“คุณแม่”ผมหันไปเจอคุณแม่กำลังเดินออกมาผมกับ ใบหน้าที่เศร้า
“นี่ลูกไม่รักแม่แล้วจริงๆใช่ไหม”คุณแม่เอ่ยถามด้วยเสียงสั่นคลอ
“ไม่ใช่อย่างนั้นครับคุณแม่”ผมเดินเข้าไปกอดคุณแม่
“แล้วทำไมไม่คิดจะบอกลาแม่เลย?”
“เออ...ผมกลัวว...”
“แม่ไม่ให้ไปใช่ไหม”ผมพยักหน้า
“แม่ขอโทษที่พูดแบบนั้นออกไป แต่แม่แค่เป็ห่วงลูกเท่านั้น”
“ครับผมเข้าใจ”
“อืม นั้นแม่ขออะไรอย่างได้ไหม”
“อะไรเหรอครับ”
“หลังจากเสร็จงานนี้ลูกกลับมาอยู่กับแม่นะ”
“ครับผมสัญญา”ผมจะทำเพื่อแม่ครับ
“ไปเถอะ”
“ผมไปก่อนนะครับสวัสดีครับ”ผมบอกลาแม่และพี่ใหญ่เสร็จก็รีบขึ้นเครื่องกลับทันที
โรงพยาบาล
หลังจากลงเครื่องมาผมก็รีบกลับมาหาเ้าหญิงเทียน่าทันที แต่ตอนนี้เธอกำลังอยู่ในห้องไอซียูครับ ผมได้แต่เฝ้ามองเธอหน้าห้องเท่านั้น
“ลูกพ่ออย่าเป็อะไรนะ”กษัตริย์เฮนรี่พูดขึ้นมา
“พี่เป็ยังไงบ้าง”
“หนักเลยว่ะ”
“แล้วมันเกิดขึ้นได้ยัง”
“คือ.....เธอทานอาหารที่น้องของเธอนำของมาเยี่ยมก็เลยเป็แบบนี้”ผมได้ยินแล้วก็แปลกใจ
“เธอมีน้องสาวด้วยเหรอครับ”
“คนละแม่กันหนะ”
“แปลว่าเธอเป็คนวางยาเหรอครับ”
“อันนี้พี่ก็ไม่แน่ใจ”
“ฮื่อๆ ท่านพ่อทีน่าไม่ได้ทำนะคะ”ผมหันไปเห็นเด็กสาวคนนึงกำลังนั่งร้องไห้
“ถ้าเทียน่าเป็อะไรไปเธอต้องรับผิดชอบ!!!!”คนที่พูดคือกษัตริย์เฮนรี่
“ท่านพ่อ”
มันน่าแปลกจริงๆนะครับที่ดูเหมือนกษัตริย์เฮนรี่จะปกป้องเ้าหญิงเทียน่าเป็พิเศษ ทั้งๆที่เด็กสาวคนเมื่อกี้ก็เป็ลูกเขาท่านเหมือนกัน
30 นาที ผ่านไป
มีรถเข็นออกมาจากห้องไอซียู และมาหยุดตรงหน้ากษัตริย์เฮนรี่
“โธ่ลูกพ่อออ...”
