ผมมี APP จากดาวโลก

อาหารดอง

          คนกินหมูสามชั้นย่างกับแตงกวาดองอย่างเอร็ดอร่อยอยู่เพเนียสก็ยังไม่ปล่อยมือไป รีบตีตรงเข้าประเด็นขายของอย่างสุดท้ายต่อทันทีเหมือนว่าถ้าไม่ขายของวันนี้จนครบ เขาต้องนอนไม่หลับแน่ๆถึงแม้ว่าผลตอบรับจะดีกว่ามากตอนที่มีหมูสามชั้นย่างมาเสริมก็ตาม แบบนี้แหละสินค้าบางอย่างที่เราขาย คนซื้อก็ไม่รู้จะซื้อไปกินยังไงเราก็ต้องแนะนำวิธีกินไปด้วย แล้วหมูสามชั้นย่างหนึ่งในยอดพีระมิดความอร่อยก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง

“ทุกคนพร้อมจะพบกับสินค้าตัวอย่างอีกอย่างของแฮงกรี้อิงค์กี้ที่จะมีขายในเร็ววันนี้หรือยังครับ”เพเนียสถามด้วยเสียงเรียกความตื่นเต้น พร้อมสั่งให้มีเอฟเฟคเสริมความตื่นตาเข้าไปอีกทั้งเสียงและภาพโฮโลแกรมที่เรียกความสนใจได้เป็นอย่างดีแต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ค่อยจะดึงพวกเขามาจากหมูสามชั้นกับแตงกวาดองได้อยู่ดีเอาเป็นว่าพวกเขาฟังอยู่แต่มือ(จับของกินเข้าปาก)กับปาก(เคี้ยวอย่างไม่หยุดพัก)ยังไม่ว่าง

[แฟนคลับตัวยงของฮงจู: ยังไม่หมดอีกเหรอเนี่ย จะทำให้เราหิวตายไม่ถึงหนายยยย]

[อายุน้อยร้อยโล: ช่วยด้วย อุปกรณ์รับสัมผัสทั้งห้าของฉันขึ้นสัญญาณเตือนสีส้มแดงแล้วใกล้พังแล้ว ไม่น้าาา]

[ผมจะสร้างสะพานข้ามดวงดาว: ช่องนี้ทำให้ผมต้องเปลี่ยนอุปกรณ์ส่วนรับสัมผัสทั้งห้าใหม่เหมือนกันชิมบ่อยจนเครื่องพัง เมนต์บน ผมเอาใจช่วยให้มันหลังไลฟ์จบนะ ไม่งั้นอดกินแน่]

[ฟ้าร้องแข่งกับท้องของฉัน: ของฉันก็เคยพังเหมือนกัน จากที่ชิมอาหารช่องน้องถี่จัดนี่แหละของไม่ได้มาตรฐานก็งี้]

[Sunanar_นายหน้าขายทุกอย่าง: ถ้าอุปกรณ์รับสัมผัสทั้งห้าของคุณมีปัญหา ต้องการใหม่ในเร็วพลัน ติดต่อเรามาเลยคะรับรองทั้งกิน ดมกลิ่น สัมผัส ฟัง และดู ไม่มีสะดุดแน่นอน คลิกXXXX]

