กรึ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
“เป็อะไรลูก”
มีเสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงของคนะโออกมาด้วยความตื่นตระหนกก่อนจะมีเสียงดังขึ้นมาจากด้านล่าง
“ไม่มีอะไรครับแม่”
เด็กชายคนหนึ่งลุกขึ้นมาจากที่นอนของตนเองพร้อมกับเหงื่อที่ไหลออกมาราวกับน้ำตกที่ไม่มีวันสิ้นสุด
“ไอบ้า ฉันฝันร้าย”
ชายคนนี้คือแจ็ค แจ็คตื่นขึ้นมาด้วยอาการใเพราะตนเองฝันร้าย ฝันว่ามีผีหลายสิบตัวและตัวสูง แขนยาวไม่มีหน้าวิ่งไล่ตามตนเอง
สุดท้ายก่อนที่จะตื่น ผีตัวหนึ่งสามารถจับแจ็คได้และะโออกมาทำให้แจ็คใว่า
“กุจะเอามึงไปอยู่ด้วย”
แจ็คตื่นขึ้นมาด้วยความใจากเสียงของนาฬิกาปลุกและคิดว่าตนเองควรจะทำบุญหรือไม่ เพราะตามเื่เล่าของผู้ใหญ่
ถ้าฝันร้ายให้รีบทำบุญ ทว่าตอนนี้แจ็คไม่รู้ว่าจะทำบุญอะไรเพราะตนเองตื่นมา 6 โมงไม่ทันใส่บาตรพระแล้ว
แจ็คคิดว่าตนเองคิดมากเกินไปและไม่ได้สนใจต่อไปเกี่ยวกับความฝันและหาวออกมาเล็กน้อย
“ต้องไปเรียนแล้ว”
แจ็คอาบน้ำและเดินลงมาข้างล่างพร้อมกับเงาสีน้ำตาลตัวขึ้นะโมาหาแจ็คอย่างแรง ทำให้แจ็คหัวเราะออกมาเล็กน้อย
“จุมโป้ แสนซน”
เงาสีน้ำตาลคือสุนัขตัวหนึ่งที่เล็กมากและก็อ้วนมากเช่นกันกำลังะโไปมาพร้อมกับกระดิกหางด้วยความดีใจที่ได้เห็นแจ็ค
เพียงแค่ห่างกันแค่ชั้นบนและชั้นล่าง สุนัขจุมโป้กลับดีใจอย่างมากทำให้แจ็คหัวเราะออกมาเล็กน้อยและมองเห็นพี่สาวของตนเองทั้งสองกำลังนั่งกินข้าว
แจ็คเดินไปกินข้าวเช่นกันภายในสังคมตอนนี้เป็ยุคที่เร่งรีบอย่างมาก ไม่มีใครบ้ามานั่งรอคนอื่นในการกินข้าว
เพราะทุกคนมีภาระและหน้าที่ที่แตกต่างกันก่อนที่แจ็คจะกินข้าวเสร็จและแต่งตัวไปมหาลัยที่ตนเองเรียนอยู่
“ผมไปก่อนนะครับ”
“ไปดีมาดีนะ”
“ขอบคุณครับ”
แจ็คยิ้มออกมาจากคำอวยพรของแม่ก่อนที่หน้าประตูบ้านของแจ็คจะมองเห็นสุนัขตัวหนึ่งสีขาวขนาดใหญ่
พร้อมกับที่คอที่โซ่ที่มัดอยู่กำลังก้มหน้ากินอาหารแจ็คเดินไปลูบหัวเล็กน้อยและหัวเราะออกมา
“ไออ้วน”
สุนัขสีขาวตัวนี้ชื่อว่าอ้วน แต่ร่างกายกลับเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเหมือนกับพันธุ์ของสุนัขเฝ้าสวนผสมกับพันธุ์ที่ดุร้าย
แจ็คไม่เข้าใจเหมือนกันเพราะเก็บมาเลี้ยงและเป็ตัวที่ปวดหัวมากที่สุด เพราะจะเห่าทุกคนและไม่ใช่แค่เห่า
เพียงแค่เพื่อนบ้านก้าวเท้าเข้ามาในเขตบ้านเล็กน้อย สุนัขอ้วนตัวนี้จะะโไปกัดทันทีจนทำให้เกิดเื่หลายครั้งมาก
