สงกรานต์ร้อนแรงของดาราสาว

    ตอนที่ 1 การหนี....ของดาราสาว

             แสงไฟสีส้มยามค่ำของวันสงกรานต์ปีนี้สาดส่องลงมาบนถนนข้าวสารที่ยังคึกคัก แม้จะเป็๲เวลาหกโมงเย็นแล้ว แต่ฝูงชนยังคงสาดน้ำกันอย่างเมามัน กลิ่นเบียร์ กลิ่นควันบุหรี่ และเสียงเพลงดังลั่นจากลำโพงข้างทางผสมปนเปกันไปหมด

             

            น้องแพร อายุยี่สิบปี ดาราเด็กสาวสุดฮอตที่วงการยกให้เป็๲ “นางฟ้าฮอตแห่งปี” กำลังยืนหายใจถี่ในห้องนอนของคฤหาสน์หรูย่านบางนา

            ใจเธอเต้นแรงด้วยความอึดอัดที่สะสมมานานสองปีเต็ม

             

            “แพรครับ คืนนี้มีงานเลี้ยง VIP ที่โรงแรม

            อย่าลืมแต่งตัวชุดราตรีนะครับ บอดี้การ์ดรออยู่ชั้นล่างแล้ว” เสียงผู้จัดการดังลั่นทางโทรศัพท์ก่อนจะวางสายไป

             

            เธอโยนโทรศัพท์ลงบนเตียง แล้วเดินตรงไปที่ตู้เสื้อผ้า วันนี้… เธอจะไม่เป็๲ “น้องแพร ดารา” อีกต่อไป


    น้องแพร

    Pic. AI

            น้องแพรเลือกชุดที่ปกปิดตัวตนได้ดีที่สุด เสื้อกันฝนบางเฉียบสีขาวใสที่ปกติไว้เล่นน้ำสงกรานต์ เนื้อผ้ายางบางเบาที่พอเปียกน้ำจะติดเนื้อจนเห็นทุกส่วนโค้งเว้าของร่างกาย ใต้เสื้อกันฝนเธอใส่เพียงบราสปอร์ตสีขาวบางๆ ที่ซ่อนหัวนมชมพูอ่อนเอาไว้ ผมยาวดำขลับมัดรวบขึ้นแล้วสวมหมวกแก๊ปสีดำบังหน้า แว่นกันน้ำกรอบใหญ่สีเข้มปกปิดดวงตาโตกลมโตเอาไว้ กางเกงขาสั้นเนื้อบางโชว์ต้นขาขาวเนียนอวบอิ่มยาวฉลุไปถึงกลางต้นขา รองเท้าแตะลำลองสีชมพูอ่อน

             

            เธอไม่ทาเครื่องสำอาง ไม่แต่งหน้า ไม่แม้แต่ใส่คอนแทคเลนส์สีน้ำตา

            ใบหน้าหวานละมุนแบบธรรมชาติที่ปกติถูกปกปิดด้วยเมคอัพหนา ๆ วันนี้โผล่ออกมาเต็ม ๆ

             

            “คืนนี้… หนูจะเป็๲แค่ผู้หญิงธรรมดาที่อยากเปียกปอนกับน้ำสงกรานต์”

            เธอพึมพำกับตัวเองในกระจก มุมปากยกยิ้มเ๯้าเล่ห์

             

            น้องแพรแอบหลบบอดี้การ์ดด้วยการปีนรั้วหลังบ้านที่ติดซอยเล็ก

            แล้วเรียกแท็กซี่คันแรกที่ผ่านมา “ข้าวสารค่ะ”

            เธอบอกคนขับด้วยน้ำเสียงเบา ๆ ใจเต้นตุบ ๆ

            ด้วยความตื่นเต้นที่ไม่เคยรู้สึกมานาน

             

            เมื่อแท็กซี่จอดใกล้ถนนข้าวสาร เวลาหกโมงครึ่ง

            ฟ้ายังสว่างพอที่จะเห็นฝูงชนที่กำลังเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน

            น้ำสีและผงสีสาดกระจายไปทั่วท้องถนน

             

            น้องแพรก้าวลงจากรถ

            ความเย็นฉ่ำของน้ำที่สาดใส่๻ั้๫แ๻่ก้าวแรกทำให้เธอกรี๊ดลั่นด้วยความสุข

             

            “สาดเลย!”

             

            ปืนฉีดน้ำขนาดใหญ่จากกลุ่มวัยรุ่นพุ่งตรงมาที่ตัวเธอ

            เสื้อกันฝนบางเฉียบเปียกปอนในพริบตา เนื้อผ้ายางบางๆ

            ติดแน่นกับผิวขาวเนียนของเธอจนเห็นทุกส่วนโค้งเว้า

            หัวนมชมพูที่ตั้งชันขึ้นเพราะความเย็นและความตื่นเต้นโผล่ชัดเจนใต้บราบาง ๆ

            เนินอกอวบอิ่มคู่ที่ปกติถูกซุกซ่อนด้วยเสื้อผ้าหรูหรา

            เมื่อกางเกงขาสั้นเปียกติดสะโพกกลมกลึง

            ต้นขาขาวเนียนอวบอิ่มที่โชว์พ้นกางเกงยิ่งยาวและน่าจับตามองเมื่อน้ำไหลย้อยลงไปตามผิว

             

