“กองยานผสมรอบสเปชโคโลนีไซด์7 โดนถล่มยับเลยครับ และกองยานผสมภาคอวกาศของเราก็ย่อยยับเช่นกัน ....ฝีมือของกองยานของ พันเอก โลแกนแพทริค หรือที่เรารู้จักกันในนามแบล๊คเลเวียธาน” ... เ้าหน้าที่ฝ่านเสธฯ.รายงานในทค่ประชุมฐานทัพบนดวงจันทร์
“คุณเคยปะทะพวกมันหลายครั้ง มีแนวทางที่จะรับมือพวกมันมั้ย? ผู้การแมกไกว”
พล.อ.เยล ฮาบีซาน อายุ 54 ผู้บัญชาการฐานใหญ่บนนดวงจันทร์ของดาวไพรส์ถาม
“นี่มันถล่มพวกเราจนยศขึ้นเลยเหรอเนี่ย?” ... พ.อ.จูลลี่บ่น
“ผู้การคะ ท่านก็ยศขึ้นเพราะถล่มพวกมันมาก่อนเหมือนกันค่ะ”... พ.จ.ท.โซอี้ เอียงคอกระซิบ
“อ่ะแฮ่ม... ..เอ่อ...พวกมันตั้งใจจะมาท้าทายเราในรอบก่อน เหมือนจงใจจะแสดงให้เห็นว่าพวกมันตอนนี้พร้อมจะบดขยี้ซิกนัสของเราแล้ว แต่ติดที่ว่ายานซิกนัสอยู่ในเขตฐานทัพใหญ่ของดวงจันทร์ค่ะ มันเลยยังไม่ทำอะไร ระหว่างนี้คงวิ่งเดินสายทำลายกองกำลังรบรอบนอกของเราไปเรื่อยๆ”... พ.อ.จูลลี่อธิบาย
“แล้ว ... คือยังไง?....จะปล่อยให้มันถล่มกองยานของเรารอบนอกให้หมดเหรอไง? พวกคุณที่ได้ชื่อว่าเป็หน่วยยานรบที่เก่งที่สุดในตอนนี้ ไม่คิดจะแสดงฝีมือให้ดูหน่อยเหรอไง?”
พันเอก เจอราด โคโรซัส อายุ 45 ผู้การกองยานรบป้องกันฐานทัพดวงจันทร์ถามกลับมายังจูลลี่
“ตอนนี้เอสของเราสองคนไปรับหุ่นใหม่และยุทโธปกรณ์รบที่เราเพิ่งจัดซื้อสั่งสร้างเพิ่มมาค่ะ พวกเขากำลังทำกานทดสอบและปรับแต่งหุ่นที่จะใช้ในการรบครั้งสำคัญ ตอนนี้ยานซิกนัสอย่างมากก็ออกแนวหน้าของกองยานไปรับหน่าศึกได้ แต่จะให้ตระเวนไปไล่จัดการไอ้งูดำตัวใหญ่อย่างโลแกน คงยังทำไม่ได้” ... พ.อ.จูลลี่ รายงานตอบ
“แบบนี้กองยานย่อยของคุณก็ทำประโยชน์อะไรไม่ได้เลยล่ะสิ?” ... พ.อ.เจอราด ฉุนเฉียวใส่
“ถ้านั่นเป็คำถามดิฉันจะตอบให้ค่ะผู้การ แต่ถ้านั่นคือคำเหน็บแนม ดิฉันจะถามกลับถึงผลงานกองยานคุณเหมือนกัน” ...พ.อ.จูลบลี่ขึงขังกลับ
