30 นาทีต่อมา
ทุกคนอิ่มกันหมดแล้ว เหลืออีกสิบห้านาทีกว่าจะถึงเวลาเข้าเรียน ฉันกับพิมมี่เลยนั่งเล่นอยู่ในห้องกับพี่ๆ เขาก่อน
“กับข้าวร้านนี้อร่อยนะคะ พี่แทนซื้อมาจากไหน” พิมมี่ถาม ฉันพยักหน้าหงึกๆ อย่างเห็นด้วย มันอร่อยจริงๆ นะ
“อ๋ออออ”
พี่แทนลากเสียงยาว เหลือบตามองพี่แจ็คก่อนพูดต่อ
“พี่แค่ไปรอรับที่หน้าตึก ไอ้แจ็คเป็คนสั่งอาหาร”
“ร้านไหนหรอคะ” รสชาติถูกปากมาก เดี๋ยวไว้วันหลังจะสั่งมากินที่บ้าน
“ครัวพรรณาพร”
“หูยยย ร้านนี้คิวแน่นจะตาย พี่แจ็คทำไงถึงให้เขามาส่งได้เนี่ย” พิมมี่ถาม
“เ้าของร้านเอ็นดูมันอ่ะพิมมี่ ตอนปีสองไอ้แจ็คเคยตามจีบลูกสาวเขา”
จากที่ตอนแรกนั่งพิงโซฟาอยู่ดีๆ ฉันเด้งตัวขึ้นมาแล้วหันไปมองพี่แทนอย่างสนใจ
“ใครคะ?” ปากถามออกไปอย่างที่ใจคิด
พี่แทนเงียบ ไม่พูดตอบเพราะพี่แจ็คหันไปมองหน้า พี่ป๊อบเลยเป็คนตอบฉัน
“คนที่ชื่อ ‘แพน’ เรียนอยู่คณะวิทยา ซอรู้จักป่ะ”
รู้จักสิ! กลุ่มพี่แพนดังจะตาย มีทั้งเดือนคณะวิทยา มีทั้งคนที่ยอดติดตามในไอจีหลักหมื่น ไม่รู้จักก็แย่ล่ะ นอกจากตามจีบพี่แจ็ค อีกสิ่งนึงที่ฉันชอบก็คือการตามเพจมหาลัยนี่แหละ
บอกให้ก็ได้ว่าเพื่อนสนิทฉันอย่างพิมมี่เป็หนึ่งในแอดมินเพจด้วย
แต่ไม่เห็นเคยรู้เลยว่าพี่แจ็คเคยจีบพี่แพน!
“แต่ตอนนี้พี่แพนเขา in a relationship แบบว่าคุยๆ อยู่กับพี่วินรัดสาดป่ะคะ ซอเห็นพี่แพนตอบคอมเมนท์ในเฟสบุ๊คอ่ะ”
“ใช่เลย คนนั้นแหละ” พี่ป๊อบตอบแล้วหันหน้าหนี ส่วนฉันหันไปจ้องหน้าพี่แจ็ค
“อะไรซอ”
ยังจะถามอีก! หึงไง! เื่เมื่อสองปีที่แล้วก็หึง!
“ชอบแบบพี่แพนหรอคะ”
“แบบไหน”
“น่ารัก ดูเรียบร้อย”
“ไปรู้ได้ไงว่าแพนเขาเรียบร้อย”
“เดาค่ะ! คงไม่รู้ดีเท่าพี่แจ็คหรอก!”
สถานการณ์ดูซีเรียสแต่พี่ป๊อบกับพี่แทนกลั้นขำ พิมมี่ทำเป็ไม่สนใจด้วยการเล่นโทรศัพท์ พี่ซาร่ามองมาแบบสนใจใคร่รู้!
“ไปกันใหญ่แล้วซอ”
“ไม่เห็นบอกว่าเคยจีบพี่แพน”
“แล้วทำไมพี่ต้องบอก”
ตอบกลับมาแบบนี้ฉันก็อึ้งเลยสิ จะให้ตอบว่าอะไรล่ะ ตอนพี่แจ็คอยู่ปีสองฉันพึ่งอยู่มอหก ยังไม่เข้ามหาลัยเลย ไม่รู้ก็ไม่แปลกหรอก
“อาหารเขาอร่อยเลยสั่งมา ถ้าไม่ชอบ พรุ่งนี้ก็กินร้านอื่น”
“ซอยังไม่ได้บอกเลยว่าไม่ชอบ”
“แล้วที่โวยวายอยู่นี่คืออะไร”
“ซอไม่ชอบที่พี่แจ็คจีบพี่แพน ไม่ได้ไม่ชอบอาหารสักหน่อย พี่แจ็คต้องแยกให้ออก”
“พี่ว่าซอนั่นแหละแยกไม่ออก”
“...” คราวนี้ทุกคนเงียบหมด พี่แทนกับพี่ป๊อบยังเงียบเลยอ่ะ
ฉันก็พาลใส่เขาจริงๆ นั่นแหละ
“พรุ่งนี้เปลี่ยนร้าน จบ”
“แต่ซออยากกินที่นี่ค่ะ...”
อย่าด่าฉันนะ รู้ว่าเอาแต่ใจ ก็ถ้าอาหารรสชาติดีใครๆ ก็อยากกินป่ะ
“ก็สั่งเอง”
ใจร้าย... หน้าอย่างฉันคงต้องโดดเรียนไปสั่งถึงจะได้กิน
พี่แจ็คพูดจบแล้วเงียบ คว้าซองบุหรี่ที่พี่ป๊อบวางไว้ให้ก่อนหน้านี้แล้วออกจากห้องไปเลย
ทิ้งให้ฉันนั่งหน้าเสียอยู่ในห้อง
ฉันนี่งี่เง่าจังเลยเนอะ...
“มึงเลยไอ้เหี้ยแทน พรุ่งนี้สั่งมาเลยกูอยากกิน” พี่ป๊อบพูด
“ใช่ๆ เราก็อยากกิน” พี่ซาร่าเสริม
ดูก็รู้เหอะว่าพี่เขาไม่อยากให้ฉันคิดมาก
“แล้วทำไมต้องกู?”
พี่ป๊อบไม่ตอบแต่ใช้เท้าสะกิดพี่แทน พี่แทนหันมามองฉัน สีหน้าฉันมันคงแย่มากอ่ะ
ถ้าไม่หาเื่พี่แจ็คั้แ่แรกทุกอย่างก็จบ..
“ไม่เป็ไรค่ะ กินร้านอื่นก็ได้ ซอขอโทษนะคะ”
“น้องซอ ไม่ต้องเศร้านะ แทนสั่งได้จริงๆ” พี่ซาร่าเดินมาใกล้ แตะไหล่ฉันแล้วพูดปลอบ
“เอ่อ พี่สั่งได้จริงๆ ซอ”
“พี่แทนไม่ต้องลำบากก็ได้...”
“ไม่หรอก พี่เป็ญาติกับไอ้ทิว เดี๋ยวให้มันสั่งให้”
พี่ทิว คนที่เป็เดือนคณะวิทยา หนึ่งในเพื่อนสนิทของพี่แพน
“ค่ะ ขอบคุณนะคะ ซอกับพิมมี่ไปเรียนก่อนนะ”
ฉันบอก ยกมือไหว้พี่ๆ แล้วลากแขนพิมมี่ออกมา
พิมมี่เพื่อนรักพยายามทำให้ฉันอารมณ์ดีขึ้นด้วยการเอามาการองสีสวยของพี่ยิ้มมายื่นให้ ซึ่งฉันแค่รับมาแล้วเอาใส่กระเป๋าไว้เฉยๆ
บอกเลยนะ ถ้าพี่แจ็คโกรธฉันจริงๆ สิบพี่ยิ้มก็ช่วยให้ฉันหายซึมเศร้าไม่ได้หรอก!
....................................................................................................
18K
