20นาทีผ่านไป
"ไปกันเลยไหมคุ..คุณ" แก้วกานต์ใเมื่อออกมาไม่เห็นคิรินแต่เจอชนาธิปลูกน้องของคิรินแทน
"พี่ธิป สวัสดีคะ เอออออ..แล้วเ้านายพี่ไปไหนแล้วละคะ"
"พอดีเ้านายมีธุระด่วนครับ เลยให้ผมไปส่งคุณแก้วที่บ้านไร่แทนครับ"
"หรอคะ งั้นรอสักครู่นะคะ"แก้วกานต์ครุ่นคิดสักแปปแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ชวนปรียากร กับอธิชัย กลับบ้านพร้อมกันกับเธอ
'KaewkarnKKseed: @Peeya_plang @ArmAthichai พวกแกไปกันหรือยังถ้ายังขอไปด้วยคนสิ
'KaewkarnKKseed: @Peeya_plang @ArmAthichai'
'KaewkarnKKseed: @Peeya_plang @ArmAthichai'
'ArmAthichaseed: ยัง ฉันกำลังจะไปรับมะปราง แกถามทำไมมีไร
'KaewkarnKKseed: งั้นพวกแกแวะมารับฉันที่คอนโดด้วย อย่าถามเยอะให้ไว แค่นี้จบ!
'Peeya_plangseed: ?
'KaewkarnKKseed: เออๆ เค อีก 20 นาที เจอกัน'
เมื่อจบการสนทนาระหว่างเพื่อนแล้วแก้วกานต์ก็หันไปบอกนาธิป ว่าไม่ต้องไปส่งเธอที่บ้านไร่แล้ว
"พี่ธิปคะ ไม่ต้องไปส่งแก้วแล้วละ แก้วจะไปกับเพื่อนแทนพี่ไปกลับไปหาเ้านายพี่เถอะค่ะ"
"แต่ คุณ..."
"ไม่เป็ไรค่ะ เดี๋ยวแก้วบอกกับเ้านายพี่เอง กลับดีดีนะคะ บายค่ะ"แก้วกานต์พูดตัดบทพลางดันหลังของชายหนุ่มให้ออกจากห้องไป
"คะครับ"
เมื่อชนาธิปออกไปได้ไม่นานอธิชัยก็มารับแก้วกานต์ที่คอนโดแล้วออกเดินทางมุ่งสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนืออันที่จริงอธิชัยไม่ได้อยู่จังหวัดเดียวกับเธอและปรียากรหรอก แต่อธิชัยขอยื่นเื่ฝึกงานที่เดียวกับพวกเธอเอาไว้พวกเขาเลยต้องไปทางเดียวกัน
ระหว่างทางทั้งสามพากันแวะเที่ยวถ่ายรูป กินกาแฟ ตามทางไปเรื่อย ๆ โดยหารู้ไหมมีคนค่อยตามพวกเขาอยู่ห่างๆ
"ตอนนี้คุณแก้วแวะที่ร้านกาแฟครับ ใกล้ถึงแล้วครับเ้านาย"ชนาธิปตามแก้วกานต์มาั้แ่ที่คอนโดแล้ว เขาไม่ได้กลับไปอย่างที่นายหญิงสั่งเมื่อออกจากห้องมาเขาก็โทรรายงานเ้านาย คิรินเลยสั่งให้เขาตามไปด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด และรายงานมาเป็ระยะ ชนาธิปเลยส่งภาพที่อธิชัยใกล้ไปรายงานเ้านายหนุ่ม
คิรินที่กำลังคุยการเซ็นสัญญากับลูกค้ารายใหญ่เมื่อเห็นภาพของคนที่ได้ชื่อว่าภรรยากำลังใกล้ชิดแแ่กับผู้ชายอื่นก็โมโหขึ้นหน้า เอามือทุบโต๊ะอย่างดัง 'ปัง' ทำให้คนที่อยู่ด้วยใกับการกระทำ
"ยัยตัวแสบ!"