“น..นี่..คุณ!” ... พ.อ.เจอราด อึกอักทั้งที่โมโหมาก
“เอาล่ะๆ พอแล้ว เอาเป็ว่านี่คือคำถามแล้วกัน คุณจะทำยังไง?จะรอแบบนี้หรือจะออกไปล่าพวกมัน?” ... พล.อ.เยล ถาม
“ยานซิกนัสที่ไม่มีเจมินี่อยุ่ด้วย ออกไปก็เอาหัวพวกเราใส่พานให้โลแกนเปล่าๆดิฉันเชื่อว่า ทันทีที่พวกของอิงฟ้าและแมกซ์กลับมา พวกมันจะหยุดโจมตีที่อื่นแล้วมาหาพวกเราซิกนัสเองค่ะ....ไม่สิ...พวกมันต้องมาแน่ค่ะ”... พ.อ.จูลบลี่ ตอบจริงจัง
“แล้วจะทำยังไง? ให้กองยานเราหดหัวอยู่แบบนี้น่ะเหรอ?จะบอกว่ากองยานใหญ่เราต้องกลัวกองยายย่อยๆ ของพวกมันเหรอ?” ...พ.อ.เจอราด ถาม
“คุณสู้เพื่อชัยชนะของเราหรือสู้เพื่อเกียรติยศของเครื่องแบบบนบ่าล่ะคะ? ผู้การโคโรซัส” ...พ.อ.จูลลี่ถาม
“นี่คุณหาว่าผมไม่สนใจชนะแต่สนแค่เกียรติงั้นเหรอ?” ... พ.อ.เจอราด โมโห
“มีวุฒิภาวะด้วยค่ะผู้การ...เื่นี้เกี่ยวถึงผลแพ้ชนะตัดสินกับแม่ทัพของศัตรู และมันจะชีวัดว่าเราจะเอากองยาน หุ่นรบและบุคลากรของเราไปรบแบบเสียเปล่าหรือจะรู้จักอดทนรอที่จะโต้กลับ ที่ผ่านมาพวกดิฉันโต้กลับแบบมีเหตุผลเสมอมา ลองไปตรวจสอบการร่วมรบของพวกเรากับฐานทัพที่ผ่านๆมาได้ค่ะ” ... พ.อ.จูลลี่ตอบเสียงนิ่งมาก
“คุณ!....” ... พ.อ.เจอราดโมโหอีก
“พอแล้ว เจอราด ... อายุเธอยังไม่ 30ก็มีวุฒิภาวะมากกว่าคุณแล้ว อย่างน้อยก็เื่ควบคุมอารมตัวเอง สมแล้วที่เธอนำยานและพวกพ้องเธอรบมาถึงตรงนี้ได้” ... พล.อ.เยล ปรามเจอราดและชมจูลลี่
พ.อ.จูลลี่พยักหน้ารับคำชมของ พล.อ.เยล
“งั้น เราควรตั้งรับ สั่งทุกหน่วย และกองยานรบฐานทัพย่อยในการบัญชาการของเราทั้งหมด ให้ตั้งรับเต็มกำลัง และอย่าตามศัตรูออกไปด้วยสิ่งยั่วยุ ใช้บุคลากรและทรัพยากรอย่างระวัง จบการประชุม”... พล.อ.เยล ออกคำสั่งและจบการประชุม
บีบๆ..
