“เอาแหละ เสร็จอีกหนึ่งเล่ม” หลงซานในชุดซอมซ่อหยิบเอาดาบที่พึ่งตีเสร็จไปแช่ในน้ำ
“นี่ก็เดือนกว่าๆแล้วที่ข้าเข้ามาในโลกนี้ ช่างเป็โลกที่สงบจริงๆ สงบเกินไปด้วย!” หลงซานบ่นอุบ
ใช่แล้ว ชายคนนี้ได้มาจุติในร่างของชายหนุ่มหน้าตาดีที่มีนามว่าหลงซาน ในอดีตเขาเป็อาจาร์ยในมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของโลก แต่เพราะมีเหตุให้ต้องเสียชีวิตก่อนวัยอันควร
เนื่องจากการทำงานที่หักโหมตลอดหลายปี ทำให้สุขภาพแย่ลงเรื่อยๆ จนระบบหัวใจล้มเหลวจนเสียชีวิต แล้วก็มาเกิดในโลกที่ถูกผู้คนเรียกกันว่า ทวีปจันทรา
ทวีปจันทรามีความคล้ายคลึงกับโลกเก่าที่หลงซานได้จากมาแต่มีบางอย่างที่แตกต่างจนทำให้หลงซานถึงกับตัวสั่น!
นั้นคือทวีปจันทราเป็เมืองแบบย้อนยุคที่เขารู้จักดี แต่มีการฝึกลมปราณและมีสัตว์อสูรมากมายหลากหลายชนิด มียอดฝีมือมากมายที่อยู่ในโลกใบนี้ แม้แต่ในเมืองที่หลงซานอยู่
เมืองป่าแดง มีตระกูลใหญ่สี่ตระกูลครองอำนาจถ่วงดุลกัน โดยมีตระกูลจุน ตระกูลเฟย ตระกูลลู่ และตระกูลเปาที่ปกครองอำนาจในเมืองป่าแดง และแต่ละตระกูลมียอดฝีมือมากมายคอยรับใช้ตระกูล
นอกจากตระกูลใหญ่ทั้งสี่แล้ว ยังมีสำนักเพียงหนึ่งเดียวที่ผู้คนในเมืองเข้าไปเล่าเรียนศึกษาเพื่อจะเป็ผู้ฝึกยุทธ์ รวมถึงทั้งสี่ตระกูลก็ส่งลูกหลายเข้าไปเรียน นั้นคือ สำนักซวนต่ง แห่งเมืองป่าแดง
“ใกล้จะเย็นแล้ว เตรียมตัวนำอาวุธชุดก่อนที่ได้ทำไว้ ไปส่งที่ตระกูลเฟยก่อนล่ะกัน ค่อยกลับมาเก็บกวาดห้องหลอม” หลงซานเดินไปเอากองอาวุธใส่เกวียนเพื่อเดินทางไปตระกูลเฟย
หลงซานเกิดมาในตระกูลนักหลอมที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองป่าแดง ที่ด้วย10ปีก่อน พ่อของหลงซานที่เป็นักหลอมระดับ 1 ดาว ได้เดินทางออกไปหาประสบการณ์ในต่างแดนที่แสนไกล โดยให้น้องชายคนรองเป็หัวหน้าตระกูลแทนตน
หลังจากนั้น 2 ปีต่อมา มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นกับตระกูลหลง หัวหน้าตระกูลถูกวางยาพิษจนเสียชีวิต และรวมไปถึงคนอื่นๆในตระกูลก็ถูกสังหารจนหมด
เหลือเพียงแต่หลงซานและแม่ของเขาที่รอดมาได้ เพราะหลงซานตามแม่ไปดูแลแปลงสมุนไพรของตระกูลนอกเมืองป่าแดง ทำให้ความมั่งคั่งไม่มีเหลือ จากเมื่อก่อนเคยเป็ตระกูลใหญ่ที่เป็ 1 ใน 4 ตระกูลที่ครองอำนาจมากที่สุด
กลายเป็เพียงตระกูลที่เหลือแต่ความทรงจำของชาวเมืองป่าแดง การหายไปของตระกูลหลงทำให้ความยิ่งใหญ่ของเมืองป่าแดงลดลงเนื่องจากมีแค่ตระกูลหลงที่มียอดฝีมือที่ได้รับการประเมินสายอาชีพอยู่ถึง 2 คน นั้นคือ พ่อของหลงซาน หลงซิน นักหลอมระดับ 1 ดาว และอีกคนนั้นคือ หยางหลิน นักสมุนไพรระดับ 1 ดาว!
ด้วยอำนาจของผู้ที่ได้รับการประเมินสายอาชีพถึง 2 คน นับได้ว่าตระกูลหลงคือตระกูลอันดับ 1 ของเมืองป่าแดง!
