เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

อีกด้านหนึ่ง ‘ตระกูลหลิน’“เรื่องรายงานการใช้เม็ดเงินในครั้งนี้ รายงานให้ข้าด้วย.. ตอนนี้รีบนำยาที่ประมูลมาได้ไปให้ฟางเออเร็วเข้า..” ประธานหลินเอ่ยขึ้น เขามองไปยังสินค้าที่ถูกเก็บรักษาอย่างดี คนคุ้มกันนับร้อยชีวิตถูกจ้างมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ ทหารในประเทศก็ส่งทั้งฮอทั้งรถหุ้มเกราะมาอารักษ์ขาสินค้าในครั้งนี้ด้วยเช่นกัน แน่นอนว่าเขาจะต้องจ่ายเงินเพิ่มไปอีกนิดหน่อย“ได้ขอรับท่านผู้นำตระกูล..” เจียงฟูพ่อบ้านประจำตระกูลเอ่ยออกมาพร้อมกับโค้งให้ ก่อนที่เขาจะหันไปพยักหน้าให้กับคนที่ถือกระเป๋าสินค้าต่อทันที กลุ่มคุมสินค้าเดินเข้าตัวบ้าน และยังไม่ได้ลดการป้องกันใดๆลง หากไม่ได้คำสั่งให้จบงานแล้วล่ะก็ พวกเขาก็ยังถือว่าทุกวินาทีคืองานที่พวกเขาต้องให้ความสำคัญ ไม่นานสินค้าโพชั่นนี้ก็ถูกส่งต่อถึงมือของประธานหลิน“ป๊ามาแล้วฟางเออ.. ยาตัวนี้จะช่วยลูกได้..” ฟ่อเคอมองไปยังลูกสาวที่หลับสนิท รอบๆห้องมีสายน้ำเกลือ สายอาหารน้ำ เครื่องพยุงชีพต่างๆเพื่อยื้อชีวิตผู้หญิงคนนี้อย่างสุดความสามารถทางการแพทย์ปัจจุบัน เธอมีชื่อว่า ‘หลินฟาง’ ใบหน้ารูปสามเหลี่ยมที่ดูยังไงก็เหมาะสมกับเธอ และสมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่ใครจะมีได้ คิ้ว ดวงตา จมูก ใบหู และปากเองก็ไม่ต่างกัน มันเหมือนกับว่าตัวของเธอทั้งตัวเป็นผลงานชิ้นเอกของพระเจ้าอย่างไรอย่างนั้น สมกับที่เธอมีสมญานาม ‘ตุ๊กตาแห่งเอเชีย’ แล้ว ไม่รอช้าฟ่อเคอเปิดขวดน้ำยาขึ้นทันที แน่นอนว่าเขาไม่กลัวว่ามันจะเป็นของปลอมเลยแม้แต่น้อย เพราะมันได้รับการยืนยันจากระบบสถานีดันเจี้ยนเรียบร้อยแล้ว ถ้าหากของนี้มาจากตลาดมืดล่ะก็ เขาก็คงจะให้ลูกน้องเป็นผู้ทดสอบก่อนแล้ว เขาค่อยๆเลื่อนปากขวดยาไปที่ปากของลูกสาวหัวแก้วหัวแหวน เขาให้เธอกลืนมันไปทีละนิดๆ จนไม่นานมันก็หมดขวด ไม่เหลือเลยสักหยดเดียว “ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นเลย..” ฟ่อเคอปิดขวด เขาสังเกตการเปลี่ยนแปลง แต่เหมือนมันจะไม่มีอะไรเลย ใบหน้าของเขาเริ่มแสดงถึงความผิดหวังออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน แต่จู่ๆการเปลี่ยนแปลงที่ว่านั้นมันก็เริ่มเกิดขึ้น ทั่วทั้งร่างกายของฟางเออมีแสงสว่างออกมาจนแสบตา ฟ่อเคอ และพ่อบ้านที่อยู่ภายในห้องจะต้องเอามือมาบังดวงตาเอาไว้ เข็มสายน้ำเกลือ หรือทุกสิ่งอย่างที่ติดบนตัวของหญิงสาวก็หลุดกระเด็นออกไปคนละทิศคนละทาง ปัง!!! เพล้ง!! เสียงของอุปกรณ์ต่างๆภายในห้องเละเทะกระจัดกระจายไปคนละทิศ ในขณะที่ร่างของหลินฟางค่อยๆลอยขึ้นไปบนอากาศอย่างน่าอัศจรรย์ใจ ทั้งสองเจ้านายพ่อบ้านต่างมองสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไม่กะพริบตา