fortune บันทึกการเดินทางแห่งโชคชะตา

         หลังจากที่พวกเค้านัดแนะว่าจะไปช่วยเด็กสาวผู้เป็๲เพื่อนของแองจีเสร็จเรียบร้อยแล้วพวกเค้าก็ตัดสินใจในวันเดียวกันว่าจะไป

วันนี้เลยเช่นกัน 

         ถ่ามกลางอากาศที่หนาวสั่นใน๰่๥๹ค่ำคืนของธันวาคมและในตอนนี้ยังเป็๲๰่๥๹ที่ดวงดาวสวยมากอีกด้วย แถมยังมี

พระจัน ที่แสงลงมากระทบกับพื้นทำให้เห็นอะไรในตอนกลางคืนได้ดีพอควณ ตอนนีเด็กหนุ่มและเด็กสาวได้อยู่หน้าโรงเรียน

 เรียบร้อยแล้วพวกเค้ามองไปที่ตึกใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลจากทางเดินมากนักแถม ในทางเดินไม่ว่าจะซ้ายหรือขว้าก็ตามกลับมีต้น

ซากุระ ที่กำลังเบ้งบ้านเป็๞สีมพู้อันงดงาน กำลังพริ้วไปตามสายลมอย่างเงียบสงบ แถมยีงมีหิมะตกลงมาหน่อยๆ อีกด้วย

ทำให้ดูงดงามยิ่งกว่าเดิมอีกด้วย แต่เ๱ื่๵๹ที่ซากุระกำลังพริดอกในชาวฦดูหนาวก็ยังคงเป็๲เ๱ื่๵๹แปลกสำหรับอาสึกะอยูดี

          นัตสึกิมองมาที่อาสึกะที่กำลังเดินเข้าสู่อาคารโรงเรียนพร้อมมองต้นซากุระตามทางเดินด้วยความสนใจอยู่ไม่น้อย

         "๻๠ใ๽เหรอ" นัตสึกิถ่าม

         " หือ ก็ไม่หรอกเพราะตอนเดินมาที่โรงเรียนก็เห็นซากุระพวกนี้ตามทางเดินอยู่แล้วแต่ที่สงสัยน่ะ ทำไมมันถึงดูสวย

งามในตอนกลางคืนขนาดนี้น่ะ แถม ยังเติบโตใน๰่๥๹ฦดูหนาวได้อีก" อาสึกะมองไปที่ซากุระ แล้วถ่าในัตสึกิเช่นนั่น

         "ก็ไม่แปลกหรอกที่เธอจะไม่รู้ เพราะว่าเกาะฟุจิมุระน่ะน่า กว่าหกสิบเปอร์เซนทั่วเกาะคือมีแต่ต้นซากุระอยู่รอบเกาะน่ะ"

         " อย่างที่นัตสึกิจังว่า เกาะฟุจิมุระ น่ะเต็มไปด้วยต้นไม้ที่ชื่อว่าซากุระทั่วเกาะเลยล่ะน่าแปลกดีใช้ไหมล่ะ"

         ทอมัสตอบเช่นนั่นพร้อมพูดเ๹ื่๪๫ซากุระที่อยู่เต็มไปหมดทั่วเกาะแต่ในตอนนั่นแองจีที่เดินอยู่หน้สก็พูดว่า

         "นี่พวกเธอเร็วหน่อยสิไม่งั่นจะหาเด็กสาวคนนั่นไม้พบน่ะ"

         "ครับ/ค่ะ" พวกเค้าพูดพร้อมกันและเดินไปที่หน้าประตู้ทางเข้าด้านหน้าอย่างรวดเร็วและพบว่าประตู้ล็อค

          "อือ ประตู้ล็อคเหรอ แปปน่ะชันพอมีวิธี" ทอมัสกล่าวและมองไปที่กอนประตู ถึงแม้เกาะฟุจิมุระ จะมี

     เทคโนโลยีที่ไฮเทคแต่ว่าโรงเรียนแห่งนี้กลับใช้วิธีเดิม นั่นคือกล่อนประตู้ โดยส่วยใหญ่แล้วบ้านทั่วเกาะ   

     จะใช้ระบบสแกนลายนิ้วมือ เพื่อ ความปลอดถัย แต่ที่นี้โรงเรียนเซนปีแอร์ต่างกันนั่นต่างกัน ตามที่

      พ.อ ว่าไว้ว่า "พวกเราไม่ควณทำคามเทคโนโลยีสมัยใหม่เกินความจำเป็๞แต่ที่เราจำเป็๞ต้องใช้คือ

            วัตนธรรม อันเก่าแก่ของเกาะต่างหาก" และคำถ่ามที่เกิดในหัวนักเรียนทั่งโรงเรียนคือ

     ( แล้วเองจะ จะใช้ไอ้สิงที่เรียกว่าxm เพื่ออะไรกันห่ะะะ) เพราะพวกเค้าเห็น ผ.อ. กำลัง

