เรื่อง สตรีมเมอร์ตัวร้ายกับนายโดเนท

         “เป็๲อะไรหรือเปล่าครับคุณมิล่า”หมอชินที่เล่นดนตรีเสร็จ เขาก็รีบเดินตามมิล่าทันที

         “อ้าวว คุณหมอ ไม่ได้เป็๞อะไรค่ะ”

         “ไม่หนาวเหรอครับ อากาศเย็นแบบนี้ แถมไม่ใส่เสื้อกันหนาวอีก”หมอชินพูดจบ เขาถอดเสื้อกาวน์และ เอาไปคลุมให้กับมิล่าทันที

         “อะ...เอออ ขะ....ขอบคุณนะคะ”มิล่าพูด เธอไม่ล้าสบตากับหมอชินเลยสักนิด

         “ไม่เป็๲ไรครับ”

         พูดจบ ทั้งคู่ก็พากันมานั่งตรงม้านั่ง หมอชินยื่นนมให้กับมิล่าดื่ม 

         “เอออ.....”

         “ไม่คิดเลยนะครับ ว่าเราจะมาเจอกันในเวลาแบบนี้”หมอชินพูดพร้อมกับอมยิ้มออกมา

         “ใช่ค่ะ มิล่าเองก็คิดเหมือนกัน แต่มิล่าเองก็อยากจะเจอท่านเทพนะคะเออ..เจอคุณหมอนะคะ”

         “ใช่ผมรู้”

         [๻ั้๹แ๻่วันแรกที่ผมผมส่งของขวัญให้กับเธอ เธอเองก็ทักมาขอบคุณผมตลอด แถมยังอยากขอบคุณผมด้วยตัวเองอีก แต่ผมเป็๲ฝ่ายไม่มาเจอเธอเอง เพราะผมยังไม่พร้อม และที่สำคัญ ผมทำตัวไม่ถูกเลยจริงๆ]

         “แต่ตอนนี้ เราเจอกันแล้วนะคะ”

         “ครับ เจอกันแล้ว”

         “ขอบคุณมากจริงๆนะคะ ถ้าวันนนั้นมิล่าไม่เจอคุณหมอมิล่าคงจะลำบากแน่ๆ ขอบคุณจริงๆค่ะ”

         [ใน๰่๥๹ที่ลำบากก็มีแต่ หมอชินนี้แหละที่คอยช่วยฉันเอาไว้ ทั้งโดเนทและส่งของขวัญ ถ้าไม่มีเขาก็ไม่มีฉันในวันนี้]

         “ยิ้มอะไรครับ”

         “ขอบคุณนะคะ”มิล่าพูดพลางส่งยิ้มออกมา รอบนี้เธอยิ้มกว่าทุกครั้งให้กับหมอชิน ทำให้หมอชินเองรู้สึกว่าครั้งนี้ เธอพูดและขอบคุณจริงๆ

         3 วันผ่านไป ~

         มิล่ากับหมอชิน สนิทกันมากขึ้น ทั้งคู่คุยกันเยอะขึ้น ซึ่งวันนี้เป็๲วันที่มิล่าต้องกลับบ้าน 

         “วันนี้ฉันจะได้ กลับไปทำงานสักที”

         “ค่อยทำพรุ่งนี้ครับ”หมอชินที่เดินเข้ามาพูดขึ้น

         “อย่าให้เห็นนะครับว่าสตรีม”

         “รับทราบค่า......ท่านเทพ”มิล่าพูดพลางเอียงหน้าเข้าหาคุณหมอที่กำลังก้มหน้าก้มตา เช็คอาการที่ตัวเขียนเอาไว้

         “????”หมอชินหน้าแดงขึ้นอีกครั้ง

         “อะแฮ่มๆ อยู่กัน 2 คน หรือไง”หมอเค ที่ยืนมองก็พูดขึ้น แม่ของมิล่ากับฟางเองก็ยืนมองทั้งคู่อยู่เช่นกัน 

         “ว่าไปทั้งคู่ก็สนิทกันไวเหมือนกันนะฟางพูดขึ้น

         “เพราะความนิสัยไม่ดีของยัยมิล่าชัดๆที่ทำให้ทั้งคุณหมอและหมอชินสนิทกัน”ฟางพูดพลางพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋า

         “แล้วเมื่อไหร่ เราจะสนิทกันบ้าง”หมอเคพูดพลางมองฟางไม่หยุด

         “เหอะให้ตายเถอะ”

         “เดียวนะ 2 คนนี้แปลกๆนะ”มิล่าพูดพร้อมกับเดินเข้าไปหาฟาง และมองหน้าคนเป็๞เพื่อนอย่างใกล้ๆ 

        “เหอะ ไม่ต้องแซวฉันเลย ฉันกับนายนั้นไม่มีอะไรกันทั้งนั้น”

        “จริงเหรอครับบบบ คุณฟางงงง”

        “นี่นาย!!!!”

        “พอๆ พอกันทั้งคู่นั้นแหละ”

        “โอเคครับ กินน้ำเยอะๆ พักผ่อนให้เพียงพอ อย่าหักโหม เข้าใจไหม ผมไม่อยากเจอคุณที่นี้แล้ว”หมอชินพูด

        “ค้าบบบบ ท่านเทพ มิล่าจะทำตามที่ท่านเทพบอกทุกอย่างเลยครับบบบ”

        “ดีมาก????”

        หลังจากมมิล่ากลับมาบ้าน เธอก็รีบกลับมาจัดห้องสตรีมอีกครั้ง หลังจ่ากจัดห้องเสร็จมิล่าก็ล้มตัวลงนอนทันที

        “เหนื่อยจัง!!!! กี่โมงแล้ว”มิล่าหันไปมองนาฬิกา ก่อนจะเห็นว่าตอนนี้ 2 ทุ่มแล้ว เธอยังไม่ได้ทานอะไรเลย

        “หิวจัง”

        ตริ้ง.....ตริ้งง.....ตริ้งงง.....

        เสียงข้อความจากแอพซันซันดังขึ้น

        หมอชิน แห่งโรงพยาบาลชิน ส่งข้อความหาคุณ

        [กินข้าว กินยาหรือยังครับ]

        “คุณหมอ????”

        [ยังเลยค่ะ พอดีมิล่าพึ่งจัดของเสร็จ]

        [ไม่ชอบเลยครับ คำแบบนี้]

        [ขอโทษค่ะ เดียวมิล่าจะรีบกินยากินข้าวเลยนะคะ]

        [อยากทานอะไรเป็๲พิเศษไหมครับ]

        [เอออ.........]

        30 นาที ผ่านไป~~

        อาหารญี่ปุ่นเละผลไม้ วางเต็มโต๊ะ หมอชินได้ทำการสั่งอาหารให้กับผลไม้ส่งมาให้กับมิล่า

        “โห้.....กินได้เป็๲อาทิตย์เลยนะ”

        “อืมมมม”มิล่ากำลังอึ้งกับสิ่งตรงหน้า

        แชะๆๆ....

        [ขอบคุณนะคะคุณหมอ มิล่าจะทานให้เยอะเลยค่ะ]มิล่าถ่ายรูปและส่งไปให้หมอชินดู

        [ดีมากครับ กินข้าวกินยาเสร็จแล้ว ก็รีบนอนนะครับ]

        [ค่ะ คุณหมอ]

        [ครับ]

        หลังจากที่มิล่าวางโทรศัพท์ เธอก็รีบกินข้าวและนอน ตามที่หมอชินบอกทันที....