ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

    ตอนที่ 30

    ตอนที่ 30

    เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)


    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ไม่ได้!! "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐรู้เรื่องที่โทรุจะลงเป็นตัวสำรองให้กับการแข่งแบบทีม โทรุ เม็ก และ นีโร่เป็นคนมาบอกเธอ

    ซึ่งเธอไม่เห็นด้วย แค่นีโร่คนเดียวก็เสี่ยงมากพอที่จะทำให้ความลับเรื่องพลังรั่วไหลแล้ว

    แต่ที่เธออนุญาตให้นีโร่ลงแข่งแบบทีมได้เพราะต้องการให้ประวัติเรื่องพลังของนีโร่ไม่เป็นที่น่าสงสัยมาก

    เนื่องจากช่วง1-2เดือนที่ผ่านมา มีใครบางคนเข้าไปค้นประวัติของนักเรียน Fate Academy

    และประวัติพลังของนีโร่พึ่งถูกสร้างขึ้นเมื่อไม่กี่ปีก่อน ก่อนที่จะเข้าเรียน Fate Academy

    ทำให้ประวัติของนีโร่ยังมีช่องโหว่ เพราะประวัติพลังของนีโร่ยังไม่ได้มีการพิสูจน์ว่าพลังของนีโร่เป็นเรื่องจริงหรือไม่

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐจึงยอมให้นีโร่ลงแข่งแบบทีมเพื่อให้ประวัติพลังที่เธอเป็นคนสร้างขึ้นน่าเชื่อถือมากขึ้น

    แต่สำหรับโทรุ คุณเจ้าหน้าที่รัฐไม่เห็นด้วยแม้ว่าจะลงเป็นตัวสำรองก็ตาม


    เม็ก : " ผมส่งชื่อไปแล้ว คงเปลี่ยนอะไรไม่ได้ "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ฉันทำได้ " เธอพูดและกำลังจะเดินไปจัดการ แต่โทรุดึงมือเธอเอาไว้

    โทรุ : " แค่ตัวสำรองเอง ผมไม่ต้องลงแข่งด้วยซ้ำ "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ถ้ามีใครสักคนในทีมบาดเจ็บจนไม่สามารถลงแข่งได้ เธอก็ต้องเป็นคนลงแข่งนะ "

    นีโร่ : " แค่ไม่บาดเจ็บสาหัสก็พอแล้วนี่ครับ "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " พูดมันก็ง่ายสิ พวกเธอไม่รู้ว่าการแข่งทีมมันสาหัสสากรรจ์แค่ไหน "

    ในอดีตคุณเจ้าหน้าที่รัฐในตอนที่เธอยังเป็นนักเรียนอยู่ เธอเองก็เคยลงแข่งแบบทีม

    แม้แต่เธอที่เป็นนักเรียนระดับหัวกะทิของโรงเรียนกว่าจะชนะในแต่ละรอบก็หนักหนามาก

    ไม่ว่าทั้งสามคนจะพูดยังไงคุณเจ้าหน้าที่รัฐก็ไม่ยอมให้โทรุลงเป็นตัวสำรอง


    เม็ก : " ถ้าผมเอาชนะคุณได้ จะยอมให้โทรุลงเป็นสำรองได้ใช่ไหมครับ "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " จะพูดว่าเอาชนะฉันมันง่ายกว่าหาคนอื่นมาแทนสินะ "

    เม็ก : " ผมเองก็มั่นใจอยู่นะ ว่าจะเอาชนะภายใต้กฎของการแข่ง "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " เอางั้นก็ได้ ถ้าเธอชนะฉันจะปล่อยเรื่องนี้ไป ถ้าแพ้ก็รู้ใช่ไหมว่าอะไรจะตามมา "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐพาทั้งสามไปยังสนามฝึกของเหล่าเจ้าหน้าที่รัฐ

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐให้เม็กใส่อุปกรณ์บางอย่างที่ข้อมือ มันเป็นอุปกรณ์ตรวจจับพลังแบบพิเศษ

    เพื่อป้องกันไม่ให้เม็กแบบใช้พลังก่อนที่จะเริ่มการต่อสู้


    โทรุ : " หาเรื่องวะเม็ก ท่าทางคุณเจ้าหน้าที่รัฐเอาจริงซะด้วย "

    นีโร่ : " นั้นดิ ถ้าขอร้องไปเรื่อยๆ ยังไงคุณลิน่าก็น่าจะยอมนะ "

    เม็ก : " พูดให้กำลังใจสิวะ .................... ตอนนี้เงียบไปเลย ขอทำสมาธิก่อน "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " พร้อมหรือยัง " เดินออกมาพร้อมชุดกันความร้อนแบบเต็มยศ