“ท่านคะ ทางเบื้องบนติดต่อมาค่ะ”
ทุกคนนั่งต่อ ยังไม่ลุกจากที่ประชุม
“สวัสดีทุกท่าน”
ภาพที่ขึ้นจอมาคือ พลเอก ริเอะแมกอาเธอร์ ผู้บัญชาการกองทัพอวกาศสหพันธมิตร
เรเรีย รูโดร่า นายกรัฐมนตรีดาวไฟรส์
และ
พระนางชอว์เทียร์ รูโดร่า ราชนีดาวไฟรส์และรั้งตำแหน่งรองเลขาธิการสหพันธมิตร
ทั้งหมดในที่ประชุมใหญ่ลุกขึ้นทำความเคารพ
“ก่อนอื่นของขอบคุณทุกท่านที่วางแผนและลำบากกันมาตลอด”... นายกฯ เรเรีย กล่าว
“ผู้การจูลลี่ แมกไกว ...อืม...ไม่ใช่แค่เด็กเส้นจริงๆ ด้วยสินะ ที่ผ่านมาทำได้ดีมากนะผู้การ พ่อแม่ของคุณต้องภูมิใจแน่ๆ” ... พล.อ.ริเอะ ยิ้มชม
“ไม่หรอกค่ะ ยังคงเป็แค่เด็กเส้นตามที่ทุกคนเข้าใจค่ะ แต่ด้วยสถานการณ์บีบบังคับ และมีพวกพ้องที่ดิฉันเชื่อใจและพวกเค้ายอมร่วมหัวจมท้ายเชื่อใจไปกับดิฉัน จึงมาถึงตรงนี้ได้ค่ะ” ...พ.อ.จูลลี่ตอบยิ้มอย่างหนักแน่นและตาเป็ประกายเมื่อพูดถึงพวกพ้อง
“ผู้การคะ...” ... พ.จ.ท.โซอี้ ยิ้มเอามือปาดน้ำตา
“อื้ม...ไม่เอาดีเข้าตัวไม่เอาชั่วเข้าคนอื่น สมแล้วที่พวกลูกเรือที่ไม่ใช่ทหารทั้งหมดยอมติดตาม”... พล.อ.ริเอะ ยิ้มชมอีก
พ.อ.เจอราดเม้มปากไม่พอใจ
“ท่านนายพล ผู้การ....พวกเรา ชนะได้มั้ย?” ... พระนางชอว์เทียร์ทรงถาม
พล.อ.เยล กับ พ.อ.จูลลี่มองหน้ากันแล้วหันมาตอบ
“ได้.. พระเ้าข้า / เพคะ”
...............................
ยานเล็กออกมาจากฐานทัพบินขึ้นมานอกเขตแรงดึงดูดต่ำของดวงจันทร์ไปที่ยานซิกนัส จากนั้นต่อเชื่อมทางเข้า
“กัปตันกลับมาแล้ว” ... ลูกเรือดีใจ
พ.จ.ท.โซอี้เล่าเื่ในการประชุมอย่างออกรสจนคนในยานพากันเฮฮาในห้องอาหารและห้องนั่งเล่นของยานลูกเรือพากันชอบใจที่จูลลี่ตอกกลับเจอราดไปได้อย่างสวยงาม และตอบเบื้องบนได้อย่างซ้าซึ้งจับใจ
“ก็แหม...มันจริงนี่ ฉันมาถึงตรงนี้เพราะทุกคน ตะกี้เชื่อมั้ย ใจฉันนี่อยากจะขอเลื่อนยศทุกคนในยานกับท่านผู้บัญชาการทัพอวกาศกับท่านนายกฯและองค์ราชินีเลยนะ แต่.....ไม่กล้าอ่ะ”... พ.อ.จูลลี่ยิ้ม
“แค่นี้ก็ดีแล้วครับ กัปตัน พวกเราได้ยศกันไม่นานนี้ ไม่มีใครยศขึ้นในปีเดียวกันแบบนี้หรอกนะครับ แล้วนี่เขาเพิ่งให้ยศพันเอกกับกัปตันไปหลังได้พันโทไม่นาน ขออีกก็น่าเกลียดแย่” ... ร.ต.นิยมพูดแล้วกระดกแก้วน้ำอัดลม
จากนั้นก็พากันหัวเราะ
“ได้ข่าวอิงฟ้ามั้ย?” ... ร.ต.นิยมถามกัปตัน
“ค่ะ พวกนั้นถึงได้หลายวันแล้วกำลังปรับแต่งจิเมนีให้อยู่ในสภาพที่แท้จริง เขาว่างั้นนะคะ แล้ว....เห็นว่าคุณเคทนำข้อมูลของหุ่นทุกตัวทางนี้ไปสั่งพาวเวอร์อัพ จี•วาสเชอร์จะส่งตัวใหม่แต่รูปทรงเดิมมา ทันทีที่มาถึง ตัวเดิมจะส่งให้กองยานอื่นใช้ ส่วนวาสเชอร์ของเอคิจิกับจิมมี่ก็จะส่งมาให้เป็วาสเชอร์คัสตอม นี่ค่ะข้อมูลที่คุณเคทส่งมา” ... พ.อ.จูลลี่ส่งให้ ร.ต.นิยม
“โอ...นี่มัน....” ... ร.ต.นิยมรอที่จะเปิดเครื่องพวกมันไม่ไหวแล้ว
...........
