ตอนที่6
ย้อนมาอาทิตย์ก่อน
Line
ซูม
ซูม: พรีส
พรุ่งนี้ตอนเช้าไม่ต้องมารับกูนะ: พรีส
ซูม : ทำไม?
ซูม : แม่มาส่ง?
เปล่า: พรีส
เดี๋ยวจินมารับ: พรีส
อ่านแล้ว
ซูม : จะไปไหนกัน
ไปไหนอะไร: พรีส
กูก็ต้องไปโรงเรียนปะ: พรีส
ซูม : แล้วมันจะมารับมึงทำไม
มันบอกมีอะไรจะคุยกับกูหน่อย: พรีส
ซูม : คุยอะไร
กูจะรู้ไหมถามอะไรของมึงเนี่ย : พรีส
กูไปนอนละ: พรีส
ฝันดี: พรีส
ซูม : ฝันดี
___________________________________
07.34น.
ฉันยืนอยู่หน้าห้องน้ำในปั้มที่ยืนคือกำลังงงกับตัวเองว่า 'กูมาทำอะไรที่นี้'
"พรีส! เสร็จยัง"
"แป๊บ" แล้วก็เข้าไปในห้องน้ำ
กลับออกมาอีกทีก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็ชุดนอกเรียบร้อยแล้วฉันกำลังจะโดดโรงเรียนค่ะ และคนที่ชวนก็คือผู้ชายหน้าหล่อที่ยืนอยู่ตรงหน้า
"น่ารักดี" แค่เดินออกมายืนก็เอ่ยปากชมแล้วถ้าเป็คนอื่นคนคงไม่รู้สึกอะไร แต่เพราะเป็จิน ใจเลยเต้นแรงเป็พิเศษ
ไอ้บ้าเอ๊ย!!
"มะ...มึงจะพากูไปไหน"
"ไปดูหนังกัน"
"โดดเรียนเพื่อชวนกูไปดูหนังเนี่ยนะ"
"อืม ทำไมอ่ะ"
"ทำไมไม่ชวนเพื่อนคนอื่นไปด้วย ถ้ามันรู้เดี๋ยวก็มาโกรธ"จินเดินเข้ามายืนข้างหน้าก่อนจะยกมือขึ้นมาวางหัวฉัน
"เที่ยวกับเพื่อนเบื่อแล้ว ก็แค่อยากมากับมึงบ้าง"
ตึก ตึก ตึก
เอาล่ะ!!เรียกรถพยาบาลด่วนเลย ฉันใกล้จะหยุดหายใจแล้วล่ะ
พอได้ยินเขาพูดแบบนี้ใครที่ไหนจะไม่คิดวะ มันก็ต้องคิดกันทั้งนั้นแหละ พูดเหมือนกูไม่ใช่เพื่อนมึง
"จิน..."
"หื้ม"
"มึง...จะไปก็รีบไปเหอะ" ฉันปัดมือมันออกก่อนจะเดินไปยืนข้างรถหวังจะหลบสายตากลัวเพื่อนจะรู้ว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่
"แต่ห้างมันเปิดสิบครึ่ง"
"เออว่ะ แล้วเอาไงจะไปไหนกันก่อน"
"มึงอยากไปไหน"
"กินข้าว ตอนนี้กูหิวมากครับ"
"ปะ ขึ้นรถ"
ฉันรับหมวกกันน็อกมาใส่และซ้อนท้ายรถช๊อปเปอร์ของเขาก่อนที่เ้าตัวจะขับออกไปถ้าถามว่ารู้สึกยังไงที่ได้ออกมาข้างนอกกับจิน บอกได้เลยว่าฟินมากมือที่จับชายเสื้อเขาอยู่มันสั่นไปหมด ร่างกายก็เกรงทุกอย่างมันไม่เป็ตัวของตัวเอง รู้สึกว่ามีผีเสื้อบินวนในท้อง...
แล้วเสือกเป็แบบนี้ทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขาด้วยนะ
ร้านอาหารตามสั่งริมถนน
"กินไร เดี๋ยวเสี่ยเลี้ยงเอง"
"อื้อหือ เสี่ยขา หนูอยากกินทุกอย่างเลยค่ะ"
"จัดไป" ฉันนั่งขำกับการต่อปากต่อคำของเราทั้งคู่จินยื่นรายการอาหารให้พนักงานในร้านก่อนจะหันมามองฉันแต่สายตาของฉันกลับไปยังข้างหลังของจินที่มีผู้หญิงกลุ่มหนึ่งนั่งอยู่แถมยังกระซิบกระซาบกันใหญ่ สายตาก็จ้องมองผู้ชายที่นั่งกับฉันอย่างเปิดเผย
ฉันยื่นหน้าไปใกล้จินที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแล้วกระซิบเบาๆ
"มึง...สาวโต๊ะข้างหลังมึงมองมึงตาหวานมากค่ะ"
"ไหน..."
