ปิ้ว !! ตู้ม !! ตู้ม !! สตีฟโยกหลบการโจมตีจากป้อมปืนพลางกระโดดถอยมาหลายสิบเมตรจนมันหยุดโจมตีสตีฟ
“ตาลุงเล่นอะไรอีกฟระเนี่ย จะพังเข้าไปเลยก็กลัวตาลุงโดนลูกหลงตาย โทรหาก็ไม่ติดบ้าจริง” สตีฟบ่นออกมาพลางยืนอยู่หน้าบ้านของจีเวลเขามองดูกำแพงขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบบ้านจนเป็นโดมคล้ายลูกบอลพอจะเข้าไปใกล้ก็มีป้อมปืนโผล่ออกมาโจมตีเขาบอกได้เลยว่าถ้าไม่ใช่เขาแล้วเป็นฮีโร่คนอื่นล่ะก็ตายไปตั้งแต่โดนป้อมปืนเลเซอร์ยิงแล้ว
“โฮ่ย !!! ตาลุงโว๊ยอยู่บ้านป่ะเนี่ยออกมาหาหน่อยโว๊ย !!!!” สตีฟตะโกนโหวกเหวกอยู่ข้างนอกแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับสตีฟจึงไม่รู้ว่าจะเอายังไงดี
พังเข้าไปเลยดีมั้ยฟระ ไม่สิไม่ได้เราไม่รู้ตาลุงนอนอยู่ตรงไหนของบ้านถ้าโดนลูกหลงจากการโจมตีของเราเข้าไปคงตายคาที่แหง สตีฟคิดในใจเพราะตอนนี้เลเวลของเขาเกือบสี่ร้อยแล้วฮีโร่ธรรมดาโดนการโจมตีเขาเข้าไปทีคงร่างแหลก
หน้าต่างชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 370อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 30ฉายา : สุดยอดพ่อบ้านRank : SSSสถานะความแข็งแกร่ง 782 (755)ความเร็ว 665 (643)พลังกาย 595 (552)ความฉลาด 69 (68) โชค 18
“อ๊ะจริงสิเอาแบบนี้ดีกว่าหึหึ !!” ตอนนั้นเองสตีฟก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้เขาก้มลงเด็ดหญ้าที่พื้นขึ้นมานิดหน่อยก่อนจะลุกขึ้นและโปรยมันลงมา
“ลมพัดไปทางนั้นสินะ เราต้องขึ้นไปอยู่เหนือลมตรงนั้นป้อมปืนนี้ดูเหมือนจะโจมตีเฉพาะคนที่เข้าไปใกล้ในระยะห้าสิบเมตรถ้าเราอยู่นอกระยะคงไม่โดนโจมตี” สตีฟพูดก่อนจะเดินไปยังเหนือลมและหยิบบางอย่างออกมา
ตึง !! สิ่งที่สตีฟหยิบออกมานั้นมันคือเตาแก๊สแบบพกพาไม่เพียงเท่านั้นสตีฟยังหยิบเคาน์เตอร์สำหรับทำอาหารและพวกเครื่องครัวออกมาชุดใหญ่
“หวังว่าตาลุงคงยังไม่ได้กินข้าวนะ” สตีฟยิ้มออกมาเขาคิดจะทำอาหารมันตรงนี้เพื่อเรียกตาลุงให้ออกมาจากบ้านหลังจากได้กลิ่นอาหารอันแสนหอมที่เขากำลังจะทำ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ชี่ !! เสียงเนื้อในกระทะกำลังถูกจี่ด้วยไฟร้อนๆไขมันที่แทรกอยู่ในเนื้อละลายออกมา