ของเหลวที่ดำๆค่อยๆปรากฏออกมาบนร่างกายของฟางเออ ไม่นานกระบวนการรักษามันก็สิ้นสุด หญิงสาวค่อยๆเลื่อนตัวลงบนเตียงที่เปื้อนไปด้วยสิ่งปฏิกูลสีดำ พ่อบ้านเจียงที่ได้สติก็เอ่ยขึ้นเรียกแม่บ้านเข้ามาทันที“รีบพาคุณหนูหลินไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่เดี๋ยวนี้..” พ่อบ้านเจียงหันไปกล่าว แม่บ้านก็รีบเข้ามาดูแลคุณหนูของพวกเธอในทันที คนสนิทเดินเข้าไปพยุงคุณหนูของตัวเองก่อนจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง“..หื้อ.. คุณท่านคะ คุณหนู.. คุณหนูกระดิกนิ้วค่ะ..” เธอกล่าวมาด้วยอาการตกใจ“ไหน!!.. ฟางเออ.. ฟางเออ ลูกได้ยินป๊าไหม... ฟางเออ..” ด้วยความตื่นเต้นของพ่อลูกเดี่ยว ตั้งแต่ภรรยาเขาเสียไป เขาก็เหลือแต่ลูกสาวเพียงคนเดียวเท่านั้น แน่นอนว่าเขารัก และดูแลเธอยิ่งกว่าไข่ในหินเสียอีก เมื่อได้ยินว่าอาการของลูกสาวดีขึ้นแล้ว เขาก็รีบเข้าไปหาตัวเธอในทันที“..น้ำ..ขอน้ำ..” ไม่นานหญิงสาวก็ลืมตาตื่นขึ้นอย่างยากลำบาก ประโยค และน้ำเสียงแรกบ่งบอกว่าเธอนั้นคอแห้ง ผู้เป็นพ่อไม่รอช้ารีบหันไปรับเครื่องดื่มจากสาวใช้ในทันควัน หลินฟางดูดน้ำจากหลอดเบาๆ ก่อนที่จะดันตัวแบบไม่มีแรงพยายามลุกขึ้นมานั่ง ฟ่อเคอก็ช่วยจับตัวลูกสาวขึ้นมาพร้อมกับนำหมอนที่อยู่ใกล้ๆมาตั้งให้เธอพิงอีกด้วย“หนูเป็นอะไรไปเหรอคะป๊า.. หนูจำได้ว่าตอนนั้นกำลังร้องเพลงอยู่บนเวทีดีๆ แต่จู่ๆก็เหมือนว่าไฟจะดับลง หลังจากนั้นหนูก็มาตื่นที่นี่..” หลินฟางพยายามนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวของเธอ และเธอก็ต้องตกใจเมื่อรู้ว่าตัวเองนั้นหลับเป็นเจ้าหญิงนิทราไปกว่าครึ่งปี เธอเงียบลงสักพักเหมือนคิดอะไรบางอย่าง พ่อบ้านที่เห็นอย่างนั้นจึงเอ่ยขอให้คุณท่าน และคนอื่นๆออกไปก่อน เพื่อที่จะได้ให้คุณหนูพักผ่อน ทั้งยังแนะนำให้พาแพทย์ทางจิตมาดูอาการของคุณหนูด้วย เพราะเรื่องอย่างนี้มันอาจจะมีผลกระทบทางจิตใจ ไหนจะแพทย์ที่เชี่ยวชาญเรื่องกายภาพด้วยอีกคน“ลูกไม่ต้องคิดอะไรมากนะ ป๊ายอมทำทุกอย่างเพื่อหนูอยู่แล้ว .. ถ้าต้องการอะไรเรียกนางแจ้วเข้ามาก็แล้วกันนะลูก.. พักผ่อนเยอะๆนะ” ผู้เป็นพ่อที่เข้าใจตามที่พ่อบ้านเจียงกล่าวก็เอ่ยให้กำลังใจลูกสาวตัวเองเล็กน้อยก่อนที่จะเดินออกไปพร้อมกับรอยยิ้ม อีกอย่างเขาเองก็มีเรื่องที่ต้องจัดการเช่นกัน เงินที่ใช้ซื้อยาในครั้งนี้ถึงมันจะมีราคาที่แพงเอามากๆ แต่มันก็คุ้มค่ามากเช่นกัน เขาจะต้องจัดการกับปัญหาที่เหลือที่จะตามมาให้ดีเท่านั้นก็น่าจะเพียงพอแล้ว เมื่อทุกคนออกจากห้องไปแล้ว หลินฟางก็หันไปมองทางหน้าต่างที่มีดวงจันทร์ดวงโตบนฟากฟ้า หลังจากที่ได้ยินมาว่าพ่อของเธอใช้เงินไปกว่า 900 ล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อเธอ เธอก็รู้สึกผิดไม่น้อย เพราะเรื่องทั้งหมดนั้นเธอรู้ดีอยู่แก่ใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น..