"ไม่ต้องหันดิ กูไม่ได้พูดให้มึงหัน..." ไม่ทันล่ะมันหันไปปุบก็เจอรอยยิ้มของสาวสวยนมโตพร้อมกับส่งตาวิ้งมาให้ด้วยฉันเจอบ่อยมากเวลาไปกินข้าวกับจินข้างนอกคือเขามีเสน่ห์กับเพศตรงข้ามมากของมากที่สุดแต่ยังสู้ซูมไม่ได้อยู่ดี รายนั้นหญิงมีเป็หางว่าวหัวบันไดไม่เคยแห้งด้วยซ้ำ
"ก็งั้นๆ สู้มึงไม่ได้"
"บ้า!! ชมอะไรก็ไม่รู้"
"เตี้ยสู้มึงไม่ได้"
"..."
"แต่เตี้ยยังไงก็น่ารัก"
"..."
"โกรธเหรอ"
"..."ไม่ได้โกรธ แต่หัวใจกำลังทำงานอยู่แบบ...ทำไมทุกอย่างที่มึงพูดกูต้องเก็บไปคิดเข้าข้างตัวเองทุกอย่างเลยวะ
แม่ง!!
"กูหมายถึงมึงดีกว่าผู้หญิงโต๊ะนั้นทุกคน"
"...."ยิ่งพูด ก็ยิ่งคิดไปกันใหญ่
"คือ..."
"จิน..."
"หื้ม"
"กู...ไปซื้อน้ำปั่นข้างนอกแปบ"
"เดี๋ยวกูไปซื้อให้"
"ไม่เป็ไร กู...กูไปเองดีกว่า"
ไม่รอให้จินพูดต่อฉันก็รีบวิ่งออกไปนอกร้านทันทีขอเวลาให้หัวใจได้พักแป๊บ เห็นเต้นแรงจนแทบจะกระดอนออกมาอยู่แล้วเดินกลับมาในร้านอีกทีก็เห็นจินเปลี่ยนไปนั่งอยู่ตรงที่เดิมของฉัน...
"มึง..."
หมับ!
จินจับแขนฉันแล้วดึงไปนั่งข้างๆเขาแทน อะไรวะเนี่ย
"ที่รัก...อยากกินอะไรเพิ่มไหมคะ"
"เชี่ย!! อะไร..." จินยกนิ้วชี้ขึ้นมาแตะปากฉันแล้วพยักพเยิดไปทางกลุ่มหญิงสาวที่นั่งอยู่อ๋อ เข้าใจละ "..." แต่ก็ยังใจนทำตัวไม่ถูกอยู่ดี
"หมูกรอบร้านนี้ดีมาก เดี๋ยวเราป้อน"ว่าจบก็ตักข้าวขึ้นมาจ่อที่ปากของฉัน แล้ว... "อ้า..."
"อ้า..." แล้วก็มารับบทเป็แฟนจำเป็ของเพื่อนสนิทไปเรียบร้อยแล้วจ้า"แฟนใคร น่ารักที่สุด"
"น่ารักก็รักเยอะๆ นะคะ"
OMG โหมดอ่อนโยนแบบนี้ แทบละลายกลายเป็น้ำแข็งแล้วค่ะ
โรงหนัง
ฉันกับจินเข้ามาในโรงหนังขณะที่ยังไม่มีใครเข้ามาเพราะมันเพิ่งมีโฆษณาเท่านั้นมือข้างหนึ่งของ จินถือข้าวโพดคั่วไว้ส่วนฉันถือแก้วน้ำไว้ มันดูเป็ธรรมชาติไม่มีอะไรอึดอัดแต่ความจริงในใจแม่งแทบจะกรี๊ดร้อง!!
"ถ้ากลัวก็มาซบกูนะ" ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดบริเวณใบหูจนขนลุกไปหมด หัวใจเต้นเบาๆหน่อยเหอะเดี๋ยวรู้ว่ากูใจเต้นแรงแค่ไหน
"มะ...ไม่เป็ไร กูโอเค ว่าแต่ทำไมเลือกหนังผีวะวันนี้เพิ่งเข้าวันแรกด้วยไม่ใช่เหรอ กูเห็นคนรีทวิตว่าแม่งคนจองเต็มแต่มึงสามารถหาบัตรมาได้โคตรเก่ง"
"กูได้บัตรฟรีมา"
"ใครให้มึงมา"
"..."ฉันหันไปมองจินที่สายตายังจับจ้องไปที่หน้าจอใหญ่
"รุ่นพี่ที่รู้จักเขาไม่ได้ไปก็เลยเอามาให้แทน"
"น่าเสียดาย"
"อืม น่าเสียดาย"ถึงจะเห็นแค่ด้านข้างก็ยังสามารถทำให้ฉันใจสั่นอยู่ตลอดเวลาทำไมมันถึงมีอิทธิพลต่อใจขนาดนี้
ครืด ครืด ครืด
โทรศัพท์สั่นฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาขึ้นชื่อว่า 'ซูม'ไม่รู้ว่าโทรมาถามว่าทำไมไม่ไปโรงเรียนหรือโทรมาเื่งานกันแน่
หมับ!
