“หนูใส่ชิ้นไหนก็สวย”
“แหม ป้าปากหวานแบบนี้ หนูเขินเลยนะคะ”
“ป้าพูดจริงๆ ลูก หนูใส่อะไรก็สวย”
พลอยขวัญยิ้มรับคำชมด้วยความสดใส ก่อนจะตกลงซื้อปลาดาวสองชิ้น
“ไม่ต้องใส่ถุงค่ะ เดี๋ยวหนูติดเลย”
เธอหนีบผมข้างหนึ่งขึ้น แล้วติดกิ๊บอย่างพอใจก่อนจะโบกมือลาคุณป้าเ้าของร้านไปพร้อมเสียงชมตามหลังอีกระลอก
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นพร้อมชื่อ บุรัสกร บนหน้าจอ ไม่ทันกดรับเสียงแหลมก็กระแทกเข้าหูทันที
“นังพลอย!”
“ว่า?”
“แกหายหัวไปไหนั้แ่เช้า! แล้วตอนนี้แกอยู่ไหน?!”
“ไม่บอก”
“อิพลอย!!! บอกมาค่ะ อย่ามาลีลา”
“ภูเก็ตค่ะ”
“ไปทำไม”
“ขอเวลาพักสมองบ้างสิโว๊ยไม่งั้นร่างแหลกสลายกลายเป็จุลพอดี พี่เพชรใช้งานอย่างทาส”
“แล้วแกไม่ชวนฉันกับอีพวกนั้นไปด้วยละ?”
“กล้ามาก กล้าที่จะมาบอกว่าไม่ชวน ใครคะใครหน้าไหนที่ติดผัวไม่ยอมมาให้เพื่อนเห็นหน้าบ้าง”
“ใคร?! เดี๋ยวฉันจะไปด่ามัน!”
“มึงค่ะ อีบิ๋ม”
เสียงปลายสายหัวเราะร่วนทันที
“แหมมมมม...พลอยเพื่อนก็ต้องมีเวลาสวีทกับสุดที่รักบ้างสิเดี๋ยวความหวานมันจะร่อยหรอลง ความรักมันก็จะจืดจางตามไปด้วยนะต้องหมั่นเติมความหวานให้กันสิ”
“พอค่ะ เบื่อจะฟังแล้ว” พลอยขวัญกลอกตาแล้วถอนหายใจ
“คนโสดอย่างแกไม่เข้าใจหรอก ก็พี่ชัชอ่ะ...ติดฉันทำอะไรที่ไหนก็ต้องพกฉันไปด้วย แกเข้าใจ เข้าใจไหม๊~”
“แกจะอวดผัวใช่ไหม?”
“บ้า ใครเค้าอวด!”
“ก็มึงนั่นแหละอิบิ๋ม!แล้วนี่มีเื่อะไรโทรมาโวยฉันเนี่ย”
“ก็คือว่าอาทิตย์หน้าเป็วันเกิดพี่ชัชจะมีฉลองกันที่ร้าน XXX พี่ชัชเค้าอยากชวนเดอะแก๊งเราไปอิตี้ อิจิ๊กมันตกลงมาปาร์ตี้ดี้ด้าละเหลือแกเนี่ยแหละที่ติดต่อยากกว่าจะโทรติด”ปลายสายยังค่อนขอด
“เอ่อ ๆ วันที่เท่าไหร่ เดี๋ยวโน็ตไว้”
“เริ่ดมากค่ะ ตรีมเราคือสปาร์คกิ้ง! วิ้ง ๆแวววาวเข้าไว้จ้ะเพื่อนรัก”
“ตรีมเราคืออะไร มันควรเป็ตรีมงานไหมวะอย่าบอกนะว่ามีแค่เราที่ใส่ไปนะเหรอ”
“น้อยหน้าไม่ได้ค่ะ งานนี้เพื่อนพี่ชัชมาตรึม เรา ต้องสวย เด่น ที่ สุด เข้าใจไหมคะ อิคุณพลอย”บุรัสกรย้ำในตอนท้ายให้เพื่อนได้ฟังชัดทุกคำ
พลอยขวัญได้แต่ส่ายหน้า
“เอ่อ ๆ รู้แล้ว แค่นี้ใช่ไหม ฉันจะได้ไปหาอะไรกินละ”
“รีบกลับมา! จะได้ส่องชุดกัน”
“เต็มที่ตลอดนี่ถ้าเต็มที่เื่เรียนป่านนี้ได้เป็ดอกเตอร์ละมั้ง”
“ว๊ายอินี่แรงมาก แค่นี้แหละ พี่ชัชชะเง้อคอมองหาละ”
“ไปเถอะคร่าาา”พลอยขวัญกลอกตามองบนรอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ั้แ่ที่คุยโทรศัพท์กับบุรัสกร
“บาย”
“เ้ากรรมนายเวรที่มาในคราบเพื่อนสนิทป่ะเนี่ย”
พลอยขวัญบ่นแล้วกดวางสายจากเพื่อนรักนี่ดีนะที่โทรมาแค่หนึ่งถ้าได้มานั่งรวมกันมีหวังวันสงบสุขของเธอหมดสิ้นพอดีแอบมาเที่ยวคนเดียวเพราะ้าความสงบถ้ามาครบแก๊งไม่มีหรอกคำว่าเงียบคำว่าสงบอย่างที่เธอ้า
พลอยขวัญเดินเข้ามาในร้านอาหารที่หมายตาเอาไว้ั้แ่เมื่อวานที่เธอเดินผ่านมองด้านนอกแล้วคิดว่าบรรยากาศน่าจะดี
เข้ามาข้างในมันดียิ่งกว่าที่คิด พลอยขวัญถูกเชิญขึ้นมายังชั้น