“เอาล่ะใส่เนยลงไป” สตีฟหยิบเนยก้อนใหญ่ออกมามันมีขนาดใหญ่กว่าเนื้อในกระทะเสียอีก สตีฟเบาไฟก่อนจะใส่เนยลงไปเพราะถ้าไม่เบาไฟลงนั้นเนยจะไหม้เสียก่อนส่วนตอนแรกที่เขาจี่เนื้อด้วยไฟแรงนั้นก็เพื่อให้เนื้อด้านนอกสุกอย่างรวดเร็วโดยที่ด้านในยังดิบอยู่เพื่อให้มันสามารถกักเก็บความนุ่มของเนื้อด้านในเอาไว้
ปุ่ดๆๆๆ !! เสียงเนยเริ่มละลายและเดือดสตีฟยิ้มออกมาหลังจากได้กลิ่นเนยและเนื้อหอมๆ
“สเต็กเนื้อทอดเนยเนี่ยแหละคือเมนูที่มีกลิ่นหอมรุนแรงที่สุดเท่าที่เรารู้จัก” สตีฟมั่นใจเลยว่าถ้าภายในบ้านยังมีช่องให้อากาศถ่ายเทเข้าไปล่ะก็ตาลุงจะต้องได้กลิ่นแน่ๆ
ระหว่างที่สตีฟรอให้เนยในกระทะทำหน้าที่ทำให้เนื้อสุกไม่ถึงสามนาทีจู่ๆที่กำแพงบ้านที่ถูกล้อมเอาไว้ก็มีการเปลี่ยนแปลง
ครืด !! ตึง !! กำแพงค่อยๆเลื่อนลงมาจนเปิดให้เห็นตัวบ้านด้านใน
แกร๊ก !! เสียงประตูบ้านถูกเปิดออกก่อนสตีฟจะเห็นว่ามีคนกำลังเดินออกมาด้วยท่าทางโซซัดโซเซเหมือนกับซอมบี้
“หึหึ !! ได้ผลจริงๆด้วยท่าทางแบบนั้นยังไม่ได้กินข้าวเลยน่ะสิฮ่ะๆๆๆ” สตีฟหัวเราะออกมาหลังจากเห็นว่าคนที่กำลังเดินมาก็คือจีเวลนั่นเอง
“เนื้อ !! เนื้อ !! เนื้อ !! เนื้อ !!” จีเวลเดินตรงมาหาสตีฟพลางบ่มพึมพำในลำคอว่าเนื้อๆๆๆตลอดดวงตาของจีเวลนั้นยังปิดสนิทอยู่ที่เดินมานั้นอาศัยจมูกและความอยากอาหารล้วนๆ
“นี่ละเมอออกมาจริงๆเลยใช่มั้ยเนี่ยให้ตายเถอะ” สตีฟส่ายหน้าก่อนจะหยิบขวดน้ำเย็นออกมาจากกระเป๋ามิติเขาเปิดมันก่อนจะสาดใส่จีเวลทันที
“เย็น !!!” จีเวลที่โดนน้ำเย็นสาดเข้าไปอุทานออกมาก่อนจะลืมตาตื่นขึ้นทันที
“หือที่นี่มันที่ไหนนอกบ้านนี่นาเรามาอยู่ข้างนอกได้ไงแล้วกลิ่นหอมๆนี่มันอะไรกัน” จีเวลมองดูรอบๆก่อนจะเห็นว่าเขาไม่ได้นอนอยู่ในบ้านและระหว่างที่เขากำลังหาที่มาของกลิ่นหอมอยู่นั่นเองเสียงสตีฟก็ดังขึ้น
“ไงตื่นแล้วเหรอตาลุง !!” สตีฟพูด
“หือสตีฟงั้นเหรอ นี่เราฝันอยู่หรือไงสตีฟจะมาอยู่นี่ได้ไง” จีเวลนึกว่าตัวเองกำลังฝันอยู่จึงลองหยิกมือตัวเองดูซึ่งเขาก็รู้สึกเจ็บนี่นา