ยานซินัสที่ไม่มีแมกซ์ ทำให้ พ.ต.บนชู ฟิตร่างกายฝึกซ้อม
เอคิจิตามเข้ามาเพื่อแอบดูการเปลี่ยนเสื้อผ้า เขาอยากดูอีกครั้งที่สอง แต่ผิดคาด วันนี้ไม่เจอใคร
“แปลกมาก ปกติซ้อมเสร็จจะมาอาบน้ำ นี่แยกมาคนเดียวด้วย ผู้พันไปไหนนะ” ... เอคิจิบ่นเบาๆ คนเดียว
“ทำอะไรไอ้หนุ่มแว่น....”
เสียงมาจากข้างหลังเอคิจิใจตกวูบไปที่ตาตุ่ม
ร.ต.เกรซ มารุติ เข้ามาข้างหลัง ยืนสวมกางเกงในตัวเดียว
“ค...ค..คุณเกรซเข้ามาั้แ่เมื่อไหร่? แล้ว.....ถอดไวจัง?”
“ฉันน่ะมาถึงได้แป๊บนึงแล้วเห็นนายดูมีสมาธิ .... เลยไม่อยากกวน ถอดสปอร์ตบรามันตนนี้แหล่ะ ว่าแต่นายมาแอบส่องลอคเกอร์ตรงนั้นมันของผู้พันนี่ ..... ไม่ไหวเลยนะ ผู้พันยกเนื้อตัวให้แมกซ์แล้วรู้ป่าว”
“ห๊า...ไอ้แมกซ์ หนอยทำไมมันต้องได้ของดีไปอยู่เรื่อย กัปตันมันก็ล่อไปแล้ว”
“อยากเหรอ แข็งเชียว”
เกรซ์คว้ามือล้วงเข้ากางเกงวอร์มของเอคิจิไปรูดจับแท่งที่แข็ง
“เอ่อ...อุ..อุ..อ่าห์...คุ..คุณเก..รซ...อูยยย...จะทำอะไนน่ะครับ”
“ให้ฉันช่วยดีกว่า ยังไม่เคยมีประสบการณ์ล่ะสิท่า”
“จ..จะดี..เหรอครับ...?”
“เดี๋ยวแพ้แมกซ์นะ”
“อย่าบอกนะ คุณเกรซกับมันก็...”
“บ้าเหรอ ฉันไม่ได้ไปยุ่งของของกัปตันกับผู้พันหรอกวุ่นวายตาย มานี่....”
พูดแล้วเกรซก็รูดๆ ชักๆ ให้เอคิจิ
เอคิจิทนไม่ไหวลองเอามือจับนมที่เปลือยอยุ่ของเกรซ เกรซไม่เพียงไม่หลบ ยังจับอีกมือเอคิจิไปลูบที่เป้ากางเกงในด้วย
“จะดีเหรอครับ”
“ก่อนจะขึ้นยานมา ฉันก็เลิกกับแฟนไปเป็ปีๆ แล้ว นี่มาตอนนี้นายจะไม่ช่วยฉันอีก...ใจแคบนะตาแว่น”
“ช่วยครับ”
เอคิจิล้วงมือในกางเกงใน ััที่ไม่เคยรู้ก็ได้รู้ มือเขาจับโหนกนี่ร้อนผ่าว นุ่มมือผิดจากกล้ามเนื้อที่แข็งส่วนอื่นๆของเกรซ แถมขนก็นุ่มปนสาก บรรยายไม่ถูก เขาจับลูบเป็การใหญ่ทั้งนมและโหนก
เกรซจูบเอคิจิ
“ไอ้หนุ่ม ที่นี่เดี๋ยวมีคนมา มันไม่เหมือนในหนังโป๊หรือในหนังสือการ์ตูนที่คนจะเอากันโดยไม่มีคนมารู้เห็นนะ มา...มาห้องฉัน”
“ไม่อาบน้ำแล้วเหรอครับ?”
