บทที่34 สุดยอดทักษะระดับS
เทวาลืมตาตื่นขึ้นมาแสงสว่างทำให้สายตาของเขาไม่ชินเท่าไหร่นัก แต่ไม่นานสายตาของเขาก็ปรับสภาพได้เขาเห็นเพดานห้องที่ขาวสะอาด มีหลอดไฟที่ทันสมัยปล่อยแสงสว่างออกมา เห็นได้ชัดว่านี่ไม่ใช่คุกมืดอีกต่อไปแต่มันคือที่ไหนสักแห่งภายนอก
สายตาของเขาเหลือบไปมองรอบข้างก่อนจะเห็นเครื่องมีทางการแพทย์ที่เขาไม่รู้จักเขาสวมใส่เสื้อผ้าสบายๆสีขาวเห็นได้ชัดว่ามันเป็ของโรงพยาบาล
จากนั้นสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นคนผู้หนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ไกล
เขาก็คือตาแก่บ้ากล้ามหรือก็คือหมัดเล็กแจคสันผู้อำนายการโรงเรียนทหารที่2แห่งเมืองC5นั่นเอง
“ตื่นแล้วหรือเ้าหนูรู้สึกเป็อย่างไงบ้าง?”
“ก็ดี”เทวาตอบสั้นๆ
“ผมมาที่นี่ได้ยังไง?”
“เราพบแกนอนสลบอยู่ในห้องขังอาการของแกค่อนข้างแย่แต่ไม่เป็อะไรมาก”
“อย่างนั้นหรือ?”
“...”
ตาแก่แจคสันเข้ามาใกล้ๆแล้วเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า
“เอาล่ะเด็กน้อยบอกมาสิว่าเกิดอะไรขึ้นและแกทำอะไรไป?”หมัดเหล็กแจคสัน
“ทำอะไรลงไป?หึ!ที่ควรจะถามไม่ใช่ว่าเกิดอะไรขึ้นแล้วผมทำอะไรลงไปแต่ต้องเป็คำถามที่ว่ามันเกิดบ้าอะไรขึ้นกับผมเพียงแค่เข้าไปในคุกมืดแค่ไม่ถึงชั่วโมงผมก็ถูกต้องรับจากนักโทษที่ประตูห้องขังเปิดได้เองจนพวกมันเข้ามาคุกคามผมและมันยังบอกว่ามีคนสั่งให้พวกมันทำดังนั้นคำถามห่าพวกนั้นช่างหัวมัน ที่คุณต้องทำก็คือลากหัวไอ้คนที่อยู่เื้ัที่้ากำจัดผมออกมาถึงจะถูก!”เทวากระแทกเสียง
อันที่จริงเขาไม่ได้อารมณ์เสียขนาดนั้นหรอกแต่เขาต้องแสดงใหญ่เข้าไว้ก่อนเขาไม่อยากจะพูดเื่อะไรมากนักในคุกมืดดังนั้นเขาจึงจำเป็ต้องทำเป็หัวเสียอย่างมากเพื่อให้คนที่คิดจะถามคำถามที่น่ารำคาญหยุดถามเขา
ตาแก่แจคสันจ้องมองไปที่เทวาอย่างนิ่งเงียบ
“เธอก็เลยฆ่าพวกเขา...ทั้งหมด?”
