วิถีปราณผกผัน: คู่มือเยียวยาชีวิต
ตอนที่ 16: ควันพิษผลาญิญญาและการตื่นของอสูรา
บรรยากาศภายในลานชุมนุมยอดเขาหิมะัเร้นกายเต็มไปด้วยความตึงเครียด ผู้นำสำนักและเหล่าจอมยุทธ์จากทั่วทุกมุมโลกต่างนั่งประจำตำแหน่งบนอัฒจันทร์หินโบราณ ขณะที่พิธีเปิดงานกำลังดำเนินไป เสียงระฆังบนยอดเขากลับดังเหง่งห่างผิดจังหวะขึ้นอย่างฉับพลัน!
ครืนนน—!
แผ่นดินใต้เท้าของทุกคนสั่นะเือย่างรุนแรง ลานหินอ่อนปริแตกออกเป็รอยร้าวสายใหญ่ หมอกควันสีดำอมเขียวมืดมนพุ่งทะลักขึ้นมาจากรอยแตกดุจลาวาพิษ กลิ่นอายเน่าเปื่อยและควันพิษกัดกร่อนแผ่กระจายไปทั่วรัศมีสิบกิโลเมตรในเสี้ยววินาที!
"อั่ก! นี่มันควันพิษอะไรกัน?! พลังปราณในร่างของฉัน... มันกำลังถูกสลาย!"
"ช่วยด้วย! ร่างกายของฉันชาไปหมดแล้ว! เคลื่อนไหวไม่ได้!"
เสียงร้องครวญครางและตื่นตระหนกดังระงมไปทั่วโถงชุมนุม เหล่ายอดฝีมือและผู้นำสำนักใหญ่ที่เคยเหยียบย่ำฟ้าดิน บัดนี้ต่างพากันล้มทรุดลงกับพื้น กระอักเืสีดำออกมาอย่างสิ้นท่า เมื่อพิษสลายปราณแฝงอักขระอธรรมกัดกร่อนจุดชีพจรจนไม่สามารถโคจรพลังได้!
บนหลังคาคฤหาสน์โบราณ ร่างของชายสวมหน้ากากอสูรสีทอง "โอโรจิ" ประธานสมาคมไร้หน้า ค่อยๆ ลอยตัวขึ้นกลางอากาศ หัวเราะแหลมสูงดังก้องฟ้า
โอโรจิ: "ฮ่าๆๆ! เหล่ายอดฝีมือและหมอปราณผู้โง่เขลา! พิษนี้คือ 'หมอกพิษผลาญิญญา' ที่สกัดจากเืของ 'อสูรพิษา' ที่หลับใหลอยู่ใตู้เานี้! ต่อให้พวกแกจะมีพลังปราณระดับสูงส่งแค่ไหน หากสูดดมเข้าไปแม้เพียงอณูเดียว จุดชีพจรก็จะถูกย่อยสลายกลายเป็น้ำเน่าภายในหนึ่งชั่วโมง!"
เฉินหลงและพลตรีวิทูรที่ยืนอยู่ข้างนนท์เริ่มหน้าซีดลง ร่างกายสั่นสะท้านจากพิษร้ายแรงที่เริ่มกัดกร่อน
เฉินหลง (กัดฟันเกร็งพลังคุ้มกาย): "นนท์... พิษนี้รุนแรงเกินไป! มันไม่เพียงแต่กัดกร่อนร่างกาย แต่มันกลืนกินได้กระทั่งพลังจิติญญา!"
นนท์ยื่นมือไปแตะที่แผ่นหลังของเฉินหลงและพลตรีวิทูร ส่งละอองปราณัฟ้าสีทองเข้าขจัดและสร้างกรอบป้องกันพิษให้แก่ทั้งสองคนอย่างง่ายดาย
นนท์ (ยิ้มบางๆ ั์ตาสีทองส่องประกายวาววับ): "ไม่ต้องกังวลครับคุณเฉิน พลตรี... พิษนี้อาจเป็ฝันร้ายสำหรับคนอื่น แต่สำหรับผม... มันคือ 'มหาโภชนาการ' ที่ไร้ขีดจำกัด!"
ครืนนน—!
พื้นดินใจกลางลานชุมนุมทรุดตัวลงอย่างสมบูรณ์ เผยให้เห็นศีรษะงูั์ขนาดเท่าตึกสามชั้น ร่างกายครอบคลุมด้วยเกล็ดหินสีดำสนิท ั์ตาสีแดงเืส่องสว่างน่ากลัว มันคือ "อสูรพิษา" ที่ถูกปลุกขึ้นมาจากความมืด! มันอ้าปากกว้าง พ่นไอพิษสีเขียวเข้มข้นมหาศาลออกมาปกคลุมท้องฟ้าเหนือยอดเขาจนกลายเป็มืดมิดดุจเที่ยงคืน!
โอโรจิ (ทะยานลงมาสวมรอยบนหัวงูั์): "จงยอมรับชะตากรรมซะ! กลายมาเป็พลังชีวิตให้อสูราเพื่อสถาปนายุคสมัยใหม่ของสมาคมไร้หน้า!"
ในขณะที่ทุกคนบนยอดเขากำลังสิ้นหวังและรอคอยความตาย ร่างของหมอหนุ่มในชุดโค้ตสีดำยาวกลับก้าวเดินออกไปใจกลางลานประลองอย่างสงบนิ่ง ทุกก้าวที่นนท์เหยียบลงบนพื้นดินที่เปื้อนควันพิษ ละอองแสงสีทองจางๆ จะแผ่ขยายออกรอบตัว ดุจดอกบัวทองคำที่เบ่งบานท่ามกลางตมเน่า!