“จะเปิดวิงหรือจะให้ฉันอาบ”
“เปิดครับ เปิดๆๆๆ”
.......
ลิ้นของเอคิจิโดนเกรซคอนโทรลไว้หมดสิ้นกวักมารัดรูดดุดตามแต่ในจนเอคิจิเคลิ้ม การจูบคือเซ็กส์ชนิดหนึ่งก็มาปานหากคุณจูบเป็และเธอหรือเขาคนนั้นให้ความร่วมมือไปในทางเดียวกัน เอคิจิลองล้วงในกลีบที่เยิ้มด้วยเมือกใสปนขาวนิดของเกรซ เขาลองกวักมือขึ้นแบบหนังโป๊ เกรซแขม่วหน้าท้องด้วยความเสียวทันทีซิกแพคอ่อนๆ ขึ้นมาที่ท้องให้เห็น เอคิจิดูดนมที่ไม่ใหญ่มากของเกรซแต่ก็นุ่มปากดนุ่มมือ
เกรซลองก้มไปดูดแท่งให้ เอคิจิคราวกระเส่าออกมาทันทีมือขยำผมเผ้าเกรซและไล่ละมือลูบหลังจับนมเกรซเป็การใหญ่
“อย่าเพิ่งแตก จะแตกมาแตกในนี้”
เกรซนั่งคร่อมจับแท่งเอคิจิจ่อรูตัวเองแล้วคร่อมรูสวบลงไป
“อ่าห์”
ทั้งคู่ร้องพร้อมกัน ััร้อนจากเครื่องเพศของกันและกันทำเอาเสียวซ่าน คนหนึ่งไม่เคยคนหนึ่งอดมานาน
ตอนนี้ระดมใส่กันไม่ยั้งคนหนึ่งเด้งขึ้นสวน อีกคนขย่มขึ้นลงกดบดบี้ลงมา ครั้งแรกปะทะอดอยากมานาน ทำเอาแตกเกร็งเสียงไปพร้อมกันเกรว?เกร็งกระตุกขมิบตอดด้วยความเสร็จเสียวสุดขีดเอคิจิกระฉูดเมือกร้อนแตกในน้ำเชื้อพุ่งขึ้นใส่รูเกรซอย่างรุนแรง
ทั้งคู่ครางและประกบกอดจูบกัน แต่แค่นี้จะพอเหรอ?
แน่นอนไม่พอ ... ทั้งคู่ตะบันใส่กัน เอคิจิปแตกในใส่เกรซอีก 2 น้ำเชื้อ รวมเป็ 3จนเขาที่ผอมแห้งนั้น แทบหมดแรง
……..
เอคิจิไม่พอใจแค่เกรซ ชายหนุ่มที่ได้แอ้มสาวแล้วจะมีความกล้าความมั่นใจคึกคักขึ้นมา เขาอยากได้แอ้มสาวอีกคน อยากตามแมกซ์ให้ทัน
พ.จ.ท.โซอี้ออกเวร เธอกำลังจะไปอาบน้ำเพื่อจะเข้านอน
แกร่ก...