      ถือ xm เล่นเน็ตอยู่ชัดทั่งโรงเรียนเลยเกิดความไม่เห็นด้วยขึ้นมาแต่ก็เท่านั่น

            "แกร็ก"เสียงบ่างอย่างดังขึ้นเสียงนั่นมีความหมายว่า กล่อนได้เปิดออกแล้ว

            "สุดยอดเหมื่อนกันนี้" แองจีตอบ "พ่อสอนให้ที่หาวายน่ะ" ทอมัสตอบ

            "นี้ หาวาย มันไม่มีแล้วไม่ใช้เหรอ"ทอมัสตอบกลับ"เคยอ่านในหนังสือมาน่ะเห็นเท่ดีเลยเอามาใช้"

            "เหรอ แองจีตอบเช่นนั่น และ พวกเค้าก็เข้าไปในอาคาร ก็พบว่าตัวอาคารมืดมากถึงแม้พวกเค้าจะเคยเรียนตามปกติแต่ตอนนี้ไม่ใช้

  ร่าวกับว่าอยู่คนละโลกยังไงยังงั่น แถมมีแต่แสงจากจันทราทั่วนั่อีก แต่แองจีเตรียมตัวมาดีเกินคาด เธอ หยิบไฟฉ่ายขึ้นมาสองกนะบอก

  และเธอตอบว่า " เอาล่ะในเมื่อมีไฟฉ่ายแค่สองกระบอกเพราะฉะนั่น แยกสองกลุ่มละกัน" "ก็ได้ล่ะน่ะเพราะตึกมีสามชั่นแถมตอนนี้ก็ใกล้

  เที่ยงคืนแล้วด้วย"   อาสึกะตอบอย่างงั่นและพวกเค้าก็ตัดสิ่นใจกันว่าจะเริ่มตรวจชั่นหนึ่งสอง ก่อนแล้วไปชั่นที่สามพร้อมกันและพวกเค้าก็

  เริ่มสำรวจ

             อาสึกะเดินไปกับนัตสึกิ สองคนกล่างความมืด "ทำไมตึกนี้ดูเก่าจัง"ผู้ที่ทำลายความเงียบคือ อาสึกะ" 

             "อื่อ เพราะว่า ตึกนี้ึืตึกที่สร้างขึ้นพร้อมเกาะ๰่๥๹แรกๆน่ะ และเป็๲ตึกที่เก่าสุดอีกด้วย"

             "งั่นเหรอ"อาสึกะตอบแค่นั่น แต่ที่นัตสึกิไม่ได้พูดคือ ตึกนี้ไม่สามารถกำหนดอายุแน่นแนได้ เพราะไม่สามารถกำหนดปีที่สร้างขึ้นได้

ถึงแม้จะบอกว่ามีมาพร้อมกับ เกาะ ฟุจิมุระแต่ไม่รู้ว่าเกาะเปิดตัวให้คนเข้ามาอาศัยตอนไหนกันแน่นั่คือปริศนาว่าเกาะฟุจิมุระเกิดขึ้นตอนไหน

กันแน่ ถึงแม้ตัวเกาะจะเต็มไปด้วย เทคโนโลยีลำสมัยมากมาย แต่ปริศนานี้ยังไม่ครีคล้ายง่ายๆ และการสำรวจของนัตสึกิกับอาสึกะก็สำเร็จ

ด้วยดี ไม่มีอะไรเป็๲พิเศ่ษไม่สิเรียกว่าไม่มีอะไรเลยมากว่า

              หลังจากที่พวกเค้าตรวจเสร็จ ก็มารวตัวกันที่ชั่นสอง "เหมื่อนเราต้องขึ้นชั่นสามน่ะ" แองจีตอบ"อ่างั่นไปกันเลยไหม"อาสึกะตอบกลับ

  และพวกเค้าก็เริ่มสำรวจชั่นที่สาม เพราะตอนนี้มันเริ่มถึงเวลาเที่ยงคืนแล้ว แต่ไม่มีร่างของเธอปรากฏมาเลย

              "เหมื่อนจะไม่มีอะไรเลยงั่นเราไปดูที่ห้องเรียนเป็๞ที่สุดท้ายล่ะกัน เมื่อพวกเค้าเข้าไปกลับไม่มีอะไรเลย และทั่นใดนั่นเองร่างของหญิง

สาวจากไหนไม่รู้ กำลังนั่งที่นั่งของอาสึกะอยู่ พวกเค้า๻๠ใ๽กับสิ่งที่เห็นมาก แถม เธอยังเป็๲ไปตามข่าวลืออีกด้วย

               ผิวสีขาวร่าวกับหิมะ ใบ้หน้าอันงดงามหาใครเปรียบมีดวงตาสีเขียวมรกตและส่วมชุดดีสสีขาว เธอค่อยๆหันหน้าไปมองหนุ่สาว

สีคนและ เธอ ก็หยุดที่อาสึกะ "อาสึกะคุง..." เธอพูดชื่อของเค้าด้วยความเศร้าสร้อย พร้อมกับเสียงอันไพเราะและในตอนนั่นที่

               น้ำตาของเค้าไหล"เอ๋ทำไมล่ะ" ทั่นใดนั่นเองถาพเบื่องหน้าเค้าก็เปลียนไปจากเดิม