จักพรรดิไฮเทค

         ณ ศูนย์ใหญ่แหล่งรวม นักวิทยาศาสตร์เก่งกาจจากหลายประเทศทั่วโลก มีหลายโคลงการที่กำลังวิจัยอยู่นะที่แห่งนี้ ทั้งโคลงการคืนชีพ และอีกหลายโคลงการที่กำลังจะเกิดขึ้น แต่มีอยู่โคลงการหนึ่งที่เบื้องบนให้ความสนใจอยู่นั้นคือ "โคลงการข้ามมิติเวลา" ที่มีนักวิทยาศาสตร์หลายคนให้ความสนใจ และอยากที่จะเข้าไปพัฒนา  

          ในห้องวิจัยที่มีนักวิทยาศษสตร์บ้าบอสองคนกำลังวิจัยงานกันอยู่"

"เน่..คุณเมโอ ผมว่านะไอ้ผลึกที่หายไป แม่บ้านคงจะเก็บไปทิ้งแล้วละม้างงง เราไม่ต้องหามันหรอก ผมอยากกลับบ้านแล้วด้วยสิ ฮ้าว~~~~"

"ไม่ได้หรอกแซค ผลึกชิ้นนั้นสำคัญมากนะ ถ้าหายไปพวกแกไม่ซวยหรอกแต่ฉันนะสิจะโดนหนักรีบหาเถอะ"

เริ่มการทำงาน ฟู้ม!!!!! ฟู้ม!!!!

"นี่แซคแกได้ยินเสียงอะไรไหม"

"ไม่นะครับ"    ตู้มมมมมม!!!!!!!! "เห้ยไรวะ"

มาทางด้านของแซคที่กำลังวุ่นวาย 

"ตึกๆๆ ตึกๆๆ แฮกๆ แฮกๆ นี่ครับท่าน เครื่องมัน...เอ่อ..เครื่องอะไร แล้วเรามาทำอะไรที่นี่" 

มันเกิดอะไรขึ้นกัน หลังจากที่ทุกคนมาถึงห้องทดลองก็ลืม เ๹ื่๪๫ทั้งหมดไป

"นี่แล้วพวกฉันมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงละเนี่ย อ่าวแซคมาทำอะไรตรงนี้เนี่ย หึ่มๆๆๆผลั่ก!! ไปทำงานซะว่างมากรึไง"

"...เอ...ทำไมเรามาอยู่ตรงนี้เนี่ย สงสัยนอนน้อย กลับบ้านดีกว่าฮ้าว~~~~~"

"อ๊ากกกกก!!!! พระบิดา พระบุตร พระจิตร ช่วยลูกด้วย " ตุ๊บบ!! "โอ๊ย...เจ็บโว้ย!!!แล้วที่นี่มันที่ไหนเนี่ยย!!!! เห้อร้อนจัง ปวดหัวคล้ายจะเป็๲ลม ขอนั่งก่อนละกัน อ่าๆๆ ค่อยโล่งหน่อย"

"เวลาอย่างงี้คนปกคิเค้าจะทำอะไรกัน อ่อ... ใช่ขอความช่วยเหลือ อืม...โทรศัพย์ อืม...เอ่อ....โถ่เอ้ย!!! โทรศัพย์หายอีก ม่ายย!!!!!!!! มีอะไรติดตัวมาบ้างหล่ะ คุ้ยๆๆๆ โอ๊ะเหมือนจะมีอะไรในกระเป๋าเสื้อ อืม....เหมือนจะเจออะไรเข้าแล้วหล่ะ นี่ไง....เอ่ออ... เงินสามดอล โอ้วแม่เ๽้า "

"กลับมาคิดดูอีกที เราถูกดูดเข้ามาในเครื่องข้ามเวลา งั้นหมายความว่าเรา อยู่ในอีกโลก..เห้อ... งั้นอย่าอยู่กับที่ดีกว่า ก่อนอื่นเลย ถ้าอยู่ในโลกแฟนตาซี ที่มีสาวหูแมวกับเอลสุดน่ารักก็คงดีสิ คิกๆ ไม่ได้ๆ อย่าพึ่งคิดเ๱ื่๵๹แบบนี้สิ ถึงจะพูดอย่างงั้นก็เถอะแต่รอบๆนี้มันมีแต่ป่าต้องหาที่สูง หืม... หน้าผานี่คงดงดี"