“ผมแค่เอาตัวรอดคนที่จะมาฆ่าผมแต่คนอื่นผมไม่รู้เื่อะไรทั้งนั้นผู้อำนวยการ...คุณคิดว่าเด็กแบบผมสามารถทำอะไรได้ขนาดนั้นเลยหรือไงคำพูดของคุณมันไม่ใช่ว่าหมายถึงว่าผมเป็ผู้ต้องหาหรอกหรือ? โปรดจำเอาไว้ด้วยผมเป็ผู้เคราะห์ร้าย!”เทวาเน้นเสียงคำสุดท้ายของเขา
เขาต้องย้ำคำพูดที่ว่าตนเองเป็ผู้เคราะห์ร้ายเพื่อสร้างจุดยืนของตนเองมันก็จริงอยู่ที่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นมันเป็เพียงเหตุสุดวิสัยแต่มันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาฆ่านักโทษพวกนั้นเกือบจะทั้งหมดเพื่อฟาร์มเอาการ์ดทักษะและทำภารกิจของระบบ
แต่เื่อะไรที่เขาจะยอมรับแบบนั้นไม่มีทาง
เขายังมีภาพลักษณ์เป็เด็กนักเรียนและฝีมือส่วนใหญ่ของเขาก็เป็ที่รับรู้ของพวกระดับสูงในโรงเรียนอยู่แล้วดังนั้นมันจึงทำให้คนอื่นเกิดภาพที่ว่าเทวาเป็เด็กที่แข็งแกร่งแต่ไม่สามารถต่อกรกับนักโทษจำนวนมากได้และไม่มีทางที่จะฆ่าพวกเขาทั้งหมด
“สิ่งที่คุณต้องทำไม่ใช่มาคาดคั้นเอาอะไรจากผมแต่คุณต้องไปหาไอ้บัดซบที่มันคิดไม่ซื่อกับผมต่างหากถ้าคุณทำไม่ได้ก็อย่าได้มาพูดเื่แบบนี้กับผมอีก!”เทวากล่าว
“ใจเย็นเ้าหนูฉันแค่ถามฉันไม่ได้สงสัยอะไรแกหรอกแต่มันมีเพียงแค่แกคนเดียวที่รอดเอาล่ะฉันจะไม่ถามอะไรอีกเกี่ยวกับเื่พวกนั้นก็ได้”ตาแก่แจคสันถอนหายใจ
“เธอบอกว่ามีคน้าที่จะจัดการกับเธออย่างนั้นเหรอ?เล่ารายละเอียดให้ฉันฟังหน่อยว่ามันเป็มายังไง”ตาแก่แจคสันกล่าวถาม
สิ่งทีเกิดขึ้นในคุกมืดนั้นยังเป็ปริศนาและมีการคาดเดาไปต่างๆนานา
สิ่งที่เกิดในคุกมืดในครั้งนี้เป็เื่ใหญ่อย่างมากคนระดับสูงในกองทัพและในโรงเรียนทหารทั้งสองแห่งต่างก็รับทราบด้วยกันทั้งนั้นเมื่อพวกเขาทราบเื่ระดับสูงในหองทัพก็นำกำลังไปยังสถานที่ที่คุกมืดตั้งอยู่ โดยเฉพาะแจคสันเขารู้สึกเป็ห่วงความปลอดภัยของเทวาอย่างมากเมื่อรู้ข่าว
เขารีบมาด้วยตนเองเพื่อจัดการเื่นี้
ประตูของคุกมืดนั้นปิดแน่นและยังมีม่านแสงปิดกั้นทั้งภายในและภายนอกเป็อย่างดีระบบขอบคุกมืดเสียหายจึงต้องกู้ระบบให้ทำงานเสียก่อนจึงจะเปิดประตูได้พวกเขาต้องใช้เวลาเป็ชั่วโมงกว่าจะเปิดประตูได้เพราะคุกมืดนั้นมีมาตรการป้องกันที่แน่หนาทำให้พวกเขาเสียเวลาพอสมควร
สิ่งแรกที่พวกเขาเห็นคือศพของเ้าหน้าที่คนนั้นที่ยิงตัวตายและยังต้องตกตะลึงเมื่อพวกเขาเห็นศพจำนวนมากภายในคุกมืดก่อนที่ทุกอย่างจะเงียบและเย็นเฉียบเช่นนี้พวกเขาสามารถรู้สึกได้ว่าที่แห่งนี้เคยเป็นรกมาก่อนการต่อสู้ ความรุนแรงและการฆ่าฟัน
ทุกสิ่งทุกอย่างสามารถจินตนาการได้
แต่มีเพียงเื่เดียวที่แปลกประหลาดคือการที่มีเด็กนักเรียนคนหนึ่งยังรอดอยู่ท่ามกลางซากศพจำนวนมาก
