ภารกิจในวันนี้เป็เื่ราวของ ลูกเลี้ยง กับแม่เลี้ยงคู่หนึ่ง ซึ่งตกเป็เหยื่อของ เ้า xcp สื่อวัตถุแห่งตัณหาวิปริตผิดศีลธรรม ที่แฝงตัวมาในรูปแบบของตุ๊กตายางต้องคำเสียว เอ๊ย! คำสาป
ดนัยอยู่กับแม่กันเพียงลำพังสองคน เพราะพ่อของดนัยทิ้งแม่ของเขาไปมีเมียน้อยั้แ่ดนัยอายุได้เพียง 5 ขวบ ส่วนพี่ชายกับพี่สาวก็แต่งงานแยกครอบครัวไปหมดแล้ว แม่ของมันอายุ 40 ปี ส่วน ดนัยปีนี้ย่างเข้าอายุ 15 แม่ของดนัยประกอบอาชีพเป็ช่างเสริมสวย ดังนั้นเื่การดูตัวเองจึงไม่ต้องพูดถึง แม่ของดนัยนับว่าเป็ผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่ง มีหนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่แวะเวียนเข้ามาจีบเธออยู่ตลอด แต่แม่ของดนัยก็ไม่ได้สนใจคงเพราะเข็ดขยาดกับความรักกระมัง
ชีวิตวัยรุ่นของดนัย ก็เหมือนธรรมดาทั่วไป ชอบเื่อย่างว่า มีเพื่อนให้ยืม หนังสือโป๊ หนังโป๊มาดูตามปรกติ และแอบชักว่าวเพื่อระบายออก ส่วนเื่ทำกับผู้หญิงของจริงดนัยยังไม่เคยทำ แถมมีบางครั้งที่ดนัยเห็นโฆษณา อุปกรณ์ทางเพศ เช่น ตุ๊กตายาง และ ตัวดูดทำให้ใหญ่ ในเว็บลามก มันก็อยากจะซื้อมาลองใช้บ้าง เพราะไม่กล้าไปเอากับใครจริง ๆ ดนัยจึงแอบขโมยเงินแม่ และ สั่งซื้อมา แต่ทว่า..ราคานั้นไม่ใช่ถูก ๆ เลย โดยเฉพาะ ตุ๊กตายาง อย่างน้อย ๆ ก็ต้องมีเงินห้าหกหลักขึ้น แต่เงินที่ดนัยขโมยแม่มา มีเพียงแค่หลักพันเท่านั้น
ความหวังที่คิดจะลองเสพสมกับตุ๊กตายางสักครั้งในชีวิตของมันจึงริบหรี่ลงเรื่อย ๆ จวบจนกระทั่ง ดนัยได้รับอีเมลลึกลับจากบุคคลปริศนา พอเปิดดูก็พบว่าเป็จดหมายที่แนะนำสินค้า ของเล่น18+ ตอนแรกดนัยก็ไม่คิดที่จะสนใจแต่พอเห็นราคาที่ลดจนน่าใจหายแล้ว ความคิดของมันก็พลันเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว
"บะ…บ้าน่า! ตาเราไม่ได้ฝาดไปใช่ไหมวะ ตุ๊กตายางเกรดพรีเมียม ขนาดเท่าคนจริง ราคาแค่…99 บาท!!"
ดนัยถึงกับอ้าปากค้าง และมีท่าทางไม่เชื่อถือ แต่ด้วยราคาที่ต่ำจนไม่รู้จะต่ำยังไง แบงก์ร้อยใบเดียวยังมีทอน แถมยังสามารถเอาเงินที่ขโมยแม่มาไปคืนได้อีก คุ้มสุด ๆ ถึงสุดท้ายอาจจะได้ของปลอมก็เถอะ ดังนั้นดนัยจึงไม่รอช้ากดสั่งสินค้าไปในทันที
จากนั้นในอีกไม่กี่วันต่อมาสินค้าก็มาส่ง (มาส่งวันที่แม่ของมันไม่อยู่บ้านด้วย) และเมื่อแกะห่อออกมา ดนัยถึงกับดวงตาเบิกกว้าง อ้าปากค้าง ตัวแข็ง….ควยแข็ง เพราะน้องตุ๊กตายาง ราคา 99 บาท ตรงปกสุด ๆ เธอสวยราวกับคนจริง ๆ ทุกส่วนสัดเหมือนคนจริง ๆ ไม่มีผิด เต้านม เนินหี รูหอย ดนัยที่เก็บกดมานาน จึงไม่รอช้ารีบแก้ผ้าออก และจัดหนักเธอ จนเสียไปหลายน้ำ เปียก แฉะ เลอะไม่หมด
มันช่างเป็รสชาติอันหอมหวานครั้งแรกของเด็กหนุ่มวัยกำดัดคนหนึ่งเสียจริง แม้น้องตุ๊กตายางจะไม่สามารถตอบโต้ดนัยได้ก็ตาม ทุกค่ำคืนหลังจากที่แม่หลับดนัยก็มักจะพาน้องตุ๊กตายางคนสวยขึ้น์อยู่เสมอ แต่ทว่า…เขากลับไม่รู้ตัวเลย เธอผู้ไร้ชีวิตตัวนี้ กำลังแอบกระทำบางอย่างอยู่ในเงามืดอย่างเงียบงัน จวบจนกระทั่ง วันเวลาที่มันรอคอยก็มาถึง