"มีอะไรวะไอ้คิริน คุณวิชัยใแล้ว" โรมกระซิบบอกเพื่อน
"หะ อ่อ ไม่มีไรครับคุณวิชัย ขอโทษด้วยครับ เรามาว่ากันตอนเลย"เมื่อได้สติคิรินกล่าวขอโทษลูกค้ารายใหญ่
"ทำไมเมียหนีไปกับผู้ชายอื่นหรอ" โรมไม่วายหันไปแซวเพื่อนต่อทำไมเขาจะไม่รู้ละก็ไอ้เพื่อนตัวดีมันบ่นเขาั้แ่มาถึงวันนี้เพื่อนต้องไปส่งเมียที่บ้าน ตอนนี้เมียมันคงดัดหลังเพื่อนเขาอยู่แน่ๆ
"แกกกก..กรอด" คิรินกัดฟันเรียกเพื่อน อย่างอาฆาตแคล้นที่โรมพูดแท้งใจดำ
ทานด้านแก้วกานต์ก็ได้เดินทางมาถึงบ้านไร่ตอนค่ำหน่อยๆ เมื่อมาถึงเธอตรงไปหาแม่ที่อยู่ในครัวทันทีเธอย่องเข้ากอดกิ่งแก้วอย่างเงียบและเบาที่สุด ‘สวบ’
"สวัสดีค่ะ!! คุณกิ่งแก้วววว"
"ว้าย ไอ้ลูกคนนี้นิ แกล้งแม่ตลอดเลย 'เผียะ'" กิ่งแก้วใที่ลูกสาวเข้ามาแบบเงียบๆ ตีไปที่แขนของลูกสาว
"โอ้ย! แก้วเจ็บนะแม่"
"แล้วมายังไงเนี่ย คุณคิรินมาส่งหรอ แล้วกินข้าวกินปลามายังลูก"
"ตานั่นอะนะ ไปไหนก็ไม่รู้ โอ้ย!! ตีหนูอีกแล้ว" กิ่งแก้วตีลูกสาวอีกครั้งเธอไม่อยากให้ลูกสาวพูดถึงลูกชายของเ้าของบ้านไม่ดี
"เรียกคุณคิรินให้ดีดี อย่างน้อยเขาก็เป็ลูกชายของคุณผู้หญิง"
"ค่ะ!! เข้าข้างเขาตลอดเลย ชิ! วันนี้หนูกลับมากับมะปราง และอาม"ขณะที่สองแม่ลูกกำลังคุยกันอยู่ คุณผู้หญิงของบ้านก็เดินเข้ามาในห้องครัวพอดีแพรพลอยเอ่ยปากทักลูกสะใภ้ทันทีที่เห็น
"อ้าว หนูแก้วมาแล้วหรือลูก เป็ไงบ้างเดินทางมาเหนื่อยไหม"
"สวัสดีค่ะคุณแม่ หนูไม่เหนื่อยเลยค่ะ แต่หนูหิวมากเลยอะแม่"แก้วกานต์กล่าวตอบคุณแม่สามี แล้วกลับไปอ้อนแม่ของเธอต่อ
"ผมก็หิวครับ คุณแม่" คิรินเอ่ยแทรกขึ้นมาระหว่างการสนทนาจองทั้ง 3คน ส่วนแก้วกานต์นั่นเมื่อได้ยินเสียงของคิรินก็ใที่ชายหนุ่มมาอยู่ตรงนี้ได้ 'มาได้ไงวะ'
"สวัสดีครับแม่ สวัสดีครับน้ากิ่ง"คิรินกล่าวทักทายผู้ใหญ่ทั้งสองที่ยืนอยู่
"หวัดดีลูก หิวแล้วหรอ รอพ่อก่อนนะแม่ให้คนไปตามแล้ว เออ!..กิ่งฉันให้คนไปตามศักดิ์มาด้วยเดี๋ยวเรากินข้าวด้วยกันเลยนะ ไหนๆ เด็กๆ ก็กลับมาพร้อมหน้าพร้อมตากันแล้ว"คุณผู้หญิงของบ้านเอ่ยปากชวน "ส่วนเราสองคนเอาของไปเก็บแล้วอาบน้ำอาบท่าให้เรียบร้อย ระหว่างรอพ่อๆ มา ปะไปได้แล้ว"แพรพลอยบอกแล้วเดินออกจากห้องครัวไปโดยไม่สนใจลูกชายกับลูกสะใภ้ที่ยืนจ้องตาเขม็งกันอยู่แต่ทั้งสองก็เดินเอาของไปเก็บที่ห้องแต่โดยดี
เมื่อถึงห้องแก้วกานต์ก็รีบเก็บข้าวของให้เข้าที่โดยไม่สนใจอีกคนที่อยู่ภายในห้องเดียวกัน ที่ยืนดูการกระทำของภรรยาอยู่ในห้องแก้วกานต์เก็บของเสร็จก็เตรียมตัวไปอาบน้ำ ไม่อยากให้ผู้ใหญ่รอนานแต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะคิรินได้มายืนขวางทางเข้าห้องน้ำ
“จิ! คุณคิรินหลบไป แก้วจะไปอาบน้ำ”
“ทำไมถึงไม่ให้ธิปมาส่ง เธอจะกวนประสาทฉันใช่ไหม”ชายหนุ่มไม่สนใจสิ่งที่หญิงสาวบอกแต่เอ่ยถามเื่วันนี้ที่แก้วกานต์นั้นไม่ทำตามคำสั่งเขา แถมยังหนีมากับเพื่อนและยังไปใกล้ชิดกับชายอื่น
“แก้วพอใจ จบนะ"
“โอ๊ย!! ยัยตัวแสบ"แก้วกานต์กระทืบเข้าที่เท้าของคิรินแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไป “ออกมาเธอโดนแน่”คิรินที่เจ็บเท้าอยู่ก็กล่าวคาดโทษหญิงสาวไว้ ก่อนจะเตรียมเสื้อผ้าไปอาบน้ำอีกห้องเขาไม่อยากให้พวกผู้ใหญ่รอนานมันไม่ดี
คิรินออกจากห้องไปไม่นานแก้วกานต์ก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ หญิงสาวค่อยๆแง้มประตูส่งดูชายหนุ่มที่อาฆาตโทษเธอไว้ ว่าอยู่ส่วนไหนของห้องเมื่อส่องไม่เห็นวี่แววว่าคิรินอยู่ภายในห้อง ‘เอ้อออ’หญิงสาวถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่ไม่เจอชายหนุ่มภายในห้องนอน แก้วกานต์ก็ดูความเรียบร้อยของตัวเองแล้วออกไปกินข้าวข้างล่าง แก้วกานต์ที่ลงมาท้ายสุดของบ้านก็เดินไปสวัสดีคุณพ่อของสามี กับคุณพ่อของเธอ แล้วกลับมานั่งลงประจำที่ของเธอ
“มากันครบแล้วกินกันเถอะ กินๆ ศักดิ์กับกิ่งไม่ต้องเกรงใจนะเราคือครอบครัวเดียวกันแล้ว เราไม่ค่อยได้กินข่าวพร้อมหน้าพร้อมตามานานแล้วเนอะคุณแพรเนอะ”อานนท์นายใหญ่ของบ้านกล่างเชิญ แล้วหันไปถามคุณผู้หญิงของบ้าน “ค่ะ คุณ”แพรพลอยยิ้มรับคำพูดสามี
หลังจากรับประทานอาหารกันเรียบร้อยแล้วแก๊งผู้หญิงก็ช่วยกันทำความสะอาดเช็ดโต๊ะล้างจาน แก้วกานต์ที่เห็นแม่ของเธอกำลังจะเอาของว่างไปให้พวกผู้ชายที่นั่งคุณกันอยู่เธอเลยขันอาสารับเอาออกไปให้เอง "เดี๋ยวแก้วเอาออกไปเองค่ะแม่"แก้วกานต์บอกแม่ของเธอเธอเดินเอาของว่างไปวางก็โดนอานนท์พ่อสามีชักชวนในเธอนั่งคุยร่วมวงด้วย
