แสงไฟสีส้มยามค่ำของวันสงกรานต์ปีนี้สาดส่องลงมาบนถนนข้าวสารที่ยังคึกคัก แม้จะเป็เวลาหกโมงเย็นแล้ว แต่ฝูงชนยังคงสาดน้ำกันอย่างเมามัน กลิ่นเบียร์ กลิ่นควันบุหรี่ และเสียงเพลงดังลั่นจากลำโพงข้างทางผสมปนเปกันไปหมด
น้องแพร อายุยี่สิบปี ดาราเด็กสาวสุดฮอตที่วงการยกให้เป็ “นางฟ้าฮอตแห่งปี” กำลังยืนหายใจถี่ในห้องนอนของคฤหาสน์หรูย่านบางนา
ใจเธอเต้นแรงด้วยความอึดอัดที่สะสมมานานสองปีเต็ม
“แพรครับ คืนนี้มีงานเลี้ยง VIP ที่โรงแรม
อย่าลืมแต่งตัวชุดราตรีนะครับ บอดี้การ์ดรออยู่ชั้นล่างแล้ว” เสียงผู้จัดการดังลั่นทางโทรศัพท์ก่อนจะวางสายไป
เธอโยนโทรศัพท์ลงบนเตียง แล้วเดินตรงไปที่ตู้เสื้อผ้า วันนี้… เธอจะไม่เป็ “น้องแพร ดารา” อีกต่อไป

น้องแพร
Pic. AI
น้องแพรเลือกชุดที่ปกปิดตัวตนได้ดีที่สุด เสื้อกันฝนบางเฉียบสีขาวใสที่ปกติไว้เล่นน้ำสงกรานต์ เนื้อผ้ายางบางเบาที่พอเปียกน้ำจะติดเนื้อจนเห็นทุกส่วนโค้งเว้าของร่างกาย ใต้เสื้อกันฝนเธอใส่เพียงบราสปอร์ตสีขาวบางๆ ที่ซ่อนหัวนมชมพูอ่อนเอาไว้ ผมยาวดำขลับมัดรวบขึ้นแล้วสวมหมวกแก๊ปสีดำบังหน้า แว่นกันน้ำกรอบใหญ่สีเข้มปกปิดดวงตาโตกลมโตเอาไว้ กางเกงขาสั้นเนื้อบางโชว์ต้นขาขาวเนียนอวบอิ่มยาวฉลุไปถึงกลางต้นขา รองเท้าแตะลำลองสีชมพูอ่อน
เธอไม่ทาเครื่องสำอาง ไม่แต่งหน้า ไม่แม้แต่ใส่คอนแทคเลนส์สีน้ำตา
ใบหน้าหวานละมุนแบบธรรมชาติที่ปกติถูกปกปิดด้วยเมคอัพหนา ๆ วันนี้โผล่ออกมาเต็ม ๆ
“คืนนี้… หนูจะเป็แค่ผู้หญิงธรรมดาที่อยากเปียกปอนกับน้ำสงกรานต์”
เธอพึมพำกับตัวเองในกระจก มุมปากยกยิ้มเ้าเล่ห์
น้องแพรแอบหลบบอดี้การ์ดด้วยการปีนรั้วหลังบ้านที่ติดซอยเล็ก
แล้วเรียกแท็กซี่คันแรกที่ผ่านมา “ข้าวสารค่ะ”
เธอบอกคนขับด้วยน้ำเสียงเบา ๆ ใจเต้นตุบ ๆ
ด้วยความตื่นเต้นที่ไม่เคยรู้สึกมานาน
เมื่อแท็กซี่จอดใกล้ถนนข้าวสาร เวลาหกโมงครึ่ง
ฟ้ายังสว่างพอที่จะเห็นฝูงชนที่กำลังเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน
น้ำสีและผงสีสาดกระจายไปทั่วท้องถนน
น้องแพรก้าวลงจากรถ
ความเย็นฉ่ำของน้ำที่สาดใส่ั้แ่ก้าวแรกทำให้เธอกรี๊ดลั่นด้วยความสุข
“สาดเลย!”