วันนั้นแม่ดนัยไม่เปิดร้าน เธอเก็บกวาดบ้านจนถึง่หัวค่ำ แถมดนัยก็ไม่อยู่บ้านด้วย และพอเขากลับมา แม่ของมันก็ยืนกอดอกคอยอยู่ด้วยสีหน้าไม่สู้จะดี เวลานั้นดนัยใมาก และงงมาก มันทำอะไรผิดไปหรือเปล่า
ก่อนที่แม่ของดนัยจะดึงหูแล้วลากขึ้นมาบนห้องของมัน เธอจับเ้าน้องตุ๊กตายางคนสวยโยนลงบนพื้นก่อนจะเอ่ยถามว่า สิ่งนี้คืออะไร ดนัยใสุดขีด ก่อนที่มันจะรีบโบยว่าเป็ของเพื่อนที่ยืมมา มันไม่ยอมรับเด็ดขาด ยืนกร้านว่าไม่ใช่ของตัวเอง ก่อนที่แม่ของมันจะโยนพวก หนังสือโป๊หลายเล่มเกลื่อนเต็มห้อง เธอเท้าเอวทำหน้าดุ ก่อนจะถามว่า ซื้อมาทำอะไรเยอะแยะ
แน่นอนว่าแม่ของดนัยไม่ได้โง่ คราวนี้เ้าดนัยจึงจนตรอก ปฏิเสธว่ายืมเพื่อนมาคงไม่ได้แล้วมากขนาดนี้ ก่อนที่แม่ จะหยิบกระบอกดูดควยให้ใหญ่ขึ้นมาและเอ่ย ถามอีกรอบ "ว่าสิ่งนี่ ไว้ทำอะไร"
ดนัยยิ้มเจื่อน ก่อนจะตอบเธอกลับ "ทำให้….จู๋ใหญ่และยาวครับ"
" ลูกเอามาใช้เหรอ? วันๆ เอา แต่สนใจ หมกมุ่นเื่พวกนี้ หัดมาสนใจเรียนหนังสือบ้างสิลูก เดี๋ยวจะสอบตกเอานะ" แม่ของดนัยกอดอกบ่นชุดใหญ่ เ้าดนัยก็ได้แต่คอตกรับฟังอยู่สักพักก่อนที่มันจะเป็ฝ่ายอธิบาย
กลับบ้าง
"ผมก็อยากลองบ้างนี่ครับแม่ พวกเพื่อน ๆ ของดนัย เขา ก็ไป เที่ยวผู้หญิงกันแล้ว"
พอแม่ของดนัยได้ฟังก็เริ่มอารมณ์เย็นลง คงเพราะเธอเข้มงวดกับลูกชายมากไป จนลืมไปว่าเขาก็โตเป็หนุ่มแล้วย่อมสนใจเื่ประเภทนี้ตามสัญชาตญาณ
"อืม….แล้วลูก…เคยทำจริง ๆ หรือยัง" จู่ ๆ สีหน้าของแม่ดนัยก็เปลี่ยนไปก่อนกล่าวถามด้วยน้ำเสียงเป็ห่วง
"ยะ….ยัง เลย ครับแม่"
"..ดี แล้วลูก สมัยนี้โรคติดต่อทางเพศมันเยอะ เช่น เอดส์ไง….. ติดแล้วตาย อย่างเดียว"
พอได้ยินแม่บอกแบบนั้น ดนัยเลยตอบกลับไปว่า “แต่เพื่อน ๆ ที่เขาไปเที่ยวมาแล้ว พวกมันใส่ถุงยางอนามัย กันนะแม่ ป้องกันได้ ส่วนดนัย เพื่อนมันบอกว่าถ้ากลัวก็ให้ลองทำกับตุ๊กตายางดูก่อนปลอดภัย ดนัยก็แค่อยากลองทำดู เพื่อจะเป็ประสบการณ์…..ไว้ใช้กับเมีย ในอนาคตยังไวครับแม่…ดนัยยังไม่เคยมีประสบการณ์อะไรแบบนี้เลย มันอายเพื่อน นะครับ"
พอแม่ของดนัยได้ฟัง เธอก็นั่งนิ่งเงียบไปสักพัก แถมไม่ขยับเขยื้อนหรือกระดิกตัว ราวกับเป็ตุ๊กตายังไงยังงั้น ดนัยเองก็ขมวดคิ้วด้วยความงุนงง แต่ในเวลานั้นแม่ของมันก็เงยหน้าขึ้นมาอย่างกะทันหัน ก่อนที่เธอจะพูดว่า “ เอาล่ะ ถ้าลูก เอ่อ..้าจะเรียนรู้แบบนั้น…….. แม่สอนให้ก็ได้ ดีกว่าให้ลูกแอบไปเสี่ยงกับของจริงจนติดโรคมา…”
ดนัยถึงกับตะลึง และไม่เชื่อหูตนเอง มันจึงต้องถามมารดากลับแบบไม่มั่นใจว่า “ แม่จะสอนเื่ เอ้อ เื่นั้นให้ดนัยจริงเหรอครับ…”
แม่มันก็กระอักกระอ่วนเหมือนกัน เพราะไม่รู้ตัวว่าเองพูดแบบนั้นออกไปได้อย่างไร คล้ายเธอไม่ได้เป็ตัวของตัวเอง “เอ่อ..ก็ใช่ ลูกแค่อยากรู้ อยากเห็นว่าเป็อย่างไรเท่านั้นไม่ใช่รึ พวกเราไม่ได้…ไม่ได้ จะเอากันจริง ๆ สักหน่อย” พอพูดจบแม่ของดนัยก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่…
จบตอน
1K