“คำสาปที่ได้มาจากบอสชั้นที่ 30 มันช่าง... สูญเสียเยอะเสียจริง ว่าแต่คนที่นำของชิ้นนั้นมาประมูล เขาเป็นใครกันนะ..” ใช่แล้วเธอเองก็เป็นหนึ่งในฮันเตอร์แนวหน้า ด้วยการที่เธอค่อนข้างมีชื่อเสียงในฐานะไอดอล เธอจึงไม่สามารถเปิดตัวในฐานะของฮันเตอร์ได้ ทุกๆครั้งเธอจะปิดซ่อนตัวอย่างดี เธอมองไปที่มือถือที่อยู่ข้างตัวเพื่อค้นหาสิ่งที่ตัวเองสงสัย“เทียนหลงอย่างนั้นเหรอ.. สักวันเราคงจะได้พบกัน..” รอยยิ้มปรากฏออกมาจากใบหน้าของเธอ ก่อนจะหันไปให้ความสนใจกับข้อความที่เพื่อนในปาร์ตี้เธอส่งมา แน่นอนว่าเพื่อนของเธอก็รู้ว่าเธอเป็นไอดอล แต่เพื่อนๆในปาร์ตี้เองก็เป็นไอดอลในเกิร์ลกรุ๊ปวงเดียวกันนั่นเอง พวกเธอห้าคนมีฉายาที่ดังมากในฝั่งประเทศจีน พวกเธอถูกขนานนามว่า ‘แม่มดทั้งห้าแห่งปักกิ่ง’ ฮัดเช้ยยย!! เสียงจามราวกับคนถูกนินทาปรากฏภายในห้องนอนของไอซ์ และมันก็เป็นเจ้าตัวเองนั่นแหละที่จามออกมา เขาหันมองซ้ายมองขวาด้วยความระแวง เงินในกระเป๋าของเขามันเยอะมากจริงตอนนี้ ถ้าไม่ระวังให้ดีก็อาจจะถูกขโมยก็เป็นไปได้“ระแวงไปหมด.. ไม่ได้การล่ะ ถ้ามันเป็นอย่างนี้พรุ่งนี้เราต้องหาที่ระบายเงินเปลี่ยนให้เป็นทรัพย์สินอย่างอื่นบ้างแล้ว .. ซื้อโรงแรมเลยก็ไม่เลว แต่ไม่ดีกว่า ซื้อหุ้นของพวกเขาแล้วให้พวกเขาบริหารต่อน่าจะดีกว่า เราเองก็ไม่ได้มีเวลามากขนาดนั้น... แล้วก็ซื้อบ้านปล่อยเช่าก็น่าจะดี..”ไอซ์ตั้งใจจะทำหลายอย่างมาก เขานั่งดูจอคอมพิวเตอร์ตัวเก่งก่อนจะเรียงลำดับการใช้งาน เริ่มแรกเลยจะต้องไปซื้อเสื้อผ้า เครื่องประดับ น้ำหอม นาฬิกา รถยนต์ดีๆสักสองสามคันเผื่อพี่สาว เพราะการทำธุรกิจกับคนอื่น ตัวเขาก็ต้องน่าเชื่อถือด้วยเช่นกัน ไม่อย่างนั้นใครเขาจะยอมให้เข้าร่วมลงทุนกันล่ะ ดังนั้นเรื่องนี้จึงเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องคิดลำดับต้นๆ “เห้ยยย!! จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงเมื่อไหร่.. ตื่นได้แล้วไอ้น้องตัวแสบ”ครีมบุกเข้ามาทุบประตูห้องนอนของไอซ์ ถ้าน้องชายเธอช้าเธอจะไปทำงานไม่ทัน เพราะต้องวนไปส่งเจ้าตัวก่อนที่มหาวิทยาลัย จากนั้นเธอถึงจะวนรถกลับไปที่ทำงานของเธออีกต่อหนึ่ง ซึ่งที่ทำงานของครีมกับมหาลัยมันอยู่ห่างจากมหาวิทยาลัยไม่ถึง 2 กิโลเมตร แต่ตามระยะทาง หากออกจากบ้านของพวกเขาที่ทำงานของครีมจะอยู่ก่อนมหาวิทยาลัย ถึงแม้ว่าที่บ้านจะมีมอเตอร์ไซค์คันเก่าๆอีกคันที่ไอซ์สามารถใช้ไปเรียนได้ แต่สองพี่น้องก็ต้องช่วยกันประหยัดค่าใช้จ่ายให้ได้มากที่สุด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 7

นิยายแนะนำ

เทียนหลง ดันเจี้ยน สเลเยอร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 7

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้