โซอี้เปิดลอคเกอร์ถอดเปลี่ยนเสื้อผ้า เวลานี้ถ้าเทียบเวลาบนดาวแล้วคือยามดึกมากแล้ว ยานที่คนส่วนมากนอนพัก เริ่มเงียบจนได้ยินแต่เสียงเครื่องให้อากาศและเครื่องยนต์ของยาน โซอี้เข้าในคอกกั้นอาลบน้ำจากนั้นเลื่อนบานกั้นแล้วเปิดน้ำ
เธอแยกขาตัวเองแล้วเอานิ้วบี้เม็ดและกลีบของตัวเอง
หญิงสาววัย 25 มีเหรอไม่มีอารมณ์ เอทำงานข้างกัปตันและอยู่บนหอบังคับการอย่างจริงจังมาตอลด จนไม่มีเวลาปลดเปลื้อง บัดนี้ได้ออกกะยามดึกเงียบสงัด แต่มีเสียงแรงดันน้ำและเครื่องยนต์ต่างๆกลบในห้องอาบน้ำแบบนี้ เธอเปิดน้ำฝักบัวแต่ไม่อาบเพื่อกลบเสียง
ความเสียวทวีคูน นิ้วที่สากแข็งล้วงงัดรูเธอได้เสียวซ่านกว่าที่เคยทำมามาก จนอดครางออกมาไม่ได้
แต่เดี๋ยวก่อน
เธอไม่ได้ล้วงมือเข้าไป และมือเธอนุ่มกว่านี้มาก ครั้นลืมตามาพบว่ามีชายร่างผอมกำลังล้วงจนน้ำเธอแฉะดังแจร่ะๆๆๆๆๆๆๆ ออกมา เอไม่มีแรงต่อต้านได้แต่ร้อง อ่ะห์ๆๆๆๆๆๆๆๆตามการกวักล้วงของเขา
“อ่าห์...เอคิจิ ...ไอ้แว่น..แก....โอ่ห์....พอก่อน ...โอ๋ห์.....พอ......ซี๊ดส์ พอแล้วอย่าล้วง...โอวววว.....”
“ไอ้แว่นทำไมเหรอจ้ะ”
“ฉันจะร้อง....”
“ร้องให้คนมาเห็นสภาพเมือกเยิ้ม ใครดูก็คิดว่าเราร่วมใจกันทำเสียว คุณอดมานานให้ผมช่วยนะ”
“ซี๊ด อูยห์ เอามือ...อ่าห์ ออก..ไป....”
แจร่ะๆๆๆๆๆๆๆ
“อ๊า ~~~~~~~~~ ห์”
ปากที่ครางออกมาโดนเอคิจิจูบอุดไว้เขานำเทคนิคลิ้นของเกรซมาใช้ ทำเอาโซอี้เคลิ้มจากการโดนล้วงและโดนบดจูบแลกลิ้น
น้ำนองมืเอคิจิ เอคิจิเอาเมือกในมือมาทานมโซอี้แล้วดูดจนโซอี้สะดุ้งแล้วเอาเมือกมาทาปากทาหน้าโซอี้แล้วจูบเลีบเมือก
“อุก!!!” ...โซอี้สะดุ้งก้มลงมอง
เอคิจิสอดแท่งเรียวขรุขระแต่หัวบานขึ้นมา เธอตัวเตี้ยสุดในเกณฑ์ความสูงมาตรฐานของทหาร ดังนั้นการที่เอคิจิเสยเสียบเธอจนลอยขึ้นมาทำเอาเธอกึ่งจุกกึ่งเสียวจี๊ดทีเดียวเอคิจิแรงไม่พอจะยกสาว แต่ถ้าเป็โวอี้ที่ตัวเล็กและเบา เขายกไหว เขายกขาเธอขึ้นมาแล้วดันหลังเธอแนบกำแพงพิงยันไว้ จากนั้นเสยตะบันเอวใส่สอดเสียบแท่งจวู๋เขาเข้าผลุบๆ พรวดๆ ออกรูของเธออย่างรัวและรวดเร็วจนโซอี้ต้องเอวมือปิดปากไม่ให้ตัวเองร้อง พอเสียวจนทนไม่ไหวก็ละมือจากปากมาคล้องคอเอคิจิเอคิจิบดปากจูบ
ทั้งคู่ก้มลงดูกลีบน้อยๆ ขนไม่ไม่แผ่กว้างแต่ยาวของเธอโดนแท่งขรุขระที่ไม่ใหญ่เกินแต่หัวบานของเอคิจิมุดผลุบเข้าๆออกอย่างสนุกสนาน หัวบานครูดเงี่ยงของมันกับผนังรูรอบด้านจนเธอแตกไปไม่รู้กี่น้ำ
เอคิจิเร่งสุดขีดจนโซอี้กอดเขาแน่น น้ำเชื้อแตกแล้ว แตกในใส่สาวน้อยร่างเล็กคนนี้
โซอี้โดนโอตาคุผอมแห้งที่เคยดูถูกดูแคลนไว้ตอนแรกๆยัดเยียดความเป็ชายใส่ตัวเธอ
เอคิจิถอดแท่งออกมาให้เธอดูน้ำเชื้อขาวข้นไหลย้อยลงมาจากรูกลีบของเอ จนเธอครางออกมาเขาใส่ไปใหม่แล้วอาบน้ำใต้ฝักบัวไปเอาเธอไป
น้ำที่สองออกมาหลังจากอาบน้ำเสร็จ .... เอคิจิปลอบโซอี้สารพัด
เพียะ!!
