ณ.บ้านอาจินเหม่ยเวลา 8.00น.
ปัง ปัง ปัง เสียงประทัดถูกจุดดังอยู่หน้าบ้าน จนเงียบเสียงไปทางบ้านหยางส่งข่าวมาแล้วว่าจะส่งแม่สื่อมาแต่เช้า เป็รู้กันว่าทางบ้านหยางตกลงรับทุกข้อเสนอ
จินเตรียมเค้กครีมมะพร้าวอ่อนออกมารับแขกกับน้ำชากลิ่นหอมกรุ่น แขกทั้ง6คนประกอบไปด้วย แม่หยาง ป้าหยาง สะใภ้ใหญ่ สะใภ้สาม และหยางเฉวียน พอใจกับขนมรับแขกมากเช่นเคย
จินที่ใส่เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาวกับกระโปรงยาวสีครามอ่อนๆมัดผมขึ้นสูงผูกผ้าสีฟ้าอ่อน แต่งหน้าทาลิปสีชมพูอ่อนคอยรับแขกอยู่กับอาจูเหม่ยที่แต่งตัวคล้ายกัน เพียงแต่สีอ่อนกว่ากันนิดหน่อย น้าชิงฮว๋าใส่เสื้อเชิ้ตพับแขนสีฟ้าอ่อนกับกางเกงสีน้ำตาลอ่อนดูสุภาพเรียบร้อย ซึ่งเป็ชุดที่จินเตรียมให้เอง
แค่แต่งตัวเพียงเท่านี้ก็ถึงกับทำให้หยางเฉวียนถึงกับมองไม่วางตา หุบยิ้มไม่ได้เลยทีเดียว แต่แค่นั้นไม่พอ จำนวนเงินที่หมั้นหมายไว้ในครั้งนี้สูงถึง300หยวน กับนาฬิกาอีกหนึ่งเรือนเลยทีเดียว
เมื่อจบพิธีหมั้นหมายกันแล้วทางแขกฝ่ายชายก็กลับไป แต่ทิ้งหยางเฉวียนไว้ทำความรู้จักกับคู่หมั้นคนเดียว
“ขอบคุณนะครับที่รับหมั้นผม”
“ไม่เป็ไรค่ะ จินเองก็ขอบคุณ คุณเหมือนกันที่รับข้อเสนอของจิน จินรู้ว่ามันยากไปสักหน่อยกับการตัดสินใจ ขอโทษที่ตกน้ำจน…ทำให้คุณยุ่งยากไปด้วย”
“ผมเต็มใจครับ”
“คุณหยางเฉวียนค่ะ ถ้าเราจะแต่งงานกัน จินอยากจะซื้อที่เพื่อสร้างบ้านใหม่ค่ะ ซื้อเก็บไว้สร้างบ้านปีหน้า บ้านหลังนี้มันมีแค่สองห้องเอง จินอยากได้บ้านที่หลังใหญ่กว่านี้มีห้องเยอะๆกว่านี้ คุณจะว่ายังไงค่ะ”
“ดีครับ”
“แค่นี้…อะไรอีกค่ะ คุณจะพูดแค่นี้เองหรือค่ะ”
“ทำห้องเยอะๆ ให้…ลูกๆหลายๆคนครับ” หูแดง ไม่สิ มันแดงไปทั้งหน้าทั้งตัวไปหมดแล้ว นั่งก็ห่าง เขินอะไรเบอร์นั้นนะ
“ฮ่าๆ คุณตลกจัง จินไม่ได้หมายถึงเื่นั้นค่ะ จินสนใจที่ดินสร้างบ้านที่ติดกับบ้านเรา…เอ่อบ้านจิน อาลี่จวินบอกว่าเขาขายผืนล่ะ50หยวน จินเลยจะวานให้คุณช่วยไปติดต่อซื้อขายให้หน่อยค่ะ”
“ได้ครับ”
“ขอบคุณค่ะ”
“ ” เขิน
“แล้วคุณจะไปไหนอ่ะคะนั้น คุณหยางเฉวียน”จะไปไหนของเขานะ
“เอ่อ…ไปซื้อที่ครับ”
“เดี๋ยวก่อนค่ะ”
“ครับ…”
“คุยกันก่อนค่ะ จินยังไม่ได้เงินคุณเลยนะคะ”
“ผมมีเงินอยู่ครับ”
“ไม่ค่ะ เงินซื้อที่จินเตรียมไว้แล้ว ต้องใช้เงินส่วนนี้ค่ะ คุณรอจินแป๊บนึงนะคะ จินจะไปหยิบเงินกับทะเบียนบ้านก่อน”
“ครับ…แต่”
“150หยวน ?”