โอโรจิหรี่ตาลง มองลงมาจากบนหัวงูั์ด้วยความประหลาดใจ: "แกเป็ใคร?! ทำไมถึงไม่ได้รับผลกระทบจากหมอกพิษผลาญิญญา?!"
นนท์ยกมือขวาขึ้นซุกไว้ในกระเป๋าเสื้อ ยืนมองโอโรจิและอสูรพิษาด้วยสายตาเยือกเย็นเบื้องสูง
นนท์: "ประธานสมาคมไร้หน้า... คุณอุตส่าห์ปลุกอสูรตนนี้ขึ้นมา เพื่อปล่อยพิษกระจอกๆ แค่นี้งั้นหรือครับ?"
โอโรจิ (โทสะปะทุขึ้นทันที): "ว่ายังไงนะ?! อวดดีนักนะเ้าเด็กน้อย! ในเมื่ออยากตายไวนัก อสูรา... เขมือบมันซะ!"
โฮก—!
อสูรพิษาส่งเสียงคำรามะเืขวัญ พุ่งอ้าปากกว้างโถมเข้าหานนท์ พร้อมกับพ่นพายุพิษสีดำทมิฬเข้มข้นใส่ร่างของนนท์ตรงๆ!
ตูมมม—!
หมอกพิษะเิครอบคลุมร่างของนนท์จนมองไม่เห็นสิ่งใด เหล่ายอดฝีมือต่างพากันถอนหายใจด้วยความสงสาร นึกว่าหมอหนุ่มคนนี้ต้องกลายเป็น้ำเน่าไปแล้วแน่ๆ
ทว่า ในเสี้ยววินาทีต่อมา...
วูบ—!
พายุพิษสีดำเข้มข้นทั้งหมดกลับหมุนวนเป็รูปหลุมดำมหาศาล พุ่งทะลักเข้าสู่ฝ่ามือขวาของนนท์อย่างบ้าคลั่ง! แสงสีทองสว่างไสวปะทุขึ้นจากร่างของนนท์ ดุจดวงอาทิตย์จุติลงมาบนยอดเขาหิมะ!
อักขระัฟ้าบนข้อมือของนนท์สว่างไสวขึ้นจนกลายเป็ลวดลายัทองสลักลงบนิัอย่างสมบูรณ์แบบ! นนท์กระตุ้นเคล็ดวิชาผกผันระดับสูงสุด กลั่นสลายหมอกพิษของอสูราอย่างโเี้!
กรอบ! กรอบ! กรอบ!
เสียงกลั่นสลายพิษดังสนั่นในห้วงจิต ชี่พิษเน่าเปื่อยของอสูราถูกดูดซับ เปลี่ยนเป็ "ปราณัฟ้าสีทอง" สายมหึมา ไหลพุ่งลงสู่ "ดวงแก้วัฟ้า" ในจุดตันเถียนของนนท์!
ดวงแก้วัฟ้าหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะแตกสลายและควบแน่นใหม่ กลายเป็ "ัฟ้าสีทองตัวน้อย" ที่หมุนเวียนอยู่ในจุดตันเถียนอย่างทรงพลัง!
ข้อความสีทองสว่างวาบขึ้นในความคิดอย่างยิ่งใหญ่:
‘ดูดซับปราณพิษอสูราสำเร็จ: แปรเปลี่ยนเป็ปราณัฟ้า เพิ่มอายุขัยขึ้น 20 ปี!’
‘ระดับปราณัฟ้า: ขั้นที่ 5 (กายาจอมัะ - ระดับไร้พ่าย)’
‘อายุขัยรวมปัจจุบัน: 41 ปี 3 เดือน’
พายุพิษสีดำถูกนนท์ดูดซับจนหมดสิ้น ท้องฟ้าเหนือยอดเขากลับมาสดใสสว่างไสวอีกครั้ง! นนท์ลอยตัวขึ้นสูงกลางอากาศ ั์ตาส่องประกายแสงสีทองบริสุทธิ์ แผ่พละกำลังและความกดดันทรงอำนาจสยบคนทั้งยอดเขา!
โอโรจิ (ตัวสั่นสะท้าน หน้ากากอสูรสีทองปริแตกออกด้วยความกลัว): "เป็... เป็ไปไม่ได้! พิษของอสูราถูกแกกินเข้าไปหมดงั้นเหรอ?! แก... แกเป็ตัวอะไรกันแน่?!"
นนท์ยิ้มมุมปากอย่างสง่างาม ยื่นฝ่ามือขวาออกไปหาโอโรจิและอสูรพิษา
นนท์: "ผมก็นึกว่าจะรุนแรงกว่านี้เสียอีก... ประธานโอโรจิ ถ้านี่คือทั้งหมดที่คุณมี..."
ั์ตาสีทองของนนท์สว่างวาบขึ้นอย่างแหลมคม
นนท์: "งั้นก็เตรียมตัวส่งมอบพลังชีวิตทั้งหมดของพวกคุณ... มาเป็อาหารให้แก่วิถีผกผันของผมได้แล้วครับ!"
11K
![[จบ] กลับมาง้อคุณสามีในยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1712808167_76326715.webp)