สิ่งนี้ทำให้พวกเขาสงสัยและอดไม่ได้ให้ระแวงเทวามีบางคนถึงขนาดบอกว่าเทวาสร้างเื่เพื่อเข้ามาในคุกมืดแล้วลงมือสังหารทุกคนในนี้แต่ข้อกล่าวหานี้เป็อันตกไปเพราะว่าหนึ่งนั้นเทวาเป็เด็กที่ไม่ได้มีพลังแข็งแกร่งขนาดนั้นและเทวายังเป็เด็กเส้นของพลตรีซีโร่อีกด้วย
บางคนก็กล่าวว่ามีผู้ร้ายที่ฝีมือร้ายกาจและเล็งเป้าหมายไปยังคนบางคนแต่เพื่อไม่ให้ถูกเพ่งเล็งจนเกินไปจึงได้แต่สังหารทุกคนเพื่อกลบเกลื่อน ซึ่งข้อนี้มีผู้เห็นด้วยอยู่หลายคนมันเป็ไปได้ที่จะมีผู้ที่เข้ามาสังหารเป้าหมายและกลบเกลื่อนโดยการฆ่าทุกคนและเหลือเด็กหนุ่มเอาไว้คนเดียวเพื่อทำให้พวกเขาไขว้เขว
พวกเขาย่อมต้องมีข้อสันนิฐานมากมายแต่พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้มากอยู่ดีเพราะมันมืดแปดด้าน
เทวาเล่าเื่ที่ได้ยินจากนักโทษที่จะมาฆ่าเขาให้กับแจคสันฟัง
เมื่อตาแก่แจคสันได้ยินเื่ที่เทวาเล่าเขาก็นึกย้อนกลับไปยังเ้าหน้าทีรักษาความปลอดภัยที่ยิงตัวตายเื่ทั้งหมดนั้นมาจากจุดนี้เ้าหน้าที่คนนั้นได้รับรหัสผ่านในการเข้าระบบมาอย่างเป็ปริศนารหัสผ่านนี้มีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้และพวกเขาไม่สามารถสืบย้อนจากรหัสกลับไปได้
แจคสันพออนุมานเอาเองหลังจากที่ฟังเทวาเล่าให้เขาฟังสิ่งที่เขาคิดคือเ้าหน้าที่คนนี้ได้รับคำสั่งให้เปิดประตูห้องขังเพื่อให้นักโทษมาลงมือกับเทวาแต่ด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่ทราบทำให้มันกลายเป็ว่าประตูห้องขังทุกห้องทุกชั้นปลดล็อคระบบกล้องวงจรปิดยังพัง
สิ่งที่เขาสงสัยจริงๆคือเื่มันเป็แบบนี้ได้อย่างไรเพียงแค่จะฆ่าเด็กคนหนึ่งแต่กลับเกิดการสังหารหมู่ของนักโทษของคุกมืด?
สิ่งเหล่านี้มันบ้าและไร้เหตุผลมากเกินไป
เื่นี้จะเป็ปัญหาให้กับพวกสืบสวนต้องปวดหัวไปอีกนานและไม่สามารถหาเหตุผลใดๆได้
ทุกอย่างมาถึงทางตันั้แ่ที่เข้าหน้าที่คนนั้นยิงตัวตายและระบบทั้งหมดในคุกเสียหาย
“เอาล่ะฉันเข้าใจเื่ราวจากแกแล้วเื่ของแกจะเก็บเป็ความลับสูงสุดเพราะฉะนั้นอย่าเที่ยวไปบอกใครต่อใครล่ะพักผ่อนให้สบายร่างกายของแกก็ดีจนสมบูรณ์แล้วด้วยอย่าลืมไปเรียนในวันพรุ่งนี้ซะด้วย”ตาแก่แจคสันกล่าวพลางเดินออกไปจากห้อง
“ได้ครับ”เทวากล่าว
แจคสันที่เดินออกไปนั้นหรี่สายตาลงเล็กน้อยเพราะเขาััได้ถึงความแข็งแกร่งบางอย่างในร่างของเทวานี่เพราะเขามีััที่หกที่เฉียบคมทำให้เขารู้สึกแบบนั้นกับเทวาแต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก สิ่งที่เขาต้องทำคือการตามหาผู้ร้าย
เทวานอนเหม่อมองบนเพดานเื่ทุกอย่างนั้นเหมือนจะมีช่องโหว่และไม่สมเหตุสมผลยังมีจุดที่ต้องพิจารณาและจุดที่สามารถตามต่อได้แต่เขาก็ไม่ได้คิดมากตราบใดที่เื่ทุกอย่างมันจบลงและไม่มีเื่นารำคาญมาเกี่ยวข้องกับเขาก็โอเคแล้ว
ส่วนเื่เ้าบัดซบที่อยู่เื้ั?
