ยามสายของเวลาประเทศไทย
ณ.สนามบิน
ร่างบางแสนเย้ายวนเดินนวยนาดลากกระเป๋าตรงไปยังทางออกมองหาบุคคลที่จะมารับก่อนที่สายตาคู่สวยของเธอจะพบเห็นคนที่รักมายืนรอรับอยู่
"แม่!ยาย!"
"ยัยไอ"
ไอหรือไอรดา สุขพอ ว่าที่เ้าสาวป้ายแดงที่พึ่งกลับมาเยื่ยมบ้านเกิดของเธอในรอบห้าปี
"ยายขาแม่ขาไอคิดถึงจัง"
ไอรดาเอ่ยบอกพลางเข้าไปกอดผู้เป็แม่และยาย
"ไม่ต้องมาปากหวานเลยคิดถึงแต่ก็ไม่เห็นมาหา"
ผู้เป็ยายพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจ
"นั่นสิคะคุณแม่"
ผู้เป็แม่เอ่ยขึ้นสบทบ
"โถ...ก็ไอต้องเรียนนี่คะอย่างอนไอกันเลยนะคะ"
"คิดถึงแต่คุณแม่กับคุณยายเหรอคะแล้วพี่ล่ะคะพี่คิดถึงไอนะ"
หญิงสาวท่าทางสง่าที่ยืนอยู่ข้างเอ่ยขึ้นแทรก
"โอ๋ ...ไอก็คิดถึงพี่มีนค่ะ"
ไอรดาปล่อยแขนจากแม่และยายมาสวมกอดมีนตรา
"มีนหรือมีนตรา ธรรมรัตน์ "เธอคือคนที่ไอรดานับถือเป็สาวคนนึงมีนตราเป็เด็กกำพร้าพ่อของแม่เธอเสียชีวิตครอบครัวล้มละลายแม่ของไอรดารับเธอมาอุปการะเพราะแม่ของมีนตราเป็เพื่อนของเธอทั้งสองเลยสนิทกันมาก
"โห!!!แล้วฉันล่ะแกลืมฉันแล้วเหรอ"
หญิงสาวอีกคนเดินมาเกี่ยวแขนไอรดา เธอคนนี้ก็คือ เบลล่า หรือ เบญจวรรณ อาร์ตเนอร์ เพื่อนสาวคนสนิทของไอรดาทั้งคู่คบกันตั้งเด็กๆจนมาถึงตอนนี้
"ฉันลืมแกไปแล้ว"
ไอรดาทำท่าหมางเมินใส่เพื่อนสาว
"ฉันงอนแกจริงๆแล้วนะไอ"
เบลล่าทำหน้างอเป็ปลาทูใส่ไอรดา
"โอ๋!!ไหนดูซิหัวก็ไม่ล้านนี่นาทำไมถึงขี้น้อยใจจังล่ะ"
ไอรดายังพูดเย้าเพื่อนสาวต่อ
"ฉันก็คิดถึงแก"
ไอรดาหันมากอดเบลล่า
"พี่ช่วยถือของนะครับน้องไอ"
ชายหนุ่มร่างสูงใบหน้าคมสันยื่นมือมารับเสื้อคลุมกับกระเป๋าเดินทางจากไอรดา
"พี่อาทิตย์"
ไอรดาหันมามองก่อนจะเอ่ยเรียกชื่อเขาด้วยรอยยิ้มที่ปลื้มปริ่ม
"แก้มจะแตกเพื่อนสาว"
เบลล่าแอบแซว
อาทิตย์ หรือ อาทิตย์ เปรมปรีดิ์
แฟนหนุ่มหรือเรียกอีกอย่างก็คือคู่หมั้นของไอรดานั่นเอง
"พอๆเลิกแซวกันได้แล้วไปขึ้นรถกันดีกว่านะ"
ผู้เป็แม่เอ่ยบอกก่อนที่คนจะพากันไปที่รถ
