นเย็นสบายได้แล้ว เขาลองหยิบยันต์อีกสามแผ่นขึ้นมาจับดู พบว่ามันให้ความรู้สึกแบบเดียวกัน จากนั้นมองไปยังกล่องเก็บยันต์ “ยันต์พวกนั้นก็เป็นยันต์รักษา?”
    ด้วยความรู้สึกสดชื่นเย็นสบาย เขาจึงอยากซื้อมันทั้งหมด
    หลินเฉินส่ายหน้า “ไม่ใช่ มีเพียงแค่สองแผ่นที่เป็นยันต์รักษา อีกสองแผ่นเป็นยันต์ป้องกัน ส่วนพวกนั้นแก็แค่ยันต์ขยะ”
    ได้ยินคำพูดของหลินเฉินชายชราชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ เขาไม่คิดว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะเป็นคนที่ตรงไปตรงมาขนาดนี้ ซึ่งมันทำให้เขาถูกใจ
    “ซื้อ! ฉันเอายันต์สี่แผ่นนี้”
    “สองแสนหยวน” หลินเฉินมีรอยยิ้มเล็กน้อย เมื่อยันต์ขายได้
    “หว่านเอ๋อร์จ่ายเงินให้เขา” ชายชราบอกลูกสาวของตัวเอว
    หญิงสาวสวยก้าวมาข้างหน้าในทันที “ขอคิวอาร์โค้ดบัญชีของคุณ ฉันจะโอนเงินให้”
    แม้ปากจะพูดออกมาแบบนี้ แต่เธอก็คิดไม่ถึงเลยว่าพ่อของเธอจะซื้อยันต์พวกนี้จริงๆ
    หลินเฉินนิ่งเงียบไป ก่อนตอบ “ผมไม่มีมีบัญชีธนาคาร ขอเป็นเงินสดได้ไหม?”
    หญิงสาวสวยหันไปมองพ่อเธอ ซึ่งอีกฝ่ายพยักหน้าให้ เธอจึงโทรไปหาคนขับรถของเธอให้นำเงินสดที่อยู่ในรถมา
    “รอสักครู่ ฉันโทรบอกคนให้นำเงินมาแล้ว”
    หลินเฉินพยักหน้าโดยไม่พูดอะไร
    ห้านาทีต่อมา ชายวัยกลางคนในชุดสูทสีดำก็เดินเข้ามา ในมือของเขาถือกระเป๋าใส่เงินใบหนึ่งมา เมื่อมาถึงตรงหน้าของฉู่หว่านเอ๋อร์ เขาก็โค้งตัวลง ส่งกระเป๋าให้ “นี่ครับคุณหนู”
    ฉู่หว่านเอ๋อร์รับกระเป๋ามา ไม่ได้เปิดดู เธอส่งมันให้กับหลินเฉิน “นี่เงินสดสองแสนหยวน”
    “ขอบคุณ” หลินเฉินรับไปด้วยรอยยิ้ม หันไปพูดกับชายชรา “ยันต์สี่แผ่นนี้เป็นของคุณแล้ว”
    “พ่อหนุ่ม เธอชื่ออะไร ยังมียันต์พวกนี้อีกไหม?” ชายชราถาม ดูเหมือนว่าเขาต้องการที่จะซื้อยันต์อีก
    “พอมีอยู่บ้าง แต่ไม่ขายแล้ว” หลินเฉินตอบส่งๆ พลางก้าวเดินออกไปจากแผงลอย เมื่อขายยันต์ได้แล้ว เขาก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องอยู่ที่นี่อีก
    แต่พอก้าวออกไปได้สองสามก้าว เขาก็หันกลับมามองชายชรา พูดออกมาว่า “วิธีใช้ยันต์รักษาเพียงแปะติดมันไว้กับร่างกายตรงจุดที่จะรักษาแล้วพูดคำว่า ‘ปลดปล่อย’ ส่วนยันต์ป้องกันให้เก็บมันไว้กับตัว เมื่อเจอกับอันตรายถึงชีวิต มันสามารถช่วยป้องกันได้สามครั้ง”