"เอ้า เดี๋ยวสิหนูแก้ว นั่งคุยกันก่อนสิ เราไม่ค่อยได้คุยกันเลยนะเดี๋ยวนี้"แก้วกานต์ทำท่าจะนั่งข้างๆ พ่อของเธอ แต่โดนคิรินดึงเธอให้นั่งลงข้างๆ เขาแทน"นี่คุณ" แก้วกานต์ขัดขืนเล็กน้อยพลางเรียกสามีแบบค่อยๆแล้วจ้องตาเขาแบบโกรธ แต่คิรินกลับยิ้มแบบกวนๆส่งหลับให้หญิงสาวแทน ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังทำาประสาทกันนั้นก็มีเสียงของอานนท์ดังมาห้ามทัพของสองคน
"เออหนูแก้วเป็ไงบ้างละเื่เรียน ใกล้จบแล้วใช่ไหมนี่เห็นเ้าศักดิ์เล่าให้พ่อฟังว่าหนูจะฝึกงานแล้วนี่ใช่ไหม"
"คะค่ะ ฝึกงานอีกเทอมก็จบแล้วค่ะคุณพ่อ"
"อ้าว ใกล้จบแล้วสิ ก็มีตัวเล็กให้พ่อได้แล้วสิ ใช่ไหมๆ ศักดิ์ ปู่กับตารออยู่นะหลาน 5555"อานนท์พูดพลางหันไปหัวเราะกับศักดิ์ส่วนคู่หนุ่มสาวได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ กันทั้งคู่
"แล้วไปฝึกที่ไหนละ ไม่ได้ฝึกที่ไร่เราหรอ หนูแก้ว"อานนท์หันไปถามลูกสะใภ้ต่อ
“เอ่ออ”แก้วกานต์ไม่รู้จะตอบยังไง เธอกลัวคิรินรู้เื่ที่เธอไม่ได้ลงฝึกงานกับที่ไร่พฤกษ์ธานนท์เพราะชายหนุ่มเข้าใจมาตลอดว่าเธอยื่นเื่มาฝึกที่ไร่นี้
"เ้าแก้วขอไปฝึกที่ไร่ชมวิวครับคุณนนท์"สมศักดิ์ตอบแทนลูกสาวที่ีทำท่าอึกอัก
"เอ้า หรอ ดีๆ ที่ชมวิวก็ดีเหมือนกันนะ มีอะไรให้ฝึกเยอะดี ขโมยมาใช้กับไร่เราบ้างนะไอ้กล้ามันไม่ว่าหรอก ใช่ไหมศักดิ์ 5555" อานนท์พูดหยอกล้อกับลูกสะใภ้เมื่อรู้ว่าแก้วกานต์นั่นจะไปฝึกที่ไร่ของเพื่อนสนิทของเขา ส่วนคิรินที่นั่งเงียบเมื่อรู้ความจริงว่าแก้วกานต์นั้นไม่ได้กลับมาฝึกงานกับที่บ้านแต่เธอนั้นของฝึกที่ไร่ชมวิว“เธอไม่เห็นบอกฉันเื่นี้” คิรินกระซิบถามแก้วกานต์อย่างโกรธเคืองแต่แก้วกานต์ทำเป็ไม่สนใจชายหนุ่มที่กำลังโมโหอยู่
“นี่ก็ดึกมากแล้วยังไงผมขอตัวกลับบ้านก่อนนะครับคุณนนท์”สมศักดิ์กล่าวขอตัวกลับเมื่อเห็นภรรยาเดินออกมาจากในครัว
“หนูขอกลับด้วยสิคะพ่อ”แก้วกานต์เข้าไปโอบกอดอ้อนคุณพ่อของเธอหวังที่จะขอกลับไปนอนที่บ้านเธอไม่อยากนอนที่นี่กับเขา เธอี้เีมานั่งอธิบายตอบคำถามของชายหนุ่ม
“เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยไปคืนนี้นอนนี่แหละ อย่าเื่มาก"คิรินเดินเข้าไปดึงตัวภรรยาออกมาจากอ้อมกอดของคุณพ่อของเธอ แล้วกล่าวลาพ่อตาแม่ยายทั้งสอง“สวัสดีครับคุณพ่อคุณแม่ เดี๋ยวให้ธิปไปส่งนะครับ เดินทางมืดๆ มันอันตราย”