    ปกติแล้วคุณเจ้าหน้าที่รัฐจะใส่ชุดกันความร้อนแค่ชุดซับในเท่านั้น

    แต่ในการแข่งนี้เธอใส่ชุดกันความร้อนแบบเต็มตัวเพื่อให้ใช้พลังได้ง่ายขึ้นโดยไม่กลัวชุดพัง

    สนามฝึกที่ใช้การสู้มีลักษณะเหมือนกับเวทีการแข่งแบบเดียว โดยเม็กและคุณเจ้าหน้าที่รัฐจะใช้กฎเดียวกันด้วย


    เม็ก : " (สนามกว้าง 20 เมตรเหมือนการแข่งเดียว น่าจะไม่ยากมาก) "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " เอาละนะ " กดปุ่มจับเวลาถอยหลัง 10 ..... 9 ..... 8 ..... 7

    ทั้งสองยืนเผชิญกันโดยรอให้ นาฬิกาจับเวลานับถอยหลังเหลือ 0 วินาที

    เมื่อนาฬิกาจับเวลาถึง 0 วินาที คุณเจ้าหน้าที่รัฐก็ยกมือซ้ายไปทางเม็ก

    พร้อมกับใช้พลังของเธอ เธอสร้างความร้อนขึ้นภายในร่างกายและใช้ความสามารถของรูปพลังจิต

    สร้างจุดความร้อนบนตัวของเม็ก เพียงไม่ถึงเสี้ยววินาที

    เม็กก็หมดสติไป เนื่องจากร่างกายก็เกิดภาวะช็อกเพราะความร้อนแบบเฉียบพลัน

    แต่คุณเจ้าหน้าที่รัฐเองก็คุกเข่าลงกับพื้นเพราะหน้ามืดจนแทบทรงตัวไม่อยู่

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐดูที่มือของตัวเองและพบว่า มือของเธอซีดมากจนแทบจะกลายเป็นสีขาว

    เธอพยายามยืนขึ้นแต่ก็ล้มลงไปคุกเข่าอยู่ดี และสักพักก็ล้มหมดสติไป

    เม็กใช้พลังของตัวเองดึง O2และCo2 ที่อยู่ในร่างกายของคุณเจ้าหน้าที่รัฐออกมาจากร่างกาย

    และพยายามเปลี่ยนน้ำและเลือดภายในร่างให้กลายเป็นอะตอมของแก๊สก่อนจะดึงมันออกจากร่างเช่นกัน

    ทำให้เกิดภาวะโลหิตจางพร้อมกับสมองขาดออกซิเจนในร่างของคุณเจ้าหน้าที่รัฐ

    แต่ด้วยที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐเป็นผู้ใช้พลังรูปแบบกลายพันธุ์ ทำให้เธอมีร่างกายแข็งแรงกว่าคนทั่วไป

    เธอจึงไม่ได้หมดสติไปในทันที แต่มาหมดสติที่หลัง

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    เม็ก : " ............................ เป็นไงบ้างวะ " เม็กได้สติกลับมา

    โทรุ : " มึงแพ้ไง "

    นีโร่ : " แต่คุณลิน่าอนุญาตให้โทรุลงเป็นตัวสำรองแล้ว "

    เม็ก : " คุณเจ้าหน้าที่รัฐไปไหนแล้ว "

    โทรุ : " เธอกลับไปแล้ว พวกเราก็กลับเถอะ มึงลุกไหวปะ "

    ในตอนที่ทั้งสองคนหมดสติไป โทรุและเม็กก็รีบเข้าไปดูอาการ

    เพียงแค่ไม่กี่วินาทีที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐล้มไป เธอก็ลุกขึ้นมาได้


    ก่อนหน้าที่เม็กจะได้สติ

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ฉันอนุญาตให้เธอลงเป็นตัวสำรองก็ได้ ฝากบอกเม็กด้วยว่า เก่งมาก "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐลุกขึ้นมาพร้อมกับจับที่หัวของตัวเอง เหมือนกับว่าเธอมีอาการปวดหัวหรือหน้ามืด

    ก่อนที่เธอจะเดินออกไปจากสนามฝึก ด้านนอกสนามฝึกไอแซกได้ดักรออยู่ด้านนอก


    ไอแซก : " เหลือเชื่อเลยนะ ที่เวสตาคนนั้นล้มลงไปกองกับพื้น "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " อยากล้มลงไปกองกับพื้นอีกคนไหม "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐเป็นคนเรียกไอแซกให้มาดูการต่อสู้ครั้งนี้ เพื่อประเมินความสามารถของเม็ก

    เพราะก่อนหน้านี้ในช่วงการฝึกให้กับนีโร่และโทรุ ไอแซกสนใจในความสามารถของเม็กอย่างมาก

    ไอแซก : " ถ้าไม่มีกฎห้ามฆ่าหรือห้ามทำให้คู่ต่อสู้บาดเจ็บร้ายแรง คงได้มีคนตายแน่ๆ "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ผลลัพธ์เป็นไปตามที่นายคิดหรือเปล่าละ "

    ไอแซก : " ก็เป็นไปตามที่คิดอยู่ เพราะฉันนึกภาพเธอแพ้ใครในสนามไม่ออกจริงๆ "

    .

    .

    .

    .

    (ข้ามช่วงปิดเทอมไปช่วงเปิดเทอม)

    .

    .

    .

    .

    ไมเด้น : " ไม่ใช่ว่า ผู้ปกครองโทรุไม่ยอมให้โทรุลงแข่งไม่ใช่เหรอ "

    เม็ก : " เธอยอมให้โทรุลงเป็นตัวสำรองแล้ว เพราะงั้นไม่มีปัญหา "

    นีโร่ : " เราควรซ้อมทีมไหม "

    เม็ก : " วันนี้ไม่ได้ เพราะพวกเราพึ่งขออนุญาตใช้สนามไปวันนี้เอง คงต้องเป็นพรุ่งนี้ "

    ไมเด้น : " ส่วนเรื่องลงชื่อแข่ง ฉันส่งรายชื่อไปแล้ว คงประกาศผลในอีกวันสองวัน "

    กลุ่มที่จะแข่งแบบทีมได้เตรียมพร้อมทุกอย่างไว้แล้ว เหลือเพียงรอให้ถึงวันแข่งแบบทีมเท่านั้น

    ทั้งสามกำลังชวนกันไปหาที่ซ้อมแบบทีม แต่ทว่าพวกเขาต้องขออนุญาตก่อน

    เพราะไม่อย่างงั้นอาจจะเกิดเหตุการที่ทำให้เสาสัญญาณดังขึ้นมาก็ได้


    กลุ่มนักเรียนหญิง : " โทรุ!! หลังเลิกเรียนว่างไหม "

    โทรุ : " ก็ว่างนะ จะติวสอบตั้งแต่ตอนนี้หรือไง "

    กลุ่มนักเรียนหญิง : " ไม่ใช่ แค่นี้แหละไปก่อนนะ "

    โทรุ : " ........................ ห๊ะ!? อะไรวะ "

    .

    .

    .

    (หลังเลิกเรียน)

    .

    .

    .

    โทรุ : " หลังจากนี้ไปไหนดี? ............. (หันมาหาเพื่อน) .................. หายไปไหนแล้ววะ?? "

    โทรุ เม็ก และ นีโร่กำลังเดินออกจากโรงเรียน แต่พอมาถึงหน้าประตูโรงเรียนก็เหลือแค่โทรุคนเดียว

    โทรุหันมาไม่เจอเพื่อนทั้งสองคนก็แปลกใจมาก เมื่อโทรุมองไปยังหน้าประตูโรงเรียนก็เห็นไมเด้นยืนรออยู่

    โทรุ : " (เพราะกลุ่มผู้หญิงสินะ เม็กกับนีโร่ไปรวมหัวกับกลุ่มผู้หญิงตอนไหนวะ อยู่ด้วยกันตลอดแท้ๆ) "

    โทรุเองก็รู้ว่ากลุ่มผู้หญิงและกลุ่มเพื่อนพยายามเชียร์ให้โทรุจีบไมเด้น ซึ่งโทรุเองก็ไม่ได้ว่าอะไร


    เม็ก , นีโร่ : " อืม!! อืม!! อืม!! อืม!! อืม!! " ทั้งสองโดนอะไรบางอย่างคลุมหัวและลากออกไป

    กลุ่มผู้หญิง : " ได้ตัวสองคนนี้แล้ว เหลือแค่ให้โทรุเดินไปหาไมเด้นก่อน "

    ในด้านของเม็กและนีโร่ที่เดินมาด้วยกันกับโทรุ ทั้งสองโดนกลุ่มผู้หญิงลากออกไปโดยที่โทรุไม่รู้ตัว


    ไมเด้น : " .........................ให้รอตั้งนาน รีบไปเถอะ "

    โทรุ : " ถ้าเธอโอเคกับเรื่องนี้ ฉันไปด้วยก็ได้ "

    ไมเด้น : " ไม่โอเคหรอก แต่เพราะฉันแพ้นายเรื่องการสอบไง " ดึงมือโทรุ

    ตั้งแต่ไมเด้นแพ้เรื่องคะแนนสอบวิชาชีวะ ไมเด้นและโทรุก็ยังไม่ได้ทำอะไรกับเรื่องนี้

    กลุ่มเพื่อนของไมเด้นเอาเรื่องนี้มาคุยกันและวางแผนให้ไมเด้นและโทรุออกไปเดตกัน

    ไมเด้นเองก็ไม่อยากมีอะไรค้างคาใจเลยยอมทำตามที่กลุ่มเพื่อนของเธอบอก


    โทรุ : " ถ้าไม่โอเคไม่ต้องก็ได้ ........................ หน้าแดงมาถึงหูด้านหลังแล้ว "