    พูดจบแล้วก็เดินจากไป
    ฉู่หว่านเอ๋อร์มองหลินเฉินจากไป ต้องหันมองพ่อของเธอ “พ่อคะ ทำไมพ่อซื้อยันต์พวกนี้”
    บอกตามตรงว่าเธอรู้สึกสงสัยมาก ว่าทำไมพ่อของเธอถึงได้ซื้อยันต์พวกนี้
    ชายชรายิ้มไม่ได้ตอบ เพียงพูดออกมาว่า “กลับกันเถอะ เดี๋ยวพ่อเล่าให้ฟัง”
    ฉู่หว่านเอ๋อร์ไม่ได้ถามต่อ เธอพาพ่อของเธอกลับไปที่รถในทันที คนขับรถเองก็ตามมาด้วย
    แผงขายของโบราณที่อยู่ใกล้ๆ กับแผงขายยันต์ของเหล่าไช่ต่างอ้าปากตาค้าง ตกตะลึงมากที่เห็นหลินเฉินขายยันต์ได้ถึงสองแสนหยวน ภายในใจของพวกเขา แน่นอนว่ารู้สึกอิจฉาจนตาแทบจะลุกเป็นไฟ แต่นอกจากอิจฉาแล้ว พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้
    ชายชราและฉู่หว่านเอ๋อร์ในตอนนี้กำลังนั่งอยู่ในรถลีมูซีน ขณะที่รถแล่นไปบนถนน ชายชราได้ให้ลูกสาวสัมผัสแผ่นยันต์ดู
    “นี่มัน!” ฉู่หว่านเอ๋อร์ตกใจในทันที เมื่อเธอรู้สึกถึงความสดชื่นเย็นสบาย ในเวลานี้เองที่เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมพ่อของเธอถึงยอมซื้อยันพวกนี้
    “ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ลองใช้ยันต์รักษาดูสักแผ่นก็แล้วกันว่ามันจะเป็นยังไง” ชายชราสนใจในคำพูดของหลินเฉินไม่น้อย เขาจึงอยากที่จะลองใช้ดู เขานำยันต์รักษาแผ่นหนึ่งไปวางไว้ที่ขาข้างซ้ายของตัวเอง จากนั้นพูดว่า “ปลดปล่อย”
    ทันใดนั้นยันต์ก็เปล่งแสงสีฟ้าอ่อนออกมา ค่อยๆ จมลงไปในขาซ้ายของชายชรา
    ชายชราตกใจที่เห็นภาพนี้ แต่เพียงแค่พริบตาเดียว ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นตกตะลึง ดวงตาเบิกกว้างขึ้นจนแทบจะถลนออกมา
    “นะ...นี่!” ริมฝีปากของชายชราเปิดขึ้น ส่งเสียงสั่นเครือออกมา ก่อนที่เขาจะรีบใช้ยันต์รักษาอีกแผ่นหนึ่งกับขาตัวเอง ใบหน้าเริ่มแสดงออกมาถึงความตื่นเต้นอันบ้าคลั่ง
    “พ่อ เกิดอะไรขึ้น?” ฉู่หว่านเอ๋อร์แปลกใจกับท่าทีที่แสดงออกมาของผู้เป็นพ่อ
    “หยุดรถ!” ชายชราไม่สนใจคำถามของลูกสาว เขาสั่งให้คนขับรถหยุดรถ
    คนขับรถขับรถแอบริมทาง ก่อนหยุดลงตามคำสั่ง ชายชรารีบเปิดประตูรถ จากนั้นก้าวเดินลงจากรถไปยืนที่พื้น เขายืนได้ เขาใช้ขาทั้งสองข้างของตัวเองได้แล้ว น้ำตาไหลออกมาจากสองตาของเขา ต้องโห่ร้องออกมาว่า “ยันต์วิเศษๆ” อยู่ซ้ำๆ ราวกับคนบ้า!
    จบบทที่ 9