“อานี่ผมทำให้อุปกรณ์ของพวกคุณหลายๆคนพังหรือเนี่ย ต้องขอโทษด้วยนะครับ” อ่านคอมเมนต์ที่เป็นเชิงลบแต่ไม่ใช่ตำหนิเขาทั้งหมด บางคนอ่านแล้วยังแอบขำก็มีแต่เพเนียสก็เอ่ยออกมาอย่างรู้สึกผิด ทั้งโดเนทด้วยจำนวนหลายเครดิตเงิน และยังต้องมาเสียค่าซื้ออุปกรณ์รับสัมผัสใหม่อีกน่าเห็นใจพวกเขานะครับ แบบนี้หรือต้องสุ่มแจกอุปกรณ์รับสัมผัสทั้งห้าดีนะเอาเป็นว่ารอให้สปอนเซอร์เข้าดีกว่า แต่จะมีเหรอ มันไม่เกี่ยวกันซะหน่อย(อุปกรณ์รับสัมผัสทั้งห้า เป็นอุปกรณ์เล็กๆคล้ายชิปที่ใส่ในคอลโทรลแบนด์สามารถเปลี่ยนใหม่เฉพาะส่วนได้ถ้าเกิดเสียหาย แต่ปกติก็ใช้งานเป็นปีๆอยู่แต่วิวเวอร์ของช่องเพเนียสชิมบ่อยไปหน่อย อุปกรณ์เลยพังไวกว่ากำหนด)

“หรือต่อไปจะต้องเตือนให้ทุกคนชิมให้น้อยลงดี”เพเนียสพูดขึ้นลอยๆเหมือนกำลังคิดและถามกับตัวเองอยู่

[อยากเป็นพี่สาวข้างบ้านน้องเออร์มิน: ไม่นะ อย่าคิดแบบนั้นเชียว จะมาห้ามพี่สาวชิมน้อยลงไม่ด้ายยยย]

[หยุดอยู่ตรงนั้น: เสียก็เปลี่ยนใหม่มันเป็นเรื่องจริงที่สุดของกาแล็กซีนี้แล้ว]

[Benjamin: ไม่ว่างั้นสิเออร์มินพี่สาวมีเงินเปลี่ยนใหม่น่า แค่เล่าให้ฟังเฉยๆเอง]

[ชื่ออีฟไม่ใช่เอวา: ใครมันเป็นคนเปิดเรื่องเนี่ย เกือบอดกินรัวๆแล้วนะ]

“ถ้าไม่มีอะไรแล้วถ้างั้นเรามาชิมสินค้าล่าสุดชิ้นสุดท้ายเลยดีไหมครับ” เลียบๆเคียงๆถามดูว่าพวกเขาคุยกับจบหรือยัง

[น้องเออร์มินน่ารักเท่าแผ่นฟ้า:ตั้งตารอเลยเนี่ย]

[รูปหล่อของทุกคน: พร้อมมาก ถ้าขายวันนี้ก็จะซื้อตอนนี้เลยเนี่ยบอกเลย]

“อา ยังไม่ขายตอนหรอกครับแต่เอาเป็นว่ามาลองชิมกันเลยดีกว่า อีกอย่างเป็นอะไรนะ”

“มันก็คือ ไข่เค็ม เค็ม เค็ม”จากชั้นด้านล่างของโต๊ะที่เดิมเพเนียสก้มไปหยิบขึ้นมาวางลงด้านหน้าสั่งให้กล้องโคลสอัพใกล้ๆ ให้เห็นชัดๆกันไปเลยแต่ก็แอบกลัวๆอยู่บ้างว่าไข่เค็มจะไม่ได้รับความนิยมแบบท่วมท้นเหมือนแตงกวา  เมื่อกี้เล่นใหญ่และกินอร่อยกันไปแล้วส่วนที่เปิดตัวทีหลังอาจจะเฟลก็ได้

“ทำไมครับ เงียบจัง” เพเนียสถามเสียงเบา

[พรุ่งนี้ไม่มีจริง: โทษทีน้า กินหมูกับแตงกวาดองเพลินไปหน่อย]

[คืนเงินผมเถอะ: ขอสารภาพว่ามันไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่]

[คนจะหิวเวลาไหนก็หิว: จากใจจริง แบบจริงใจจากเรา เหมือนเมนต์บนเลยสงสัยใช้โควตาอารมณ์ตื่นเต้นไปหมดแล้ว]

[รักของผมขมเหมือนผัก: มันดู เหมือนไข่ธรรมดาๆนะ]

