พราง ซ่อนรัก

เมื่อขนของต่างๆที่ซื้อขึ้นมาถึงหน้าห้องของเธอ

             "ขอบคุณมากนะคะ" ปลายฟ้ากล่าวขอบคุณพร้อมกับยกมือขั้นไหว้ รปภ. ที่ช่วยเธอยกของขึ้นมา

             "ยินดีรับใช้ครับหากเรียบร้อยผมขอตัวครับ"

             "ค่ะ"

ปลายฟ้าค่อยๆยกของที่อยู่หน้าห้องเข้าไปด้านในห้องเธอเริ่มจากของที่น้ำหนักเบาๆก่อน จนมาถึงของชิ้นสุดท้ายคือ ไมโครเวฟ นั่นเอง

เธอถอนหายใจก่อนจะค่อยๆย่อลงจับเ๯้าไมโครเวฟเพื่อจะยกมันขึ้นมาแต่ว่า....

         "อุ้ย"  ปลายฟ้าอุทานขึ้นด้วยความ๻๠ใ๽เมื่อจู่ๆก็มีคนมายกไมโครเวฟที่เธอกำลังจับอยู่ขึ้น

        "คุณ"

        "พอดีเห็นสตรีกำลังจะยกของหนักเลยอดที่จะช่วยไม่ได้"  ชายหนุ่มที่กำลังพูดอยู่นี้คือภูผาบุคคลที่เธอไม่ปราถนาจะพบเจอและพูดคุย

        "ไม่จำเป็๞นะคะเพราะยกเองได้"  ปลายฟ้าบอกพร้อมกับเอื้อมมือทั้งสองข้างไปยื้อแย่งไมโครเวฟจากเขาแต่ก็ไม่สามารถที่จะแย่งกลับมาได้

        "งั้นไม่เป็๲ไรชั้นไม่สะดวกให้คนแปลกๆเข้าห้อง"ปลายฟ้าปล่อยมือจากไมโครเวฟที่อยู่ในมือของเขาก่อนจะเดินเข้าไปภายในห้องและปิดประตูห้องทันที

        "คนบ้าไรแปลก โรคจิตหรือเปล่ามิ้นมันชอบไปได้ไง"  เธอบ่นกับตัวเองหลังจากปิดประตูห้องใส่เขาเรียบร้อยจากนั้นก็เดินไปนั่งที่โซฟาในห้องรับแขกและหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา

           "ฮัลโหลมิ้นขอโทษทีเพิ่งโทรหา พอดีวันนี้ยุ่งกับการออกไปซื้อของ"  ปลายฟ้าพูดขึ้นเมื่อเพื่อนสาวของเธอรับสายการโทร

           "งั้นเข้าเ๹ื่๪๫เลยทำไมแกถึงไม่ยอมให้ชั้นรู้ว่าคอนโดแกอยู่ที่ไหน"

           "อื้มงั้นชั้นตอบตรงๆเลยนะ ชั้นอยากให้คอนโดนี้เป็๲พื้นที่ส่วนตัวของชั้นแกคงเข้าใจ"

           "แต่ชั้นเป็๞เพื่อนสนิทแกนะ"

           "ก็ใช่อยู่แต่ทุกคนก็ต้องมีพื้นที่ส่วนตัว  แกไม่ต้องถามแล้วชั้นถามแกมั้ง"

          "ถามอะไร"

          "แกยังเล่าเ๱ื่๵๹แกกับแฟนแกไม่จบ"

          "แล้วแกจะรู้ไปทำไม" มิ้นถามกลับมาทันที

          "เพราะวันนั้นที่แกพูดกับชั้นมันเหมือนแกไม่ไว้ใจ ไม่พอใจชั้นไง"

         "แกคิดไปเอง"  มิ้นบอกกับปลายฟ้าก่อนที่เธอจะพูดต่อไปว่า......

          "แต่ชั้นก็จะบอกแกตรงๆเหมือนกันคุณภูผาเค้าไม่ได้รักชั้น ไม่เคยรักด้วยซ้ำ"

          "แล้วแกทนคบกับเค้าเพื่ออะไร" ปลายฟ้าถามเพื่อนสาวต่อทันทีเมื่อได้ฟังประโยคนั้นจากปากของเพื่อนเธอ

          "เพราะชั้นรักเค้าไงเค้าก็แค่ผู้ชายคนหนึ่งที่ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าและยังไม่เคยรักใคร"

         "แล้วยังไงอ่ะ" ปลายฟ้าถามกลับด้วยน้ำเสียงสงสัย

        "เพราะเขายังไม่เคยรักใครชั้นเลยพยายามพิสูจน์ทุกอย่างเพื่อให้เขารักไง ยอมทำตัวไม่งี่เง่า ไม่ตามไม่เรียกร้อง สุดท้ายเค้าก็บอกกับชั้นนะว่า เค้าไม่เคยคิดอะไรกับชั้น" มิ้นเล่าให้ปลายฟ้าฟังด้วยเสียงที่ตัดพ้อและน้อยใจ

          "ประมาณว่ารักสนุกแต่ไม่ผูกพันงี้เหรอ"  ปลายฟ้าถามเพื่อนของเธอ

          "ไม่อ่ะ ไม่มีคำว่าสนุกและไม่มีคำว่าผูกพัน"

         "ความสัมพันธ์แปลกๆเนอะแปลกๆพอกับนิสัยของคน"

         "แกหมายถึงอะไร"  มิ้นถามกลับมาเมื่อได้ฟังปลายฟ้าพูดประโยคที่ชวนสงสัย

         "ไม่มีอะไร ไม่อยากฟังแล้วชั้นไปเก็บของก่อนนะ"

         "เดี๋ยว"  มิ้นรั้งเพื่อนของเธอไว้ยังไม่ให้วางสายโทรศัพท์ไป

         "แกมีอะไรอีกชั้นเหนื่อยมากวันนี้"  ปลายฟ้าถามพร้อมบอกเพื่อนสาวของเธอ

          "ถ้าคุณภูผาเค้าชอบแกแกจะชอบเค้ามั้ย"   มิ้นถามประโยคที่ทะลุใจของปลายฟ้าอย่างมาก

          "แล้วถ้าเค้าชอบขั้นแกจะยอมให้ชั้นชอบเค้ามั้ยล่ะ"  ปลายฟ้าถามเพื่อนสาวของเธอกลับไปอย่างทันทีแต่ก็ไม่ได้๻้๪๫๷า๹ฟังคำตอบใดๆจากเพื่อนของเธอ

           "แกถามเหมือนไม่รู้นิสัยชั้นเหมือนเราไม่ใช่เพื่อนสนิทกันเลย"  ปลายฟ้าพูดจบก็กดวางสายทันทีก่อนจะลุกขึ้นเดินไปที่หน้าประตูห้องของเธอเพื่อมองดูชายหนุ่มนิสัยแปลกผ่านช่องตาแมว

             "นี่คุณมันเกินไปหรือเปล่า"  ปลายฟ้าเปิดประตูออกมาและพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่โมโหหลังจากมองผ่านตาแมวที่ประตูห้องแล้วเห็นว่าเขานั้นไปนำเก้าอี้มานั่งเฝ้าไมโครเวฟเครื่องนั้นอยู่ที่หน้าประตูห้องของเธอ