“ฝันบ้าฝันบออะไรกันเล่า มาๆกินข้าวกัน” สตีฟพูดทำให้ท้องของจีเวลร้องออกมาทันที
จ๊อก !!! จีเวลลูบท้องตัวเองพลางเดินเข้าไปหาสตีฟ
“นี่นายจริงๆงั้นเหรอมาอยู่หน้าบ้านฉันได้ยังไงเนี่ย !!” จีเวลอุทานพลางมองสเต็กเนื้อที่ถูกทอดอยู่ในกระทะที่ท่วมไปด้วยเนยละลาย
“เรื่องนั้นค่อยอธิบายแล้วกันมาๆนั่งก่อนสิใกล้สุกแล้วล่ะ” สตีฟพูดพลางชี้ไปที่ผ้าใบที่ถูกปูเอาไว้ที่สนามหญ้า
“อือ” จีเวลพยักหน้าแบบงงๆก่อนจะเดินไปนั่งตามที่สตีฟบอก
ไม่นานสตีฟก็ยกสเต็กเนื้อหอมๆมาวางตรงหน้าจีเวล
“อ่ะกินซะตาลุงคงไม่ได้กินอะไรมาหลายวันเลยใช่มั้ยล่ะ ชอบใช้ชีวิตแบบนี้อยู่เรื่อยระวังตายเร็วนะ” สตีฟเตือนพลางส่งมีดและส้อมให้จีเวล
“โทษทีพอดีทำอะไรเพลินๆแล้วลืมเวลาทุกที” จีเวลพูดก่อนจะค่อยๆใช้มีดหั่นลงไปในเนื้อ
และทันทีที่มีดในมือถูกหั่นลงไปจีเวลก็สัมผัสได้ถึงความนุ่มและชุ่มฉ่ำของเนื้อเพราะเมื่อเขาหั่นลงไปน้ำจากด้านในก็ไหลออกมาทันที
อึก !! จีเวลเผลอกลืนน้ำลายอย่างอดไม่ได้ก่อนจะค่อยๆใช้ส้อมจิ้มเนื้อขึ้นมาและใส่ปากทันที
หงับ !! วินาทีแรกที่จีเวลกัดเนื้อเข้าไปเขาก็เบิกตาโพลงด้วยความตกตะลึงเพราะเนื้อนั้นนุ่มมากซึ่งเขาคาดว่าสตีฟคงใช้เนื้อสัตว์กลายพันธ์เลเวลไม่ต่ำกว่าสามร้อยแน่ๆในการทำสเต็กชิ้นนี้ ความหวานจากตัวเนื้อกระจายไปทั่วปาก ความหอมของเนยชั้นดีที่ถูกทำให้ละลายในอุณหภูมิที่พอเหมาะทำให้ไม่มีกลิ่นไหม้ติดอยู่เลยมันมีแต่กลิ่นหอมของเนยที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นนม
“อร่อยล่ะสิ ว่าแต่ทำไมบ้านแถวนี้มันไปไหนหมดคราวก่อนมายังมีเพื่อนบ้านอยู่เลยนี่นา” สตีฟพูดพลางมองดูรอบๆ
“ง่ำๆ ซื้อต่อมาหมดแล้ว และก็ทุบทิ้งหมดแล้วน่ะจะได้ทำการทดลองอะไรสะดวกๆ” จีเวลพูดทั้งๆที่เคี้ยวอยู่เต็มปาก
“เหอะๆเล่นงี้เลยเหรอ แล้วไอ้เจ้ากำแพงกับป้อมปืนนั่นมันอะไรดีนะไม่เผลอพังมันทิ้งน่ะ” สตีฟพูด
“ก็สร้างเอาไว้เล่นน่ะๆ เผื่อไว้ในอนาคตต้องสร้างหลุมหลบภัยไงว่าแต่ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้” จีเวลบอกพลางถามสตีฟ
“พอดีมีอุบัติเหตุนิดหน่อยพอดีจะเอานี่มาให้ดูด้วย” สตีฟหยิบถุงมือกับรองเท้าที่จีเวลสร้างให้ออกมา
“หือมันเสียงั้นเหรอ” จีเวลถาม