อยู่ๆก็มีมือใครคนหนึ่งมาดึงโทรศัพท์ไปปิดเครื่องแล้วก็เอาเก็บใส่กระเป๋าของตัวเองไปต่อหน้าต่อตา
"..."
"ดูหนังเขาให้ปิดมือถือ"
"แต่มึงจะเอาไปเก็บไม่ได้ไง"
"ไว้จะคืนให้" ฉันเป็คนที่ไม่ชอบให้ใครมายุ่งเื่ส่วนตัวแบบนี้ แต่...แต่ต่อต้านผู้ชายคนนี้ไม่เคยได้เลยค่ะกลับมานั่งดูหนังเหมือนเดิมก็ได้
สักพักหนังก็เริ่มฉายคนเข้ามาในโรงจนเกือบเต็มยังพอเหลือที่ว่างข้างฉันไว้ที่หนึ่งนอกนั้น ยาวไปเลยจ้า
ข้าวโพดคั่วก็หายไปเกือบครึ่งกล่องแล้วไม่ต้องถามนะว่าเวลาล้วงหยิบข้าวโพดคั่วมือััโดนกันบ้างหรือเปล่าจะไปเหลือไรล่ะ...แต่ชินแล้วไง แค่นี้สบายๆ จับมือยังเคยทำมาแล้วเลย
1 ชั่วโมงผ่านไป อีกสี่สิบนาทีเื่ก็ใกล้จบ แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกปวดท้องมากปวดแบบดูหนังแทบไม่รู้เื่เลย ขนแขนลุกจนรู้สึกหนาวสั่นไปหมดก็เลยหันไปมองผู้ชายข้างกายที่มองมาเหมือนกัน...คือ...
"มึงมองกูมานานแล้วเหรอ"
"เปล่า...กู...กูเห็นมึงขยุกขยิกก็เลยมองว่าเป็อะไร"
"มึง...." ฉันตีหน้าเศร้าก่อนจะขยับใบหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูเบาๆ"กูปวดอึ"ฉันไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่ต้องมาแอ๊บว่าปวดท้องเพราะมันเริ่มไม่ไหวแล้ว บอกมันไปเลยตรงๆน่าจะเข้าใจง่ายกว่า
"มากปะ"
"มากดิ กูโคตรปวด"
"งั้นไปกันไหม เดี๋ยวกูไปเป็เพื่อน"
"ถ้าออกไปแล้วกูไม่อยากเข้ามาอีก"
"แล้วจะเอาไง" ก็ได้แต่หน้าหงอยแล้วกลับมานั่งท่าเดิม
"อยากจะดูให้จบ"
"งั้นก็ดูครับ จะไปก็บอก"
"อืม" ก็...ก็อุตส่าห์ดูมาตั้งนานใกล้จะจบแล้วด้วยจะให้ออกไปตอนนี้ก็เสียดาย ถ้าจะเข้ามาใหม่ก็เกรงใจคนอื่นที่เขาตั้งใจดูหนังอีกอย่างกลับมาอีกทีคงดูต่อไม่รู้เื่แล้วแหละ
มือจับที่วางแขนไว้แน่นเพื่ออดทนกับสิ่งที่เป็อยู่ก็รู้สึกว่ามีอะไรอบอุ่นมาทับไว้
"เป็ไงบ้าง ไหวไหม" โหย ทำไมต้องมาจับมือตอนกูกำลังขนลุกด้วยวะ
"อืม" เสียงสั่นกันเลยทีเดียวเชียว
"พรีส..."
"หื้ม"
"ถ้ากูกับไลน์คบกันมึงจะรู้สึกยังไง"
"..."ถามอะไรตอนนี้ ทั้งเจ็บทั้งอึดอัด
"มึงจะดีใจ...หรือเสียใจ"
"ฮ่าๆ ก็ต้องดีใจดิวะ พวกมึงเป็เพื่อนกูทั้งคู่ ถ้าคบกันก็ดีใจด้วยอีกอย่างไลน์ก็เป็ผู้หญิงน่ารัก ผู้ชายจีบเยอะแยะเหมาะกับมึงแล้วแหละคบกันก็คบกันให้นานๆ..."
"..."
คือ...มัน...มันแค่วินาทีเดียวเท่านั้นเองที่จู่ๆ ก็มีอะไรมาแตะที่ปาก เชื่อไหมว่าแม่งหายปวดท้องไปเลย เพราะมัวมาใกับสิ่งที่จินทำเมื่อกี้
"คือกู..."