จนคนในครอบครัวสงสัยว่าจะทำยังไงต่อไปดีกับสุนัขอ้วนตัวนี้ เพราะเลี้ยงเพราะรักก็จริงแต่การสร้างปัญหาให้ตลอดเวลาแบบนี้
ไม่ใช่เื่ที่จะเก็บเอาไว้ก่อนที่แจ็คจะเดินไปหาสุนัขอีกตัวหนึ่งที่กำลังนอนอยู่พร้อมกับจานข้าวตรงหน้า
แจ็คเดินไปบีบแก้มสุนัขสีส้มตัวนี้เช่นกันเพราะว่าเป็สุนัขที่แก่ชรามากและเป็แม่ของจุมโป้ ชื่อว่าโอโจ้
แน่นอนว่าสุนัขโอโจ้ตัวนี้ใกล้จะฝังแล้วเพราะมีอายุมากกว่า 10 ปีตอนที่แจ็คยังเด็กมากและตอนนี้แจ็คอยู่ในมหาลัย
เทียบเท่าอายุของสุนัขทั่วไปแล้วถือว่าอายุยืนอย่างมากก่อนที่แจ็คจะหัวเราะออกมาและเดินทางไปที่มหาลัยทันที
ระหว่างทางที่แจ็คเดินไปที่มหาลัย แจ็คได้เจอกับเพื่อนของตนเองระหว่างทางและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน
เพื่อนของแจ็คพูดออกมาคำหนึ่งทำให้แจ็คใเช่นกันว่า
“เมื่อคืนฝันไม่ดีเลย”
“อะไร”
“ฝันว่าฉันถูกฆ่า”
“เล่นเกมมากไปไหม”
“น่าจะใช่”
“เสียเวลาจริง ๆ ”
แจ็คและเพื่อนหัวเราะออกมาก่อนที่ทั้งคู่จะเดินไปยังห้องเรียนด้วยกันก่อนที่ระหว่างเรียนกลับมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
“ได้ยินไหม”
“อะไร”
“วันนี้ วิชาบัญชีจะสอนแยกตอน 5 โมงถึง 1 ทุ่ม”
“อะไร ฉันไม่รู้เื่”
แจ็คใอย่างมากเพราะตนเองไม่รู้เื่เช่นกัน วันนี้แจ็คคิดว่าตนเองจะต้องกลับตอนเที่ยงเพราะมีเรียนแค่คาบเช้าอย่างเดียวเท่านั้น
“แล้วตอนบ่ายเอายังไง”
“ไม่รู้ ต้องพักผ่อนไปก่อนเพราะมีเพื่อนหลายคนที่มีวิชาเรียนบ่าย”
“ไอบ้า แบบนี้มันเสียเวลารู้ไหม”
“ทำไงได้ จะโดดไหม”
แจ็คกับเพื่อนมองหน้ากันเพราะต้องเสียเวลาไปมากกว่า 4 ชั่วโมงนอน ๆ แจ็คถอนหายใจออกมาเล็กน้อย
“เอาไง”
“ไม่รู้ดิ”
ทั้งแจ็คและเพื่อนไม่รู้ว่าตนเองจะทำยังไงก่อน จะอยู่รอหรือจะโดดเรียนกลับบ้านกันและกันเพราะทั้งแจ็คและเพื่อน
สนิทกันได้มีเหตุผลเดียวคือทั้งคู่ไม่อยากจะเสียเวลาภายในมหาลัยมากและส่วนใหญ่จะกลับบ้าน
แจ็คส่วนมากจะอ่านนิยายและเล่นเกมไปด้วย แต่ส่วนมากจะอ่านนิยายมากกว่าและไม่ได้คุยกับคนอื่น
ส่วนเพื่อนของแจ็คติดเกม ติดเกมหนักมากแม้ว่าจะว่างเล็กน้อยยังเอามือถือขึ้นมาเล่นเกม ความสัมพันธ์ที่ต่างคนต่างใช้ชีวิตที่ชอบ
ไม่พูดคุยมาก ไม่สนใจกันมากและพูดคุยเื่งานกับเรียนแบ่งปันกันและกัน ทำให้ทั้งคู่สนิทกันมากภายในมหาลัย
แต่ถ้าคิดว่าสังคมของแจ็คที่อยู่สองคนคือเื่ที่แปลก แจ็คบอกได้คำเดียวว่าปกติจริง ๆ เพราะภายในห้องเรียนของแจ็ค