“ที่ไร่นาทำการเกษตร ซื้อขายไม่ได้ก็จริง แต่ที่มรดกสร้างบ้านขายได้ จิน้าซื้อที่3แปรงติดกันเลยค่ะ จินชอบที่กว้างๆสักหน่อย ให้เด็กๆวิ่งเล่นน่ะค่ะ”
“ครับ ดีครับ ให้เด็กๆวิ่งเล่น ผมรับไว้แค่50หยวน ที่เหลือผมออกเงินเองครับ”
“ไม่ค่ะ จินไม่ตกลง จินออกทั้งหมดเอง อ้อ!นี่อีก50หยวนรวมเป็200หยวน โอนใส่ชื่อคุณก่อนได้เลยนะคะ จินอายุไม่ถึง แล้วจินก็อยากทำรั้วด้วย คุณช่วยไปถามซื้ออิฐมาเตรียมเลยได้ไหมค่ะ จินไม่รู้ว่าจะจัดการเื่นี้อย่างไร รบกวนหน่อยนะคะ”
“ผมจัดการเองครับ…แต่…ผมอยากช่วยออกเงินด้วยครับ”
“เอาอย่างนี้ จินออกเงิน คุณออกแรงนะคะ ถ้าคุณไม่ตกลง จินจะไปจ้างคนอื่นทำแล้วนะคะ”
“ผม…ทำครับ ผมทำ”
“่นี้คนว่างงานเพราะพึ่งเก็บเกี่ยว ถ้าอย่างไร ถ้าคุณซื้ออิฐมาแล้วก็หาคนมาก่อรั้วกำแพงเลยก็ได้ค่ะ ค่าแรงคนล่ะ3เหมาต่อวัน เลี้ยงอาหารเที่ยงด้วยค่ะ
หยางเฉวียนค่ะ นี่…บุหรี่กับชาหอม แล้วก็ชิฟฟ่อนใบเตย คุณเอาติดตัวไปฝากหัวหน้าคณะกรรมการกองพลน้อยนะคะ งานจะได้ง่ายขึ้น
อันนี้…ก็เอาไปฝากที่อำเภอสักหน่อยเถิดนะคะ อ้ออย่าลืมแวะเอาของถุงนี้ไปให้คุณพ่อหยางคุณแม่หยางด้วยนะคะ”
“เอ่อ…ได้ครับ ”
“ถ้าเสร็จธุระเร็ว…ก็มากินข้าวเที่ยงที่นี่นะคะ”
“ครับ”
ณ.บ้านหยาง
“น้องสี่นี่โชคดีจังเลยนะคะ คู่หมั้นก็สวย แม่เลี้ยงคู่หมั้นก็ยังสาวยังสวย ถึงว่าทุมทุนเสียเงินหมั้นไปตั้ง300หยวน แพงกว่าลูกนายอำเภออีกมั้งค่ะ ”
“นี่หล่อนพูดอะไรออกมา หล่อนพูดอย่างนี้ออกมาได้อย่างไร ใจหล่อนคงมีแต่ขยะสินะ ถึงได้พูดอะไรชั่วๆอย่างนี้ออกมา นี่พ่อใหญ่ว่างๆ ก็ช่วยอบรมสั่งสอนเมียของแกสักหน่อยนะ แม่ล่ะปวดหัว เน่าเหม็นเหลือเกิน”
“ก็มันจริงนี่ค่ะคุณแม่ ใครๆเขาก็พูดกัน ทั้งหมู่บ้านว่าแม่ชิงฮว๋านั้นเป็แม่ม่ายเนื้อหอม แถมวันนี้…ยังแต่งตัวเสียสวยเชียวค่ะ ใครจะไปรู้ว่าหล่อนคิดอะไรอยู่ ถ้าคนอย่างแม่ชิงฮว๋านั้นดีจริง แล้วเมื่อก่อนจะมาปีนเตียงไป่ถิง พ่อยัยจินเหม่ยจนได้ยัยเด็กอาจูมาอย่างไรล่ะคะ”
“หล่อนไม่ต้องไปหวังดีคิดมากแทนเขาหรอกนะ แม่สะใภ้ใหญ่ มันเื่ของเขา เขามีเงินเขาจะซื้อเสื้อผ้าใส่อย่างไรก็ได้
แล้วก็อีกอย่างนะ ฉันจะบอกให้นะ ว่าเขามีเงิน หล่อนรู้ไหมว่าหนูจินเหม่ยหน่ะ ให้เงินเ้าสี่ไปซื้อที่ดิน ผืนติดกันเพื่อไว้สร้างบ้านอีกหลัง และคงจะหลังใหญ่มากพอตัวเลยล่ะ ถึงได้ซื้อที่ในหมู่บ้านทีเดียว สามแปลงติดกันเลย กับบ้านหลังเดิมเขาหน่ะ
นี่เ้าสี่กับพ่อแก แล้วก็หัวหน้าคณะกรรมการหมู่บ้านกองพลน้อย ก็กำลังเอารถแทรกเตอร์เข้าอำเภอ ไปโอนที่กันอยู่ ส่วนบ้านสวยๆหลังนี้ เขาจะยกให้แม่ชิงฮว๋าอย่างไรล่ะจ๊ะ
ถ้าว่างมากก็ไปหาอะไรทำ ไม่งั้นก็ไปตัดหญ้ามาไว้ต้มให้หมู หรือไม่หล่อนก็ไปล้างคอกหมูหลังบ้านเลยไป จะได้หายเหม็น”
“คุณแม่!!”