“ทุกคนคิดว่ามันธรรมดาก็ไม่เป็นไรครับแต่อย่าพึ่งละความสนใจไปไหน ชิมดูก่อนค่อยตัดสินทีหลัง ไม่แน่นะครับ ไข่เค็มอาจจะถูกใจกว่าแตงกวาดองก็ได้”เพเนียสรีบว่าขึ้นสำทับเหมือนกำลังแข่งขันกับแตงกวาดองอยู่อย่างไรอย่างนั้นขอโทษด้วยนะเจ้าแตงกวาดองที่เขาต้องว่าแบบนั้น แต่นายก็อร่อยนะ ไม่ได้อยากข่มเลยแต่เพื่อการค้าเท่านั้นเอง

“วิธีการกินก็ง่ายๆเลยครับไข่เค็มนี้เอาไปต้มแบบไข่ต้มปกติหรือตามที่แนะนำไว้บนฉลากของบรรจุภัณฑ์แล้วนี่ก็คือที่ผมต้มมาแล้วครับ เรามาชิมรสชาติกันเลยดีกว่าว่าจะเป็นยังไง”เพเนียสคว้ามีดขึ้นมาผ่าครึ่งไข่เป็ดฟองโตทั้งๆที่ยังมีเปลือกอยู่ ผ่าครึ่งออกมาทำให้เห็นภายในได้ชัดขึ้น ลักษณะของเนื้อไข่ก็ไม่ต่างจากไข่ต้มทั่วไปนักแต่ไข่แดงตรงกลางนั้นกลับมีสีสันน่ากินกว่าไข่ต้มธรรมดาแน่ๆ

[พ่อบ้านใจกล้า: ชื่อว่าไข่เค็มใช่ไหม เค็มจริงๆ]

[ผมเป็นคนใสใส: ตรงไข่แดงเค็มๆมันๆอร่อยอยู่นะว่าไม่ได้]

[มัมหมีดกทง:ใช่ๆนี่คือกินแต่ไข่เค็มเลย]

[อยากมีน้องเออร์มินเป็นของตัวเอง: แนะนำวิธีกินหน่อยจ้า]

        คนดูเริ่มรู้ว่าต้องมีวิธีการกินแบบไหนให้อะไรขึ้นแน่ๆเหมือนผ่านมาเมื่อกี้ไง จากแตงกว่าดองธรรมดาที่พวกเขาไม่ค่อยสนใจนักแต่พอกินคู่กับหมูสามชั้นย่างก็คือเป็นอีกเรื่องเลย

“จริงๆทำอาหารได้หลายอย่างเลยครับจะเอาไปทอดก็ได้ ต้มแบบนี้ไว้คลุกกินกับข้าวสวยร้อนๆก็อร่อยอยู่ จะกินกับข้าวต้มก็ดีหรือจะเอาไปยำ ไปผัดก็ได้ครับแต่ส่วนที่อร่อยแล้วคนชอบกินจริงๆก็คือไข่แดงใช่ไหมล่ะครับ เอาไปทำขนมยังได้เลยนะ”เพเนียสแนะนำ ไม่รอช้าบนโต๊ะเหลือบเห็นว่ามีข้าวสวยวางประกอบให้ได้กินกับต้มจืดอยู่พวกเขาก็ลงมือลองทันที

[ไม่ชอบอาหารหมา: คลุกกินกับข้าวก็คือพอใจ เค็มๆมันๆ]

[ยัม ยัม ยัม ชื่อนี้มีแต่ของอร่อย: ไข่แดงคือดีสุด นี่ตักกินเปล่าๆเลย]

“เอาไว้วันหลังพอไข่เค็มวางขายผมจะพาทำเมนูไข่เค็มนะครับ รับรองอร่อยแน่นอน” เพเนียสรีบรับปากทันที ตอนนี้ทุกคนอาจจะยังไม่รู้ว่าจะเอาไปกินกับอะไรหรือทำเมนูไหนได้บ้าง พอเขาเริ่มเปิด ทุกคนก็จะเริ่มมีไอเดียต่อยอดได้เอง