            น้องแพรหัวเราะร่าเสียงใส

            เธอคว้าปืนฉีดน้ำที่พึ่งซื้อมาจากพ่อค้าใกล้ ๆ มายิงใส่คนรอบข้าง

            ตัวเธอหมุนติ้วไปมา

            ท่ามกลางฝูงชนที่ผลักดันให้ร่างกายอวบอิ่มของเธอไหลไปตามกระแสน้ำ

             

            น้ำไหลย้อยลงตามเนินอกอวบอิ่ม ไหลผ่านท้องแบนราบ

            ไหลลงไปตามต้นขาเนียนที่เปียกแฉะ ทุกย่างก้าวที่เธอเดิน

            กางเกงขาสั้นที่เปียกจะยิ่งรัดแน่นจนเห็นรูปทรงก้นกลมที่ยกกระชับและเนินเนื้อนุ่มตรงหว่างขาที่ถูกปกปิดไว้ด้วยเพียงชั้นผ้าบางๆ

             

            “ว้าว… สาวคนนี้ขาเซ็กซี่มากเลย” เสียงคนรอบข้างดังขึ้นเป็๲ระยะ

             

            น้องแพรไม่สนใจ เธอหัวเราะดังกว่าเดิม

            ปล่อยตัวเองไปกับกระแสน้ำสงกรานต์ที่เย็นฉ่ำและร้อนแรงในเวลาเดียวกัน

            เป็๲ครั้งแรกในรอบหลายปีที่เธอรู้สึกว่า… ตัวเองมีชีวิตจริงๆ

             

            เธอไม่รู้เลยว่า… ห่างออกไปเพียงสิบเมตรบนฟุตบาทที่ยังแห้งอยู่

            มีชายวัยห้าสิบสองปีคนหนึ่งกำลังยืนนิ่ง มือกำปืนฉีดน้ำขนาดใหญ่แน่น

            สายตาคู่หนึ่งจ้องมองเธอไม่กะพริบ

             

            ลุงโชค… สามีของป้าสม

            แม่บ้านที่ทำงานในบ้านน้องแพรมาสองปีเต็ม

             

            เขามาเล่นสงกรานต์คนเดียวเหมือนกัน ป้าสมต้องไปทำงานในวันหยุดยาว

            ลุงโชคจึงถือโอกาสออกมา “หาเหยื่อ” สนุก ๆ

            ตามประสาชายแก่ที่ยังมีไฟ แต่เมื่อสายตาเขาประสบกับน้องแพรที่กำลังยืนหัวเราะร่า

            ตัวเปียกปอน เสื้อกันฝนและเนินอกอวบอิ่มเด้งตามการเคลื่อนไหว…

             

            ลุงโชคตัวแข็งทื่อ

             

            “คุณหนูแพร… จริงๆ เหรอวะ” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า

             

            เขาไม่ใช่แค่จำเธอจากทีวีหรือโปสเตอร์ ลุงโชคจำเธอได้ดี… เพราะเขาเคยแอบดูเธอบ่อยครั้งตอนที่เธอไม่แต่งหน้า

            ไม่แต่งตัว อยู่ในบ้านแบบธรรมชาติที่สุด ทุกครั้งที่เขาไปรับป้าสม

            เขาจะแอบยืนมองผ่านช่องประตูบ้าน

            เขาเคยแอบเก็บกางเกงในตัวเก่าของเธอที่ป้าสมโยนทิ้งในถังขยะหลังบ้าน

            เก็บไว้ในกระเป๋า แล้วกลับบ้านไปช่วยตัวเองด้วยภาพของคุณหนูแพรที่เขาแอบถ่ายไว้หลายรูป

            ตอนที่เธอเดินเล่นในสวนหน้าบ้านด้วยเสื้อกล้ามบางๆ

            และกางเกงขาสั้นตัวเดิมที่เธอใส่เล่นสงกรานต์คืนนี้

             

            กลิ่นตัวเธอ ผิวขาวเนียน รอยยิ้มหวานละมุนแบบไม่แต่งหน้า… ลุงโชคฝันถึงมันทุกคืน

             

            และคืนนี้… เธออยู่ตรงนี้ ตัวเปียกปอน

            ไม่มีผู้จัดการ ไม่มีบอดี้การ์ด ไม่มีใครปกป้อง แม้จะใส่หมวกและแว่น

            แต่ลุงโชคจำได้ทันทีจากรูปทรงของเนินอกอวบอิ่มคู่ที่เขาเคยฝันถึง

            จากต้นขาขาวที่โชว์พ้นกางเกงขาสั้น 

             

            ลุงโชคยกปืนฉีดน้ำขึ้นช้าๆ

            มุมปากยกยิ้มมุมเดียวที่เต็มไปด้วยความหิวโหยและเงี่ยนจัดที่สะสมมานานสองปี

             

            “ปีนี้… กูจะได้๼ั๬๶ั๼คุณหนูแพรสักที… ”

             

            น้ำสงกรานต์ยังคงสาดกระจายไปทั่วท้องถนนยามค่ำคืน แต่สำหรับลุงโชค… คืนนี้คือคืนเริ่มต้นของ “เทศกาล”

            ที่เขาใฝ่ฝันมานาน

             

    และน้องแพร… ยังคงหัวเราะร่า ยังไม่รู้เลยว่า ที่เธอเพิ่งหนีออกมา… กำลังจะถูกแทนที่ด้วยความที่ร้อนแรง ดุเดือด และลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม

     

     ๅุๅุ1