"พี่อาทิตย์กลับคันเดียวกับไอไหมคะ"
"เอ่อ..พี่ขอโทษนะคะไอพอดีพี่มีนัดกับลูกค้าเดี๋ยวตอนเย็นๆเจอกันนะครับ"
"โห!บ้างานจังไองอนได้ไหมคะเนี่ย"
"โอ๋..อย่างอนพี่เลยนะครับนี่ครับขนมเบื้องของโปรดของไอพี่เตรียมเอาไว้ง้อแล้ว"
ไอรดายิ้มออกเมื่อเห็นว่าแฟนหนุ่มใส่ใจเธอแค่ไหน
"งั้นไอไปนะคะ บายค่ะ"
พอรถเริ่มวิ่งไอรดาก็ไม่รอช้ารีบเปิดกล่องขนมเบื้องของหวานแสนโปรดของเธอทันทีด้านในมีทั้งไส้หวานและไส้เค็มวางเรียงรางอยู่เต็มกล่อง
"จะกินเลยเหรอลูก"
แม่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียวเป็ห่วง
"ค่ะแม่ไอไม่ได้กินนานแล้วอยากกินมากๆเลยค่ะ"
ไอรดาตอบทำตาลุกวาวเมื่อเห็นขนมในกล่อง
"ยัยตะกละ"
เบลล่าเอ๋ยแซว
"ระวังติดคอด้วยล่ะลูก"
"ค่ะแม่...อ้า..อั้ม.."
ไอรดาส่งขนมเบื้องของโปรดเข้าปากพร้อมทีเดียวสองชิ้น
"แค่กๆแค่กๆ"
ด้วยความแห้งของขนมทำให้ไอรดาติดคอ
"นั่นไงแม่บอกแล้วค่อยๆกิน
"ทำไงดีน้ำก็ไม่มี"
แม่ของไอรดาลนลานมองหาน้ำให้ลูกสาว
"นี่ค่ะน้องไอดื่มก่อน"
มีนตราเอ่ยบอกพลางยื่นขวดน้ำให้เธอ
"แค่กๆฮึม!"
"เฮ้อ!!!"
ไอรดาถอนหายใจยาวเมื่ออาการอาหารติดคอของเธอดีขึ้น
"เป็ไงล่ะเราดีนะที่หนูมีนมีน้ำติดมาด้วยไม่อย่างนั้นล่ะแน่เลย"
เแม่บ่น
"แฮ่!!!ขอบคุณพี่มีนนะคะ"
ไอรดายิ้มแห้งๆมองทุกคน
"ไม่เป็จ้ากินต่อเถอะของโปรดไม่ใช่เหรอคะ"
มีนตราเอ่ยตอบพลางส่งยิ้มหวานให้เธอ
"เอ่อ..คุณแม่ขาเบลขอยืมตัวไอสักพักได้ไหมคะ"
"จะไปไหนกันเหรอสาวๆ"
"ไปนวดหน้าค่ะ...คุณแม่กับคุณยายแล้วก็พี่มีนไปด้วยกันไหมคะ"
เบลล่าเอ่ยชวนทุกคน
"ไม่ดีกว่าคุณยายเหนื่อยแล้วพวกสาวไปกันเถอะ"
"พี่มีนล่ะคะ"
เบลล่าหันไปชวนมีนตรา
"พี่มีธุระต่อน่ะค่ะขอโทษด้วยนะ"
มีนตราตอบ
"อ่อค่ะ"
"จะไปที่ไหนกันล่ะแม่จะได้ให้ลุงกรไปส่ง"
"ร้านxxxซอยxxค่ะ"
"โอเครจ้า"
ไม่นานรถตู้คันหรูก็มาจอดด้านหน้าของสถาบันความงามแห่งหนึ่ง
ทั้งสองสาวพากันไปนวดหน้านวดตัวใช้เวลาไปสามชั่วโมงก็เริ่มชักจะหิวข้าวเริ่มชวนกันไปทานอาหารที่ร้านอาหารใกล้ๆ
เมื่อทั้งสองสาวสั่งอาหารกันเสร็จก็ได้เวลาเม้าท์มอยด์
"แกฉันเอาวันเดือนปีแกไปให้ท่านอาจารย์ดูเขาบอกว่าแกจะมีเคราะห์"
เบลล่าบอก
"นั่นไงแกยังงมงายไม่เลิกอีกเหรอ"
ไอรดาเอ่ยบอก
เบลล่าเธอคือสายมู(มูเตลู)ตัวแม่ที่แท้จริงรูปลักษณ์ภายนอกของเธอคือสาวลูกครึ่งแสนเซ็กซี่แต่แม่คนนี้กลับมีความเชื่อเื่สิ่งศักดิ์สิทธิ์มากกว่าไอรดาที่เป็คนไทยแท้ๆเสียอีก
"ฉันจะย้ำให้แกฟังรอบที่ล้านว่า
ฉันไม่เชื่อ งมงาย หมอผี อาจารย์บ้าบออะไรนั่นก็เป็พวกหลอกลวงทั้งนั้นล่ะ"
ไอรดาพูดบอกเพื่อนเสียงดังจนผู้หญิงที่นั่งอยู่โต๊ะข้างต้องลดระดับหนังสือในมือมามองเธอ
"อุ้ย!ขอโทษค่ะ"
ไอรดารีบเอ่ยขอโทษเมื่อเธอสบสายตาเข้ากับผู้หญิงคนนั้นเพราะเธอรู้ตัวว่าตัวเสียงดังรบกวน
ผู้หญิงคนนั้นไม่พูดอะไรกับไอรดาเธอคนนั้นทำเพียงแค่ค่อยยกหนังสือกลับอ่านเหมือนเดิม
"เอ้า! "
ไอรดาพึมพำกับท่าทางไม่เป็มิตรของผู้หญิงคนนั้น
ทั้งสองสาวกินข้าวกันเสร็จก็ขับรถกลับมาที่บ้านของไอรดา
"แกจะอยู่กินข้าวเย็นกับฉันไหม"
ไอรดาเอ่ยชวนเพื่อนสาวคนสนิท
"ไม่ล่ะฉันมีนัดแล้ว"
เบลล่าเอ่ยตอบ
"ทิ้งเพื่อน"
ไอรดาบ่น
"อะไรนะ...ฉันไม่ได้ทิ้งแกสักหน่อยแต่ฉันเปิดโอกาสให้แกได้มีเวลาอยู่กับพี่อาทิตย์ไง
"เอ่อ...จริงด้วยงั้นแกรีบกลับไป"
"อ้าวไล่เพื่อนเฉยฉันไม่สำคัญเลยรึยังไง"
เบลล่าบ่นพลางชี้นิ้วมาที่ตนเอง
"เพื่อนสำคัญค่ะ"
"แต่ผู้ชายสำคัญกว่า"
จากนั้นเบลล่าก็ขับรถออกไป
่เวลาเย็น
อาทิตย์เก็บข้าวของใส่กระเป๋าเตรียมตัวจะไปทานข้าวที่บ้านของไอรดา
"Rrrrrrr....."
เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้น
เขาหยิบมันขึ้นมากดรับสาย
"ว่าไงคะคนสวยพี่กำลังจะออกไป"
ปลายสายก็คือไอรดาที่
โทรมาถามว่าวันนี้เขาอยากจะทานอะไรเธอจะได้บอกให้คุณแม่สอนทำ
ในระหว่างที่ทั้งคู่คุยกันจีบกันหยอดคำหวานใส่กันไปมาอยู่นั้น
"ติ๊ง!!!"
โทรศัพท์มือถืออีกเครื่องของอาทิตย์ก็แจ้งเตือนว่ามีข้อความใหม่เข้ามา
เขาหยิบมันขึ้นมาเปิดดู.......
12K