[ภริยาผู้นำเขต3ดาวยูว่า: จะรอนะจ๊ะ จะรอซื้อเลย ชอบไข่แดง]

“ไข่แดงเค็มอร่อยใช่ไหมล่ะครับแล้วต่อไปสิ่งที่จะตามมาก็คือขายแบบเป็นไข่แดงเค็มเลยครับ ไม่ชอบกินส่วนไข่ขาวก็ซื้อแบบที่เป็นไข่แดงเค็มได้เลย แต่ว่าสินค้าจะมีหลังจากไข่เค็มแบบเป็นฟองออกขายอยู่เล็กน้อยนะครับ”รีบขายของล่วงหน้า ในดาวโลกไข่แดงเค็มก็คือขายดีมาก ทำได้หลากหลายเมนูส่วนไข่ขาวเขาว่าจะเอามาทำอย่างอื่นแทน ไม่ปล่อยให้มันเสียของหรอก

[อยากเป็นพี่สะใภ้น้องเออร์มิน:มีแค่ไข่แดงเค็มขายด้วย คือดีดี๊ดี]

[ไม่ว่างแม่เรียก: จะรอซื้อน้า]

“ครับ ต้องซื้อจริงๆน้า”เพเนียสว่าเสียงอ้อนนิดๆหน่อยๆพอให้มีหลากอารมณ์พูดคุยกับวิวเวอร์ต่ออีกนิดๆหน่อยๆ ก็ลงไลฟ์แล้ววันนี้เป็นอีกวันที่การไลฟ์สตรีมสำหรับเขาคือสนุกๆมาก ถ้าไม่นับวันปาร์ตี้น่ะนะได้ทั้งพาเหล่าวิวเวอร์หลักร้อยล้านคนเดินเก็บแตงกวาในสวนของบ้านที่แสนภาคภูมิใจได้ทำอาหารอร่อยๆ กินอาหารอวดเรียกน้ำลายคนดู หรือแม้แต่ขายของก็เรียกเสียงตอบรับและเสียงโอดครวญจากคนดูได้มากมาย

24 – 4 – 3762

          ในห้องทำงานส่วนตัวของผู้บริหารบริษัททริพเพิลพี ยัมมี่ ฟู้ดส์ที่ปกติไม่ได้ค่อยจะได้ใช้งาน แต่วันนี้ถูกเพเนียสเข้ามาใช้ประโยชน์มันเสียหน่อยพร้อมด้วยกับคุณเคย์ล่าทนายสาวของบริษัท เนื่องจากวันนี้เป็นกำหนดวันนัดไปศาลในฐานะพยานฝ่ายจำเลยถึงจะบอกว่าไป แต่จริงๆไม่ได้ไปทั้งตัวหรอก เอาแค่ใจไปก็พอ ว้า ไม่ขำเหรอ จริงๆเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องมาขำขันแต่เขาแค่ไม่อยากให้เครียดก็เท่านั้น อีกอย่างก็ต้องบอกว่าไปด้วยใจจริงๆเพราะมีใจที่จะช่วยจึงมาอยู่ที่นี่ เข้าล็อกอิน กรอกเลขห้องพิจารณาคดีลงชื่อเข้าห้องในฐานะพยานฝ่ายจำเลยและทนาย(ส่วนใครที่ไม่เกี่ยวข้องกับคดีก็ลงชื่อเป็นผู้สนใจเข้ารับฟังได้)