"กูจะไปเข้าห้องน้ำ" พูดจบก็ลุกขึ้นและเดินออกจากโรงหนังไปเลยไม่ได้สนใจด้วยว่าใครจะเดินตามมา คือสมองกำลังพิจารณาอะไรบางอย่างว่า ที่จินทำเมื่อกี้คืออะไร และ้าอะไร
หมับ!
"พรีส..." ฉันหันไปตามแรงดึงถึงได้เห็นว่าเขาเดินตามออกมาด้วย "กูขอโทษ...กูไม่ได้ตั้งใจ"
"..."
"มันเป็อารมณ์ชั่ววูบ" แค่มึงบอกว่าไม่ได้ตั้งใจกูก็เจ็บแล้วนะพอบอกว่าเป็อารมณ์ชั่ววูบ ยิ่งเหมือนมีใครเอามีดมากรีดเืกูออกมา
เชี่ย!! เจ็บว่ะ
"กูขอโทษ"
"..."พูดไม่ออกเลย
"กู...กูขอโทษ"
"มึง...มึงบอกว่าที่จูบกูเมื่อกี้ไม่ได้ตั้งใจ มึงทำแบบนี้กับคนอื่นบ้างปะ"
"..."
"มึงจีบไลน์อยู่ไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมต้องชวนกูมาด้วยมึงควรชวนผู้หญิงที่มึงแอบชอบมาดิ”
"..."
"กูเป็เพื่อนสนิทมึง ไม่ได้แปลว่ามึงจะทำอะไรกับกูก็ได้นะ"
"กูขอโทษ"
"...ถ้ามึงไม่ได้ชอบกูก็อย่ามาทำอะไรแบบนี้ เพื่อนกันมันไม่ทำอะไรแบบที่มึงทำหรอก" บอกตามตรงว่าคล้ายอัดอั้นตันใจมาโดยตลอดอยากจะพูดอะไรแบบนี้มาตลอดจนมาะเิออกในวันนี้
ถ้าการที่เขาชอบคนอื่นแต่มาจูบเราพร้อมบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ มันเป็อะไรที่โคตรเ็ป มันเป็การให้ความหวังโดยโจ่งแจ้งเกินไปซึ่งความรู้สึกของฉันมันรับไม่ไหวจริงๆแล้วยิ่งคนที่มันชอบเป็เพื่อนสนิทอีกคนเหมือนกัน ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่
กูจะมองหน้ามันติดได้ยังไง!!
ปัจจุบัน
"กูรู้แล้วจิน ว่ามึงไม่ได้ชอบกู ไม่ต้องย้ำให้กูรู้สึกแย่ไปมากกว่านี้ กูขอเวลาอยู่กับตัวเองหน่อยเถอะ...ขอร้อง"ฉันสะบัดมือจินออกแล้วเดินออกไปจากตรงนี้ แต่...
"มันไม่ใช่แบบนั้น..."แค่ประโยคเดียวก็สามารถรั้งเท้าฉันให้หยุดนิ่งแล้วรอฟังเขาพูดได้
"อะไร"
"เื่วันนั้น...กูตั้งใจ"
"...."
"เื่วันนั้น..."
"จิน!!...ได้เวลาลงแข่งแล้ว" เสียงของซูมะโก่อนจะเดินเข้ามา
"อืม เสร็จแล้วกูจะมาคุยด้วย" พูดจบก็เดินผ่านหน้าฉันไปโดยทิ้งให้ฉันยืนงุนงงอยู่กับประโยคสุดท้ายของเขา "เื่วันนั้น...กูตั้งใจ" ไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองอีกแล้ว ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรก็ตาม...พอกันที
"ไปสนามกัน" เสียงของซูมทำให้ฉันฟื้นคืนสติขึ้นมาก่อนจะพยักหน้าตอบรับเพื่อนและเดินตามเขาไป "มึง..."
"หื้ม..."
"มึงชอบจินใช่ป่ะ"ฉันหยุดเดินก่อนจะหันไปมองหน้าคนถามด้วยแววตาว่างเปล่า
"ถ้ากูบอกว่าไม่ได้ชอบมึงจะเชื่อปะ"
"มึงโกหกคนไม่เป็"
"แล้วจะถามกูทำไม ถ้ารู้อยู่แล้ว"ซูมถอนหายใจแล้วหมุนตัวหันมาเผชิญหน้ากับฉันยกมือขึ้นมาประคองใบหน้าฉันไว้แล้วพูดเสียงดังฟังชัด
"พรีส...กูชอบมึง"
577
![Neurotic Game [ ONLINE ] 1 - นิวโรติกเกมส์ออนไลน์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1597413172_11645058.webp)