“ไม่รู้เหมือนกันแต่เจ้าจานิสมันแปลกไปน่ะ” สตีฟพูด
“เอาไว้จะดูให้แล้วกันขอเวลาสองสามวันเพราะระบบภายในนั้นค่อนข้างละเอียดอ่อนจึงต้องใช้เวลา” จีเวลบอกพลางเก็บถุงมือและรองเท้าไปก่อนจะเห็นว่าสตีฟยังน่าจะมีเรื่องอะไรไหว้วานเขาอีกเพราะจากสีหน้านั้นสตีฟดูเหมือนมีเรื่องจะพูด
“มีเรื่องอะไรก็พูดมาเถอะน่าคนกันเอง” จีเวลบอก
“เอ่อ...คืออยากรบกวนให้สร้างมีดให้สักเล่มน่ะ” สตีฟยกมือขึ้นเกาหัว
“หือนายใช้อาวุธตั้งแต่เมื่อไหร่” จีเวลสงสัย
“ก็พึ่งไม่กี่วันมานี้นี่แหละ” สตีฟตอบ
“ได้งั้นเอาเป็นอะไรดีล่ะ ซามูไร หรือดาบแบบยุโรปดี ดาบใหญ่ดีมั้ยแบบนั้นน่าจะพลังทำลายล้างสูง” จีเวลถาม
“จะเอาไปทำไมดาบใหญ่ ซามูไร ตรูใช้ไม่เป็นเฟ้ย เอาแค่มีดครัวมาก็พอ” สตีฟตอบ
“แค่มีดครัวเนี่ยนะ !!” จีเวลอุทาน
“ใช่มีดครัวก็พอ พอจะสร้างจากฟันเจ้านี่ได้มั้ย” สตีฟหยิบหัวของฉลามขาวที่จัดการได้มาจากเมืองบาดาลออกมา
“นี่มัน !!” จีเวลอุทานออกมาหลังจากเห็นหัวของฉลามขนาดใหญ่
หน้าต่างหัวของฉลามขาว Level : 403เป็นหัวของฉลามขาวที่อยู่ในทะเลแปซิฟิก
“เลเวลสี่ร้อยสาม แถมมาจากแปซิฟิก นี่นายไปเก็บเลเวลที่นั่นมางั้นเหรอเนี่ย” จีเวลจ้องไปที่หน้าของสตีฟ
“ใช่ที่นั่นมีสัตว์กลายพันธ์เลเวลเกินสามร้อยห้าสิบเพียบเลย เสียดายที่ร่างของราชาฉลามมันโดนไฟช็อตจนเสียหายหมดเลยไม่งั้นคงเอาร่างมันมาแล้ว” สตีฟพูด
จีเวลพยักหน้าก่อนจะวางมีดและส้อมในมือพลางเดินไปที่หัวของฉลามขาวที่สตีฟเอาออกมา
กิ๊ง !! จีเวลมองดูฟันของฉลามขาวหลายพันซี่ที่ขึ้นเรียงกันเป็นตับ เขาลองดีดมันด้วยแรงทั้งหมดของเขาซึ่งปรากฎว่ามันแข็งมากๆ และเสียงที่ดังออกมานั้นเสียงเหมือนกับแก้วเลย
“ฟันนี่มันแข็งมากๆ แถมขนาดก็ใหญ่มากด้วย” จีเวลบอกพลางดูฟันของฉลามขาวที่ซี่หนึ่งมันใหญ่เกือบๆเท่าจานใส่อาหารใบใหญ่ๆเขามองดูหัวที่ขนาดใหญ่เกือบเกือบสองเมตรเขาไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้ามันยังมีตัวอยู่ขนาดของมันจะใหญ่ขนาดไหน
“พอจะเอาไปทำเป็นมีดได้มั้ย” สตีฟถามจีเวลไม่ตอบแต่เขากลับยื่นมือไปที่ฟันของฉลามขาวดูอีกครั้ง คราวนี้เขาลองใช้มือสัมผัสไปที่ส่วนคมของฟัน