ปืนฉีดน้ำขนาดใหญ่จากกลุ่มวัยรุ่นพุ่งตรงมาที่ตัวเธอ
เสื้อกันฝนบางเฉียบเปียกปอนในพริบตา เนื้อผ้ายางบางๆ
ติดแน่นกับผิวขาวเนียนของเธอจนเห็นทุกส่วนโค้งเว้า
หัวนมชมพูที่ตั้งชันขึ้นเพราะความเย็นและความตื่นเต้นโผล่ชัดเจนใต้บราบาง ๆ
เนินอกอวบอิ่มคู่ที่ปกติถูกซุกซ่อนด้วยเสื้อผ้าหรูหรา
เมื่อกางเกงขาสั้นเปียกติดสะโพกกลมกลึง
ต้นขาขาวเนียนอวบอิ่มที่โชว์พ้นกางเกงยิ่งยาวและน่าจับตามองเมื่อน้ำไหลย้อยลงไปตามผิว
น้องแพรหัวเราะร่าเสียงใส
เธอคว้าปืนฉีดน้ำที่พึ่งซื้อมาจากพ่อค้าใกล้ ๆ มายิงใส่คนรอบข้าง
ตัวเธอหมุนติ้วไปมา
ท่ามกลางฝูงชนที่ผลักดันให้ร่างกายอวบอิ่มของเธอไหลไปตามกระแสน้ำ
น้ำไหลย้อยลงตามเนินอกอวบอิ่ม ไหลผ่านท้องแบนราบ
ไหลลงไปตามต้นขาเนียนที่เปียกแฉะ ทุกย่างก้าวที่เธอเดิน
กางเกงขาสั้นที่เปียกจะยิ่งรัดแน่นจนเห็นรูปทรงก้นกลมที่ยกกระชับและเนินเนื้อนุ่มตรงหว่างขาที่ถูกปกปิดไว้ด้วยเพียงชั้นผ้าบางๆ
“ว้าว… สาวคนนี้ขาเซ็กซี่มากเลย” เสียงคนรอบข้างดังขึ้นเป็ระยะ
น้องแพรไม่สนใจ เธอหัวเราะดังกว่าเดิม
ปล่อยตัวเองไปกับกระแสน้ำสงกรานต์ที่เย็นฉ่ำและร้อนแรงในเวลาเดียวกัน
เป็ครั้งแรกในรอบหลายปีที่เธอรู้สึกว่า… ตัวเองมีชีวิตจริงๆ
เธอไม่รู้เลยว่า… ห่างออกไปเพียงสิบเมตรบนฟุตบาทที่ยังแห้งอยู่
มีชายวัยห้าสิบสองปีคนหนึ่งกำลังยืนนิ่ง มือกำปืนฉีดน้ำขนาดใหญ่แน่น
สายตาคู่หนึ่งจ้องมองเธอไม่กะพริบ
ลุงโชค… สามีของป้าสม
แม่บ้านที่ทำงานในบ้านน้องแพรมาสองปีเต็ม
เขามาเล่นสงกรานต์คนเดียวเหมือนกัน ป้าสมต้องไปทำงานในวันหยุดยาว
ลุงโชคจึงถือโอกาสออกมา “หาเหยื่อ” สนุก ๆ
ตามประสาชายแก่ที่ยังมีไฟ แต่เมื่อสายตาเขาประสบกับน้องแพรที่กำลังยืนหัวเราะร่า
ตัวเปียกปอน เสื้อกันฝนและเนินอกอวบอิ่มเด้งตามการเคลื่อนไหว…
ลุงโชคตัวแข็งทื่อ
“คุณหนูแพร… จริงๆ เหรอวะ” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า
เขาไม่ใช่แค่จำเธอจากทีวีหรือโปสเตอร์ ลุงโชคจำเธอได้ดี… เพราะเขาเคยแอบดูเธอบ่อยครั้งตอนที่เธอไม่แต่งหน้า
ไม่แต่งตัว อยู่ในบ้านแบบธรรมชาติที่สุด ทุกครั้งที่เขาไปรับป้าสม
เขาจะแอบยืนมองผ่านช่องประตูบ้าน
เขาเคยแอบเก็บกางเกงในตัวเก่าของเธอที่ป้าสมโยนทิ้งในถังขยะหลังบ้าน
เก็บไว้ในกระเป๋า แล้วกลับบ้านไปช่วยตัวเองด้วยภาพของคุณหนูแพรที่เขาแอบถ่ายไว้หลายรูป
ตอนที่เธอเดินเล่นในสวนหน้าบ้านด้วยเสื้อกล้ามบางๆ
และกางเกงขาสั้นตัวเดิมที่เธอใส่เล่นสงกรานต์คืนนี้
กลิ่นตัวเธอ ผิวขาวเนียน รอยยิ้มหวานละมุนแบบไม่แต่งหน้า… ลุงโชคฝันถึงมันทุกคืน
และคืนนี้… เธออยู่ตรงนี้ ตัวเปียกปอน
ไม่มีผู้จัดการ ไม่มีบอดี้การ์ด ไม่มีใครปกป้อง แม้จะใส่หมวกและแว่น
แต่ลุงโชคจำได้ทันทีจากรูปทรงของเนินอกอวบอิ่มคู่ที่เขาเคยฝันถึง
จากต้นขาขาวที่โชว์พ้นกางเกงขาสั้น
ลุงโชคยกปืนฉีดน้ำขึ้นช้าๆ
มุมปากยกยิ้มมุมเดียวที่เต็มไปด้วยความหิวโหยและเงี่ยนจัดที่สะสมมานานสองปี
“ปีนี้… กูจะได้ััคุณหนูแพรสักที… ”
น้ำสงกรานต์ยังคงสาดกระจายไปทั่วท้องถนนยามค่ำคืน แต่สำหรับลุงโชค… คืนนี้คือคืนเริ่มต้นของ “เทศกาล”
ที่เขาใฝ่ฝันมานาน
และน้องแพร… ยังคงหัวเราะร่า ยังไม่รู้เลยว่า ที่เธอเพิ่งหนีออกมา… กำลังจะถูกแทนที่ด้วยความที่ร้อนแรง ดุเดือด และลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม
ๅุๅุ1