“ผมต้องทำอะไรบ้างครับพี่เคย์ล่าตื่นเต้นจัง” เพเนียสว่าออกมาด้วยท่าทีตามที่เขาบอกอีกฝ่ายเลยตอนนี้ยังไม่ได้ถึงเวลา แต่ก็มีผู้ออนไลน์เข้าห้องมาหลายคนแล้วเห็นได้จากภาพโฮโลแกรมที่ฉายออกมาแต่เพื่อเป็นการป้องกันสิทธิส่วนบุคคลถ้าไม่ใช่บุคคลที่เกี่ยวข้องกับคดีโดยตรงหน้าพวกเขาจะถูกเบลอไว้และเพเนียสกับเคย์ล่าเองก็ยังถูกคุ้มครองอยู่ ถึงเวลาศาลให้เบิกความพยานหน้าของเขาจึงจะปรากฏให้ทุกคนเห็นได้ส่วนเรื่องที่พูดคุยกันตามปกติในศาลตอนนี้นั้น ไม่มีใครได้ยินหรอก ก็เพราะว่าปิดเสียงไว้นั่นเอง

“ไม่ต้องตื่นเต้นไปค่ะน้องเพเนียสเวลาถูกถามก็พูดไปตามความจริง ยังไงก็มีพี่อยู่ทั้งคน” เคย์ล่าเอ่ยปลอบเด็กหนุ่มเธอเข้าใจเขา อายุก็พึ่งจะบรรลุนิติภาวะเองคงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะมาเผชิญกับแรงกดดันและแบกรับความหวังแบบนี้

“พี่อาธา จะไม่เป็นไรใช่ไหมครับ”เพเนียสถามอีกครั้ง ถึงจะฟังคำนี้หลายครั้งแล้วว่ายังไงคดีนี้ก็ศาลจะต้องยกฟ้องแน่และยังเป็นฝ่ายพวกเขาเองที่จะฟ้องกลับได้อีกด้วย ซึ่งงานตรงนี้เคย์ล่ากับทนายของอาธาก็ได้เตรียมเอกสารไว้พร้อมแล้วด้วยซ้ำ

“ไม่เป็นไรแน่นอนค่ะน้องเพเนียสแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ พันเปอร์เซ็นต์เลยค่ะ เชื่อมือพี่ได้เลย”ด้านเคย์ล่าเองก็ยืนยันหนักแน่นอยู่เช่นเดิม วันนี้เธอทำความสะอาดหูมาเป็นพิเศษเพื่อมาฟังคำพิพากษาของศาลเลยนะยังไงก็ไม่ผิดไม่จากที่คิดแน่ แล้วถ้าหากมีตัวแปรอื่นๆเพิ่มเข้ามาหรือฝ่ายนั้นหาหลักฐานบ่งชี้ได้ชัดเจนล่ะ ถ้าแบบนั้นเธอก็จะให้เพเนียสฟ้องสำนักงานทรัพย์สินแห่งปัญหาแห่งเซเรนิออสก่อนเลยว่าด้วยเรื่องให้ขึ้นทะเบียนลิขสิทธิ์ซ้ำหรือไม่ก็ทำงานโดยมิชอบ แบบนี้ยิ่งสนุกเข้าไปใหญ่เลยทีเดียว หึๆๆมาเล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับยัยเคย์ล่าคนที่เคยฟ้องภรรยาเจ้านายฐานใช้งานเธอเกินกว่าหน้าที่แล้วเป็นล่ะ สุดท้ายก็ชนะคดี แต่ถูกไล่ออกแทน

“พี่เคย์ล่ามั่นใจขนาดนี้ ผมคงกังวลไปเองจริงๆนั่นแหละครับ”เพเนียสว่าพร้อมยิ้มแหย

          ฝั่งซ้ายของแท่นที่นั่งของผู้พิพากษาและคณะคนอื่นๆเพเนียสคือหนึ่งในคนที่นั่งอยู่ฝั่งนี้ ถึงจะไม่ได้มาด้วยตัวเพียงแต่มาด้วยภาพก็ต้องนั่งให้ถูกฝั่งโดยข้างหน้าเขาฝั่งที่นั่งของจำเลยตอนนี้มีคนที่เขารู้จักนั่งอยู่ ซึ่งวันนี้อาธาเข้าร่วมฟังการพิจารณาด้วยตัวเองไม่ได้ล็อกอินเข้าไปเพียงแค่ภาพฉายแต่อย่างใด