    ไมเด้น : " นายมองตรงไหนเนี่ย " พยายามเอามืออีกข้างยกปกเสื้อขึ้นมาปิด

    โทรุ : " อย่าดึงแรงสิ ปล่อยได้แล้ว เดี๋ยวผ้าที่มือมันหลุด " ไมเด้นปล่อยมือโทรุและโทรุก็ยังเดินตามอยู่

    ไมเด้นพาโทรุมายังร้านขนมที่เปิดอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียน โดยมีกลุ่มเพื่อนของไมเด้นสะกดรอยตามมาด้วย


    กลุ่มเพื่อนของไมเด้น : " โทรุไม่ไหวเลย ต้องจุงมือกันจนถึงร้านสิ "

    นีโร่ : " เป็นแผนของพวกเธอจริงๆ ด้วย " นีโร่เดินตามกลุ่มเพื่อนของไมเด้นของไมเด้นมาด้วย

    เม็ก : " (หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูป) "

    กลุ่มเพื่อนของไมเด้น : " นายถ่ายรูปไปทำไมเนี่ย "

    เม็ก : " ไม่มีอะไรหรอก " ส่งรูปเข้ากลุ่มแชทของชายโสด

    กลุ่มเพื่อนของไมเด้นตามดูโทรุและไมเด้นมาเดตกัน ส่วนเม็กและนีโร่ก็ตามกลุ่มผู้หญิงมาอีกที


    ไมเด้น : " นายอยากกินอะไรละ ฉันเลี้ยงเอง "

    โทรุ : " .............................. เอาเป็นเมนูคู่รักชุดกลางแล้วกัน "

    ไมเด้น : " ทำไมนายสั่งชุดคู่รักละ! " ไมเด้นยังไม่ได้ดูเมนูว่ามีอะไรบ้าง

    โทรุ : " เธอไม่ได้ดูหน้าร้านก่อนเข้ามาหรือไง "

    ทั้งสองมาที่ร้านขนม ไมเด้นไม่ได้ดูก่อนหน้านี้ว่าร้านที่จะมาเป็นร้านอะไร

    เธอแค่มาตามที่กลุ่มเพื่อนบอก โดยไม่รู้เลยว่านี้เป็นร้านขนมสำหรับคู่รัก


    พนักงาน : " ทานที่ร้านหรือกลับบ้านค่ะ "

    โทรุ : " กลั....................... "

    ไมเด้น : " ทานที่ร้านค่ะ "

    พนักงาน : " เชิญที่โต๊ะเลยค่ะ รู้กฎของการทานที่ร้านนะคะ "

    ไมเด้น : " กฎอะไรคะ คุณพนักงาน? "

    พนักงาน : " (อธิบายกฎ) "

    โทรุ : " มันมีกฎแบบนี้ด้วยเหรอครับ " มองไปในร้านก็พบว่าลูกค้าคนอื่นก็ทำตามกฎ

    พนักงานในร้านพาโทรุและไมเด้นไปนั่งที่โต๊ะพร้อมอธิบายกฎให้ทั้งสองฟัง

    ทั้งสองมาถึงโต๊ะพนักงานอีกคนก็ยกอาหารมาเสิร์ฟให้ทั้งสอง


    โทรุ : " เธอเป็นคนเลือกร้านเองนะ " ตักขนมหวานและป้อนให้ไมเด้น

    ไมเด้น : " (นั่งหน้าแดงและไม่กล้ากิน แต่สุดท้ายเธอก็ยอมกินที่โทรุป้อน) "

    โทรุ : " (นั่งจ้องตาไมเด้น เหมือนกับว่ารอไมเด้นตักให้) "

    ไมเด้น : " (ไมเด้นยิ้มและตักอาหารป้อนให้โทรุ) "

    ไมเด้นคิดว่าจะเอาคืนโทรุที่ทำให้เธอหน้าแดง แต่โทรุก็ไม่ได้หน้าแดงอะไร

    ไมเด้นจึงทำอีกเรื่อยๆ จนโทรุเก็บอาการไม่อยู่ ทั้งสองป้อนขนมให้กันโดยไม่รู้ตัวว่าโต๊ะที่นั่งอยู่

    อยู่ติดกระจกหน้าร้าน และเมื่อทั้งสองหันไปมองด้านนอก ก็เห็นกลุ่มเพื่อนยืนเกาะกระจกดูทั้งสองอยู่

    กลุ่มเพื่อนของไมเด้น : " หวานเจี๊ยบ! "

    นีโร่ , เม็ก : " (พยักหน้าให้) "


    _______________________________จบตอน__________________________________

    คล้ายกับเรื่องชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์) ที่คุณอ่าน