ฉัวะ !! ทันทีที่จีเวลสัมผัสไปเบาๆ มือของเขาก็ถูกบาดจนเลือดอาบทันที
“ทำบ้าอะไรเนี่ยตาลุง อยากนิ้วขาดหรือไง !!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นเลือดที่ไหลท่วมมือของจีเวลเขารีบหยิบกล่องปฐมพยาบาลออกมาก่อนจะรีบทำแผลให้จีเวลอย่างเร่งด่วน
“โหแผลอย่างลึกเลยนี่ถ้าออกแรงกดลงไปอีกหน่อยเผลอๆมันตัดกระดูกได้เลยนะเนี่ย” สตีฟล้างแผลพลางมองดูแผลบนนิ้วของจีเวล
“มันคมมากๆ คมมากที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาเลยขนาดเขี้ยวของมังกรดำที่นายให้มาเลเวลของมันมากกว่าเจ้าฉลามนี่ยังไม่มีความคมเท่านี้เลย” จีเวลพูด
“งั้นเหรอ” สตีฟพยักหน้าเขาไม่รู้หรอกว่ามันคมหรือไม่คมเพราะเขาไม่เคยโดนเจ้าฉลามขาวนี่หรือเจ้ามังกรดำนั่นกัดนี่นา
“ว่าแต่จะทำให้เป็นมีดครัวหมดเลยเหรอ ถึงฟันมันจะมีมากกว่าพันซี่แต่ถ้าจะทำเป็นมีดจริงๆคงต้องใช้ฟันหลายสิบซี่ถึงจะมาเป็นมีดเล่มหนึ่ง เพราะฉันต้องบีบอัดให้มันมีความแข็งแรงมากขึ้นจึงต้องใช้ฟันหลายซี่ อยากมากเจ้าตัวนี้คงสร้างมีดครัวได้สักสิบกว่าเล่มเท่านั้น” จีเวลลองประเมินดู
“โอ้เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงตรูมีหัวฉลามอีกเกือบร้อยหัว ถ้าไม่พอจริงๆยังไงกลับไปจัดการพวกมันเพิ่มได้เพราะตรูยังไม่ฆ่าล้างโคตรมัน !!” สตีฟพูดพลางนึกถึงฉลามที่ยังเหลือรอดอยู่ในเมืองบาดาลถึงพวกมันจะเลเวลไม่มากเท่าพวกฉลามที่ราชาฉลามพามางานด้วยวันนั้นแต่ถ้าปล่อยทิ้งไว้สักพักเขาคิดว่าไม่นานเลเวลของพวกมันคงขึ้นมาเท่าๆหรืออาจจะมากกว่าเจ้าฉลามที่เขาจัดการไปก็ได้
“นะ นะ นายมีซากมันเกือบร้อย !!” จีเวลอุทานออกมา
“ใช่อยากเห็น ???” สตีฟพยักหน้า
“ปะ ปะ เปล่า” จีเวลส่ายหน้าเขาแค่อึ้งเท่านั้นเพราะนึกไม่ถึงว่าสตีฟจะมีร่างของสัตว์กลายพันธ์เลเวลเกินสี่ร้อยมากขนาดนี้โดยจีเวลนั้นไม่รู้เลยว่าสตีฟยังมีซากสัตว์กลายพันธ์เลเวลเกินสี่ร้อยพวกนี้ในกระเป๋าอีกเกือบพันตัวซึ่งมีหลากหลายสายพันธ์ไม่ว่าจะแมงกระพรุน ม้าน้ำ จรเข้หรือแม้กระทั่งปลาดุกทะเล
จบ...
พิมพ์คำอธิบายที่นี่
3.26M
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