          เวลาตามที่กำหนดไว้มาถึงทุกฝ่ายมากันพร้อมแล้ว ทุกคนลุกขึ้นยืนทำความเคารพผู้พิพากษาที่เข้ามาในห้องเมื่อถึงเวลาเริ่มการไต่สวนคดีแล้ว ทุกอย่างก็ดำเนินไปตามขั้นตอนและโอกาสของแต่ละฝ่ายที่จะได้ชี้แจงต่อหน้าศาลได้รับฟังฝั่งโจทก์แน่นอนอยู่แล้วว่าพวกเขาล้วนมีหลักฐานมายืนยันอย่างหนักแน่น พร้อมด้วยทนายความที่มีประสบการณ์สูงมากชัยชนะรู้ได้อย่างไรน่ะเหรอ เคย์ล่าที่นั่งข้างกันบอกมา แต่ก็ไม่ถือว่าน่ากลัวเมื่อถึงคราวของอาธาและทนายได้โอกาสนั้นมาบ้างหลักฐานเขามากพอจนแก้ต่างอีกฝ่ายได้ทั้งหมดเช่นกัน แล้วทำไมต้องให้เพเนียสมาด้วยนะเหรอถ้าหากว่าแค่หลักฐานที่มาก็น่าจะพอ เขาถือได้ว่าเป็นไพ่ลับก็น่าจะได้ก็อย่างที่บอกว่าอาจจะมีอะไรที่เราคาดไม่ถึงเกิดขึ้นก็ได้นั่นแหละ

          บรรยากาศในศาลเป็นไปอย่างเคร่างเครียดจริงจังสีหน้าของแต่ละคนเริ่มแปรเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดจากตอนแรกฝ่ายอาธาที่เปิดมาพร้อมหน้าที่อมทุกข์คิดหนักแต่ตอนนี้กลับเผยรอยยิ้มน้อยๆให้ได้เห็นแล้วบ้างเช่นเดียวกับเพเนียสที่ส่งยิ้มให้กำลังใจเขาไปด้วย ระบบในศาลก็ดีและให้อิสระดีแบบนี้ล่ะจะเปิดหน้าหรือปิดเฉพาะกับใครก็ได้

        ส่วนฝั่งฝ่ายโจทก์จากตอนแรกที่ยิ้มกว้างมาแต่ไกลทั้งพรรคพวก ตอนนี้น่ะเหรอเหมือนมีเมฆลอยมาบดบังจ่ออยู่บนหัวกันทั่วหน้าแล้ว

“ท่านครับ ฝ่ายโจทก์มีเอกสารและพยานยืนยันเพิ่มเติมที่ไม่ได้ยื่นส่งเนื่องจากเหตุผลบางอย่างผมขอชี้แจ้งตรงนี้เลยนะครับ ว่าแท้จริงแล้ว ด้วยความเป็นจริงนั้นทักษะด้านอาหารนั้นโกหกไม่ได้เลยว่าฝ่ายโจทก์อย่างไรก็ชำนาญการกว่าอยู่แล้วไหนจะเปิดเป็นร้านอาหารมีชื่อเสียงโด่งดัง ถ้าเทียบกับฝั่งจำเลยที่เป็นแค่พ่อบ้านอดีตเป็นพนักงานบริษัทที่ไม่เคยเกี่ยวข้องกับด้านอาหารมาก่อนเลยยิ่งกับอาหารปรุงประกอบด้วยแล้ว นั่นเป็นไปไม่ได้เลยที่ฝ่ายจำเลยจะสามารถทำอาหารได้จริงถึงจะมีหลักฐานต่างนานาที่กล่าวอ้างมาข้างต้นนั้น...........”

“......”เพเนียสกับเคย์ล่าหันมองหน้ากันอย่างไม่ได้นัดหมาย พร้อมสีหน้าที่คาดเดาคำพูดกันได้ว่าเอาแล้วไงล่ะ!!