“ไปล้างคอกหมูกับผม”แล้วพี่ใหญ่หยางก็ลากเมียไปตักน้ำล้างคอกหมูหลังบ้าน
“ฉันล่ะปวดหัวจริงๆ ดีแล้วล่ะที่เ้าสี่กับลูกสะใภ้สี่คิดจะแยกบ้านออกไป ฉันล่ะอายจริงๆ ตอนนั้นฉันตาบอดยังไงนะถึงได้ไปขอแม่นี่มาให้เป็เมียเ้าใหญ่มันนะ”
เวลา11.00น. บ้านตระกูลหยาง
“ แล้วเ้าสี่ล่ะค่ะคุณ ซื้อที่เรียบร้อยไหม ”แม่หยางเอ่ยถามสามี ที่เดินถือถุงบางอย่างเข้าบ้านมา
“เรียบร้อยดี ซื้อที่ดินทำบ้านในชื่อเ้าสี่หน่ะ แบบตั้งโอนเพราะอาจินเหม่ยอายุยังไม่ถึง18ปี เด็กคนนี้ใจกว้างเกินไปจริงๆ ถ้าเจอคนไม่ดีจะทำอย่างไร อ่ะ…ชาหอมๆกับขนม หนูจินเหม่ยฝากมาให้ ผมว่า…ไม่ว่าจะดูอย่างไรเ้าสี่แต่งกับเด็กคนนี้…ต่อไปไม่ลำบากเลย”
“จริงค่ะ แต่ใจกว้างเกินไปจริงๆ นั้นแหล่ะ อย่างไรก็ช่างมันเถอะนะคะ เฮ้อ! เอาอย่างนี้ ต่อไปในอนาคตฉันจะเก็บเงินไว้ให้เยอะสักหน่อย ไว้คอยช่วยเหลือลูกสะใภ้คนนี้ ทีหลังก็แล้วกันนะคะ”
“อืม…ที่เขาลือกันว่าอาไป่ถิงทิ้งเงินไว้ให้อาจินเหม่ยมากมาย คงจะจริง ”
“ทำไมคุณคิดอย่างนั้นล่ะคะเฒ่าหยาง”
“ก็เ้าสี่บอกว่าแม่หนูจินเหม่ยไม่แตะต้องเงินหมั้นเลย แถมยังไม่ยอมให้เ้าสี่ช่วยออกเงินสักเหมาเดียวเลยนะสิ”
“อย่างนั้นหรือค่ะ มันจะดีหรือค่ะ ฉันว่า..เราควรจะออกเงินช่วยด้วยดีไหมค่ะ มันถึงจะเหมาะสม แล้วเ้าสี่ล่ะคะไปไหนเสียล่ะ”
“เห็นบอกจะไปซื้ออิฐ มาไว้ล้อมรั้ว นี่ก็เอารถแทรกเตอร์มารับพี่ๆเขาไปช่วยขนกันแล้ว คงจะหลายรอบเชียวล่ะ เดี๋ยวผมจะไปหาว่าจ้างช่างก่อรั้วกำแพงให้เ้าสี่ก่อนนะ เห็นว่าล้อมที่3หมู่ทั้งหมด เ้าสี่อยากให้เสร็จก่อนกลับค่ายทหารหน่ะ”
“ไปเถอะค่ะคุณ”
#ตายแล้วไรท์บ้ายอ #ได้ทั้งคอมเมนท์ ได้ทั้งกดหัวใจ #ใจไรท์บางๆเลยจัดไป6EP ไปเลยวันนี้
# มีความสุขกับการอ่านนะคะ เลิฟ เลิฟ#
1K