"ว้าว!!! สวยมากเลย หืม..... เห้ยเมืองนี่นารอดแล้วเรา ยะหู้ๆๆ ไปหาไรกินดีกว่า ....เอ่อ....จำได้ว่ามาทางนี้นิ ทำไมยังไม่ถึงอีกละเนี่ย เห้อ... เอ๊ะ!!!! เสียงคนนิมาจากทางนี้สินะถึงแล้ว เย้ๆๆๆๆๆ ...เอ่อ...... ภาษาอังกฤษนิ ป้ายนี้..เขียนว่า.... หมู่บ้าน วิสกี้ เหอะ ฮ่าๆๆๆ สงสัยคนหมู่บ้านนี้คงดื่มทั้งวันแน่นอนเลย ฮ่าๆๆๆๆ"

"ที่นี่ผู้คนคึกครื้นน่าดูนะเนี่ย หาเดินดูก่อนดีกว่า " "ว่าแต่...เสียงอะไรหน่ะ"

"ขอให้ฉันเถอะค่ะ ฉํนจำเป็๞ต้องใช้มันจริงๆนะค่ะ"

ตุ้บ!!! "อีนี่กล้าขึ้นเสียงเรอะฉันไม่ฆ่าแกก็บุญแค่ไหนแล้ว"

"แกมันก็แค่ ไอ้สารเลวชาติชั่วตั่วหนึ่ง"

"หึ้ยๆๆ!!!!! อีนี่ปากมากนักนะ ตายสะเถอะ " ฉึบ!!! "หาๆๆๆ อะไรกันแกเแป็นใครกล้ามาขัดขวางฉัน"

"หึๆ ถ้าจะรังแกผู้หญิงมา รังแกฉันดีกว่าน่า ไอ่อ้วน มันไม่ดีนะรังแกคนไม่มีทางสู้อะ"

"หา!! เ๹ื่๪๫ของฉันโว้ยย ฉันจะทำอะไรใครมันก็เ๹ื่๪๫ของฉัน แกอย่ามาเผือกดีกว่า!!!! แล้วอย่ามาเรียกฉันไอ้อ้วน พวกเราลุยยยย้ากๆๆๆ!!!!!"

"ในเมื่อพูดกันดีๆไม่ได้ก็จัดให้ อ่าๆๆๆ หลักการต่อสู้ที่ 25 แฟลช!!!! ฟึบบบ!!!!!!"

พลั่กๆๆๆ!!! พั้ว!!!!! "อะไรกันพวกแกลุกขึ้นมาสู้เส่ๆๆๆ!!! คนตั้ง10คนสู้คนคนเดียวไม่ได้รึไง"

"ไรเดอคิกก!!!!"

"หืม....อะไรนะ" พั้ว!!!!!!!!!!

"แกนั้นแหละลุกมาเส่ๆๆๆ!!!!!มีดี้แค่นี้เหรอไอ่อ้วน"

"เห้อ...หลักการต่อสู้เหรอ จำได้ว่าลืมไปหมดแล้วน้าๆๆๆ ...เห้อออ....." หยิบหญ้ามาเคี้ยวเล่น

"เอ่อ...ขอบคุณนะคะทีี่ช่วยเราไว้ไม้งั้น เราคงตายแล้ว ว่าแต่คุณชื่ออะไรเหรอค่ะ ฉันชื่อ เมฟิเรีย ส่วนนี้น้องสาวฉัน โซเรียค่ะ "

"อ่า...ไม่เป็๞ไรหรอก เ๹ื่๪๫จิบๆ ส่วนฉันชื่อ เมโอ ไนดัส"

"ยังไงก็เถอะ ไปจากตรงนี้ดีกว่า ฉันหิวแล้วด้วยสิบายไว้เจอกันนะ"

"ไว้เจอกันค่ะ คุณ เมโอ"