‘เฮอะ! บิดาไม่เชื่อหรอกว่ามันจะไม่โผล่หัวออกมาอีกถึงขนาดใช้เส้นสายให้นักโทษมาฆ่าบิดาได้เห็นได้ชัดว่าแกเส้นใหญ่พอตัวเมื่อถึงตอนนั้นบิดาจะสับแกให้เละ’เทวาคิดในใจ
สิ่งที่เขาได้รับจากคุกนั้นเกิดกว่าที่เขาจะจินตนาการได้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมอย่างน้อยก็ยี่สิบเท่านี่คือความแข็งแกร่งที่สามารถเทียบได้กับระดับพันเอกในกองทัพหรืออาจจะไปถึงระดับพลตรีที่อ่อนแอบางคนด้วยซ้ำไปแต่แน่นอนว่าหากเทียบกับซีโร่นั้นเขายังไม่อาจเหนือกว่าได้แต่ก็ไม่รู้ว่าห่างไปเท่าไหร่เพราะยังไม่ได้พิสูจน์
การแข็งแกร่งขึ้นนั้นทำให้เขาดีใจและแทบจะเก็บอารมณ์ของตนเองไม่ไหว
‘อู้วววววบิดาคนนี้สามารถตบเกรียนใครก็ตามที่มาหาเื่ได้แล้วหากเด็กเกรียนใส่บิดาจะตบเด็กให้เกรียนแตกหากผู้ใหญ่เกรียนใส่บิดาก็จะตบให้เกรียนแตกหากคนชราเกรียนใส่บิดาก็ยังจะตบเกรียนแตก หากสตรีเกรียนใส่บิดาก็จะ อืม...ต้องดูก่อนว่าสตรีคนนั้นสวยหรือเปล่าถ้าไม่สวยบิดาก็จะตบให้คว่ำ...ถ้าสวย...อะคริๆๆๆบิดาจะ อะแฮ่มๆ...เอิ้กๆ บิดาคนนี้มันเทพที่สุดในสามโลกจริงๆ หุๆๆๆๆ’เทวาคิดในใจอย่างเคลิบเคลิ้ม
เขาควักเอากระจกที่เก็บไว้ออกมาส่องหน้าของตนเอง
“เฮ้อ...ทำไมคนยอดเยี่ยมอย่างฉันถึงได้หน้าตาดีไม่เผื่อแผ่คนอื่นอย่างนี้หนอ อะเคี้ยกอะเคี้ยก!”เทวาหัวเราะแบบคนบ้าและเข้าสู่โลกของเขาอย่างสมบูรณ์
[เลิกหลงตัวเองได้แล้วมันทำให้โฮสต์ดูเป็คนปัญญาอ่อน]
‘หุบปากไปเลย!อ้อ พอดีเลยระบบเอาของรางวัลภารกิจมาให้ฉันได้แล้วเอามาๆอย่าคิดว่าบิดาลืมไปแล้ว’
[โฮสต์ได้รับรางวัลจากภารกิจสังหารนักโทษทั้งสามได้รับการ์ดทักษะS(แบบสุ่ม)1ใบ]
‘ว้าว! ทักษะระดับS นะ นะ นี่...สุดยอดทักษะในที่สุดข้อสันนิฐานของฉันก็เป็จริง มันมีทักษะที่เหนือกว่าAอยู่และไม่รู้ว่าจะมีที่เหนือกว่าอย่างSSหรือSSSหรือเปล่า บิดาอ่านนิยายมาเยอะมันต้องเป็แบบนั้นแน่นวล(ตั้งใจเขียนผิด)ฮิๆ’
‘เอาล่ะมาดูกันว่าฉันจะได้ทักษะอะไรสาธู้... ขอให้ได้ทักษะโจมตีเจ๋งๆหรือทักษะเจ๋งๆก็ได้ มันเป็ถึงระดับSไม่ว่าทักษะอะไรมันก็จะสุดยอด ฮิๆๆๆว่าแล้วก็จัดโลดสุดยอดทักษะของฉันนนนนน’
วาบบบบบบ
เทวาเรียกใช้การ์ดสุ่มทักษะทันที
วงล้อหมุนอย่างรวดเร็วและรุนแรงจนเทวาไม่สามารถอ่านได้ทันว่ามีทักษะอะไรบ้างแต่เมื่อมันใกล้จะหยุดเขาสามารถอ่านชื่อทักษะได้สองสามทักษะที่มันดูสุดยอดมากๆ
‘หมัดดาวเหนือระดับS สตาร์เพลตตินัมระดับS ดาวกระจายวงจักรระดับS โกลด์เซ็นต์ระดับS บอลเกงกิระดับS บลูอายไวท์ดราก้อนระดับS ไฟฟ้าแสนโวลต์ระดับS ะุยาสลบระดับS ว้าว! มีแต่อันเจ๋งๆทั้งนั้นเลย’เทวารู้สึกตื่นเต้นอย่างมากเมื่อเห็นทักษะแต่ละอย่าง
(จากไรท์-ทักษะพวกนี้ไม่มีในเนื้อเื่นะเออ)
ยิ่งมองเทวายิ่งตื่นเต้นหัวใจของเขาพองโตและวาดฝันถึงทักษะเจ๋งๆที่สุดยอด
เวลานั้นวงล้อก็หยุดลง
“...”
[ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับทักษะทำอาหาร(ติดตัว)(S) lv.1 ต่อไปนี้โฮสต์จะไม่อดตายอย่างแน่นอนต้องบอกว่าโชคของโฮสต์นั้นโคตรยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง]
“...”
.......................................