โซอี้ตบหน้าไปฉาดใหญ่ เอคิจิดึงโซอี้มาจูบทั้งที่เปลือย
“อีบ..ไม่นะ...อุ๊บ.....อือ.......อืม.....ม.ม.ม”
โซอี้ละลายในที่สุด เธอแยงลิ้นตัวเองไปในปากเอคิจิด้วยขณะจูบแล้วควานลิ้นพันกับลิ้นเขาแถมดูดลิ้นเขาตอนเขาสอดลิ้นมา
มาถึงตรงนี้จะว่าปลุกปล้ำขืนใจไม่ได้แล้ว โซอี้เองก็รู้ดี เล่าให้ใครฟัง หากสืบสาวว่าตนก็แลกลิ้นด้วย ก็สมยอมแล้วชัดๆ
“ผมค้างที่ห้องนะ”
“ไม่ได้ย่ะ”
“ทำไมล่ะ?”
โซอี้ใส่เสื้อผ้าเสร็จเดินออกมา เอคิจิคว้ามากอด แล้วหอมแก้มฟอดใหญ่ ให้ผมนอนด้วยนะ คนดี”
“จิ๊ส์ ... ไม่ได้ ...ฉันไม่ได้เป็....”
จุ๊บส์
เอคิจิจูบโซอี้อีกทีโดยการช้อนก้นเธอแล้วดึงขึ้นมาจูบปาก
ในสภาวะซีโร่กราวิตี้แบบนี้ไม่เปลืองแรงเลย
“บ้า...ถ้าใครมาเห็นเข้า.......”
โซอี้มองหน้าเอคิจิ เห็นเอคิจิมองใคร จึงหันตาม
จ.อ.เอมี่
[ชิปหายแล้ว!! ใครมาเห็นมาเห็น ดันเป็ยัยนี่] … โซอี้หน้าเสียทันทีที่นกรู้ปากสว่างมาเห็นเข้า
จ.อ.เอมี่ยิ้มแล้วรีบจับแฮนด์สไลด์ขอบทางเดินแล้วกดเลื่อนตัวแล่นฉิวไป
ฟิ้วววว
“ตอนนี้แก้ตัวไม่ทันแล้ว ผมค้างนะ”
“นี่มันวันอะไรของฉันวะเนี่ย”
“ผมนอนด้วยนะ วันนี้”
“รู้แล้วๆ แค่นอนนะ ถ้าทำอะไรไม่เข้าท่าล่ะก็.......”
หลังจากนั้นโซอี้โดนไปอีก 1 น้ำ ในห้องนอนตัวเองแล้วค่อยหลับไป
...............
“พร้อมยังอิงฟ้า” ... แมกซ์ถาม
“พร้อมค่ะ คุณเคทโอเคมั้ยคะ?”
“จ้ะ คอกพิท ลักซ์ซาร์คของแมกซ์กว้างมากเลย สบายๆ จ้ะ” ... เคทตอบ
“เราจะยิงยาวกันล่ะนะเดินทางสู่ฐานทัพดวงจันทร์!!” ... แมกซ์กดปิดฝากระจกหมวกอวกาศของนอมอลสูท
351