มีกลุ่มถึง 3 กลุ่มถ้าไม่นับกลุ่มของแจ็คที่มีกันอยู่ 2 คนและทั้งสามกันต่างไม่ถูกกันและกัน เวลาจับกลุ่มก็จะจับภายในกลุ่มของตนเองเท่านั้น
ส่วนแจ็คและเพื่อนด้วยความที่ตนเองแทบจะไม่ได้พูดคุยอะไรกัน ทำให้ไม่มีความขัดแย้งระหว่างกลุ่ม
จึงเป็เหตุผลที่ทำให้แจ็คและเพื่อนสามารถไปอยู่กลุ่มไหนก็ตามเวลาที่มีรายงานกลุ่มให้ทำเพราะว่ามหาลัยไม่เหมือนกับโรงเรียน
คุณไม่มีกลุ่ม คุณมีคนไม่ครบ แต่คุณก็ต้องทำงานส่งเหมือนเดิมหมายความว่าถ้าคนในห้องมี 50 คนและแบ่งกลุ่มละ 10 คนในการทำงาน
หมายความว่าจะมี 5 กลุ่ม แต่ถ้ามีคนหนึ่งที่ไม่มีกลุ่มและไม่มีใครรับ จะกลายเป็ 6 กลุ่มแทนและกลุ่มที่ 5 จะมี 9 คนและกลุ่มคนที่ 6 จะมี 1 คน
ซึ่ง 1 คนจะต้องทำงานให้เสร็จเหมือนกับเพื่อน สังคมของมหาลัยไม่ได้เหมือนกับโรงเรียนรู้ที่ทุกอย่างจะง่ายดายและเราไม่กระดือรือร้น
ถ้าไม่ดิ้นตายจงตายเสียตรงนี้ ทำให้แจ็คและเพื่อนสามารถอยู่รอดได้แม้ว่ากลุ่มอื่นจะไม่ถูกกันแต่มันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับแจ็ค
ส่วนตอนนี้ความคิดของแจ็คและเพื่อนไม่ได้อยู่ในห้องเรียน แต่อยู่ภายในความคิดว่าจะโดดเรียนหรือไม่
พอถึงเวลาเลิกเรียน ปรากฏว่าทั้งเพื่อนและแจ็คมองหน้ากันก่อนที่ทั้งคู่จะถอนหายใจออกมาเล็กน้อย
“กินข้าวก่อนหรือจะกลับ”
“ก…..กลับ”
แจ็คอยากจะพูดออกมาว่ากินข้าวก่อนแล้วค่อยคิดทีหลัง ปรากฏว่าไม่รู้เพราะอะไรแจ็คกลับคิดว่ากลับดีกว่า
เสียเวลาในการรอตั้ง 4 ชั่วโมงทำไมก่อนที่ทั้งแจ็คและเพื่อนจะหัวเราะออกมาพร้อมกันในการโดดเรียน
เพราะยังไงมีสิทธิ์ในการไม่เข้าเรียนถึง 3 ครั้งและแจ็คยังไม่เคยใช้ จึงไม่มีปัญหาใด ๆ พร้อมกับเดินกลับบ้านแทนที่จะไปกินข้าวกัน
ระหว่างที่ขึ้นรถอยู่ปรากฏว่ามือถือของแจ็คส่งเสียงแจ้งเตือนก่อนที่แจ็คจะมองเห็นข้อความและใ
“ไอบ้า มันมีการเรียนคาบบ่ายอีกและเป็การบอกแนวข้อสอบ”
ทั้งแจ็คและเพื่อนใกับข้อความทางโทรศัพท์มือถือ ถ้าแจ็คและเพื่อนกินข้าวอาจจะได้รับข้อความก่อนที่ตนเองจะโดดเรียน
“ช่างมัน”
“ใช่”
ระหว่างที่แจ็คและเพื่อนกำลังพูดออกมาและเสียใจ เพราะสำหรับมหาลัยแล้วคะแนนสอบมีผลมากกว่าครึ่งในการออกเกรดทั้งหมด
ก่อนที่แจ็คและเพื่อนจะได้ทำอะไร ปรากฏว่าทั้งแจ็คและเพื่อนได้ยินเสียงสุดท้ายของชีวิตตนเอง
แจ็คได้ยินเสียงรถบีบแตรอย่างรุนแรงเหมือนกับสิงโตคำรามพร้อมกับเสียงของผู้คนมากมายแตกต่างและกรีดออกมา
กรีีดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด