ระบบทายาทมาเฟีย

ผมนอนอึ้ง ผ้าห่มกระจุยกระจายตกพื้น กลุ่มนางพยาบาลนับสิบที่เดินตามหลังก็ไม่ใช่คนไทย ผมเริ่มจะขนลุกเมื่อคิดถึงค่ารักษา

“อ๋ออับ อ๊มไอ่อีเอินอ่าย” หมอครับ ผมไม่มีเงินจ่าย ผมขยับปากพูดเสียงเบาลง สีหน้าสำนึกผิด สารภาพไปเลยแม่ง อย่าเก็บไว้นาน ให้หมอโยนผมออกไปตอนนี้เลยก็ได้ หมอผู้ชายที่ดูเหมือนคนอเมริกัน ฝรั่ง อังกฤษหรืออะไรสักอย่างขมวดคิ้ว

“อ๊มไอ่อีเอินอ่ายอับ” ผมไม่มีเงินจ่ายครับ ผมพูดอีกรอบ หลบตามองต่ำ

หมอหันไปมองกลุ่มพยาบาลด้านหลัง มีพยาบาลคนหนึ่งแทรกตัวออกมา เธอดูเหมือนคนเอเชียแตกต่างจากคนอื่น

“ขอโทษด้วยนะคะคนไข้” เธอยิ้มกว้างให้ผม “พอดีคุณหมอฟังภาษาไทยไม่ออกน่ะค่ะ คนไข้รู้สึกเป็๞ยังไงบ้างคะ”

ผมยืดตัวขึ้น หันมองหน้าไอ้ปอกับไอ้มินท์แล้วหันกลับมาพูดช้า ๆ

“อ๊ม...ไอ่อีเอินอ่ายอับ” ผม... ไม่มีเงินจ่ายครับ

เหมือนนางพยาบาลจะฟังออก เธอยืดตัวขึ้นบ้าง จากนั้นก็หันไปพูดกับหมอเป็๞ภาษาแปลก ๆ แม่งไม่ใช่ภาษาอังกฤษแน่ ๆ เยอรมันเหรอ ฝรั่งเศสหรืออิตาลี จะภาษาอะไรก็ไม่รู้ล่ะ แต่หมอขมวดคิ้วหนัก ร่องคิ้วกดลึกทำเอาผมใจหายแว็บ เขาหันมาจ้องหน้าผมนิ่ง จากนั้นก็พูดบางอย่างกับพยาบาลคนเดิม

“อ่อ คุณหมอบอกให้ญาติทุกคนออกไปก่อนค่ะ คุณหมอมีเ๹ื่๪๫สำคัญต้องแจ้งคนไข้”

กูโดนฆ่าแน่... ผมคิด

กูโดนฆ่าตายแน่นอน

“มึงลองต่อรองกับหมอดู” ไอ้ปอพูดเสียงเบาบอกผม “ถามว่าขอผ่อนจ่ายรายเดือนได้หรือเปล่า”

ผ่อนจ่ายรายเดือนกับลอส ซิสแอตเทิลเนี่ย ผมเลิกคิ้วขึ้น อยากควักเอาสมองมันโยนออกไปนอกหน้าต่าง

“กูก็รู้ว่าหน้าด้านไปหน่อย แต่มึงไม่มีเงินนี่หว่า”

“เชิญญาติคนไข้ข้างนอกก่อนนะคะ” พยาบาลคนเดิมพูดซ้ำ

ไอ้ปอ ไอ้มินท์ ไอ้บุซและไอ้กันต์จำใจเดินออกจากห้อง ผมรู้สึกโดดเดี่ยวมาก ขยับตัวชิดกับหัวเตียวจนตัวรีบ หมอและพยาบาลทั้งเดินเข้ามาล้อมรอบ ผู้หญิงที่พูดภาษาไทยได้ยังคงส่งยิ้มให้ แต่ดูเหมือนรอยยิ้มเชิงสงสาร สายตาของหมอแต่พยาบาลต่างชาติไม่ได้ทำให้ผมสบายใจเลย

“อออ๊มอ่อนอ่ายอายเอือนไอ้ไอ๋อั๊บ” ขอผมผ่อนจ่ายรายเดือนได้ไหมครับ

แม้จะพยายามอ้าปากสุด ๆ แต่ก็พูดชัดได้แค่นี้ รู้ว่าหน้าด้านไปหน่อย พยาบาลคนเดิมทำหน้าที่แปลภาษาให้ หมอหันมามองผมนิ่ง

“อ๊มออโอดอั๊บ” ผมขอโทษครับ พูดจบก็ก้มหัวลง แม่งโคตรรู้สึกอยากจะร้องไห้ โดนกระทืบจน๢า๨เ๯็๢ แถมไม่มีเงินจ่ายค่ารักษาอีก ทำไมต้องเป็๞ลอส ซิสแอตเทิลวะ เคยอ่านในอินเทอร์เน็ตมีคนบอกว่าเย็บแผลห้าเข็มจ่ายไปห้าแสน แล้วผมรักษาทั้งตัว ไม่ต้องจ่ายห้าล้านเลยเหรอวะ ถ้าพ่อกับแม่รู้ว่าผมมานอนโรงพยาบาลแพง ๆ คงได้ถูกตีซ้ำ ว่าแต่พ่อกับแม่รู้เ๹ื่๪๫หรือเปล่าเนี่ย

ผมเงยหน้าขึ้น ตั้งใจจะถามพยาบาลว่าได้โทรหาพ่อกับแม่ผมไหม แต่อยู่ ๆ หมอกับพยาบาลทั้งหมดก็พร้อมใจกันก้มหัวให้เสียก่อน

ผมขมวดคิ้ว อะไรวะ บรรยากาศมันแปลก ๆ จนไม่กล้าขยับ

หมอผู้ชายยืดตัวขึ้น พูดบางอย่างเป็๞ภาษาที่ผมฟังไม่ออก พยาบาลที่รับหน้าที่แปลยกมือปิดปาก เธอหันมองผม ทำหน้า๻๷ใ๯สุดขีด

อะไร ผมเป็๞มะเร็งเหรอ หรือการรักษาผิดพลาด ทำไมต้อง๻๷ใ๯ขนาดนั้น

“ขอโทษด้วยนะคะ” นางพยาบาลพูด “ดิฉันไม่รู้ว่าเป็๞บอส”

“อ๊ะ!” ผมร้อง

อ๊ะ! ที่แปลว่า ห๊ะ!

“ทีมหมอที่เก่งที่สุดกำลังเดินทางมาจากเยอรมันค่ะ หมออองเดรต้องขอโทษด้วยที่เย็บแผลให้ท่านไม่เรียบร้อย”

ริมฝีปากของผมค่อย ๆ อ้าค้าง

“อ๊มไอ่เอ้าไอเอยอั๊บ” ผมไม่เข้าใจเลยครับ

“คะ?” นางพยาบาลขมวดคิ้ว เหมือนเธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมผมถึงไม่เข้าใจ

“ออสอะไออั๊บ” บอสอะไรครับ ผมถาม