แต่เมื่อตระกูลเหลือเพียงแต่หลงซานและแม่ ทำให้อำนาจนั้นน้อยลง แต่ก็ยังประคับประคองอยู่ได้เพราะหยางหลินที่เป็นักสมุนไพรระดับ 1 ดาว แต่เมื่อ 2 ปีก่อน หยางหลินล้มป่วยอย่างหนักไม่นานก่อนจากโลกนี้ไป ทำให้หลงซานเสียใจมาก และมีความเป็อยู่ที่ลำบากมากขึ้น รวมถึงได้แต่โทษตัวเองจนร่างกายอ่อนแอ่ ไม่นานก็ป่วยและตายจากไป
จนมีหลงซานอีกคนเข้ามาในร่างนี้แทน ่แรกที่เขาเข้ามามีความสับสนมากมาย และหลงซานต้องดิ้นรนจนฟื้นร่างกายมาได้บางส่วน หลังจากนั้นหลงซานได้ศึกษาจากความทรงจำของร่างที่เขาอยู่
พบว่าเขามีระดับลมปราณ อยู่ที่หลอมลมปราณระดับ 5 และไม่ได้มีพร์ในการฝึกยุทธ์ ด้วยอายุ 24 ปี หากนับแล้วในเมืองป่าแดงก็ไม่ได้ถือว่าแย่ เกือบจะโดดเด่นด้วยซ้ำไป
แต่ตัวหลงซานรู้ดีที่เขามีระดับการฝึกยุทธ์มาได้เพราะมีแม่คอยช่วยหาสมุนไพรมาบำรุงเขา หากไม่มีการดูแลจากแม่ของเขาคงมาไม่ถึงจุดนี้ ตอนนั้นที่เขาขึ้นมาเป็หลอมลมปราณระดับ 5 ได้คือเมื่อ 3 ปีก่อน คือตอนอายุ 21 ปี แต่หลังจากนั้นต่อมาอีก 1 ปี แม่ของหลงซานก็จากไป
หากเขาได้รับการดูแลอย่างสม่ำเสมอไม่นานเขาจะเทียบได้กับ อัจฉริยะของเมืองป่าแดง หรือเทียบเคียงกับอัจฉริยะอันดับ 1 ของสำนักซวนต่ง!
ตอนนี้เขาทำได้เพียงเปิดห้องหลอมทั่วไปทำอาวุธหรืออุปกรณ์ต่างๆไปขาย ซึ่งหลงซานได้เรียนรู้มาจากพ่อของเขาเล็กน้อย ส่วนใหญ่นำมาจากความทรงจำตอนเด็กรวมกับหนังสือการหลอมที่พ่อของเขาเก็บไว้ในห้องลับ แต่ก็ถือว่าการหลอมของหลงซานนั้นค่อนข้างดี แม้จะห่างจากนักหลอมที่แท้จริงก็ตาม
โดยครั้งนี้เขาทำอาวุธฝึกยุทธ์ให้กับตระกูลเฟย ซึ่งตระกูลเฟยนั้นมีความสัมพันธ์อันดีกับตระกูลหลงมาตลอด แม้หลังจากตระกูลหลงตกต่ำลงก็มีตระกูลเฟยที่คอยช่วยเหลือ ทำให้ตลอดหลายปีไม่มีใครกล้ามารังแกหลงซาน
ในขณะที่หลงซานกำลังเดินออกจากบ้าน ก็ได้ยินเสียงเด็กหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้นจากหน้าบ้าน
“เอ่อ... พี่ชาย ข้าได้ยินจากชาวบ้านว่ามีงานหลอมอยู่ที่นี้ ข้าอยากทราบว่าใช่ที่นี้หรือไม่?” เด็กหนุ่มหัวรกรุงรัง หน้าตามอมแมมมองมาที่หลงซาน
“ใช่ ที่นี้เป็โรงหลอมตระกูลหลง แล้วเ้าเป็ใคร มีธุระอะไรงั้นหรือ?” หลงซานกล่าว แล้วมองไปที่เด็กหนุ่มอย่างสงสัย
“งั้นหรือพี่ชาย อ่อ... ข้าชื่อเจิงหยาง ข้าอยากหางานทำ ท่านพอจะมีงานให้ข้าทำบ้างไหมพี่ชาย ไม่ว่าจะหนักแค่ไหนข้าไม่เกี่ยง พี่ชายท่านพอจะช่วยข้าได้หรือไม่?” เด็กหนุ่มอ้อนวอนด้วยสีหน้าที่คิดว่าหน้าเห็นใจที่สุด แต่กลับแฝงด้วยความมุ่งมั่นที่เด็ดเดี่ยว
แต่หลงซานนั้นไม่อยากที่จะรับเจิงหยางเข้ามาช่วยงาน เพราะงานที่มีนั้นก็ไม่ได้มากมายอะไรที่ต้องมีผู้ช่วย หากรับเด็กนี่มาทำงานก็มีแต่จะเพิ่มภาระการใช้จ่ายมากขึ้นอีกเท่าตัว
“คือข้านั้น...” ยังไม่ทันทีจะพูดต่อก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวของหลงซาน
[เปิดระบบเ้าสำนักจักรวาล]
[ภารกิจกระตุ้นระบบสำเร็จ]
[ท่านได้รับ ทักษะตรวจสอบจักรวาล]
[ระบบทำการมอบหมายภารกิจใหม่]
[ภารกิจ : รับศิษย์คนแรก]
[รางวัล : หลอมรวมทักษะจักรวาล]
ติ๊ง!
นี่... นี่มัน พลังของผู้เกิดใหม่ในจินตนาการใช่ไหม