“ท่านพี่”
“คุณหมอครับเป็ยังไงบ้างครับ”ผมเดินเข้าไปถามคุณหมอที่เดินออกมา
“ปลอดภัยแล้วครับ ดีนะครับที่ล้างท้องทันถ้าไม่ทันถึงตายได้เลยนะครับ”
“ตาย!!!!”กษัตริย์เฮนรี่พูดขึ้นด้วยความใพร้อมหันไปมองเ้าหญิงทีน่า
“ท่านพ่อลูกไม่ได้ทำท่านพี่จริงๆ”
“พาตัวทีน่าออกให้ห่างจากเทียน่าเดียวนี้”
“ท่านพ่อออ” พูดจบมีทหารมาลากตัวเ้าหญิงทีน่าออกจากร่างเ้าหญิงเทียน่าทันที
“ต่อไปนี้ห้ามใครเข้าห้องเทียน่าเด็ดขาด!!!ยกเว้นข้ากับบอร์ดี้การ์ดคนนั้น”กษัตริย์เฮนรี่พูดพลางชี้มาทางผม
ห้องพักฟื้น
ผมและกษัตริย์เฮนรี่นั่งรอเ้าหญิงเทียน่าฟื้น
“ท่านครับผมขอโทษนะครับที่ทำใหเกิดเื่แบบนี้”ผมพูดขึ้นมา
“ไม่เป็ไรเ้าไม่ผิดหรอก เ้าไม่อยู่หนิ คนที่ผิดควรเป็เรามากกว่า ขนาดเทียน่าอยู่ข้างๆเราแท้ๆเรายังปกป้องเทียน่าไม่ได้เลย”กษัตริย์เฮนรี่พูดพร้อมกับก้มหน้า
“อะ..ทะท่านพ่อ”เ้าหญิงเทียน่าตื่นขึ้นมาพอดี
“ลูกของพ่อค่อยๆลุกนะ”กษัตริย์เฮนรี่เข้ามาประคองเทียน่า
“ท่านพ่ออย่าโทษตัวเองเลยค่ะ”
“พ่อขอโทษ”
“ท่านพ่อ หนูไม่เป็อะไรแล้วจริงๆ”
“อ้าวว คุณ...”เธอหันหน้ามาทักทายผม
“เป็ไงบ้างครับ”
“ก็ดี แต่ถ้ามีคุณคงดีกว่านี้”
“...........”
“เออ...หมายถึงคุณอาจจะช่วยฉันไว้ได้ไง”
“อ่ออครับบ”
“เออ...ท่านพ่อค่ะ แล้วทีน่าหละค่ะ”
“พ่อไล่กลับไปแล้ว กล้าดียังไงมาทำกับลูกพ่อยังงี้”
“ท่านพ่อ อย่าบอกนะคะว่าท่านพ่อต่อว่าทีน่า”
“ท่านพ่อ!!!!”
“ก็ทีน่าทำให้ลูกพ่อเจ็บตัวหนิ”
“อาจจะไม่ใช่ฝีมือทีน่าก็ได้นะคะ”
“คุณช่วยไปตามทีน่าให้ฉันหน่อยได้ไหม”
“เอออ....”ผมหันไปมองกษัตริย์เฮนรี่ กษัตริย์เฮนรี่พยักหน้าตอบ
“ครับ”ผมเลยออกไปตามเ้าหญิงทีน่าที่โดนจับแยกอยู่อีกห้องนึงและพาเธอมาเจอเ้าหญิงเทียน่า
“ท่านพี่....ฟึ่บบบ”เธอวิ่งเข้ากอดเ้าหญิงเทียน่าทันที
“ท่านพี่หนูขอโทษ แต่หนูไม่ได้ทำจริงๆนะ”
“โธ่น้องพี่ พี่รู้ว่าเธอไม่ทำพี่หรอก”
“แต่ท่านพ่อไม่เชื่อ”
“เหอะ มาถึงเ้าก็ฟ้องลูกข้าเลยนะ”
“ท่านพ่อ!!!!”
“แต่ลูกไม่ทำจริงๆหนิท่านพ่อ”
“แล้วมันยาพิษมันเข้าไปอยู่ในอาหารได้อย่างไร”
“ท่านพ่อไม่เอาน่า ทีน่ากลัวหมดแล้วว”
“ฮื่อๆ”
“เห็นไหมท่านพ่อ”เ้าหญิงเทียน่าเธอหันไปดุกษัตริย์เฮนรี่ ดูท่าทางเธอจะรักเ้าหญิงทีน่าน่าดู ผมเห็นแล้วอดคิดถึงน้องเล็กไม่ได้เลย
“ลูกก็ให้ท้ายนาง”
ผมปล่อยให้ทั้ง3คุยกันไปสักพัก เลยออกมาคุยกับรุ่นพี่ของผมของนอก
“เ้าหญิงเป็ไงบ้าง”รุ่นพี่ผมหันมาถามผม
“ปกติครับ เธอดูปกติ”
“เห้อออ....ตอนที่นายไม่อยู่รู้ไหมเกิดเื่มากมาย”
“เื่อะไรเหรอครับ”
“นางกลัวผู้ชายทุกคน”ผมได้ยินสิ่งที่รุ่นพี่พูดถึงกับอดสงสัยไม่ได้เพราะเธอดูปกติมากจริงๆ ทั้งๆที่เธอโดนเื่ราวร้ายๆมาตั้งเยอะ
537
![[จบ] บันทึกเส้นทางจอมโจรจอมราชัน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1776316101_39085446.webp)
